"Jak oddech" - Agata Czykierda-Grabowska [ kontynuacja "Jak powietrze"]

 

Dawno nie czytałam żadnej książki, takiej domyślnie zimowo-świątecznej. Nawet nie pamiętam od kiedy ta książka u mnie jest(sprawdziłam – od listopada 2021), co chciałam ją czytać to była jakaś ciepła pora roku i uznałam, że to nie pasuje do tego ostrokrzewu, chociaż nie jest to taka stricte świąteczna powieść, nie chodzi w niej o cud pod choinką, chociaż jest w niej sporo śniegu, zimy, trochę ozdób, ale to przede wszystkim kontynuacja Jak powietrze, chociaż można ją czytać całkowicie osobno, bo opowiada po prostu o Hani, siostrze Dominika. Nie pamiętacie szczegółów? To nic, mi też przez lata uleciały z głowy, ale pamiętałam, że kiedyś byłam zauroczona i chciałam koniecznie powtórzyć takie zaczytanie z emocjami.

 

"Czas wyboru" - Dagmara Leszkowicz-Zaluska [Dziewczyna z kamienicy, tom drugi]

Dwa lata temu czytałam Dziewczynę z kamienicy tom pierwszy, tom drugi zamówiłam, jak tylko wyszedł i tak kilkanaście miesięcy sobie czekał na półce. Pewnie czekałby długo, ale fejsbuk mi przypomniał o tej serii, a że szukałam czegoś do czytania, to uznałam, że dlaczego nie. No i co? I muszę zamówić tom trzeci, bo umrę z ciekawości co będzie dalej z bohaterami, których polubiłam, przypomniałam sobie bohaterów, a dodatkowo w książce zbliżają się burzliwe czasy dla Wielkopolski, więc jestem bardzo, bardzo ciekawa. No i pewnie się złamię i zamówię, żeby do Sylwestra doszło.

 

"Czas białych nocy" - Maria Paszyńska [ Wiatr ze Wschodu początek historii]

Ostatni trup z półki za mną. Padło na książkę, którą kupiłam tak dawno, że doprawdy nie pamiętam kiedy, mało tego wielokrotnie zmieniała miejsce… Za bon podarunkowy z poprzedniej pracy kupiłam kolejne tomy, gdy inna seria o rewolucyjnej Rosji została wyprzedzana i chodzi po miliony monet. Nie wiem czy to nie był błąd, chociaż Maria Paszyńska pisze ciekawie i wiele jej książek mnie porwało. Jednak ta seria ma piękne okładki, a ta w szmaragdowych barwach skradła mi serce, czy jednak treść równa jest szacie graficznej?

 

"Zwykła przyzwoitość" - Wojciech Chmielarz

Książka numer 97 A.D 2024 została przeczytana jednym tchem, trochę w  saunie, a trochę w nocy. Pamiętam gdy Wojciech Chmielarz opowiadał o serii o Bezimiennym na spotkaniu w bibliotece. Przyznam, że koncepcja książki, a co dopiero serii z bohaterem, którego imienia nie ma w książce i my go nie znamy, wydała mi się abstrakcyjna. Jednak im bardziej wsiąkam w tę serię( a wsiąkłam bezdyskusyjnie i już czytam tom czwarty – najnowszy – wydaje mi się to nader oryginalnym chwytem i naprawdę pasuje do Bezimiennego, który jest człowiekiem z cienia.

 

"Pogięta szpada" - Winston Graham [Dziedzictwo rodu Poldarków]

 Trupy z półki na rok 2024 powoli znikają, przedostatnim trupem został kolejny tom Poldarka. Zbliżam się do końca tej wieloletniej przygody. Ubolewam, ze serial jest nie do oglądnięcia w Polsce, muzyka była świetna, fabuła ciekawa, zdjęcia zachwycające. Niczego więcej nie trzeba. To tom pokaźnych rozmiarów, który koncentrował się będzie wokół ucieczki Napoleona z Elby i chociaż w poprzednich tomach nigdy nie było nudno, to jednak w tym tomie będzie kumulacja przeróżnych zdarzeń i dramatów.

 

"Brytyjska monarchia od kuchni" - Adrian Tinniswood [ ostatnie stosikowe losowanie `24]

 Ostatnie stosikowe losowanie roku 2024, a zatem pierwszego roku w którym to wyzwanie podjęłam – wspaniałe doświadczenie. Ostatnią książką na jaką padł ślepy los była książka, która bardzo długo stała na mojej półce, do tego stopnia, że zdążyła się zdezaktualizować. Brytyjska monarchia. Od kuchni. Zobaczyłam ja na jakimś profilu poświęconym royallsom i jak to bywa, wyłączyło mi mózg. Nie czytałam opisu, zatem gdy dowiedziałam się co wylosowano mi na grudzień. Wrzuciłam książcke do torby i poszłam w swoja stronę. A ona okazała się trochę inna niż podejrzewałam.

