"Bez słów" - Mia Sheridan [ jestem martwa w środku ]

Rzadko zdarza się, żebym aż tak uległa jakiejś modzie. Tymczasem świat nie przestaje mnie zaskakiwać, a ja skuszona dziesiątkami zachwytów nad Mią Sheridan, postanowiłam sprawdzić co elektryzuje polskich blogerów książkowych. Fejsbuk tonął w zachwytach, a że ja doszłam do wniosku, że potrzebuję lekkiego, odprężającego romansu, to w sumie dlaczego nie. Wszyscy zachęcali, zacznij od Bez słów bo petarda, dosłownie tornado. No to zaczęłam czytać… Robię romanse, mniej i bardziej ambitne, to zależy… od nastroju, więc właściwie byłam bardzo pozytywnie nastawiona. Co miało mnie czekać, czy mało ambitne romansidło, w stylu harlequina, czy naprawdę poruszająca opowieść o miłości?

"W labiryncie wspomnień" - Anne Jacobs

Ach te sagi rodzinne, są uzależniające. Nigdy nie mam dosyć i gdy dorwę drugi tom, to nawet za cenę ślęczenia nad telefonem, który służy mi do czytania ebooków, poznam dalsze losy bohaterów. Tym razem padło na kontynuację W cieniu tajemnic książka była reklamowana jako książkowe Downton Abbey, w czasie, kiedy co druga książka opisująca życie w epoce edwardiańskiej pretendowała do tego tytułu, ale większość zawodziła. Tym razem dostaliśmy Niemcy, które chociaż leżą tuż za granicą, nie mają za dobrej prasy. Zwłaszcza w tym okresie. A jednak się przemogłam, bo czasami warto walczyć z uprzedzeniami. Podobało mi się jak pisała Jackobs, miałam szczerą nadzieję, że utrzyma formę.

"Kolej podziemna. Czarna krew Ameryki" - Colson Whitehead [ nasz świat to złudzenia ]

Następnym razem, nim zacznę się oburzać, że ktoś z innego kraju nie zna jakichś faktów dotyczących historii Polski, przypomnę sobie, że o Kolei Podziemnej też długo nie miałam pojęcia. Dowiedziałam się o niej za sprawą powieści Dzieci kartografa, ach! Do dziś pamiętam, jak mnie przeczołgała ta książka. Niby przypadkowy wybór, a kończyłam ją czytać w środku nocy z obolałą od łkania głową. Kiedy tylko wśród nowości pojawiła się zapowiedź książki Kolej Podziemna. Czarnakrew Ameryki, to już nawet siostrzenicę wysłałam do księgarni, bo czytałam akurat wywiad z autorem w magazynie Książki, gdzie była polecana. Dziecko książki nie dostało(Ona ma nie po drodze z księgarnią chyba) to jednak powieść była mi przeznaczona. Biłam się z myślami, bo ostatnio czytałam masę sceptycznych opinii. I bałam się, że może to  nie jest tak dobra książka jak myślałam.

"Hotel Varsovie. Klątwa lutnisty" - Sylwia Zientek [ kalejdoskop ludzkich losów ]

Bardzo cenię sobie wydawnictwo W.A.B, wydają nie tylko świetne kryminały, ale także po prostu dobrą literaturę. Gdy przeczytałam zapowiedź pierwszego tomu Hotelu Varsovie wiedziałam, że to będzie coś dla mnie. Uwielbiam takie sagi rodzinne, w których mogę w kilku przedziałach czasowych śledzić losy bohaterów. Apetyczna objętość książki, dawała nadzieję, na długie godziny dobrej lektury. Lektury z Warszawą w tle, ze zmieniającymi się zasadami, normami społecznymi, a przecież istota człowieczeństwa pozostaje ta sama, tak samo marzymy, kochamy i pragniemy. Rządzą nami te same imperatywy. Świat pomimo swojej zmienności, zachowuje pewne stałe. Oj  będę ciekawa całej serii.

