"Małe miasto, wielkie kłamstwa" - Diane Chamberlain [przedostatni trup z półki w tym roku]

 Do słoika z trupami trafiła książka Diane Chamberlain, która naprawdę już sporo leżała na półce. Lubię bardzo jej książki i swego czasu kupowałam każdą w ciemno, ale do tej coś mnie nie ciągnęło. Może to że wydano ją w innym stylu graficznym i to mi się kłóciło? No nie wiem. Akurat się pochorowałam i nie chciało mi się szukać papierowego egzemplarza i wtedy w sukurs przyszedł mi czytnik i ebook. To jest ogromna wygoda. Chyba mam jeszcze coś nieprzeczytanego autorki ze starych czasów, tutaj poszło mi dosyć szybko. Tylko czy dobrze?

 

"Rozstajne drogi. Nie ma powrotu do domu" - Elżbieta Jodko-Kula

 Przyszła pora na nowe stosikowe losowanie, tym razem wyciągałam książkę ze stosu na parapecie i padło na Rozstajne drogi. Nie ma powrotu do domu, książka autorstwa Elżbiety Jodko-Kuli miała być epicką opowieścią. Leżała dłuższą chwilę, jeszcze dłużej leży Czas niesprawiedliwych, ale w końcu się doczeka, o ile dożyję. Lektura zajęła mi sporo dni, chociaż nie jest bardzo gruba, ale trzeba się skupić na czytaniu.

 

"Cieszę się, że moja mama umarła" - Jennette McCurdy[poruszająca historia o zniszczonym dzieciństwie]

 

Ominął mnie szał na Cieszę się, że moja mama umarła, nie przekonywała mnie cukrowa okładka połączona z tytułem. Nazwisko autorki nic mi nie mówiło, ale kiedyś stojąc w kolejce w biedronce pochyliłam się nad opisem i mnie zaintrygował i to była kwestia czasu kiedy kupię, ale kiedy przeczytam no to już chwilę musiała książka odleżeć. Tyle czekała, aż trafiła do słoika z trupami. Chociaż mamy tutaj prawie czterysta stron, to książka jest napisana takim stylem, że przeczytałam w mniej niż dobę w przerwie między sprzątaniem.

 

"Wieczna" - Lisa Scottoline [trzeci trup z półki w tym roku]

Lutowy trup z półki jaki mi się wylosował to Wieczna, autorki, którą niegdyś się zaczytywałam i właśnie dlatego, dawno temu kupiłam tę powieść. Wystarczyło mi, ze to opowieść o wojnie, przyjaźni i dużych emocjach. Oczywiście książka musiała swoje odczekać, ale przemówił ślepy los i zaczęłam czytać. Ponieważ nie wgłębiałam się w opis to fakt, że akcja rozgrywa się we Włoszech, całkowicie mnie zaskoczył. Niewiele czytałam książek z II wojną światową i Włochami. Na pewno kiedyś Amy Harmon, ale poza tym, naprawdę ten wątek był dla mnie czystą kartą.

 

"Psia gwiazda" - Katarzyna Ryrych [ jak umordowała mnie powiesć]

Najgorsze co się mi może przydarzyć w weekend to wybranie książki, która jest męcząca i nie mogę się w nią zapaść. Niestety wybrałam coś tak złego,  a jeszcze gorsze jest to, że czekaja na mnie jeszcze dwa tomy. Kiedy ja się nauczę nie ulegac okładkom i tej grze na emocjach i sympatiach, jakie prowadzą wydawnictwa. Uwielbiam sagi rodzinne, sagi historyczne, ale nie mogłam sprawdzić uprzednio, że autorką tej sagi jest autorka Czarnej walizki, którą ongi nabyłam, bo miała dotykać lwowskich klimatów. No i tak się płaci za niesprawdzanie. Moją ceną był przemęczony weekend. Tyle, że wieczorem po jednym akapicie zasypiałam jak dziecko. 

 

"Na cienkim lodzie" - M.B. Mann [na ochłodę w upał]

Upały niestety wróciły, a ja uznałam, że nadal mam ochotę na jakiś lekki romans i złapałam za książkę, którą nabyłam jakiś czas temu. Książka czekała od października, ujęła mnie okładką, zawiera – jak się okazuje ważne dla fabuły elementy. Jednak wpisuje się też w trend romansów ze sportem w tle. Książkę napisała jak rozumiem Polka. Zawsze mnie frapuje dlaczego Polki upierają się stylizować się na obcojęzyczne pisarki i dlaczego zamiast pisać o Polsce tak chętnie sięgają po amerykańskie motywy. Chociaż uczciwie przyznam, że nie czułam w tej książce sztuczności i naprawdę zapomniałam, że autorka nie jest Amerykanką, chociaż też moja znajomość realiów NHL.

