"Noc trzydziesta" - Katarzyna Puzyńska [ znowu w Zalesiu]

 

Pierwszy tom nowej serii Katarzyny Puzyńskiej zakończył się w taki sposób, że musiałam natychmiast zacząć tom drugi. Jeżeli autorka będzie tak kończyła każdy tom, to nerwowo się wykończę(musiałam zacząć już tom trzeci). To jest stara dobra Puzyńska. Zero jakiś wątków nadnaturalnych, tylko zagadka, śledztwo i zwroty akcji. Takie powieści są świetne także jako audiobooki, chociaż nadal uważam, że czytanie ich chodząc po bezdrożach z psami pieszczochami, to nie do końca dobrze robi mojej paranoi, Inaczej się wtedy patrzy na krzaczory, a jak już pies coś w owych krzakach znajdzie, to już fantazja ponosi.

 

"Nieprzezroczyste. Historie chłopskiej fotografii" - Agnieszka Pajączkowska

 Lecimy nadal z trupami z półki, tym razem mieszkająca u mnie od kilkunastu miesięcy książka o chłopskiej fotografii. Książkę kupiłam zaraz po premierze, więc mam jeszcze wydanie w którym autorka dośpiewała sobie całą historię o człowieku zaangażowanym w mordowanie Żydów, tak, że wydawnictwo musiało wycofać cały nakład pierwszego wydania. W międzyczasie czytałam książkę tej autorki, w której jeździła po prowincji i rozmawiała z ludźmi w zamian za zrobienie zdjęcia. Powtórzę to co myślałam wtedy, autorka nie rozumie wsi i patrzy na nią z wyższością, po co więc tak się czepiła takiej tematyki?

 

"Czarny tort" - Charmaine Wilkerson [trup z półki, który prawie mnie zabił nudą]

 

Ciężko miał mój pierwszy lipcowy trup z półki. Najpierw musiałam go znaleźć, a był zakopany głęboko pod stosami. Później wciągnęła mnie wymagająca lektura o miastach zamkniętych, później epicka powieść, a jak przyszło do Czarnego tortu to nie była to miłość od pierwszego wejrzenia, ba nie polubiliśmy się wcale. Wiem, że kupiłam tę książkę, bo ongi wiele osób ją chwaliło, jednak minęło już tyle czasu, że nie wiem kogo obwinić. Męczyłam się prawie tydzień. Brr.

 

"Władca łakomstwa" - Ana Huang [kolejny tom "Władców grzechu"]

Seria Władcy grzechu to od jakiegoś czasu moja ulubiona seria, chociaż, w moim odczuciu bardzo nierówna, a jednak każdy tom zamawiam już w przedsprzedaży, bo jestem ciekawa, jak na moich emocjach zagra Ana Huang. Poprzednia książka, nawet mi się podobała, więc miałam podskórny strach, że tutaj może nie zagrać wszystko tak jak chciałam. Jak tylko skończyłam książkę Edyty Świętek, zaczęłam tę powieść i znowu, trochę za mało spałam, ale naprawdę ciężko się oderwać.

 

"Panny z dobrego domu" - Edyta Świętek [W cieniu niewoli, tom drugi]

 

Od pewnego czasu zrezygnowałam z legimi, na rzecz empikgo, chociaż widzę wiele plusów tej drugiej platformy, to jest jeden minus, brakuje mi prapremier legimi. A możliwość czytania przedpremierowo Edyty Świętek zabolała mnie najbardziej. Na szczęście księgarnia Empik wysłała moje zamówienie nieco wcześniej i w dniu premiery, rezygnując z odrobiny snu mogłam poznać dzieje Panien z dobrego domu. Niczego nie żałuję, a teraz czekam na kolejny tom.