"Lord John i sprawa osobista" - Diana Gabaldon

Dwa lata temu po raz pierwszy miałam styczność z lubianą w Polsce autorką, mianowicie Dianą Gabaldon. Jakoś seria o rudym Szkocie nie przypadła mi bardzo do gustu, serialu, a konkretnie pierwszej serii do dziś nie dałam rady oglądnąć, ale jakoś byłam ciekawa fenomenu tej pisarki. I dobra, okładka mnie skusiła, ten głęboki morski kolor chodził za mną jak cień. A później zaczęłam książkę czytać i również czyniłam to na kilka posiedzeń, bo znowu okazało się, że Diana Gabaldon, może i ma rzesze psychofanów w Polsce, ale ja raczej do nich się nie wpiszę. Nie wiem czy jeszcze będę próbowała do autorki się przekonać, może pora powiedzieć sobie dość?

"Angielka" - Katherine Webb

Uwielbiam powieści w których akcja toczy się dwutorowo i w pewnym momencie te tory zaczynają być styczne. Dzięki takiej konstrukcji powieści pokochałam obie powieści Katherine Webb. Nieustannie żałuję, że dopiero trzecia powieść tej autorki ukazuje się na polskim rynku, ale może mniej znaczy lepiej? Tym razem, w środku tego upalnego lata, dostajemy książkę, która z okładki atakuje nas słońcem, tropikami i żarem pustyni. W pełnię lata czytam książkę, której akcja toczyć będzie się na pustyni, bardziej zgrzać bym się mogła czytając książkę, której akcja rozgrywa się w piekle, albo wewnątrz wulkanu. Czy jednak dla Katherine Webb warto znieść odrobinę upału? Czy może jednak trafiłam tym razem na książkę słabszą?

"Wszystkie twoje marzenia" - Agata Czykierda - Grabowska [ "Facet może zakochać się tylko raz w życiu, ale z babami to inna bajka" ]

Tylko kryminały i kryminały. Niby skwar, że mózg paruje, ale nauczyłam się zaczynać dzień od zimnego prysznicu, ale zimne, że woda ze studni głębinowej, plus posiadówka w cieniu, plus okna w pokoju zasłonięte na amen i jakoś daję radę. Wczoraj nawet dałam radę wyskoczyć na tenisa, co sprawiło, że prawie skonałam, ale załapałam się na kino u mnie we wsi(prawdziwa historia!!). No i ponieważ jakość mojego życia się nieco poprawiła, postanowiłam w końcu zabrać się za książkę, na którą chorowałam dłuuuuugo. Wszystkie twoje marzenia którą(razem z cudownymi zakładkami i zdjęciami Accantusowców) wysłała mi Natalia z Książkowe kocha nie kocha. Pierwsza książka autorki Jak powietrze wciągnęła mnie, zachwyciła i sprawiła, że zapomniałam o bożym świecie. Miałam nadzieje, że z tą, będzie podobnie.

"Okrucieństwo" - Scott Bergstrom

Nadal boleśnie znoszę upały i nie umiem na niczym się skupić. Szukam rozpaczliwie książek, które oderwą mnie od tego upału, chociaż mentalnie. Dziś zaszyłam się w cieniu pod stodołą, po chłodnym prysznicu świat stał się znośny, chociaż na chwilę. Postanowiłam doczytać powieść Okrucieństwo tytuł nic mi nie mówił, połakomiłam się na tę powieść w wyniku jakiegoś impulsu. Prawie dwa tygodnie książka u mnie przeleżała i w końcu chyba nabrała mocy urzędowej. Na początku trochę się obawiałam, ale właśnie dlatego zabrałam ją na podwórko, wiedziałam, że w taki upał nie będzie mi się chciało iść po coś nowego i w końcu książkę przeczytam, albo chociaż wczytam się tak, że żal będzie mi ją odkładać.

