"Kroniki portowe" - Annie Proulx

Niby nie sugeruję się nagrodami, nie mam listy książek nagrodzonych Noblem, czy Pulitzerem, nie skupiam się na szukaniu nagrodzonych powieści, jednak gdy już wpadnie mi w ręce książka opatrzona adnotacją, że zebrała ważne i prestiżowe nagrody, a nie tytuł najlepszego debiutu w Koziej Wólce, to nie umiem się powstrzymać i po nią sięgam. Kroniki portowe były głośno omawiane, wielu znajomych, do których zdania przywiązuję wagę, polecało i się zachwycało, dlatego trochę się bałam, boję się tak szumnie zapowiadanych powieści, zawsze boję się, że się zawiodę. Autorka cieszy się sporą popularnością i tak naprawdę kolejne jej powieści są bardzo ciepło przyjmowane. Byłam ciekawa, czy i ja znajdę z jej powieściami wspólny język.  

  

"To, co najważniejsze" - Samantha Young [ czy miłość wygra z przeszłością]

Trwa wiosenne przesilenie, zima z wiosną starła się w ostatnim boju i ciężko oszacować, kto tym razem wygra. Na razie dookoła hula wiatr i burzy spokój myśli, a każdego wpędza w bezkres pościeli bez najmniejszej chęci na wyjście. Zaczęłam czytać pewnego kolosa, ale przyznam się Wam, że prezent z okazji Dnia Kobiet mnie skusił. Coś jestem w nastroju romansowym a poprzednia książka Samanthy Young, sprawdziła się doskonale w roli ucieczki od rzeczywistości, byłam ciekawa czy Young zagości na stałe w mojej biblioteczce, czy tylko przypadkiem i incydentalnie tak mnie wzruszyła. Oj miałam problem, którą z dwóch wybrać, chciałam emocji, chciałam motylków, ta pościelowa okładka chyba ostatecznie mnie przekonała, bo idealnie korespondowała z moimi weekendowymi planami. 

"Stand by me" - Agata Czykierda-Grabowska [ motylkowa opowieść dla wielbicielek romansu]

Piątek, piąteczek piątunio moje serce radowało się tą myślą od rana, a żyłam weekendem od środy, bo to wtedy pierwszy raz obudziłam się z myślą zaraz, zaraz czy to dziś nie sobota, niestety na sobotę swoje musiałam odczekać, ale za to kalendarz ma to do siebie, że w końcu ten weekend nadchodzi. Po ciężkiej powieści o Holocauście, uznałam, że zasłużyłam na coś lekkiego i dobrego, a że na stosie hańby zaległo się już kilka powieści Agaty Czykierdy Grabowskiej a jeszcze niejaka Irena dolała oliwy do tego ognia to się skusiłam. Powiem Wam, lekko nie było, organizm proletariusza jest nastrojony tak, że około 11 na serialu zamykają mi się oczy, trafiam tylko w pilota, no i kima, ale tu zawalczyłam, po pierwsze starcze stawy łapie reumatyzm i chyba na zmianę pogody bolało mnie kolano, a po drugie stwierdziłam, że chociaż chciałam się wyspać, nie prześpię weekendu. Kilka stron i pójdę spać. Mhmh. Poszłam spać o drugiej, zostawiając sobie kilka stron do kawy. 

"Audyt" Jacek Hugo Bader

Jacek Hugo Bader to autor znany, ikona polskiego reportażu, moje pierwsze spotkanie z autorem było przy okazji książki czytanej na DKK o wspinaczce na Broad Peak, bardzo lektura mi się spodobała, a podczas dyskusji okazało się, że Bader cieszy się wielką sympatią członków naszego klubu, a ja kupiłam coś jeszcze autora, ale oczywiście jeszcze nie przeczytałam, za to zwróciłam uwagę od razu na zapowiedź książki Audyt bo miał być początkiem, nowej serii wydawniczej. Skończyło się na tym, że mam ten jeden reportaż i żelazne tudzież niewzruszalne postanowienie, że jak długo nie wyczytam połowy reportaży zgromadzonych w domu, nie kupię nic innego. Czy te reportaże Badera się bronią?

