"Tam, gdzie rzeki wstrzymują swój bieg" - Maria Paszyńska [opowieść o przedwojennym Polesiu]

 

Książki Marii Paszyńskiej mają swoje rzesze fanów, a sama autorka była u nas w mieście na spotkaniu, ale niestety ja nie mogłam być. A żałuję do dziś. Niektóre jej książki zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Największe chyba Owoc granatu oraz Dziewczyny ze Słowaka. Nie pamiętam kto mi polecił książkę Tam, gdzie rzeki wstrzymują swój bieg, okładka sielankowa, a fabuła obiecująca literacką podróż na Polesie z okresu międzywojnia, wiele mi obiecywała. Zaczęłam czytać na paznokciach i dzięki tej książce czas minął naprawdę szybko.

 

"Willa pod zwariowaną gwiazdą" - Maria Paszyńska [stosikowe losowanie lipiec]

 

Kolejny miesiąc i kolejna edycja stosikowego losowania. Bawię się w to drugi rok i odkrywam książki, które kurzyły się od stu lat na półce, a okazuje się, że warto, chociaż czasami zaliczam facepalm, bo niekiedy okazuje się, że to nie był trafny zakup. Willę pod zwariowaną gwiazdą kupiłam bardzo dawno temu, leżała na parapecie tak długo, że spłowiał jej grzbiet. Kupiłam ją chyba na promce w znanym dyskoncie. Trochę pod wpływem lektury Ludzie i zwierzęta – czytałam ją w lecie 2017, wtedy głośno było o filmie, właśnie o Żabińskich(do dziś filmu nie widziałam), ale tej książki przyszedł czas.

 

"Kochanka nazistów" - Maria Paszyńska [ czy z wojny można wrócić zwycięsko]

 W najbliższy czwartek ma być w bibliotece w Stalowej Woli spotkanie z Marią Paszyńską i wybierałam się na nie, ale niestety inne zobowiązania, dziś już wiem, mi to uniemożliwi, ale zanim się dowiedziałam, że mnie nie będzie uznałam, że chcę coś autorki na świeżo przeczytać. Padło na Kochankę nazistów, kupiłam ją jakiś czas temu i tak leżała czekając, aż się zlituję. Miałam ją w miarę pod ręką i zaczęłam czytać i poszło szybko, chociaż zaczynałam z ręką na sercu, bo miałam komentarze, że taka średnia, że ktoś nie skończył, ale temat wojenny w wykonaniu autorki wciągał mnie już kilkukrotnie, więc byłam bardzo ciekawa.

 

"Czas białych nocy" - Maria Paszyńska [ Wiatr ze Wschodu początek historii]

Ostatni trup z półki za mną. Padło na książkę, którą kupiłam tak dawno, że doprawdy nie pamiętam kiedy, mało tego wielokrotnie zmieniała miejsce… Za bon podarunkowy z poprzedniej pracy kupiłam kolejne tomy, gdy inna seria o rewolucyjnej Rosji została wyprzedzana i chodzi po miliony monet. Nie wiem czy to nie był błąd, chociaż Maria Paszyńska pisze ciekawie i wiele jej książek mnie porwało. Jednak ta seria ma piękne okładki, a ta w szmaragdowych barwach skradła mi serce, czy jednak treść równa jest szacie graficznej?

 

"Dziewczyny ze Słowaka" - Maria Paszyńśka [ kobieca wersja "Kamieni na szaniec"

Lubię powieści Marii Paszyńskiej, chociaż dawno po żadną nie sięgałam. Polecano mi powieść o dziewczynach z przedwojennego liceum. Książka jest ładnie wydana i wpada w oko, aż w końcu się złamałam. Miała poczekać na swój czas, ale uznałam, że będzie doskonałym pomysłem na fryzjera i takie tam wyjścia. Tylko że, gdy już zaczęłam nie mogłam się oderwać. Kamienie na szaniec w szkole czytaliśmy wszyscy(w moim świecie czyta się lektury), a ta książka będzie kobiecą wersją. Wojna widziana oczyma dziewcząt nasiąkniętych ideałami.