 

"Czarownice z Manningtree" - Beth Underdown [ kolejny trup z półki - po co kupować]

 No i proszę rzutem na taśmę trup z czerwca ostatni. Książkę nabyłam bo Tosia chwaliła. To przeważyło szalę i proszę, Tosia czytała z sześć lat temu i teraz ja się dołączyłam. Ujęła mnie okładka, jest prosta i bardzo ładna – stylowa. Jakoś nigdy nie byłam fanką tematu polowania na czarownice, bo przeraża mnie zabobon, strach który przemienia się w lincz, przeraża mnie jak inność stawia pod pręgierzem. Książka jest oparta na faktach, chociaż sama historia jest beletryzowana.

 

"Księga dwóch dróg" - Jodi Picoult [trup z półki]

Kiedyś zaczytywałam się powieściami Jodi Picoult, ale jakoś tak się zdarzyło, że od dekady mam jakiś kryzys. Pamiętam dokładnie, co przerwało mi lekturę ostatniej powieści lata temu, oj miałam wtedy duży kryzys czytelniczy, chociaż i tak nie taki jak teraz. Jednak z sentymentu książki Picoult kupowałam i to nazwisko trafiło do słoiczka z trupami z półki. Na Facebooku pisaliście mi, że to wspaniała powieść, a moje oczekiwania urosły pod niebo. Nie wiedziałam czego się spodziewać, wcześniejsze książki autorki poruszały problemy, że tak powiem spektakularne, eutanazja, in vitro, strzelanina w szkole, samobójstwo, byłam ciekawa co czeka mnie tym razem.

 

"Sejm Wita. Czyli czego nie mówią wam politycy?" - Radomir Wit [ co tam panie w polityce - i ani słowa o Chińczykach :P ]

 Mieszkanie na podkarpaciu daje pewien zaszczyt obserwowania politycznego fenomenu. Mijają lata, wybuchają afery, każdy krytykuje, ale finalnie głosuje na tych samych ludzi, na których tydzień wcześniej wieszał wszystkie psy świata. Ludzie tu są niewzruszeni. Wprawdzie jakiś czas temu przestałam z ludźmi o polityce dyskutować(tylko czasami się łamię), to jednak z ciekawością słucham różnych politycznych debat i tak moją uwagę zwróciła książka Radomira Wita. Kojarzę tego dziennikarza, najczęściej oglądam programy z nim, gdy Konrad Piasecki jest na urlopie. Radomir Wit jest młodym dziennikarzem, karierę reportera sejmowego rozpoczął w 2016, zatem jego książka to tak naprawdę kronika rządów PiS, oczyma dziennikarza. By perspektywę rozszerzyć, w książce są też wywiady z dziennikarzami o dłuższym stażu.

 

"Nalewka zapomnienia" - Kasia Bulicz-Kasprzak[co komu przeznaczone]

 Pamiętam pierwsze wydanie Nalewki zapomnienia często widywałam ją w empiku w Lublinie i chociaż ta książka bardzo mnie kusiła, to jednak zawsze kupowałam coś innego, To dowód, że nie zawsze folguję swoim zachciankom. Później zapomniałam o tym tytule, ale za to polubiłam prozę autorki. Wznowienie tej powieści stało się świetnym pretekstem, aby przeczytać. Zwłaszcza, że umówmy się, ta soczysta zieleń pasowała do lata. Wprawdzie książka chwilę leżała na biurku, ale w końcu przyszedł na nią czas. I to było zaczytanie od pierwszej strony.

 

 

"Maud Montgomery. Uskrzydlona" - Mary Henley Rubio [najbardziej oczekiwana biografia, pierwszej połowy tego roku]

 

Niewielu jest autorów, o których możemy powiedzieć, że ukształtowali pokolenie, jeżeli już to są autorzy w konkretnym kraju. W Polsce mogłabym wskazać Sienkiewicza, który był wspólnym mianownikiem dla ludzi czytających. Lucy Maud Montgomery to autorka, która ukształtowała literacki gust rzeszy dziewcząt. Która nie kochała się kiedyś w Gilbercie – niech pierwsza rzuci kamieniem. Ania Shirley, lub też Anne – teraz w nowym tłumaczeniu, kształtowała naszą wrażliwość. Kim była kobieta, która stworzyła Anne, ale też Emilkę, Pat tudzież Bubę? Od jakiegoś czasu dostępne są na rynku dzienniki Maud, ale dowiemy się z tej książki, jak często je przeredagowała, jak wiele napisała bardzo post factum, wiedząc, że jej sława będzie badaczy skłaniała do lektury tych pamiętników. Ta biografia, tak solidna(ponad sześćset stron), to różne wspomnienia osób, które Maud pamiętały. Oj gorzka jest ta biografia. Jak pozory mogą mylić.

