"Dlaczego jesteśmy ateistami" - Russell Blackford, Udo Schuklenk

 

Nie wiem czy pamiętacie taki wykres obrazujący tendencje w epokach literackich, taką parabolę, w sumie teraz jest to ciągle aktualne, bo co i rusz zmienia się nastawienie do wiary. A to mamy modę na książkę które poruszają tematy religijne, a to znowu jest moda na książki o ateizmie. Ja niezbyt chętnie ulegam modom i czytam to na co przychodzi mi ochota bo w końcu moim zdaniem warto sprawdzić pobudki innych ludzi. W sumie nie wiem czego się spodziewałam po tej książce, fakt że zamawiałam ją w zupełnie innym momencie mojego życia a jednak ciągle jestem ciekawa i mimo wszystko krytyczna w stosunku do tego co czytam. Za co obrywam o uszach często. 

 

"Dziki łubin" - Charlotte Link [ Czas burz - tom drug]

 

W pewnym momencie dostrzegłam, że czytanie książek jednego autora jednym haustem, pójście w taki hurt źle odbija się na moich wrażeniach. Mało który autor jest w stanie pisać tak, żebym ja się zachwycała, powieść po powieści, żeby dał mi coś nowego. I świadoma tych ograniczeń, pamiętając ile razy już się tak zawiodłam a jednak przeczytawszy Czas burz nie umiałam się powstrzymać, by sięgnąć po drugi tom, zakładałam co przyniesie, w końcu chronologia wskazywała jasno, na jeden z bardziej burzliwych okresów historii Niemiec. Powiem Wam tak, decyzja o kupnie drugiego tomu, zaraz po tym jak kupiłam pierwszy, była jedną z najlepszych decyzji października. 

"Czas burz" - Charlotte Lin [ Saga rodzinna w niemieckim wydaniu]

 Prowadzenie strony o książka to trochę miecz obosieczny. Z jednej strony polecasz ludziom dobre książki, ale z drugiej, gdy Oni przeczytają później coś dobrego to piszą a wtedy Ty, chociaż nie planowałaś już totalnie żadnych nowych książek, bo gdy w nocy spokojnie leżysz w łóżku słyszysz trzaski i boisz się, że hobby zasypie cię przez sen. Tak trafił do mnie Czas burz chociaż ja totalnie tej książki nie  planowałam, bowiem książkę Link jedną mam już od lat, ciągle się nie zabrałam i zakładałam, że nim kupię coś nowego to przeczytam, to co mam. W sensie tej autorki, bo gdybym miała kupić nową książkę dopiero jak przeczytam wszystkie książki co mam, zajęłoby mi to, według szacunkowych wyliczeń 89 lat.

"Twoja wina" - Danuta Awolusi [ studium patologii]

 

Pamiętam, że pierwszy raz powieść Danuty Awolusi czytałam dobre siedem lat temu, później, chociaż coś kupowałam, to jednak nie przeczytałam nic. Najnowsza książka zachęcała wszystkim. Kolorem okładki, sympatyczną objętością. Nie miałam pojęcia czego się spodziewać, bo od pewnego czasu nie czytam opisu z tyłu, żeby się nie sugerować, nie nastawiać. Gdy wzięłam się na poważnie za czytanie, książka zajęła mi, powiedzmy, że dwa dni na weekendzie i bardzo mnie ruszyła. Chociaż czytając ten tekst, zobaczycie, czy jestem totalnie bezkrytyczna, z drugiej strony pewne sytuacje ciężko omawiać na sucho, no ale książki się przegaduje, a jeżeli powieść wzbudza we mnie chęć omawiania jej, to już jest bardzo dobrze.

"Migracje i nietolerancja" - Umberto Eco

 

Umberto Eco jest postacią kultową. W świecie bibliofilii jego teksty wciąż cieszą się popularnością, są wznawiane, a autor często cytowany. Wiadomo, że Imię róży to była taka kultowa książka i zaczytywały się nią rzesze czytelników, jednak ważne jest by poznać inną twórczość Eco. Cienka książeczka, którą trzymamy w rękach to kilka ważnych tekstów pisanych na przełomie wieków, gdy Europa stanęła przed nowym wyzwaniem. Gdy spojrzymy dwadzieścia lat wstecz towarzyszył nam lęk, że wraz z początkiem nowego milenium staną komputery, że świat który znamy przestanie istnieć. Takie obawy towarzyszyły pokoleniom przy takich granicznych datach, jednak za naszych czasów miało stać się coś spektakularnego. Czy dziś jest sens czytać te teksty, czy nie będziemy się śmiali się z własnych lęków?  