"Olszany" - Agnieszka Litorowicz-Siegert

Od jakiegoś czasu  na polskim rynku mamy modę na powieści, których osią wydarzeń jest ucieczka na prowincję. Jako wsiór z dziada pradziada(prawie) zawsze z uwagą czyta takie książki bo zwykle są tak nierealistyczne, że bierze mnie pusty śmiech. Mają pokazywać jak jest, autorzy się starają, a tu zwykle wychodzi naprawdę średnio. Olszany. Droga do domu to powieść, która skusiła mnie swoją okładką, na przednówku łaknęłam jak kania dżdżu, potrzebowałam lekkiej powieści, która sprawi, że zapomnę o tym co się dzieje dookoła. Długo ta książka czekać nie musiała. Wy trochę poczekacie, bo premiera dopiero trzynastego marca, ale czy warto czekać, czy jednak będzie znowu sztampa.

"Zostań do rana" - Agnieszka Krakowiak-Kondracka

Agnieszkę Krakowiak-Kondracką polubiłam już przy okazji poprzedniej powieści. Pomimo okładek w żywych, radosnych kolorach, bynajmniej nie dostajemy banalnej, przesłodzonej opowieści, dlatego tak się napaliłam na Zostań do rana. Trochę książka musiała poczekać, bo przy okazji porządków wsadziłam ją w kąt i zapomniałam. Zaczęłam ją czytać i przepadłam, chociaż nie jest to lektura lekka i przyjemna. Momentami jest trudna, gorzkawa. Tę gorycz bilansuje śmiech i humor. Nietuzinkowa opowieść, pełna szczekania psów, tupotu psich łap, opowieść o miłości do zwierząt i zaczynaniu od nowa. Świetna powieść do czytania na przełomie roku, bo z popiołów można podnieść swoje życie, nawet gdy wydaje się, że zostaje nam tylko pusta egzystencja. 

"(Nie)miłość" - Natasza Socha [ i ta niemiłość ślepa]

Tak w bajkach jak i w romantycznych powieściach zwykle ślub kończy akcję, jest ukoronowaniem zalotów, przysłowiowym happy endem, wiadomo że jak udało się już pobrać to będzie tylko wspaniale. Jednak życie samo w sobie ma swoje scenariusze i nawet wieloletnie małżeństwo nie jest gwarancją niczego, mówi się, że najważniejsze to przetrwać pierwsze pięć lat po ślubie, wtedy zwykle pojawiają się największe kryzysy, gdy się to uda jest duża szansa, że tę parę rozłączy tylko śmierć. Spora szansa, to jednak wciąż nie gwarancja. Małżeństwa rozpadają się po kilkunastu, czy kilkudziesięciu latach, gdy dwójka osób, która kiedyś była dla siebie całym światem, nagle uznała, że nie łączy ich nic.

"Przypadki pewnej desperatki" - Magdalena Wala

 Jestem fanką Magdaleny Wali. Do tej pory każda powieść którą czytałam a która wyszła spod jej pióra mnie zachwycała. Czytałam jednym tchem i rozpaczałam, że już po książce. Przypadki pewnej desperatki to powieść współczesna, Magdalenę Walę znam zasadniczo z powieści historycznych i ta seria skradła moje serce, ale za sprawą Irenki sięgałam już po współczesną powieść, która czytało mi się dobrze, ta musiała nieboga czekać ponad rok, stwierdziłam, że coś mi się od życia należy i mogę poczytać sobie coś nie z listy recenzenckiej, tylko coś ot tak dla resetu. Jak na powieść czytałam ją ponad pół tygodnia, to haniebnie długo. Jestem po lekturze zmęczona.

"Dokąd prowadzi pamięć Moje życie" - Saul Friedländer

Tym czego się boję najbardziej jest to, że stracę pamięć. Jak długo pamiętam, tak długo istnieję, pomimo smutnych, przykrych epizodów, które chcielibyśmy zapomnieć jednak cenimy swoją pamięć, otaczamy się pamiątkami, przechowujemy stare bilety, zdjęcia. Dlatego z taką wielką estymą podchodzę do wspomnień, do pamiętników, szanuję też cudzą pamięć. Przyznam się Wam szczerze, że nie kojarzyłam autora a po książkę sięgnęłam właśnie przez wzgląd na tytuł, na formę wspomnień, gdy tylko książka dotarła wiedziałam, że podjęłam najlepszą z możliwych decyzji. Właśnie takich książek potrzebuję na długie ciemne wieczory, gdy dookoła panuje śnieżna cisza i tak dobrze siedzi się w pobliżu źródła ciepła, jeśli też lubicie takie klimaty – nie wahajcie się!