"Inwazja" - Wojciech Miłoszewski [ armagedon XXI wieku ]

Też sobie wybrałam lekturę nad wodę. Nawet nie tyle ja sobie wybrałam, co dostałam od Nicponia Literackiego, któremu bardzo, bardzo dziękuję! A że znam już trochę tego człowieka, to wiedziałam, że nic mi nie doradzi do czytania, dopóki nie przeczytam tej książki. Byłam jej ciekawa, wszak napisał ją człowiek o nazwisku Miłoszewski, a powieści Zygmunta, połykałam jak pelikan ryby. Oglądałam ongi serial Prokurator, podobał mi się, ale niestety jak coś nie jest telenowelą to ma nikłe szanse, że TVP będzie kontynuowało emisję i tak droga nasza TV zostawiła rozgrzebany serial. Nicpoń za wiele mi nie zdradził, więc tak naprawdę nie wiedziałam czego mam się spodziewać. Tak jakoś tylko czułam, że nie będzie to najpogodniejsza lektura na świecie.

w siną dal odjechał lipiec

Zaatakowały nas upały, nawet nie chcę sprawdzać na termometrach, ile konkretnie jest stopni. Czuję, jakbym trafiła do piekła, za grzechy popełnione i te przyszłe. Wczoraj spędziłam dzień nad wodą, ale dziś, już miałam zajęty wieczór, bo trzeba było zaszczepić psa, a Raul jest zwykle oporna, jeśli chodzi o chodzenie na smyczy, na szczęście tym razem się zlitowała i nie dołożyła za dużo trudu do spaceru, który w tym upale przypominał wycieczkę po piecu do pieczenia chleba.

Wiem, że narażę się większości, ale ja nienawidzę takiej pogody, tęsknię za śniegiem i mrozami i jak nie pojadę jutro nad wodę, to skonam. I będę bardzo marudna. Chociaż mój pokoik, jest cudownie chłodna, jak tylko słońce przejdzie na drugą stronę domu. Mam zasłonięte zasłony i nie poszłam znowu na tenisa, bo bym się ugotowała. 

"O świcie wzięłam psa i poszłam..."- Kate Atkinson

Gdy za oknem są piekielne temperatury, jakoś tak chętniej sięgam po kryminały. Nic tak nie chłodzi, jak dobra zbrodnia i intrygujące śledztwo. Ponieważ już strasznie długo leży na stosie czwarty tom serii o Jacksonie Brodie. Angielskie kryminały mają swój niezaprzeczalny urok. Wprawdzie wiele osób może je uważać za nudne, czy też niespieszne, jak to się czasami określa, ale ja je uwielbiam, zwłaszcza w środku upalnego lata, nie ma nic przyjemniejszego niż coś zimnego w szklance i leżak, no idealnym dopełnieniem, byłby jakiś akwen wodny, ale dziś mecz, więc są jakieś priorytety. Już kilka dni temu zaplanowałam, że weekend upłynie mi pod znakiem czwartego tomu tej serii u boku Jacksona.

"Drugi koniec świata" - Małgorzata Sobieszczańska [ "Każdy dzień jest ważny, każdego dnia żyjemy całe nasze życie" ]

Kiedy książka mnie wciągnie, że pomimo zmęczenia czytam, a budzę się w środku nocy, bo jednak organizm ma swoje prawa, to kocham ten stan. Na początku nic nie sugerowało, że Drugi koniec świata wzbudzi we mnie aż takie emocje. Zaczęłam czytać i było, trochę dziwnie. Ne wiedziałam z czym jeść tę książkę. Okładka sugerowała jakąś fabułę, a ja byłam ciekawa jak to wszystko się rozwinie. I na początku trochę mieszały mi się wątki i czasy i bohaterowie i nie wiedziałam z czym to się je, ale w pociągu z Lublina przekroczyłam próg ciekawości zza którego nie ma już odwrotu i po prostu czytałam. Jeszcze polska literatura nie zginęła.

"Cień wiatru" - Carlos Ruiz Zafón [ "Książki mają dusze, dusze tych, którzy je piszą, którzy je czytają i którzy o nich marzą."]