 

"Zakłamane życie dorosłych" - Elena Ferrante

 

Przyjęło się, że najwięcej nowości wychodzi w miesiącach jesiennych i zimowych, ma to jakieś uzasadnienie, mamy więcej czasu na siedzenie w domu, aktywność na zewnątrz praktycznie zamiera, bo jednak mniej osób jeździ na nartach, niż na rowerze. Gdy nadchodzi jesień robimy zapasy czytelnicze, ja intensywnie obkładam się książkami, Zakłamane życie dorosłych, które znajdziecie w księgarni Tania Książka to książka, która obiecywała ciekawą fabułę i przede wszystkim ambitną rozrywkę, czyli coś czego szukałam. Książka nadaje się na jesień, kiedy chętniej sięgamy po refleksyjne teksty. 

"Czułe spotkania" - Liliana Fabisińska, Magdalena Majcher , Adriana Rak, Natasza Socha, Magdalena Wala, Edyta Świętek

 Może Was zdziwi, że w podstawówce miałam problemy na polskim, bo nie lubiłam czytać szkolnych lektur. Zapewne to też Was zdziwi, bo zawsze deklarowałam, że czytam od czasów zamierzchłych, to prawda, ale ja nigdy nie lubiłam opowiadań, krótkich nowelek. Po pierwsze, to akurat uświadamiam sobie powoli teraz, że jest to gatunek bardzo trudny, bo to na co w powieści mamy kilkanaście stron musi dopełnić się w kilku zdaniach. Ja nie lubię krótkich form bo ledwo się zżyję z bohaterami, dam się wciągnąć w akcję a tutaj już koniec i mnie to niezmiernie irytuje. Po opowiadania sięgam bardzo, ale to bardzo rzadko. Wydawnictwo Pascal jednak skusiło mnie nazwiskami autorek, które cenię i uznałam, że jak raz wystąpię przeciwko własnym przekonaniom to nie umrę. 

"Ogień i lód" - Joanna Wtulich [ tak się zaczyna Lwowska trylogia]

 Mam bardzo precyzyjną listę książek, które chcę mieć. Na początku miesiąca wpisuję je na kartce z wypłatą i staram się pilnować, niestety ponieważ komputer zna mnie najlepiej i wyświetla mi mnóstwo reklam i zapowiedzi bywa, że spotyka mnie pokusa za pokusą. W ubiegłym miesiącu, gdy lista książek do kupienia była już dopięta i w miarę skromna, bo w końcu trzeba zacząć oszczędzać i metraż się kurczy, to po oczach dostałam mieszanką idealną. Romans historyczny we Lwowie. Powieść dedykowana jakby specjalnie dla mnie, nie mogłam jej nie kupić, ale przyznam, że sądziłam, że dłużej poczeka, ale miałam książkowego kaca i coś mnie tknęło. Trochę żałuję, bo nie wiem jak wytrzymam do premiery następnego tomu. 

"W paszczy lwa" - Melisa Bel [drugi tom, ale czy utrzyma poziom?]

 Kilkanaście tygodni temu wpadła mi w ręce książka Diabelski hrabia był to debiut polskiej autorki Melisy Bel, kobiety o nietuzinkowych zainteresowaniach, która wydała powieść własnym sumptem, co sprawiło, że wiele osób spojrzało na nią podejrzliwie, ja nie zwracałam uwagi kto za autorką stoi, kto ją promuje, bardziej mnie intrygowała fabuła i pierwszy tom tej post-Napoleońskiej serii, porwał mnie bez reszty. Gdy dowiedziałam się że będzie drugi tom nie mogłam się doczekać, czekałam na koniec października jak na upragniony urlop. Gdy ta książka w końcu przybyła, nie mogłam dać jej długo czekać. 

"Siostry z powstania. Nieznane historie kobiet walczących o Warszawę" - Agata Puścikowska

 Przeglądam ja ciągle listę nowości i w oczy wpadła mi książka Siostry z powstania. Nieznane historie kobiet walczących o Warszawę. Czytałam poprzednią książkę o losach zakonnic podczas wojny i chociaż mnie zainteresowała to jednak nie wspominam jej jako lektury, która odmieniła moje życie. Owszem dowiedziałam się kilku rzeczy, zwłaszcza ciekawostek związanych z moim regionem, ale  jakoś mnie nie porwała, dlatego długo myślałam czy ta najnowsza to na pewno pozycja dla mnie. Jednak się skusiłam i chociaż zajęła mi lektura więcej niż zakładałam, to zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Bardzo mnie przygnębiła, wzruszyła i wkurzyła. 