 

"Błękit" - Nancy Bilyeau [trup z półki i podróż do przeszłości]

 Nie mogę sobie przypomnieć dlaczego kupiłam Błękit sądzę, że mogła mnie uwieść okładka, uwielbiam błękitne wzorki na porcelanie. Ba! Uwielbiam porcelanę, przypomnijcie mi proszę to, gdy będę narzekać na konieczność mycia tejże przed świętami. Sądzę, że kupiłam ją w 2020, gdy korzystałam ze smarta pandemicznego i szalałam na allegro. Książka trafiła na hałdę pod biurko i naprawdę ciężko mi powiedzieć kiedy bym się za nią zabrała. Na szczęście wylosowałam ją. No właśnie, na szczęście? Te moje trupy, prócz miłej podróży do przeszłości, lubię wspominać czas, gdy wycieczka do paczkomatu była pretekstem do wyrwania się z domu, spacery moje i siostry były haustem normalności. Czytanie po takim czasie od premiery sprawia, że zapominam co o tej książce mówiono, chociaż nie pamiętam aby zrobiła jakieś wielkie wow. Nie było o niej głośno… Czy słusznie?

 

"Red, White & Royal Blue" - Casey McQuiston [coś dla mnie nowego]

 

Rok temu zobaczyłam zapowiedź książki Red White & Royal Blue widziałam kilka pozytywnych recenzji, więc nabyłam i czekała ta książka, aż będę miała jakiś kryzys. I ten dzień nadszedł. Nie ukrywam, że weekendami czytam biografię Montgomery, a na tygodniu 98% mojej uwagi, jest na kortach Wimbledonu(jestem też diabelnie niestabilna). Uznałam, że ta książka nada się do torebki i będzie wciągająca, przeczytam ją w dwa dni i będę zadowolona. Jakże się myliłam. Nadmienię, że jest to pierwsza książka skupiona na związku homoseksualnym. Mam nadzieję, że nie wyjdę na homofoba – którym nie jestem.

 

"Zgłoba" - Katarzyna Puzyńska [ już piętnaście tomów]

 Czytanie książkowych serii jest dla mnie o tyle wartościowe, że czytając kolejny tom, wracam pamięcią do chwil gdy zaczynałam. Z Lipowem mam długą przygodę. Pamiętam jak ciężko było mi się wczytać w początek Motylka ale jak później mnie porwał, jak biegłam przez pół miasta, by zdobyć brakujące tomy i jak Lublin mi się z nimi kojarzył. Ile części przeczytałam w pociągu. Pamiętam Targi w Warszawie i kolejkę do autorki, pamiętam kupno dwóch tomów i to że w mniej niż 12 godzin po każdym zakupie jechałam na pogotowie. To długa przygoda. Piętnaście tomów… kto by pomyślał. Żadanica mnie zezłościła, ale jak to w syndromie sztokholmskim bywa sięgnęłam po kolejny tom. Nie minęło pięć stron a dostałam w sam środek twarzy pięścią odzianą w rękawicę…

 

"Puste wygony" - Kasia Bulicz-Kasprzak[Saga Wiejska tom 5]

 

Kiedy zobaczyłam zapowiedź piątego tomu Wiejskiej sagi od razu zamówiłam i nałogowo śledziłam co dzieje się z moim zamówieniem. Od razu po pracy pojechałam, odebrałam i zaczęłam czytać. Byłam świeżo po lekturze czwartego tomu. Tutaj miałam przewagę, względem poprzedniego czytania. Pamiętałam wątki, wiedziałam co się stało i traktowałam to jako naturalną kontynuację. Polecam kupić hurtem i czytać cięgiem. Spodziewałam się, że to będzie okres powojenny, tymczasem mamy retrospekcję względem tomu czwartego. Najpierw byłam na nie – ach ta siła uprzedzenia, ale finalnie… jest ok.