Okazuje się, że upływ lat ma swoje plusy. Nie mogę zaliczyć do nich siwych włosów, kurzych łapek, bagażu doświadczeń, ale o ironio zaliczam do tych plusów sklerozę. Pamiętam, gdy pierwszy raz czytałam Cień wiatru równo dekadę temu, po ostatnim egzaminie na pierwszym roku. Pochłonęłam tę książkę, chociaż raptem rok wcześniej, gdy królowała we wszystkich księgarniach, jakoś mnie od siebie odepchnęła. Tymczasem, gdy pożyczyłam ją z biblioteki i uczyniłam z niej pierwszą wakacyjną lekturę, porwała mnie do tego stopnia, że nie odłożyłam jej, póki nie skończyłam ostatniego zdania. Później żałowałam, że lektura już za mną, że już nigdy więcej tego nie przeżyję i w ankietach typu Którą książkę chciałabyś przeczytać znowu pierwszy raz odpowiadałam, że właśnie Cień wiatru i proszę, przekorny los spełnił moje marzenie. Dziesięć lat, tysiące książek, które przewinęły się przez me ręce, zatarły fabułę powieści Zafona w mojej pamięci, pamiętałam raptem jakieś urywki, sceny, które mną wstrząsnęły i żeby mi ktoś nóż na aorcie trzymał, wiele nie pamiętałam, cóż, starość nie radość, ale czasami to dobrze : D

"Małżeństwo doskonałe. Czy ty wiesz, że ja cię kocham..." - Krystyna Pytlakowska, Wojciech Karolak [ o miłości, związkach i stracie ]

W sobotę postanowiłam dokończyć książkę, którą podczytywałam już od wielu dni. Ponieważ sobota upływała pod znakiem i 45 rocznicy ślubu Rodziców i dodatkowo jeszcze sama szłam na ślub i weselicho to postawiłam na książkę o małżeństwie Marii Czubaszek i Wojciecha Karolaka. Marię Czuwaszek bardzo lubiłam, ale jestem z jej życiem średnio obznajomiona. Coś mam, coś czytałam, a opis tej książki mnie zaintrygował. Zaczęłam czytać jak tylko książka dotarła, ale postanowiłam sobie te wrażenia dawkować, dlatego na trochę książki mi starczyło. Czy pełną żywej inteligencji osobowość Marii Czubaszek znajdziemy w książce, która pisania jest z perspektywy jej męża? No prawie tylko z tej perspektywy ; )

"Dublin, moja miłość" - Rhys Bowen [ Molly Murphy znów w akcji ]

Dwa lata temu tak przypadkiem sięgnęłam po serię o Molly Murphy. W 2013 roku wydano dwa tomy i każdy kolejny rok przynosił nam jeden tom o przygodach Molly Murphy. To jest mój główny zarzut dotyczący tej serii.  Jeżeli wydawnictwo nie przyspieszy, to ja najprawdopodobniej nie dożyję finału. Według moich pobieżnych i szybkich kalkulacji, finałowy tom ukaże się w Polsce za jakąś dekadę. Niektórych autorów wydaje się w takich ilościach, ze czytelnik ma po kokardę, tymczasem Molly Murphy wzbudza ogromny niedosyt. Płakać mi się chce jak pomyślę, że przez następny rok nie będę wiedziała co słychać o u mojej ukochanej bohaterki kryminałów retro.

"Mansfield Park" - Jane Austen [ wybitny portret czasów, ludzi i zwyczajów ]

11 lat po pierwszej lekturze Mansfield Park, postanowiłam wrócić do tej bardzo specyficznej książki, która miała takiego pecha do ekranizacji. Nie jest tak, że Mansfield nie ma fanów, ale trzeba przyznać, że książka jest rzadko wymieniana, jako ukochana powieść, która wyszła spod pióra Austen. Ponieważ w tym tygodniu obchodzimy dwustulecie śmierci tej kultowej autorki i to był dla mnie wyborny pretekst do powtórki. Akurat na kolejne rocznice będę miała inne książki do powtórki, bo widzę, że z każdym czytaniem dostrzegam coś nowego. Dojrzewam, zmienia mi się perspektywa. To dojrzewanie jest zwłaszcza potrzebne w tych późniejszych powieściach Austen, które nie ogniskują swej uwagi, jedynie na wątku romansowym, ale można w nich dostrzec poważniejszą problematykę.