"Osaczona" Pola Roxa

 Faza na romanse trwa nadal i korzystając z dobrej koniunktury sięgnęłam po nieco zapomnianą na półce powieść Osaczona. Ostatnio czytałam jedną książkę z tego wydawnictwa i przypadła mi do gustu, prawem serii sięgnęłam po kolejną. Opis fabuły był naprawdę zachęcający uznałam, że to będzie dobra książka na jesienną pluchę. Spodziewałam się dobrego romansu, z niezłą warstwą obyczajową o kobiecie po trzydziestce, której życie stanęło w martwym punkcie. To nie są wygórowane oczekiwania moim zdaniem i zaczęłam czytać byłam pewna że to naprawdę strzał w dziesiątkę. 

 

"Żar Australii" - Alexa Lavenda[erotyka na Antypodach]

Mówi się, że prawdziwy alkoholik wpada w długie ciągi, jak dopadnie go nałóg to trzyma go długo. No to mnie dopadł. Nałóg czytania romansów, najchętniej w ostatnich dniach czytam praktycznie tylko romanse, bardzo rzadko zdradzam na rzecz czegoś innego. Może jakiś reportaż dla przełamania i dla goryczy prozy życia. Gdy zobaczyłam zapowiedź żaru Australii byłam bardzo napalona, a akcja promocyjna Wydawnictwa, czyli dodanie do książki fartucha kuchennego mega mi się podobała, bo właśnie tego w kuchni mi brakowało. A że ostatnio sporo w kuchni siedzę, to nie mogłam o książce zapomnieć, bo co chwytałam za mikser miałam na piersi takie memento. Zaczęłam czytać i wybór lektury na dzień wolny był idealny. Nie mogłam pójść spać przed końcem książki.

"Osiedle Sielanka. Nieznajoma" - Małgorzata Gutowska-Adamczyk [zapraszamy do mikrokosmosu]

 

Jedną z moich ulubionych, współczesnych polskich pisarek jest Małgorzata Gutowska-Adamczyk. Niedawno, jak to często z tą autorką bywa, bo na jesieni ukazała się na liście nowości nowa książka mająca być początkiem serii Osiedle Sielanka - Nieznajoma byłam bardzo ciekawa w jaką stronę pójdzie autorka. Kto czytał książki Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk ten wie, że ta autorka jest wszechstronna, czuje się dobrze w klimacie absurdu, w komedii, w obyczajówce, ale i w powieści historycznej. Zwykle z założenia nie sięgam po książki humorystyczne, ale tutaj moja sympatia do autorki pokonały wszystkie obawy. Jedyną plama na Słońcu teraz, jest to że na kolejny tom trzeba będzie pewnie czekać przynajmniej rok. 

"Typowy kot. Czyli jak wytrzymać z ludźmi" - Kot Nieteraz

 Tak się złożyło, że jestem kociarą. W moim domu koty były od kiedy byłam małym dzieckiem. Później była jakowaś przerwa no ale od jakichś piętnastu lat w moim domu rządzi jakiś kot i to jest totalnie bezdyskusyjnie. My tam się łudzimy, że ustalamy granice, że kot nami nie rządzi, ale teksty w stylu “ weź przynieś bo kot na mnie leży”, “otwórz drzwi bo kot chce wyjść/wejść”, czy zamieranie w zachwycie gdy kot upatrzył sobie mnie na miejsce do spania i zastyganie w bezruchu bo śpi, są na porządku dziennym. Trójka ludzi daje sobą pomiatać w zamian za mruczenie i udeptywanie, bo moja Klara uważa polowanie za poniżej jej godności, chyba że randomowo najdzie ją ochota. Nadmienię, że jak była po operacji ja nie spałam do szóstej żeby jej pilnować, a później zmieniła mnie Mama i wynosiliśmy ją na rękach, jak chciała wyjść, żeby pochodziła po polu. Naprawdę! Dlatego nie mogłam przegapić.

