"Kufer Kasyldy czyli wspomnienia z lat dziewczęcych" - Danuta Stępniewska, Barbara Walczyna [ trup z półki - kolejny]

 

Nie mogę sobie przypomnieć w jakich okolicznościach weszłam w posiadanie tej książki. Wydaje mi się, że był rok 2019, zakładam że na ig kilka osób pisało o tej książce i tak poszukałam jej na popularnym serwisie aukcyjnym. Pamiętam jednak, że myślałam o niej w okolicach roku 2008, gdy apogeum miała moje hiszpańska obsesja, a imię Kasylda, tak kojarzyło mi się z ukochanym piłkarzem. Nie miałam pojęcia o czym jest ta książka, chyba oczekiwałam czegoś w stylu Marianna i róże, byłam w błędzie, okazało się, gdy zaczęłam czytać. Przedstawiam ostatniego trupa z października(zostało jeno cztery na 2023 – powoli myślę nad listą a 2024 – ale czy dożyjemy?)

 

"Francuski klejnot" - Anna J. Szepielak

Francuski klejnot, to kontynuacja powieści Francuskiezlecenie, tak naprawdę prawie dekadę trzeba było czekać, by poznać dalsze losy bohaterów. Wprawdzie liczyłam, na bezpośrednią kontynuację, a akcja tej powieści toczy się kilkanaście lat po wydarzeniach z części pierwszej. Wprawdzie ponowna lektura części pierwszej przyniosła mi zawód, ale podchodząc do części drugiej, starałam się pamiętać, że za pierwszym razem, część pierwsza bardzo mi się podobała. Postanowiłam zapomnieć o zawodach, jakie spowodowały  u mnie kolejne, książki autorki i podejść, do książki, ze swego rodzaju amnezją. Hulające zapalenie oskrzeli, zdawało się lekturze sprzyjać, bo chociaż literacko mogłam przenieść się w góry i zaczerpnąć górskiego powietrza.

"Francuskie zlecenie" - Anna J. Szepielak [ nie wszystko trzeba poprawiać ]

Nic tak nie tamuje procesu czytelniczego jak mało wciągająca książka. Akurat miałam lekki kryzys i postanowiłam powtórzyć sobie książkę, która prawie dziesięć lat temu po prostu mnie oczarowała. Uważałam, że mnie to fajnie nakręci. Pretekst był, wyszła kontynuacja, a nam zaserwowano nowe wydanie książki Zamówienie z Francji tym razem pod tytułem Francuskie zlecenie, próbowałam indagować różnych ludzi czy da się ominąć kupno przerobionego wydania, żeby się nie pogubić przy drugim tomie. Nikt nie potrafił mi na to pytanie odpowiedzieć, co zrozumiałe, próżno znaleźć taką informację na stronie autorki i wydawnictwa. Pal sześć pieniądze czytelnika, trzeba przecież sprzedać nowe wydanie. Nie lubię takich zabiegów. Wymówki, że minęło ileś tam lat i historia zasługuje na nową odsłonę, nie przemawiają do mnie zupełnie, bo jako potencjalny klient czuję się nabity w butelkę. Nie nastawiło mnie to pozytywnie, ale wierzyłam do końca, że jednak dam się uwieść magii, którą pamiętałam.

"Kot Bob i ja. Jak kocur i człowiek znaleźli szczęście na ulicy" - James Bowen [ bo kot = szczęście ]

Z tą książką zetknęłam się przez przypadek. Przegapiłam pierwsze wydanie, bez filmowej okładki, ale niedawno przechodziłam przez pokój Rodziców i akurat w TV leciała zapowiedź filmu o przepięknym rudym kocie. Mówili, że film jest na podstawie książki. Że to historia o kocie, który zmienił życie człowieka. Wiem, że to możliwe, jestem zagorzałą fanką kotów, mój piękny buras, a wcześniej Mela, pokazali mi, że te kapryśnie istoty potrafią odmienić życie. Uwielbiam takie historie, chociaż wiem, że okupię to wielką dozą wzruszenia, bo mało co wzrusza mnie tak jak opowieści o kotach. Z roku na rok coraz bardziej. A już po historii z Melą, to moje serce jest podatne na emocje.