"Geniusz" - A. Scott Berg [ szara eminencja literatury amerykańskiej ]

Wprawdzie zwykle po biografie sięgam w jesienno-zimowych miesiącach, lato jest świetne dla kryminałów, które genialnie orzeźwiają, ale nie mogłam się powstrzymać tym razem przed lekturą opowieści o człowieku, o którym zasadniczo niewiele wiedziałam. Skąd w takim razie dowiedziałam się o biografii? Ano z blogosfery i z bookstagrama, a że polecały osoby do których mam ślepe zaufanie, to w koszyku księgarni internetowej była ta książka pewnikiem.  Dopiero oglądając okładkę dowiedziałam się, że jest też film, na podstawie powieści(może dziś oglądnę). Okładka rzucała mi się w oczy i ceglasta objętość, chociaż z tym… książka wygląda na tysiącstronicowy wolumin a ma raptem sześćset stron z kawałkiem. Oczekiwałam dobrej biografii a nie spodziewałam się, że zostanę porwana w świat literatury amerykańskiej, pełnej barwnych postaci, które weszły do kanonu.

"Wanda. Opowieść o sile życia i śmierci. Historia Wandy Rutkiewicz"- Anna Kamińska [ góry tu wszystko jest święte ]

Mogę spokojnie powiedzieć, że od dwudziestu lat nie lubię chodzić po górach, no dobra, od 19.  Sama mieszkam na pagórku niewielkim(ale nie we brzozowym gaju) i to wyczerpuje mnie podczas powrotów, a jak raz, na jakiś czas pojadę do Sandomierza i tam pochodzę po pagórkach, to już Korona Ziemi, zimowe wejście na K2 i ogólnie stan wyczerpania. Niemniej, z wiekiem przekonuję się do literatury górskiej i jak czytam sobie o wejściach, o tych górach, to sobie gugluję różne szczyty i podziwiam. Tym bardziej, że Wydawnictwo Literackie postanowiło wbić gwóźdź do trumny i jako dodatek do tej książki wysłało piękne zdjęcie góry w śniegu, które to muszę mieć nad łóżkiem, a że mur solidny, nie karton gips, a chyba ściana nośna, to wbijanie gwoździa w ścianę będzie porównywalne do poręczowania zimowego wejścia na ośmiotysięcznik w czasie lawiny. Szukam szalonego chętnego.  A międzyczasie połknęłam biografię Wandy Rutkiewicz, o której, tak jak każdy, oczywiście coś tam słyszałam.

Książki na lato!! Magazyn do czytania

Lato to czas, gdy jesteśmy bardziej mobilni. Na wakacjach pozwalamy sobie na więcej rozrywek. Ja zwykle w tym czasie wyjmuję zapas czasopism, na które w ciągu roku zabrakło mi czasu i jadąc nad wodę, na jakiś wypoczynek pakuję torbę gazet i czytam sobie z czymś zimnym do picia pod ręką. Zwykle znajduje się tam również roczny zapas Magazynu Książki. Dziś przychodzę do Was z polecanką. Poproszono mnie o ten wpis, ale bądźmy szczerzy, sama prenumeruję to czasopismo, a obecny numer stoi na naprawdę niezłym poziomie.

Cena magazynu to 9.99  za tyle możemy w kiosku kupić jakąś kieszonkową książkę, ale jak na czasopismo mamy naprawdę dużo, dobrych artykułów do czytania. Jeżeli ten magazyn ma jakąś wadę, to to, że artykuły o książkach, są tak napisane, że ja już mam swoją listę książek do prędkiego zakupu. 

W Magazynie znajdziecie nie tylko recenzje książek, jakieś notki i polecanki, to czasopismo to wywiady z autorami, interesujące teksty(w tym numerze, zaintrygował mnie tekst o Wandzie Rutkiewicz - zerknijcie na Instagramie, co wskoczyło na tapet).

Dla mnie numerem jeden jest wywiad z autorem książki Kolej podziemna, po lekturze tej rozmowy, zachorowałam na tę książkę i jak kilka zaległości wyczytam, to się zabiorę do zakupów.

Interesujący  jest wywiad o brytyjskim rynku wydawniczym, czy rozmowa Isabelle Allende. Tekst o Lemie ciekawy. A i znowu dowiedziałam się o kilku książkach, które MUSZĘ mieć.

Co jeszcze?