"Tabletki z krzyżykiem" - Szymon Hołownia [ o wierze inaczej]

Pamiętam, że pierwszy raz z tym co pisze Szymon Hołownia spotkałam się z jedenaście lat temu. Bardzo mi się to spodobało, było inne od tego co słyszało się w kościele na prowincji. Pewne tezy były bardzo kontrowersyjne, jak się okazało a księżom - wielu - nie podoba się to co Hołownia pisze. Dobra rada, jeśli chcecie podyskutować na kolędzie z konserwatywnym proboszczem, lepiej nie podpierając się autorytetem Hołowni, bo wprawdzie proboszcz zgodnie z prawem kanonicznym nie uprawnień do nakładania ekskomuniki, ale awanturę zrobić może. Postanowiłam wrócić do Tabletek z krzyżykiem bo wiele się zmieniło przez dekadę, wiara meandruje, miewa kryzysy, byłam ciekawa czy ta książka mnie zachwyci, znowu skłoni do refleksji.

"Poniemieckie" - Karolina Kuszyk [ o Ziemiach Odzyskanych]

 

Czytałam ostatnio książkę, w pewnym momencie akcja przeniosła się do Wrocławia i porusza wątek odbudowywania miasta i czynienia go polskim, przypomniałam sobie, że na półce mam książkę, która porusza wprost tematykę Ziem Odzyskanych i że nawet byłam zaangażowana w czytaniu, ale jakość się wybiłam z rytmu i coś mnie od niej oderwało. Wprawdzie nie jestem Zabużanką, ale stryj po wojnie pojechał na Ziemie Odzyskane i chociaż jakoś z nim tych tematów nie poruszałam, a u mnie nie bano się w domu poniemieckiego mienia, to jednak ta ciekawość we mnie była. Moja przygoda z tą książką to trochę sinusoida. Były momenty, gdy nie mogłam się oderwać, były takie, że nie rozumiałam, co autorkę skłoniło do zawędrowania w tak dziwne rejony opowieści. Czy finalnie polecam?

 

"Narzeczona na dłużej" - Monika Serafin [czy lubię cykle?]

 Tak jest oczywiście faza na romanse trwa dalej a ja, gdy tylko zobaczyłam, że romansidło, które czytałam w środku pandemicznej wiosny(czytania w plenerze chyba najbardziej brakuje mi jesienią i zimą, ale dostaję za to gorące płyny, koc i łóżko, to biorę to na klatę). Byłam zdziwiona, że autorka zdecydowała się zrobić z tego cykl, bo takie książki mają naprawdę mały potencjał w temacie kontynuacji. Najpierw łudziłam się, że będę mądra i chociaż tom pierwszy mi się podobał, to jednak nie wstrząsnął posadami mego jestestwa, to jednak w sumie ciekawość wygrała. Książkę zaczęłam czytać, jak tylko ją odpakowałam. Przeczytana w jeden dzień, przed pracą, po pracy i już mam opinię co o niej myśleć. 

 

"NIEprzegrany zakład" - Weronika Tomala[romans, który wciąga jak bagno]

 Coraz częściej nachodzi mnie ochota na jakiś romans. Wtedy śledzę nowości wydawnicze i ufam swojej intuicji. Gdy wpadła mi w oko powieść NiePrzegrany Zakład i czułam, że to będzie strzał w dziesiątkę. Miałam tak wielką ochotę, że książka przyszła w piątek a ja już w sobotę czytałam. Mało  tego zarwałam nockę i musiałam skończyć. A jednak dopiero dziś składam słowa, bo mam gonitwę myśli. Ktoś powie serio?? to jest romansidło, nie trzeba rozkładać tego na czynniki pierwsze. Niby tak, ale w sumie siedzi akcja tej książki mi w głowie i czuję potrzebę analizowania. 

 

"Wiosna zaginionych" - Anna Kańtoch [ czy starość, to faktycznie NieRadość?]]

 

Od jakiegoś czasu słyszałam bardzo pozytywne opinie o prozie Anny Kańtoch, nawet kupiłam trzy jej książki, ale ciągle czekały rozłożone w różnych punktach pokoju, a Wydawnictwo Marginesy wydały nową książkę, ma to być pierwszy tom nowej serii. Nie wiedziałam czego się spodziewać totalnie i to mnie pokonało. Jak wiecie mieszkam na wsi, a ostatnio padało, wychodzę więc wieczorem sprawdzić czy drzwi są zamknięte(tu już widzieć, że kryminał siadł, bo takie sprawdzanie rzadko mnie dopada), a tu szarpiąc za frontowe drzwi widzę, że z tyłu na podwórku pali się światło, wszyscy w domu, są więc dwie opcje, Tata zapomniał zgasić, albo… wychodzę, deszcz leje idę do furtki na ogród sprawdzić czy nie otwarta, czy wszystko pozamykane, a w głowie świadomość, że pewnie drugą opcją i słuszną, że to światło się świecie jest to, że zapalił je złodziej, żeby było mu łatwiej plądrować i on zaraz zaciuka mnie siekierą. Dawno nie dałam się pochłonąć aż tak atmosferze grozy, niepewności i kryminalnej intrygi. A na dodatek to tylko początek cyklu. 

