"Papierowy las" - Katarzyna Puzyńska [ Zalesie - tom trzeci i już nas znosi w dziwne strony]

 Po mocnym końcu Nocy trzydziestej od razu odpaliłam w aplikacji trzeci tom. Nie dało się inaczej. Katarzyna Puzyńska, jak chce to umie czytelnika trzymać za pysk i to bez litości. Połknęłam tę książkę w niecałe dwa dni. Czy koniec wzbudza w nas chęć natychmiastowego rozpoczęcia kolejnego tomu? No ja wiem, że tego tomu nie ma, więc nie przegryzłam sobie żył, chociaż gdyby ów tom był dostępny, pewnie jechałabym nabyć. Jednak moim zdaniem ten tom jest słabszy niż poprzednie. Więc nie mam wielkiego bólu d, że muszę czekać czas nieokreślony.

 

Syn podkomisarz Michaliny Murawskiej ma poważne kłopoty. Policjantka postanawia wysłać go do malowniczego Lipowa, które wydaje się idealnym miejscem na przeczekanie. Odbywa się tam właśnie coroczny zlot czytelników książek miejscowej pisarki. Już na początku imprezy dzieje się coś niepokojącego. Na leśnej drodze uczestników zatrzymuje tajemniczy autostopowicz. Czeka zawsze w tym samym miejscu, a w samochodach zostawia mroczną wiadomość.

Następnego ranka goście biorą udział w grze terenowej. Dobrze rozpoczętą kryminalną zabawę przerywa prawdziwe zabójstwo. Zostaje zamordowany jeden z wolontariuszy. Murawska rozpoczyna prywatne śledztwo. Wspierają ją prokurator Grzegorz Hala i podkomisarz Kaja Dalke. Dalke pochodzi z Lipowa i wiele wskazuje na to, że pozostawiła tu jakieś tajemnice.

W Zalesiu również dużo się dzieje. Komisarz Iwo Wilkowski próbuje odnaleźć porwanego chłopca, a dziennikarka śledcza Oliwia Bacewicz przyjmuje zaproszenie początkującej youtuberki, która odkryła zamurowane pomieszczenie w pewnym starym domu. Szybko okazuje się, że nie są tam same…

Jak wiążą się tajemnicze wydarzenia z Lipowa i Zalesia? Kto zginie następny?

Las papierowy to kontynuacja Nic takiego i Nocy trzydziestej. „Zalesie” to seria łącząca elementy thrillera, klasycznego kryminału i powieści z rozbudowanym wątkiem psychologicznym. To również powrót do ukochanego przez rzesze Czytelniczek i Czytelników Lipowa.

Od wydarzeń z Nocy trzydziestej minęło pół roku. Michalina nic już nie myśli o facecie, który zginął praktycznie w jej mieszkaniu. Bardziej przeżywa rewelacje, które wyznał jej syn. Okazało się, ze młody ukrywając swoją orientację i zabiegając o aprobatę grupy chuliganów, pobił jakiegoś człowieka. Aby zniknąć z okolicy Sebastian zaszywa się w Lipowie, czyli w rodzinnych stronach Kaji. No i tam zaczynamy kolejny tom. Akurat czas jest prawie rzeczywisty, bo zaczyna się zlot fanów powieści, nie Puzyńsiej, ale Malwiny Górskiej. No i wracają inni bohaterowie Lipowa, z czego wiodącą rolę będzie miał Łukasz, syn Emilki i Daniela. Na zlocie dochodzi do morderstwa, a głównym podejrzanym jest właśnie Sebastian. A że na zlocie przemawiać miał Grzegorz, to cała trójka angażuje się na pełnej, aby rozwikłać sprawę i uwolnić od zarzutów Sebastiana. Kim jest denat, kto jest podejrzany co się naprawdę stało. No i co się dzieje z Iwem, który zaangażował się w sprawę rzeźni. Tym razem będzie mniej wątków obyczajowych. Sprawy prywatne będą raczej relacjonowane w formie relacji. Tak dowiemy się, że relacja Grzegorza z pewnym technikiem się rozwinęła(zatem jak ktoś ma alergię na wątki homo, nawet w szczątkowej formie, to już całkiem będzie zdegustowany, ale cóż… to jest problem homofobii, bo akurat wątek Grzesia jest świetny i na tej relacji bardzo traci).

 

Finał trzeciego tomu z jednej strony znowu jest cliffhangerem, ale z drugiej, autorka znowu dryfuje w stronę dziwnych wątków, zbytniego mieszania, kombinowania. Dlatego podobał mi się tom pierwszy i drugi. Zwłaszcza w tomie pierwszym mieliśmy dużo tych wątków prywatnych, ja dzięki temu bardzo polubiłam Grzesia i bardzo mu kibicuję. W tomie drugim tej prywatny było mniej, ale i tak kibicowałam tej jego nowej relacji. A w tym tomie mamy tak naprawdę dużo zamieszania. Idzie to w niepokojącą stronę. Jeszcze szybciej niż w Lipowie. Tomu czwartego nie kupię, jeśli nadal będę miała subskrypcję na empikgo to najpierw sprawdzę co i jak.