"Przeżyj miłość w średniowieczu" - Frances Gies, Joseph Gies

Ostatni trup listopada oficjalnie pochowany, a nie była to lektura łatwa, co przewidywałam męcząc się z inną książką z tej serii. Jednak słowo się rzekło, słoiczek z trupami został wybrany i trzeba było ją doczytać. Mam sentyment do średniowiecza, trochę mnie bawi, że jest synonimem ciemnogrodu, a z drugiej strony piewcy średniowiecza podkreślają wspaniałość tego okresu skupiając się jedynie na aspekcie religijnym. A przecież średniowiecze to nie kilkadziesiąt lat, nawet nie wiek, nie trzy, to praktycznie tysiąc lat. Wkładanie takiego ogromu czasu do jednej szuflady jest awykonalne, ale autorzy rozumieją te trudność i dzielą średniowiecze na mniejsze fragmenty.

 

"Psia gwiazda" - Katarzyna Ryrych [ jak umordowała mnie powiesć]

Najgorsze co się mi może przydarzyć w weekend to wybranie książki, która jest męcząca i nie mogę się w nią zapaść. Niestety wybrałam coś tak złego,  a jeszcze gorsze jest to, że czekaja na mnie jeszcze dwa tomy. Kiedy ja się nauczę nie ulegac okładkom i tej grze na emocjach i sympatiach, jakie prowadzą wydawnictwa. Uwielbiam sagi rodzinne, sagi historyczne, ale nie mogłam sprawdzić uprzednio, że autorką tej sagi jest autorka Czarnej walizki, którą ongi nabyłam, bo miała dotykać lwowskich klimatów. No i tak się płaci za niesprawdzanie. Moją ceną był przemęczony weekend. Tyle, że wieczorem po jednym akapicie zasypiałam jak dziecko. 

 

"Krew Elfów" - Andrzej Sapkowski [powrót do Wiedźmina]

 

24 zaplanowanych na 2024 rok trupów z półki się kończy. Trup numer 21. Padło na kolejną cześć Wiedźmina , to śmieszne, bo pierwszy tom tej historii kupiłam gdzieś wiosną 2018. Powiedziałabym, że w okolicy majówki. Teraz czytam trzecią książkę, chociaż Bogiem a prawdą to mam problem jak numerować te tomy, w końcu pierwsze dwa to zbiory opowiadań, dopiero teraz mamy historię, którą ktoś nam opowiada cięgiem.  Nie zmienia to faktu, że trzy tomy od 2018 to nie jest porywająca prędkość. Z półek spoglądają na mnie kolejne trzy części tej kanonicznej(o ile słyszałam) serii.

 

"Dług honorowy" - Wojciech Chmielarz [ drugi tom serii o Bezimiennym]

Premiera kolejnego tomu serii o Bezimiennym popchnął mnie w stronę wcześniejszych tomów, które leżą i czekają aż je przeczytam. Byłam zdziwiona bo okazało się, że czytałam tylko tom pierwszy, więc by uspokoić sumienie wzięłam się za tom drugi, Dług honorowy leżał u mnie na półce kilkanaście miesięcy, a w głowie mam to jak Wojciech Chmielarz barwnie opowiadał o tej serii u nas w bibliotece dwa lata temu. Teraz muszę przegrzebać hałdy przy łóżku i znaleźć tom trzeci, ale na pewno kilka książek przerwy sobie zrobię. Nadal jestem w szoku jak sprawnie Chmielarz napisał tę powieść, że faktycznie nigdzie nie pada imię głównego bohatera. Brawo za kreatywność.  

 

"Rozkład. O niedemokracji w Ameryce" - Piotr Tarczyński [moja obsesja eskaluje]

 

Miłość i obsesja spadają na człowieka tak gwałtownie, jak zmienia się pogoda w górach. Robiąc makijaż w ponury poniedziałek i włączając film na YT nie wiedziałam, że właśnie wkraczam na drogę nowej obsesji, która w krótkim czasie skłoni mnie do wydania ogromnej ilości pieniędzy, na wszystko co pomoże mi lepiej zrozumie kraj, który zasadniczo mnie nie interesował. Miałam krótki epizod zainteresowania orzecznictwem amerykańskiego Sądu Najwyższego na etapie wyboru tematu doktoratu, ale odrzuciłam go, bo… nigdy nie interesowałam się Ameryką. Nie rozumiem fascynacji tym krajem, wolę kulać kupkę moich problemów na mojej ziemi, niż być imigrantem, przybyszem i tym złym, w tym wymarzonym Eldorado. Jednak Piotr Tarczyński i Łukasz Pawłowski swoją pasją, swadą i inteligencją podbili mnie bez reszty. Od ponad tygodnia słucham nałogowo ich podkastu, a przy okazji znalazłam książkę, którą kupiłam równo rok temu.  Rozkład. O nie demokracji w Ameryce to książka napisana przez Piotra Tarczyńskiego(który to z Jackiem Dehnelem napisał moją ukochaną serię o Profesorowej Szczupaczynskiej), o czym ona jest i co pomaga nam zrozumieć w związku ze zbliżającymi się wyborami?