 

"Obietnica trwałej miłości" - Janette Oke

 

Korzystając z jesiennej pogody, wciąż łaknąc jak kania dżdżu łagodnej powieści, wzięłam się za kolejną powieść Janette Oke(czytajcie, bo dobre i wydawnictwo wyda kolejne!). Drugą część filmu widziałam, z książką to pierwszy raz. Od razu zaznaczę o ile pierwszy tom z filmem ma wiele wspólnego, zmieniono pewne elementy, które miały napędzić akcję, dodać jej kolorytu na potrzeby ekranu, o tyle drugi tom z filmem nie ma nic wspólnego, ale moim zdaniem i film i książka są wartymi poznania bytami, chociaż nie można ich ze sobą wiązać. Dalej jesteśmy na Zachodzie, gdzie cywilizacja dopiero stawia nieśmiałe kroki będzie religijnie, spokojnie, w klimacie Dr Quinn ogólnie sielsko, acz z perturbacjami. 

 

"Sejf" - Tomasz Sekielski

Gdy zobaczyłam zapowiedź tej książki, w oczy rzuciło mi się przede wszystkim nazwisko autora. Chyba nie ma w Polsce człowieka, który wie, co się dzieje w kraju i nie słyszałby o nazwisku Siekielski. Rok temu to nazwisko było odmieniane przez wszystkie przypadki, omawiano produkcje braci w autobusach, na przystankach i na ulicach. Tegoroczny film, jakkolwiek wstrząsający, zrobił mniejsze wrażenie, więc nie ukrywam, że skusiło mnie nazwisko. Sama książka jest zebraną w jeden wolumin, trylogią napisaną przez Siekielskiego, thriller polityczny, wielu w Polsce próbowało tej sztuki, nikt nie osiągnął (moim zdaniem) sukcesu może dlatego, że nasze życie polityczne jest takim dreszczowcem, że nie potrzeba tu fikcji i fabuły, a może, dlatego że jeszcze nie czytałam powieści Siekielskiego.

"Miłość przychodzi łagodnie" - Janette Oke

 

Parę lat zapoznałam się z twórczością Janette Oke, wtedy ciężko było zdobyć jej książki, były w bajońskich cenach na allegro i nie kupiłam. Za to oglądnęłam całą serię filmów, jak ktoś lubi niespieszne obyczajowe pozycje to polecam. Aż tu buszuję sobie po nowościach, po allegro, a tu proszę cała seria, w bardzo zacnej cenie, to nie mogłam się powstrzymać. A teraz zaczyna się taka klasyczna jesień i po różnych perturbacjach, uznałam że zasłużyłam na coś niespiesznego, co się sprawdzi tak po prostu. Książkę błyskawicznie się czyta, moge powiedzieć, że drugi tom już prawie kończę. 

"Przed sądem II RP" - Helena Kowali [jak drzewiej bardachy w sądach robiono]

 

Każdy kto twierdzi, że moda na programy typu Sędzia Anna Maria Wesołowska, czy Sąd rodzinny to wymysł XX wieku, niech ma świadomość, że II Rzeczpospolita uwielbiała procesy, żyli tym i emocjonowali się tym, w stopniu chyba my nie zrozumiemy. Gdy nas nie interesuje stan państwa, mało kto czyta jakiś dziennik, niewiele więcej osób czyta tygodnik, to nie rozumiemy, że kiedyś wieści o smakowitej rozprawie sądowej przyciągały na sale sądowe tłumy, poważne gazety wysyłały reporterów. Cóż, jeszcze PRL znał instytucję reportera sądowego, ach gdzie te czasy...Helena Kowalik zabiera nas właśnie w taką nostalgiczną podróż, dokładając sił, by była to bardzo klimatyczna i realistyczna podróż.  