Sprawdźcie tuuuuuu

http://wyborcza.pl/ksiazki/0,0.html#TRNavSST

"Sidney Chambers. Złowroga noc" - James Runcie [ jak mam obsesję, to już po całości ]

Nie tak dawno temu opętało mnie na punkcie pewnego anglikańskiego pastora z prowincji. Sidney Chambers. Cienie śmierci było pierwszym spotkaniem z sympatycznym, chociaż bardzo specyficznym proboszczem Grantchester.  O serialu wtedy nie miałam pojęcia i pierwszym tomem byłam tak średnio zachwycona. Teraz, gdy jestem po dwóch sezonach serialu z ciekawością wzięłam się za drugi tom. Byłam ciekawa jak odbiorę książkę, skoro w wersji serialowej zdążyłam się zakochać bez reszty i opowiadałam o tym serialu wszystkim, a na telefonie miałam tapetę z Jamesem Nortonem(mówię prawdę!!! Na FB wrzucałam dowody : P). Zwykle gdy porównuje się ekranizację i powieść pojawia się jakiś dysonans… Trochę się bałam, nie ukrywam, bo jestem fanką serialowej wersji.

"Psi dar" - Claire Guest [ do serca przytul psa ]

Miałam wątpliwości co zacząć czytać wczoraj. Nicpoń literacki doradził mi Psi dar książka z ekologicznej serii wydawnictwa Marginesy. Wydawnictwo znam i cenię, jakieś książki z tej serii też czytałam i podobały mi się. Wprawdzie jestem zadeklarowaną kociarą, ale od ponad dwudziestu lat zawsze miałam i kochałam jakiegoś psa. Psiaki są z nami zwykle ponad dziesięć lat. Zżywamy się z nimi, przeżywamy ich odejście, nasze Raulka ma już ponad trzynaście lat i coraz częściej patrzę na nią z taką troską i strachem, że nasze chwile są policzone, a bardzo by mnie to bolało, pomimo tych codziennych pobudek jakie mi urządza. Myślałam, bo nie czytałam opisu, że to będzie lekka opowieść o przyjaźni człowieka z psem. Taka tematyka jest pełna ciepła, chociaż zwykle ma smutny koniec. A na początku przekonałam się, że moje przypuszczenia nie miały wiele wspólnego z treścią książki.

"Jak oni pracują" - Agata Napiórska [ homo faber ]

Bardzo wolno się uczę i ciągle mam problem z przyjmowaniem rad, nawet od osób którym ufam. Ot jak zachoruję na jakąś książkę to ciężko mi to wyperswadować. Gdy tylko zobaczyłam, że wychodzi książka Jak oni pracują zachorowałam na nią i wiedziałam, że muszę ją mieć, bo lubię podglądać od kuchni jak pracują moi ulubionych twórców. Takie podglądanie inspiruje, chociaż czasami wzbudzić może i kompleksy. Ta książka była niewzruszonym pewnikiem moich zakupów, nawet gdy Tosia studziła moje zapędy, to ciągle byłam uparta i ani myślałam, żeby książkę wyjąć z tego koszyka. No i widzicie, poleżała może z miesiąc i wskoczyła na tapet. Zaczęłam podczytywać w niedzielę, a wczoraj korzystając z odbierającego dech upału, finalnie się z nią rozprawiłam. I co?

"Arkadia" - Lauren Groff [ et in Arkadia ego ]

Ostatnio coraz bardziej zostaję w tyle jeżeli chodzi o głośne tytuły. Trochę celowo, czasami przypadkiem, nie rzucam się już tak bardzo na nowości, na tytuły, które atakują mnie z literackich periodyków, szaleją na reklamach. Dlatego ominęłam Fatum i furię książkę o której ongi było głośno, bo bardzo podobała się eks prezydentowi USA Barackowi Obamie. Miałam ją kupić, czy zdobyć, ale wyleciała mi z pamięci. Po prostu. Tym razem udało mi się zdobyć inną powieść autorki i z ciekawości zaczęłam ją czytać. Na przeszkodzie stanęły mordercze upały, które odbierają mi chęć do wszystkiego. Zimo wróć. Kubek gorącej herbaty i śnieżyca za oknem są lepsze niż frappe i upały.