 

"Coraz mniej światła" - Nino Haratischwili [dwa lata na mnie czekała]

 

Cała akcja trupy z półki byłaby zbędna, gdybym umiała czytać książki na bieżąco, gdybym nie robiła zapasów, gdybym umiała nie kupować nim wyczytam, to co mam. Jako jednak, że świat idealny nie istnieje, to na półce na dwa lata rozsiadła się książka Coraz mniej światła chciałam ją mieć bo Ósme życie w połowie przeczytałam, no i mi się podobała, widziałam w autorce potencjał na niesamowite, epickie opowieści i nie chciałam dopuścić, by nakład się wyczerpał nim ja dojrzeję do tego by ją przeczytać. Dwa lata, kupiłam ją w październiku 2022 no i przyszła pora.

 

"Mindhunter. Tajemnice elitarnej jednostki FBI zajmującej się ściganiem seryjnych przestępców" - John E. Douglas, Mark Olshaker

 Stosikowe losowanie w październiku przyniosła mi nader ciekawy tytuł, oto książka o tytule Mindhunter, jednoznacznie nawiązuje do serialu na Netflixie(wkrótce mają ten serial zdjąć, a jest ciekawy, mroczny i pokazujący kulisy pracy FBI), a ta książka, rzekomo była kanwą na której ów serial powstał. No ja to dzielę wszystko na pół, bo wydawnictwa już tak robią nas w konia grając znanymi tytułami filmów i popularnych seriali, że już się tak nie rzucam ślepo. Jednak, z jakiegoś powodu lubię sięgnąć po takie książki, lubię wątek seryjnych morderców i chociaż później boję się sama wyjść z domu wieczorem, to jednak czytam konsekwentnie.

 

"Akuszerki" - Sabina Jakubowska [książka na Dyskusyjny Klub Książki]

 W październiku akcja trupy z półki przyniosła mi tytuł o którym słyszałam już od bardzo dawna, a ponadto miała to być lektura na październikowy Dyskusyjny Klub Książki. Wiele znajomych czytało tę książkę, a jak któraś miała coś wspólnego z położnictwem to już śpiewały hymny pochwalne po całości. To miała być książka odkrywcza i tak ważna jak ongi Chłopki. Solidny tom, do torebki bardzo średnio pasuje. Lektura zajęła mi tydzień, a myślałam, że przeczytam ją w jeden weekend. Wymagająca lektura i nawet na spotkaniu z Jakubem Małeckim, śmiałyśmy się, że kto dopiero zaczyna lekturę, to do środowego spotkania nie zdąży. Oczekiwania miałam wielkie, doprawdy miało to być opus magnum.

 

"Gierek. Człowiek z węgla" - Piotr Gajdziński [ trup z półki z września jeszcze]

 

Kiedy wspominam swoje dzieciństwo, to myślę o tym, że nie znałam aktualnych postaci z popkultury, ale wiedziałam, że Cyrankiewicz był łysy, Gomułka lubił jeremiady, a Gierek nas zadłużył. W starych filmach bez problemu określałam czas akcji po portretach pierwszych sekretarzy. Książkę o Gierku kupiłam, bo mamy w domu książki o innych notablach PRLu, a ponadto oglądałam film o Gierku(fatalny, nie róbcie sobie tego). Sprawdziłam, książkę kupiłam dwa lata temu, dziwne byłam pewna, że wcześniej, niemniej trafiła do słoika z trupami i padło na nią pod koniec września, ale jest naprawdę wymagająca i męczyłam ją dłużej niż zakładałam.

 

"Towarzyski poradnik dla panien bez posagu" -Sophie Irwin [ kolejne stosikowe losowanie]

 Wrzesień zaczął się ciężko, czytanie szło mi kiepsko, ale na szczęście w stosikowym losowaniu wylosowałam książkę, która czekała na półce od sierpnia 2022, nawet widziałam, że ukazała się druga książka autorki, ale skoro ta czekała tak długo, to uznałam, że może wstrzymam się z zakupem. Czy muszę dodawać, że kupiłam bez czytania opisu? Ujęła mnie okładka, strzępki informacji, że to powieść trochę w stylu Austen, no i tytuł jest przewrotny. Pamiętam, jak kiedyś żartowałam do gacha, że mój Tata za pieniądze na moje wesele kupił sobie nowe auto, a on się śmiał, że „kto teraz będzie chciał, tak bez posagu”, więc z tytułową bohaterką, nieco się utożsamiałam.