  

"Pionierzy. Ludzie, którzy zbudowali Amerykę" - David Mccullough

 

Od pewnego czasu intensywnie i z uwagą śledzę nowości zwłaszcza z dziedziny historii, reportaże o tematyce amerykańskiej. O ile współczesna Ameryka jawi mi się jako ciekawe miejsce na wycieczkę, w końcu to taki rozległy kraj, tyle miejsc do oglądnięcia, o tyle jej historia jest niezwykle interesująca. Tym razem na rynku pojawiła się książka Pionierzy. Ludzie, którzy zbudowali Amerykę autor jest dwukrotnym laureatem Nagrody Pulitzera, ma nam przybliżyć czasy po wojnie o niepodległość, gdy Amerykanie zaczęli rozrost swojego młodego państwa.  Ilustrowana, obszerna opowieść o początkach państwa, które teraz jest uznawane za najpotężniejsze na świecie. 

 

"Kowalska. Ta od Dąbrowskiej" - Sylwia Chwedorczuk[książka niespodzianka]

 

Gdy zobaczyłam w zapowiedziach książkę Kowalska, ta od Dabrowskiej byłam zaintrygowana.  O ile Marię Dąbrowską znałam, nie tylko z Nocy i dni, ale także z jej dzienników(o ktoś mógłby mi dać w prezencie), ale Kowalska? jaka Kowalska. Nastawiłam się więc na książkę o Marii Dąbrowskiej, oczami osoby która było blisko niej. Może jakiejś sekretarki, może asystentki, nie wczytywałam się w opisy, nie szukałam recenzji, poszłam na żywioł i postaram się skleić moją opinię najlepiej jak potrafię…

 

"Jeśli zatęsknię" - Anna Fincer-Ogonowska [niektóre książki muszą poczekać]

 

Niestety tak jest, że przy takim rozmiarze mego hobby, niektóre książki muszą długo czekać na swoją chwilę. Czasami to kilkanaście godzin, kilka dni, parę miesięcy, albo latami. Przedostatni przypadek odnosi się do książki Jeśli zatęsknię. Anna Fincer Ogonowska to autorka, której debiut ogni mogłam obserwować, tej pierwszej serii nie czytałam, ale pamiętałam, że niektórzy byli zachwyceni, inni odsądzali autorkę od czci i wiary. Później połknęłam jedną z jej powieści - Czas pokaże - i ta książka mi się podobało. Dobrze mi się czytało i ogólnie z autorką miałam miłe skojarzenia. Gdy zobaczyłam tę nowość, to poczułam, że chcę przeczytać. I miałam ochotę sięgnąć po nią od razu, ale coś innego musiało mnie zająć i tak mijały miesiące, a książka stała się permanentną lokatorką stosu przy łóżku, aż w końcu nadszedł ten czas.

 

"Unorthodox. Jak porzuciłam świat ortodoksyjnych Żydów" - Deborah Feldman

 Gdy na wiosnę pandemia szalała na całego ja usłyszałam o serialu Unortodox i pochłonęłam go w jeden weekend. Zaraz kupiłam książkę i chyba to było zaraz na początku oglądania bo finalnie serial pod koniec bardziej mnie zirytował i były pewne elementy, które mi nie odpowiadały i zaburzyły to jak odbieram ten serial. Dlatego o ile książkę odebrałam(jak to wspaniale w pandemię pójść do paczkomatu, nawet maszerując w maseczce), ale wylądowała ona na bardzo rezerwowej hałdzie wstydu, skrytej za regałem, tam jest tyle różnych książek upchniętych, że już powoli zapominam co tam wepchnęłam. A tutaj w ten weekend przypomniałam sobie, że ją mam i w sumie dlaczego by nie poczytać, zwłaszcza, że ciekawość innych perspektyw ciągle we mnie jest. Jeśli chcecie przeczytać tę książkę bo zrobił na was wrażenie serial, to przygotujcie się, że to są bardzo różne historie, których tylko pewne elementy są podobne. 

"Tu i teraz" - Ewa Pirce

 Od czasu do czasu łapie mnie faza na romanse. Wiecie lektura ma być motylkowa, emocjonująca i musi mnie pochłonąć bez reszty. Ponieważ mam szczęście mieć znajomych, którzy mają podobny gust, to w chwilach głodu, bądź robienia zapasów zwracam się do nich i proszę o polecenie czegoś co wstrząśnie mym jestestwem. W ten sposób weszłam w posiadanie powieści Tu i teraz, polska autorka, która umieszcza akcję za granicą, bohaterowie nie są Polakami a ja za takim zabiegiem nie za bardzo przepadam. Ma to sens, gdy potrzebujemy konkretnego kontekstu, wymaga znajomości kultury i mentalności wykraczającej poza realia filmowe i przez to zwykle jest wadą raczej, a nie zaletą. Ciągle pamiętałam o tej polecajce, odbijały mi się w książce słowa jak genialna jest ta  powieść i to był błąd. 