"Uśpiony głos" - Dulce Chacón [ literacka Guernica ]

Pamiętam kto mi polecił tę książkę(Iza), pamiętam, że kupiłam ją w matrasie w promocji i pamiętam, że już kilka lat leży na półce, biorąc pod uwagę na którym stosie leży to naprawdę odleżała swoje. I gdyby nie pewne wyzwanie w którym biorę udział, pewnie trochę by jeszcze poczekała. Krótka lektura opisu i wiedziałam, że będzie mocno, że być może ta książka potarga mnie tak, jak potargała mnie powieść Komu bije dzwon tylko, że jak czytałam Komu bije dzwon byłam nastolatką, miałam pstro w głowie i książka mnie pokiereszowała i sprawiła, że dostałam spazmów. Teraz mam po prostu pustkę i koło serca tli się taki tępy ból… A książkę czytałam kilka dni, bo nie dałam rady w większej dawce.

"Rzymskie odcienie miłości" - Magdalena Wala [ ubi tu Gaius, ibi ego Gaia ]

W tamtym roku Marianna sprawiała, że wypatrywałam niecierpliwie poczty. Gdy tym razem niespodzianie zobaczyłam kopertę z Poznania, aż podskoczyłam, ale obiecałam sobie, że najpierw podkańczam wszystkie książki co na weekend miałam zaplanowane. I trwałam w tym postanowieniu… eeee 24 godziny, a może i z 26. Akurat dostałam wczoraj okrutnej migreny. Czytam akurat książkę ciężką i trudną a głowa mnie bolała okrutnie a głupio napiłam się cydru to i tabletki nie mogłam wziąć(głupota ma jest bezbrzeżna), stwierdziłam, że muszę w sukurs ściągnąć jakąś lekką powieść, miałam tylko nadzieję, że Magdalena Wala nie postanowiła się zbiesić i nie napisała jakiegoś chłamu, bo tego bym już nie wytrzymała.

"Człowiek, który zrozumiał naturę" - Andrea Wulf [ "Człowiek musi dążyć do czegoś Dobrego i wielkiego, reszta zależy od przeznaczenia" ]

Ostatnio na polskim rynku pojawia się coraz więcej ciekawych książek o tematyce przyrodniczej. Mnie w oczy wpadła książka będąca biografią, a przemówiła do mnie… kolorystyką. Jestem typową kobietą, jak kolorystyka wpadnie mi w oko to już przepadłam. A tej zieleni nie mogłam się oprzeć. Do tego stopnia, że gdy na instagramie wydawnictwa zobaczyłam uroczy kubek będący częścią promocji tej książki wymogłam zakup i gdy w końcu go dostałam, to nie mogę się od niego odczepić! Sama książka bardzo mnie kusiła, bo od lat planuję poczytać traktat o ewolucji Darwina i chociaż grzebanie w ziemi nie jest moją pasją, to wszelakie obserwacje zależności, ewolucji, odkrywanie nowych gatunków to coś co mnie bardzo pociąga. A tę książkę rekomendowali najrzetelniejsi blogerzy, że nie wspomnę o tym, że gdy po tłumaczeniem podpisują się Katarzyna Bażyńska-Chojnacka i Piotr Chojnacki, to czytelnik może być pewny, że będzie to cymesik!

"Róże i kapryfolium" - Paul Leicester Ford [ zmienności, imię twe: Kobieta! ]

Jestem wielką fanką powieści Przeminęło z wiatrem to jedna z moich ukochanych powieści i już dawno przestałam się łapać na zachęty, że to jakieś tam Przeminęło z wiatrem, ale opis tej powieści mnie zaintrygowała. A że postanowiłam trochę odpocząć od nowości, bestsellerów i tych wszystkich jednakowych książek w blogosferze chwyciłam właśnie za Róże i kapryfolium dziwiąc się, dlaczego książka nosząca tytuł(dosłowne tłumaczenie) Janice Meredith. Historia Amerykańskiej Rewolucji, została przełożona tak, a nie inaczej. Czyżby wydawcy uważali, że pensjonarki nie sięgną po książkę, której tytuł sugeruje, że będzie tam historia? A tytuł z kwiatuszkami, może skłoni jakąś matronę do sprezentowania takiej książki? Niezbadane są wyroki losu i rynku wydawniczego, bo ja skusiłam się pomimo kiczowatego, niewieściego konterfektu. Oj nie było lekko. Chociaż na portalach literackich książka zbierała, albo zachwyty, albo miażdżącą krytykę(tertium non datur), obawiałam się, że mnie jednak nie porwie.

