"Jesteś tutaj" - David Nicholls

 Niedawno widziałam u zaufanej osoby polecajkę książki Jesteś tutaj prócz klimatycznej okładki, skusiło mnie nazwisko autora. Kojarzę go z Jednego dnia, którą zapamiętałam bardzo dobrze, więc gdy skończyłam bieżące lektury uznałam, że w sumie dlaczego nie. Akurat książka trafiła do mnie, kiedy byłam w okresie że dopadła mnie jakaś śpiączka, więc potrzebowałam tygodnia, ale gdy nadszedł weekend po prostu mnie porwała. Zresztą, już pierwsze strony do mnie przemówiły.

 

Od autora bestsellerowego "Jednego dnia" opowieść o tym, że czasem, by odnaleźć swoją drogę, trzeba się najpierw zgubić...

Michael się rozpada. Zagubiony po odejściu żony, odbywa długie, samotne wędrówki po angielskiej wsi. Staje się coraz bardziej wycofany i zrobi wszystko, byle nie wracać do pustego domu.

Marnie natomiast utknęła w miejscu. Ukryta w swoim mieszkaniu w Londynie unika dawnych znajomych i wszelkich wspomnień związanych z podłym, samolubnym byłym mężem. Ukrywa się pod kocem z książką i ubolewa nad życiem, które przecieka jej przez palce.

Gdy natarczywy wspólny znajomy i bardzo kapryśna pogoda wysyłają Michaela i Marnie na wspólną dziesięciodniową wędrówkę, oboje nie mogą wyobrazić sobie nic gorszego. Aż do momentu, gdy odkrywają coś, czego oboje tak naprawdę szukali.

I kto wie, być może Michael i Marnie stanęli właśnie u progu jasnej przyszłości… O ile uda im się przetrwać tę piekielną podróż.

Marnie zbliża się do czterdziestki i wegetuje. Jakiś czas rozpadło się jej małżeństwo, któremu od początku było daleko od ideału. Ona pracuje jako redaktorka i korektorka, a za sprawą pandemii jeszcze bardziej zamknęła się w domu. Jej przyjaciółka, wicedyrektorka w szkole, bardzo chce ją socjalizować, ale Marnie bardzo się broni. Lubi być w domu, kocha czytać i rozmyślać. Ma wrażenie że zmarnowała potencjał, nie poszła na studia, jest na samozatrudnieniu i żyje od dnia, do dnia.

Michael jest na rozdrożu. Obecnie jest w separacji z żoną, bo okazało się że problemy z poczęciem dziecka, to trochę jego wina, jeśli można w tym aspekcie mówić o winie. Jakiś czas temu przeżył traumatyczne wydarzenie i teraz albo jest w pracy(uczy geografii), albo wędruje po kraju w pojedynkę, gdy jego wicedyrektorka, próbuje go wyprowadzić do ludzi, czasami niegrzecznie się wymiguje. Aż Cleo dopina swego i wkręca siebie, męża, syna, przyjaciółkę i znajomego na wędrówkę. Marnie od razu zawiesza wzrok na przystojnym aptekarzu z Kennsington, który jest bardzo przystojny, ale też zabójczo nudny. I tak wędrują mieszaną ekipą(mąż Cleo się wymigał), a deszcz leje. Piechurzy jeden po drugim odpadają a Marnie i Michael zaczynają rozmawiać, bo łączy ich poczucie kryzysu życiowego i to że oboje uciekają od ludzi i najlepiej czują się w samotności. Wprawdzie Marnie wydaje się gotowa by dać komuś szansę, to jednak Michael czeka aż żona zdecyduje się zakończyć separację i do niego wrócić.

 

Tak niewiele jest książek o ludziach w kryzysie wieku średniego właśnie w takim stylu. To nie jest historia kogoś na życiowym zakręcie, czy kogoś u kogo dzieje się coś spektakularnego. Oboje bohaterowie są zwyczajni. Mnie ujęły od pierwszego rozdziału opisy jej przeżyć i przemyśleń. Łatwo było się z nią utożsamiać. A Michael jest po prostu sympatycznym, nieco dziwacznym facetem z dziwnymi(dla reszty) zainteresowaniami. Jest taki poczciwy. Naprawdę im kibicowałam, ale pod koniec Michael mnie zdenerwował, chociaż z drugiej strony trochę go rozumiem. W końcu nie zawsze wybieramy mądrze. Jest to niespieszna książka, ale za sprawą motywu drogi, ta akcja fajnie nabiera dynamiki i szczerze mówiąc, aż sama miałam ochotę ubrać solidne buty i ruszyć na wędrówkę.