"Żądanie miłości" - Kristen Ashley [czyżby najlepszy romans w tym roku??]

 

Czytałam ja sobie te romanse i miałam z jednej strony ochotę by odpocząć i w końcu się wyspać, ale z drugiej strony chciałam czytać dalej. No i w końcu przyszła kolej na najbardziej motylkową powieść z możliwych. Idealna w okolicy Walentynek, ale w sumie niezależnie od pory. To jest wspaniała książka, nie mogę sobie wybaczyć, że tak późno po nią sięgnęłam. Co za emocje, ogrom wzruszenia, bardzo nieprzewidywalna.

"Zmysłowy anioł stróż" - Kristen Ashley

 

W ubiegłym roku w Polsce zaczęła się ukazywać seria Rock Chick, jest niezaprzeczalny popyt na powieści, romanse z jakimś mrocznym wątkiem. Mafia, przestępczość, to się sprzedaje, dlatego mamy wysyp takich książek. Moje koleżanki bardzo chętnie sięgają po takie książki i są one najczęściej pożyczane ode mnie. Pierwszy tom tej serii czytałam i nawet mi się podobał, chętnie więc sięgnęłam po tom drugi. Od razu uprzedzam ewentualne pytania, książka ta jest częścią cyklu, ale nie musicie czytać poprzedniej części, bo one kręcą się dookoła jednego miejsca, mamy wspomnianych bohaterów z poprzedniego tomu, ale wiedza o detalach, szczegółach fabuły nie jest konieczna. To odrębna część. Muszę sprawdzić, czy następne części, też są niezależne.

 

"Córka gliniarza" - Kristen Ashley

Faza na romanse trwa w najlepsze i przeglądałam tytuły które czekały na moją uwagę wzrok mój spoczął na książce Córka gliniarza, nie znałam wcześniej tej autorki, a skądinąd wiem, że cieszy się w Polsce popularnością. Nie wiedziałam zupełnie czego się spodziewać, czy ckliwego romansu, czy mocnego erotyku. Powieść w Polsce ukazuje się jako Córka gliniarza, zaś oryginał to po prostu Rock Chick, dziwny przekład, w kontekście treści powieści, moim zdaniem zupełnie nietrafiony, bo chociaż bohaterka faktycznie jest córką policjanta, jednak to dla samej treści nie jest tak znaczące, oryginał bardziej jest adekwatny, bo bohaterka jest taka szalona, zadziorna, rockowa, ta córka gliniarza nie wiem po co. No, ale cóż, książki po okładce się nie ocenia, po tytule lepiej też nie.