 

"Pokłosie przekleństwa" - Edyta Świętek [ piąty tom Grzechów młodości]

 

Wszystko, co dobre szybko się kończy, a wspaniałe serie książkowe mają to do siebie, że kończą się zdecydowanie za szybko, a ten ostatni tom czyta się w mniej niż w 24 godziny. Nawet wliczając w to pracę. Finałowy tom bydgoskiej sagi to powieść, której nie trzeba reklamować tym, którzy czytali poprzednie części. Jak zwykle Edyta Świętek poprzedni tom skończyła w taki sposób, że mało ze skóry nie wyszłam czekając na to, co wydarzy się dalej. Tym razem książka to już czasy współczesne, od połowy lat dziewięćdziesiątych do nam współczesnych. Będzie działo się dużo, i to jak u Świętek, będzie dramatycznie, romantycznie. Pojawią się konflikty pokoleń. Walka w nowym świecie i dużo problemów, które znamy z codziennego życia.

 

"Offline. Jak dzięki życiu bez pieniędzy i technologii odzyskałem wolność i szczęście" - Mark Boyle

 Jeśli chodzi o nowości wydawnicze to śledzę je uważnie i wypatruję mód. Po serii o życiu hygge, był minimalizm, były już wszystkie pomysły na to by znaleźć swoją ścieżkę, a że tyle ludzi, to tyle ścieżek, to każdorazowo podchodzę do tego bardzo sceptycznie, bardziej interesują mnie książki, napisane przez ludzi, którzy faktycznie zmienili coś w swoim życiu i jakie to skutki przyniosły. Niekoniecznie muszę wdrażać ich metodę, bo gdyby tak było już dawno hodowałbym pszczoły, mieszkała w pustelni, odzywałbym się w wór z lnu. Jednak opis książki Offline. Jak dzięki życiu bez pieniędzy i technologii odzyskałem wolność i szczęście, przyznam się Wam, że popełniłam błąd, niedokładnie przeczytałam tytuł i zrozumiałam, że autor pokaże mi jak odciąć się na współczesności i na tym zarobić. No cóż, jak mawiają mądrzy, jak się nie ma co się lubi - to się kradnie co popadnie. 

"Syn siodlarza" - Kelly Irvin [ w krainie Amiszów - tom trzeci]

 

Chyba już zawsze seria W krainie Amiszów będzie mi się kojarzyła z początkiem pandemii, gdy tuż po zdiagnozowaniu pierwszego przypadku w Polsce, też byłam chora i znalazłam chwilę na książkę po którą sięgnęłam przypadkiem. Złamałam wtedy mój zwyczaj by nie czytać serii jednym tchem, nie umiałam z tego świata wyjść. Niestety pandemia i ogólny kryzys sprawił, że Wydawnictwo wstrzymało premierę finałowego tomu. Po kilku tygodniach ten trzeci tom w końcu został wydany, a u mnie w domu nie leżał nawet tygodnia. Bardzo tęskniłam i miałam ogromne oczekiwania. Wprawdzie weekend też nie dał mi takiej ilości czasu na czytanie, bo jednak przy garach się dostałam, ale w końcu ta książka jest za mną. 

"Żony nazistów. Kobiety kochające zbrodniarzy" - James Wyllie [ miłość, małżeństwo - w cieniu swastyki]

 

Nie tak dawno temu Wydawnictwo Agora wypuściło na rynek książkę o chwytliwym tytule Żony nazistów jako że trend pisania historii z kobiecego punktu widzenia nie jest czymś bardzo nowym to początkowo moje zainteresowanie było umiarkowane. Ponadto bałam się, że to będzie to opowieść tendencyjna, spotkałam się już z tym, że tytuł sugeruje opowieść o kobietach a z braku źródeł, czy też chęci autora, książka skupiałą się jednak na facetach. Jeśli chodzi o kobiety w Trzeciej Rzeszy to każdy słyszał o Ewie Braun, czy o aktorce, żonie Goeringa, pozostałe kobiety skryły się w cieniu mężów. Zapraszam na moje wrażenia, ale wiedzcie, że nie będę szczędziła zachwytów, bo zaczytałam się bez reszty.