 

"Dom duchów" - Isabell Allende [niesamowita saga rodzinna]

Pamiętam kilkanaście lat temu jak był szał na Isabele Allende, ja wtedy załapałam się na Podmorską wyspę, ale już wtedy słyszałam tyle dobrych rzeczy o Domie duchów, że czułam obawę czy mnie też zachwyci. Dopiero minęło bardzo dużo czasu i podobno jest serial, zaraz sobie włączę. Jestem w szoku, że ja fanka sag rodzinnych, wielopokoleniowych opowieści i tyle zwlekałam. Epicka książka, ale byłam w szoku, że tak długo czytałam, Wyczuwam erę Isabelle Allende w moim świecie czytania.

 

"Nic takiego" - Katarzyna Puzyńska [nowa kryminalna seria Katarzyny Puzyńskiej]

 Kiedy byłam wielką fanką sagi o Lipowie Katarzyny Puzyńskiej, ale kiedy autorka poszła w stronę zjawisk paranormalnych to straciłam nieco serce. Serię dokończyłam, chociaż moim zdaniem w okolicy piątego-szóstego tomu przekombinowała, dlatego te książki z gatunku fantastyki odpuściłam, a przed nową serią broniłam się długo. Nawet zaparłam się, że nie kupię, zaczęłam słuchać, ale finalnie zamówiłam całą serię. No i plus za to jak jest wpleciony mural z autorką, czy wątki z Lipowa.

 

"ZATO. Miasta zamknięte w Związku Radzieckim i Rosji" - Alice Lugen [ o sekretach zimnej wojny]

 Stosikowe losowanie w lipcu było dosyć przewrotne. Padło na tytuł, który mam jesieni, a który kupiłam przed urlopem ponieważ liczyłam, że będzie nieskończony i przeczytam na nim setki książek, w tym dziesiątki reportaży. Jak możecie się spodziewać urlop się skończył, a ja zostałam z jeszcze dłuższą listą. Alice Lugen napisała już jedną książkę dotykającą tajemnic Związku Radzieckiego, opowieść o Przełęczy Diatłowa to głośny temat, a hipotezy dotyczące tego co się tam wydarzyło zapełniają terabajty w internecie. Nieco inaczej jest z zamkniętymi miastami w Rosji, tutaj znajdziecie opowieści o których wcześniej mogliście nie słyszeć.

 

"Z woli Bożej. Historie duchowej przemocy" - Monika Białkowska [gdy wspólnota staje się sektą]

 Od pewnego czasu mówi się wiele o traumie związanej z religią. Taki temat na tapet wzięła Monika Białkowska, empatia i wiedza, która powinna być stawiana w kościele na piedestale, ale że za mojego życia tam pewnie nic się nie zmieni(prędzej lefebryści na skutek ekskomuniki wybiorą oficjalnie papieża). Mnie nie spotkało w kościele nic złego, chociaż byłam w różnych wspólnotach od dziecka, jedyne co mogło być źródłem  traumy to głupota, ale duchowieństwo nie ma na nią monopolu. Po przeczytaniu tej książki dostrzegłam jakie miałam szczęście, a jakie nieszczęście spotkało innych. Wstrząsające historie.

 

"Kryminalne Zakopane. Najgłośniejsze zbrodnie Podhala" - Beata Sabała-Zielińska [ CSI Kryminalne Zagadki Zakopanego]

 

Nie wiem kiedy usłyszałam pierwszy raz o tej książce. Chyba czytałam jakiś artykuł o zbrodniach i ta książka była w bibliografii. Myślałam, żeby ją kupić, ale ciągle mi się nie składało. Akurat wykupiłam empikgo(niesponsorowana wzmianka, sama za to płacę) i kiedy miałam dosyć romansów i takich schematów, toksycznych rodziców, pięknych mężczyzn, delikatnych kobiet i sekretów, a co jest na drugim biegunie? Ano zbrodnia i uznałam, że skoro jest audiobook, to będzie to dobry pomysł na spacery. Nie spodziewałam się historii tak świeżych i takich które aż tak bardzo spiorą mi głowę.