Wydawnictwo Literackie zaskoczyło mnie nową książką Renaty Frydrych. Autorka którą polubiłam przy okazji jej debiutu, który był naprawdę sympatyczną powieścią. Gdy zobaczyłam zapowiedź jej drugiej książki, wow, spodobał mi się klimat okładki, pasujący stylowo do jedynki, a tu dodatkowo nawiązanie do Szekspira. Przyznam się Wam do czegoś, nie czytałam Romea i Julii lubię Szekspira, cenię jego twórczość, chociaż odkryłam go dopiero w okolicach trzydziestki, gdy nie musiałam już analizować każdego wyrazu i doszukiwać się znaczeń oraz próbując zgadnąć jaki klucz będzie obowiązywał przy ocenianiu na maturze. Jednak fabuła Romea i Julii dla mnie nie ma nic wspólnego z romantyzmem, to opowieść o rozkapryszonych bachorach, które prezentują typowy dla nastolatków skrajny egocentryzm i nie czuję tego, ale niebawem postaram się przeczytać. Chociaż już dla mnie bardziej romantyczna jest para Jana i Cecylii, ale możliwe że jestem nieczułym zgredem.

"Gospoda pod bocianem" - Katarzyna Droga

Uwielbiam sagi rodzinne. Gdy przeczytałam opis wydawniczy Gospody pod bocianem uznałam, że to książka stworzona dla mnie. Będzie wielowątkowo, różne przedziały czasowe, rodzinne tajemnice, historyczne zawirowania. My Polacy mamy naprawdę świetną historię, żeby móc przedstawiać takie rodzinne losy, liczne perturbacje dziejowe sprzyjają sekretom, temu aby mogli przodkowie gdzieś się zagubić. Dosyć długo zwlekałam z lekturą odsuwając w czasie domniemaną przyjemność. Opis był wielce obiecujący. Ta powieść to tak naprawdę moje pierwsze spotkanie z autorką, wcześniej nie miałam okazji czytać żadnej jej powieści i tak naprawdę nie do końca wiedziałam czego się spodziewać. Trochę byłam sceptyczna jak patrzyłam na objętość, bo książka raczej chuda jak na sagę rodzinną.

"Przeminą smutne dni" - Edyta Świętek

Edyta Świątek powoli awansuje na jedną z moich ukochanych autorek. Najnowsza część sequela Spacer Aleją Róż wskoczyła na tapet od razu po wypakowaniu z koperty. Nie mogłam się od niej oderwać, a jako że w torebce noszę lampeczkę do czytania, to powrót z pracy był podwójną przyjemnością. Wykręciłam się także z wyjścia na basen i wmawiałam kilku osobom, że jest za zimno na spacer. Bo chciałam czytać. Jeden dzień tak naprawdę i było po książce. Gdy połączymy te wszystkie tomy, jeszcze bardziej docenimy, że akcja stale się rozwija, nie stoi w miejscu, a autorka dalej tworzy wiarygodnych bohaterów z prawdziwymi dylematami.

"Wracać wciąż do domu" - Ursula Le Guin

Zima to doskonała pora roku na czytanie apetycznych, grubych książek. Od pewnego czasu możemy łatwiej dostać klasykę co może być pretekstem by nadrobić braki. Dopiero od niedawna zwróciłam uwagę na powieści Ursuli Le Guin, autorka będąca kultową autorką powieści fantastycznych dla mnie była białą plamą, gdy kilka lat temu udało mi się sięgnąć po jej książki wiedziałam, że to doskonały kawał literatury.  Wracać wciąż do domu to zbiór opowiadań, które ukazują się w Polsce po śmierci autorki, niektóre z nich to absolutna premiera w Polsce, więc to prawdziwa gratka dla fanów autorki i wielbicieli gatunku. Wprawdzie ja wciąż czuję się jak fantastyczny debiutant, ale oddałam się lekturze z radością i bez reszty. Dlatego takie książki to bestsellery.