 

"Arystokratka i fala przestępstw na zamku Kostka" - Evžen Boček

Upływ czasu widzę najlepiej po kolejnych trupach, które pracowicie losuję. Przyszedł wrzesień i padło na kolejny tom z serii o Arystokratce. Dawno już nie czytałam nic z tej serii a wychodzą nowe tomy, co skłoniło mnie do dorzucenia tego tytułu do słoiczka. Dla osób, które nie miały do czynienia wcześniej z tymi książkami, to jest to historia Marii, która jest arystokratką, ale mieszka z rodziną w Stanach i wiedzie życie normalnej Amerykanki, ale jej ojciec dziedziczy rodzinny majątek – Kostkę – i wszyscy wracają do Czech. No i każdemu odjeżdża peron, matka wzoruje się na księżnie Dianie, a ojciec czuje, że ciąży na nim dziedzictwo przodków. Mamy kolejną odsłonę tego wariatkowa.

 

"Na cienkim lodzie" - M.B. Mann [na ochłodę w upał]

Upały niestety wróciły, a ja uznałam, że nadal mam ochotę na jakiś lekki romans i złapałam za książkę, którą nabyłam jakiś czas temu. Książka czekała od października, ujęła mnie okładką, zawiera – jak się okazuje ważne dla fabuły elementy. Jednak wpisuje się też w trend romansów ze sportem w tle. Książkę napisała jak rozumiem Polka. Zawsze mnie frapuje dlaczego Polki upierają się stylizować się na obcojęzyczne pisarki i dlaczego zamiast pisać o Polsce tak chętnie sięgają po amerykańskie motywy. Chociaż uczciwie przyznam, że nie czułam w tej książce sztuczności i naprawdę zapomniałam, że autorka nie jest Amerykanką, chociaż też moja znajomość realiów NHL.

 

"Wsciekłość i wrzask" - William Faulkner

 Kiedyś czytałam więcej klasyki, mało tego ja szukałam tytułów ważnych dla światowej literatury. Na pewno miałam taki okres w życiu, gdy uważałam, że wystarczy, że odhaczę z listy kilkadziesiąt tytułów i będę wiedziała o co chodzi w życiu. Jak zapewne domyślacie się porzuciłam ten zamysł i chociaż czasami mam wyrzuty sumienia, czasami się rumienię, że Ulisses czeka na półce już z trzynaście lat, to umiem się przyznać, że czegoś nie czytałam i np. Krzyżaków próbowałam, w szkole, po szkole, no nie. Boję się, że gdy spodobają mi się Krzyżacy to będę na łożu śmierci(chociaż może jednak ostatnie podejście). Wściekłość i wrzask trafiły pod mój dach, bo ongi czytając książkę Tłumaczki zaintrygował mnie opis procesu tłumaczenia tytułu, szukania adekwatnego słowa, cała ta praca, bo mnie takie rzeczy frapują(szkoda, że aż tak nie frapuje mnie popiół, który miałam wyrzucić zza domu od jakichś czterech miesięcy), niemniej – książkę kupiłam, przekładałam ze stosu na stos, w końcu trafiła na półkę(bo już zaraz będę czytać) no i finalnie tytuł trafił do słoiczka z trupami. No i wszystko ma swój czas.

 

"Trust again" - Mona Kasten

 Begin again skończyłam czytać siedząc w poczekalni Nocnej i Świątecznej Opieki Zdrowotnej. Wychodząc z domu byłam pewna, że spakowałam drugą książkę, ale nie uwierzycie, nie spakowałam. I owszem w moim aucie często jest kilka(naście) książek, ale akurat te które miałam były przeczytane. Niby miałam ebooka drugiego tomu, ale po pierwsze uznałam, że w poczekalni jest zbyt drętwo, uznałam zatem że pora zintegrować towarzystwo, gdyż będziemy siedzieć tam jeszcze długie lata. Ogólnie bardzo polecam wizytę na pogotowiu, gdy jestem w poczekalni. Można ponarzekać, pośmiać się, taki stand- up bez biletów. I tak Trust again  mnie kusiło, ale wolałam odczekać. Akurat wątki pewne podobne do książki Twój na zawsze, ale znowu to zrobiłam i zamiast iść spać to czytałam. Boję się o siebie, bo zaczynam tom trzeci, a mój organizm nie ma siły.