"Podróże doktora Dolittle`a" - Hugh Lofting

Nie ma co się oszukiwać, wielkimi krokami zbliża się jesień, początek roku szkolnego i warunku pandemii sprzyjać będą siedzeniu w domu. Na długie jesienne wieczory, warto zawczasu przygotować sobie lektury. Wydawnictwo Olesiejuk wychodzi na przeciw tym oczekiwaniom i oddaje do rąk czytelników drugi tom opowieści o przygodach doktora, który znał mowę zwierząt. W porównaniu z tomem pierwszym ta część jest już solidnych rozmiarów, będzie dobrym sprawdzianem dla dziecka, jak długo może skupić uwagę na jednej historii, ale warunki są sprzyjające, te same urocze rysunki, i narrator z którym dziecko z łatwością się utożsami. 

 

"Doktor Bogumił" - Ałbena Grabowska [ Uczniowie Hipokratesa T. I]

Parę tygodni temu zobaczyłam zapowiedź nowej powieści Ałbeny Grabowskiej Doktor Bogumił, która ukazać się miała nakładem Wydawnictwa Marginesy i otwierać cykl Uczniowie Hipokratesa. Od lat kocham takie medyczne klimaty, a zwłaszcza osadzone w scenerii retro. Byłam pewna, że Autorka, która do tej pory celowała w opisywaniu niepokornych, twardych kobiet pójdzie właśnie w tę stronę, pokaże wydeptywanie przez kobietę drogę do studiowania medycyny, do bycia lekarzem. Powinnam była puknąć się w głowę, w końcu połowa XIX w Polsce to za wcześnie, w końcu minie parę dekad nim Bronia Skłodowska wsiądzie do pociągu by na Sorbonie zdobywać wykształcenie bo Warszawa będzie odmawiała wtedy kobietom nie tylko rozumu, ale i prawa do wiedzy. Dostałam jednak powieść pyszną, jakby napisał ją Dołęga-Mostowicz w kooperacji z Thorwaldem. Jest historia medycyny i tak awanturnicza Warszawa, że tylko patrzeć, aż zza rogu wychynie profesor Wilczur.

"Odziedziczone marzenia. Spadek po moim ojcu" - Barack Obama

Właściwie nie wiem, dlaczego skusiła mnie autobiografia Baracka Obamy, książka jego żony podobała mi się, ale szczerze mówiąc raczej rozczarowała, niż zachwyciła jakoś bardzo na plus a jednak byłam ciekawa co ma do powiedzenia człowiek, który  kiedyś był przywódcą najpotężniejszego kraju na świecie.  Barack Obama dostał propozycję napisania tej książki, gdy został przewodniczącym prestiżowego prawniczego periodyku. Był pierwszym czarnoskórym na tym stanowisku, od 104 lat, czyli od chwili powstania pisma. Obama przyjął propozycję napisania tej autobiografii, a po latach redagując, chociaż coś by zmienił, może zmieniłby perspektywę, to jednak niczego nie żałuje. A czy ja nie żałuję lektury? 

 

"Żar pocałunku" - Dominika Smoleń

 

Już coraz bliżej zima, niebawem zaczną się na całego sporty zimowe, od czasów Justyny Kowalczyk Polska to kraj biegów narciarskich, a od kiedy dumą napawał nas Adam Małysz, większość z nas ma sentyment do narciarskich skoków. Nie wiem jak Wy, ale moje pokolenie w wieku nastu lat jednoczyło się przed telewizorem, kibicując na całe gardło. To właśnie skoczka narciarskiego uczyniła głównym bohaterem Dominika Smoleń, znana i popularna autorka powieści. Byłam bardzo ciekawa tej książki, bo coś czuję, że znowu dopada mnie ochota na romanse. Ta książka wpadła mi w ręce i zajęła mi dosłownie dzień, wliczając w to wyjście do pracy i noc. Czyta się piorunem. 

"Głos przeszłości" - Zbigniew Zborowski

W pierwszej chwili nie skojarzyłam Zbigniewa Zborowskiego, autora którego wcześniejsze powieści czytałam i lubiłam. Nie skojarzyłam go też w drugiej i trzeciej chwili, dopiero lektura biogramu na skrzydełku książki otworzyło furtkę w pamięci. Książka leżała haniebnie długo na hałdzie wstydu. Zaciekawił mnie opis, ale jak już książka przyszła to jakoś stałam się sceptyczna, nie ciągnęła mnie i leżała zbierając kurz. W końcu przyszedł na nią termin, bo czas uciekał. Zaczęłam czytać i momentalnie się wciągnęłam. Byłam zła, że dałam jej tyle czekać. To naprawdę świetna książka, miks powieści kryminalnej, powieści historycznej, która porusza ważne i aktualne problemy.