"Ostrożnie z miłością" - Samantha Young

Spacerowałam sobie pewnego dnia po Biedronce i grzebałam w koszach z powieściami, stoczyłam więc krótką walkę z sobą, bo w końcu niekupowanie książek szło mi już tak niesamowicie, ale jednak… wiedziałam, że to będzie ciężki tydzień, że potrzebna mi będzie książka służąca rozrywce, lekka, przyjemna i motylkowa, a o Young słyszałam same dobre rzeczy, moje koleżanki zaczytujące się w romansach, będące znawczyniami większymi niż ja, kazały brać w ciemno. Wprawdzie okładka, gdy już sięgniemy do książki okaże się zupełnie nietrafiona i niepasująca do treści, to jednak akcja powieści was porwie. Moim zdaniem wspaniałą lektura na weekend po ciężkim tygodniu w pracy.

"Oscary. Sekrety największej nagrody filmowej" - Katarzyna Czajka-Kominiarczuk

Magia Hollywoodu działa na masową wyobraźnię. Znam wiele osób, których zasadniczo nie podejrzewałabym o fascynację gwiazdami, czerwonym dywanem, zarywanie nocy żeby oglądać wręczenie jakichś figurek. Dla mnie Oskary nie były nigdy jakimś wyznacznikiem, nie układałam według tych nagród listy do oglądnięcia, nie zarywałam nocy. Może jednego roku miałam plan, żeby coś pooglądać, ale finalnie poległam. Jednak jestem człowiekiem, który zbiera wiele wiedzy do niczego mu niepotrzebnej i na takiej zasadzie sięgnęłam po Oskary. Lektura czasowo trafiła idealnie, dziś ta gorączka osiągnie apogeum, a ja chciałam zrozumieć jak to się stało, że dziewięćdziesiąt lat temu ktoś wymyślił nagrodę, która rozpaliła wyobraźnię całego świata. Nawet tych którzy na co dzień  do kina mają stosunek ambiwalentny. Czy odpowiedź na to pytanie znajdę w tej książce?

Nowa histryczna kolekcja.

W poniedziałek ucieszyła nas w domu paczka z piecioma tomami nowej serii Tajemnice historii . Pod moją nieobecność przejęto prędko te książki i tak naprawdę każdy w domu już się zaszył ze swoim tomem zaszył i suszą mi głowę, że niewiele ich obchodzi mamkupić prenumeratę.  A co się przyglądam tej serii to nabieram ochoty, żeby faktycznie tak zrobić.

Oto co wydawca pisze o tej serii.

Odkrywaj „Tajemnice historii” z nową kolekcją De Agostini!

Zamów kolekcję na stronie https://bit.ly/2DOhaut, wykorzystując swój indywidualny kod promocyjny PROMOTAJEMNICE2019, a otrzymasz wyjątkowy prezent!

Przeszłość jest furtką do przyszłości. Poznając zagadki przeszłości lepiej orientujemy się
we współczesnym świecie. Teraz będzie to jeszcze łatwiejsze! Z nową kolekcją De Agostini możecie poznać nowe – dotąd niewyjaśnione – „Tajemnice Historii”.

Kolekcja De Agostini przedstawia ważne wydarzenia w nowym świetle. Książki pozwalają miłośnikom historii ponownie zajrzeć za jej kulisy.

Prenumerata obejmuje wydarzenia od czasów starożytnych, aż po współczesność. Jeśli chcecie dowiedzieć się jak wyglądało życie prywatne i erotyczne w starożytnej Grecji
lub ponownie spojrzeć na historię sojuszu Hitlera i Stalina, to ta kolekcja będzie strzałem
w dziesiątkę!

Kolekcja „Tajemnice historii” składa się z 70 numerów. Do każdego dołączona jest książka
w twardej oprawie. Każdy numer to nowa historia, kolejna odkryta zagadka z przeszłości.

Prenumeratorzy standardowo mogą liczyć na atrakcyjne prezenty – praktyczny sygnet
do podtrzymywania otwartej książki, zestaw 5 magnesów z ważnymi cytatami
oraz termoodporne podstawki pod kubek w stylu retro. Dodatkowo do prenumeraty premium dołączone będzie 11 kolejnych książek, prezentujących kolejne „Tajemnice historii”.

Jeśli zamówisz kolekcję do 31.03.2019, klikając na ten link https://bit.ly/2DOhaut, otrzymasz wyjątkowy prezent – podpórkę do książek (dołączana wraz z 8. przesyłką). Koniecznie wykorzystaj swój indywidualny kod promocyjny PROMOTAJEMNICE2019, aby otrzymać ten prezent!