 

"Owoc granatu.Powrotu" - Maria Paszyńska

Jedną z najlepszych książek, bardzo cienionych w polskiej literaturze jest opowieść o zbyt późnej iluminacji, o wiecznej tęsknocie. Noce i dnie to historia przesycona smutkiem. Kończąc czwarty tom serii Owoc granatu nie mogłam się opędzić od skojarzenia z powieścią Dąbrowskiej, chociaż do tej książki podchodziłam z dużą dozą nieufności, bo tom poprzedni wielce mnie rozczarował. Ponieważ jednak cała ta seria rozbudziła moją ciekawość, to byłam ciekawa co będzie dalej, co się stanie ze wszystkimi bohaterami, czy ich drogi chociaż trochę się wyprostują? No i przede wszystkim tom trzeci nie był tak tragiczny, żeby wszystko wyleciało przez okno.  Próbowałam ten tom zdobyć różnymi sposobami, bardzo mi zależało, więc gdy w końcu książka pojawiła się w moich progach to nie czekałam ani chwili! 

"Owoc granatu. Świat w płomieniach" - Maria Paszyńska

Czasami udaje mi się przegapić premierę powieści, którą chciałabym przeczytać, jednak los o mnie dba i taka książka jakoś do mnie trafia. Tak stało się z serią Owoc granatu książka do mnie trafiła przypadkiem i pierwszy tom przeczytałam, dosłownie jednym tchem. Później, gdy już zapomniałam o książce, przyszedł do mnie tom drugi. Trzeci sama sobie kupiłam, bo byłam ciekawa co będzie dalej. Jak dla mnie bardzo godna uwagi seria. Byłam ciekawa jak autorka rozwinie wątki,, tak dramatycznie skończone w tomie drugim. Czy coś zmieni się w życiu kobiet, których świat runął w `39. Tym razem przenosimy się do Iranu, ale akcja się nie uspokoi. 

"Owoc granatu. Kraina snów" - Maria Paszyńska [ między snem a jawą, przeznaczeniem i zgubą]

Wiem, że wielu czytelników obawia się czytania powieści polskich autorów, albo obawiają się hejtu, albo z jakiegoś powodu uważają, że lepiej się czyta powieści zagraniczne. Od  pewnego czasu jestem wolna od tego rodzaju uprzedzeń, ale jednak nie jestem w stanie ogarnąć wszystkich nowości dlatego chyba za znak losu muszę uznać, paczkę zawierającą Owoc granatu. Dziewczęta wygnane, pochłonęłam ongi tę powieść jednym tchem, dlatego gdy dotarł do mnie tom drugi Owoc granatu. Kraina snów wiedziałam, że będzie tak samo, czytałam do drugiej w nocy i cieszyłam się, że wzięłam sobie wolny dzień, bo mogłam bez skrępowania czytać dalej. Nie mogłam się oderwać. Ta seria dla mnie to odkrycie wydawnicze tego roku. Z wypiekami na twarzy czekam na tom trzeci.

"Owoc granatu. Dziewczęta wygnane" - Maria Paszyńska

Kryzys czytelniczy w najlepsze, oj sił starcza mi jedynie na pójście do pracy, na dodatek coś mnie dopadło dziś i wlazło w górne drogi oddechowe. Łudzę się, że po weselu dojdzie wszystko do ładu i składu. Tak grzebałam w tych stosach, myślałam na co mam ochotę, co mnie wciągnie i tak przewalałam te książki ze stosu na stos i w końcu dorwałam Owoc  granatu. Dziewczęta wygnane. Książka przyszła do mnie kilkanaście dni temu, z owocem granatu, który bardzo lubię. Granat, wiadomo, kojarzy się z Persefoną, zdradzieckim Hadesem i przymusową zsyłką, okładka i opis wydawniczy sugerują, że jakieś nawiązanie jest. Zaczęłam czytać i dosłownie przepadłam.

"Krwawe morze" - Maria Paszyńska

Od pewnego czasu panuje moda na tureckie klimaty. Nie mogę powiedzieć, że jestem  turkofilką, bo jakoś nie miałam czasu na jakieś intensywne studia, chociaż, coraz bardziej kusi mnie ten świat, ta kultura, cały system wartości, obyczaje. Dlatego od czasu do czasu ulegam i wyruszam w literacką podróż do Imperium Osmańskiego, aby zerknąć do haremu i obserwować sułtana, który jest panem życia i śmierci, a musi zmagać się z tyloma problemami. Byłam bardzo ciekawa tego, jak do tematu podejdzie polska autorka, która już nie pierwszy raz wzięła się za tematykę turecką, poprzedniej książki nie czytałam, bałam się też że to będzie seria, ale według opisów, jednak nie. Uf. Ulga.