 

"Przeorane miedze" - Kasia Bulicz-Kasprzak [Saga wiejska tom 4]

 Przeorane miedze  kupiłam od razu po premierze, bo z uwagą śledzę tę sagę. Od razu zaczęłam czytać, ale męczyłam ją strasznie. Nie szło mi czytanie, nie pamiętałam co dokładnie działo się w poprzednich tomach i wzbudzało to we mnie okropną irytację. W końcu książkę porzuciłam, leżała względnie blisko i dopiero premiera kolejnego tomu(już za kilka dni) skłoniła mnie do wygrzebania jej spod hałd wstydu. Albo trafiła w lepszy czas, albo miałam ochotę na sagę, wrażenia miałam zupełnie inne, mało tego łyknęłam ją względnie jednym tchem. Teraz jestem pewna, że tom piąty będę mogła przeczytać mając akcję na świeżo.

 

"Żadanica" - Katarzyna Puzyńska [ kolejny tom, znów powrót do Lipowa]

 Byłam pewna, że seria o Lipowie dobiegła końca, już się z tym pogodziłam, nawet autorce gratulowałam, że miała odwagę skończyć serię, która miała nabywców. A tutaj pospieszone gratulacje, bo pojawia się kolejny tom. Nie wiem czy kupię kolejny tom, bo znowu zaraz po zakupie, ktoś mi bliski trafia do szpitala… chociaż ten tom kończy się tak, że, oj mam natłok myśli. Solidna karuzela. Czy możemy odkryć coś jeszcze w Lipowie? Czy coś nas zaskoczy? Może Maria Podgórska, którą chyba ciągnie do Klementynki?

 

"Mała" - Edward Carey [ opowieść o twórczyni woskowego fenomenu]

 

Co jakiś czas przeżywam ogromne zdziwienie, skąd u mnie dana książka. Stąd wziął się cykl trupy z półki. Wiem, że niektóre książki czekałyby na stosie hańby jeszcze lata. Pewnie tak byłoby z Małą sądzę, że kupiłam ją z dwa lata temu, kojarzy mi się z pandemią, z szaleństwem na allegro i wycieczkami do paczkomatu, które były wyrwaniem się z zamknięcia. Książka jest biografią Madame Tussaud, chociaż biografia to dużo powiedziane. O ile nazwisko twórczyni kultowej galerii figur woskowych zna każdy, tak sądzę że niewielu jest w stanie umieścić ją na osi czasu, o jej życiu też wiemy niewiele. Laudacja z okładki napisana przez Olgę Tokarczuk brzmi zachęcająco.

 

"Czarna walizka. Tom 1. Wszystko dla ciebie" - Katarzyna Ryrych

 

Wśród całej zmienności świata, niezmienne są moje czytelnicze kryzysy. Nadchodzą, a ja tracę nadzieję, że kiedykolwiek jakaś książka mnie zachwyci i wzbudzi tsunami zachwytu. W takich chwilach sięgam po sprawdzone gatunki i sagi rodzinne, zwykle sprawdzają się idealnie. Przeważnie. Tutaj intuicja mi podpowiadała, że może być różnie. Niepokoiły mnie posty innych autorek, pełne zachwytu, jakoś czułam, że to kółko wzajemnej adoracji i chociaż okładka w szmaragdowych barwach kusiła, to czułam pod skórą niepokój. Chociaż przecież akcja zaczyna się we Lwowie, a później przenosi się do Odessy, czyli miejsca bardzo na czasie. 

 

"Cichce wody" - P.K. Adams [ Zbrodnie na dworze Jagiellonów - tom I]

 

Nigdy nie byłam admiratorką hucznych, szalonych, sylwestrowych zabaw. Na palcach jednej ręki mogę policzyć jakieś wyjścia. Teraz, gdy jestem w słusznym wieku i mogę mieć w nosie, to oficjalnie organizuję sobie czas, ale zawsze o północy wychodzę oglądać fajerwerki.  A rano, proszę, kawa, kot i świeczka i blask. Postanowiłam z taką radością chwytać dzień.

Czytelniczo byłam w rozkroku. Uparłam się przeczytać Ciche wody książkę kupioną, bo kryminał i retro i miałam wielką ochotę. Ostatnia książka jaką zaczęłam w 2021, a pierwsza książka jaką skończyłam w 2022. Ukazał się już tom drugi. Niezbyt popularny temat został wybrany. Renesans, Kraków, dwór Bony Sforzy… a i czasowo adekwatny, bo akcja rusza w Boże Narodzenie.