"Patrz jak tańczę" - Sari Wilson

Gdy tylko zobaczyłam zapowiedź powieści Patrz jak tańczę wiedziałam, że chcę ją przeczytać, wprawdzie, gdy przeczytałam opis wydawniczy byłam przekonana, że przeniosę się gdzieś na Bałkany, jednak chyba pomyliły mi się książki. Bywa i tak. Cukierkowo-różowa okładka chociaż przyciąga wzrok skrywa nie do końca słodką treść, historia będzie gorzka, bo i świat artystów, także baletowych pełen jest goryczy, morderczej rywalizacji, a uśmiech który widzimy podczas występu zwykle przykrywa nie tylko łzy wylane na próbie, ale również życiowe dramaty, których nikt się nie domyśla. Powieść przenosi nas do USA, w dwa przedziały czasowe, będziemy obserwować czasy współczesne, ale również cofniemy się do lat siedemdziesiątych, aby móc obserwować dzieciństwo bohaterki. Nie wiem jak Wy, ale ja takie wielotorowe powieści uwielbiam.

"Stalowe Szcury. Otto" - Michał Gołkowski

Intrygująca okładka i bardzo dobre wydawnictwo, które jest rękojmią jeśli chodzi o porządne powieści. Nazwisko autora było mi znane chociaż wcześniej jego książek nie czytałam, ale słyszałam same dobre opinie. Szkoda, że nie doczytałam, że Otto jest elementem pewnej serii, znowu zapłaciłam za to że za szybko się na coś rzucam, bo zwiedzie mnie okładka tudzież opis. W Polsce jest niewiele książek o wojnie z humorem, południowi sąsiedzi mają Wojaka Szwejka, ale u nas humor wojenny to tylko Allo allo chociaż wojna jednak inna., no nie jeszcze filmowo coś tam by się znalazło, ale jeśli chodzi o powieści to rządzi patos i podniosły ton, to takie powieści pisane na klęczkach. A to co mamy tutaj to zupełnie inna jakość.

"Becoming. Moja historia" - Michelle Obama

O tym, że żona prezydenta Obamy napisała książkę usłyszałam oglądając program informacyjny, od pewnego czasu jeśli idę do pracy zaczynam dzień od jakiegoś kanału, który przekazuje wiadomości, czasami są to niusy które tylko podnoszą ciśnienie, ale także i dobre wiadomości(że w Polsce żyje się o wiele lepiej). W programie w którym powiedziano o tej książce mówiono o sekretach jakie Michelle Obama wyjawiła w tej autobiografii. I tak zapragnęłam przeczytać, z czystej ciekawości, ochoty zerknięcia do innego świata. Ku swojemu zdziwieniu nie czytałam jej dwa, trzy dni a dosłownie tydzień, z przerwami na dwie inne książki. Widząc zagraniczne wydanie zobaczycie solidny wolumin w twardej oprawie u nas wydawca zwiększył forma więc książka jest cieńsza, mniej poręczna i w miękkiej okładce. Oczywiście takie sprawy to kwestie drugorzędne, ale spotkałam się już z krytyką tego wydania.

"Żony i córki" - Elizabeth Gaskell [ cudowna opowieść o sielskiej, angielskiej prowincji]

Od pewnego czasu jestem rozdarta, praca, siłownia, życie towarzyskie, naukowe no i czytanie. Nie da się jednocześnie czytać dwóch książek jednocześnie co sprawia, że prędzej czy później dopadnie nas zjawisko ciągu geometrycznego. Bo jak czytać nowości, gdy przybywa ciągle książek do których chcecie wrócić. No i wzięłam się na sposób, ja do posiłku muszę czytać i muszę czytać książki w których wiem, że np. następny akapit nie zacznie się od sceny larwy wychodzącej z brzucha, żebym ja nie dostała torsji. Dlatego do posiłków czytam stare książki, do których chcę wrócić, a nie mam kiedy, zwykle taka powtórka trwa tygodniami, bo niestety nie urządzam wielogodzinnych biesiad, ale dzięki temu mogę delektować się detalami. Tym razem postanowiłam wrócić do Gaskell i do książki na której nowe wydanie polowałam, a dopiero teraz udało mi się przeczytać. Cudowne Żony i córki serial polecam a książka… powtórka była przyjemnością.