"Światło nie może zgasnąć" - Diane Chamberlain [ nie wie nikt co się jeszcze zdarzy ]

Rzadko sięgam po ebooki, ale w sobotę siedziałam sobie u Siostry  i gdy na chwilę zostawałam sama, stwierdziłam, że nie będę marnowała czasu, a żadnej książki nie miałam. Tymczasem na telefonie drzemał sobie ebook z najnowszą książką jednej z moich ulubionych autorek. Diane Chamberlain. Minęło kilka miesięcy od ostatniej lektury, książki tej autorki i zaczęłam tęsknić. Ciągnęło mnie do tej nowej powieści, już nawet w księgarni trzymałam ją w rękach, a jednak odłożyłam. No i jak zaczęłam czytać to nie mogłam się oderwać, dziś praktycznie cały dzień spędziłam z oczyma utkwionymi w telefonie na którym czytam ebooki. Skończyłam i powiem wam, że nie potrafię przestać myśleć o tej powieści. Wspaniała!! Naprawdę jestem zachwycona!! I poturbowana emocjonalnie.

Przyszedł lipiec

Podsumowanie miało być wczoraj, już prawie siadałam do pisania, ale Klara rozłożyła się na biurku, a później zadzwoniła Siostra, żebym przyszła i od niej wróciłam tak późno, że nie dałam rady. No a rano kontynuowałam czytanie ebooka, teraz już skończyłam(świetny, tekst będzie jutro!!) i mogę dopiero teraz oddać się wycieczce w przeszłość, niezbyt odległą. Czerwiec nie był nudny. Był miesiącem w którym wszystko się idealnie splotło, było dużo wydarzeń, sporo dobrych książek, słabe też były, była i praca i rozrywka i film i serial i kontemplacja nieba. Naprawdę fajny miesić. Miesiąc Derbów Podkarpacia, dużej radości, późnych powrotów, ale i wczesnych pobudek, dla dobrej książki i nie tylko...

"Próba niewinności" - Agata Christie [ "Po co pan przyszedł? Och, po co pan przyszedł?"]

Co roku gdy przychodzą upały, które oblepiają człowieka jak wata cukrowa, ja sięgam po powieści Agaty Christie, och, jak one mnie chłodzą, chyba nawet lepiej niż skandynawskie kryminały. U Agaty jest klasa, styl, angielski klimat. Na półce wygrzebałam powieść, której jeszcze nie czytałam, a od lat kwitnie na agatowej półce. Dostałam ją ze sto lat temu w kryminalnej wymiance, no i w końcu bidula się doczekała. Nie jest ani z Herkulesem, ani z panną Marple, a ja do tej pory takich niezrzeszonych to czytałam dosłownie jedną sztukę, trochę się bałam, ale dramatycznie potrzebowałam ochłody. I cóż… po niedzieli jadę dokupić brakujące powieści z panną Marple. Agata – szykuj się na Lubliniankę!

"Sarajewo. Rany są nadal zbyt głębokie" - Hervé Ghesquière [ "Gdzie się podziały marzenia o sprawiedliwym i tolerancyjnym społeczeństwie?"]

Swego rodzaju tradycją stało się dla mnie czytanie pod koniec czerwca literatury związanej z I wojną światową. Czasami jest to coś związanego z historią wojny, czasami czytałam o Franciszku Ferdynandzie a w tym roku padło na reportaż o Sarajewie(i nie tylko). Miasto w którym padły strzały, które pogrążyły Europę w wojnie do dziś nie jest miastem spokojnym. Cała Serbia i Bałkany nadal są beczką prochu, bo czy są chorym człowiekiem Europy to może bym się diagnozować. Sama nigdy tam nie byłam, nie wiem czy prędko się wybiorę.  Wojnę w Jugosławii pamiętam jak przez mgłę, pamiętam że nagle w sklepie zabrakło kremu z białej i ciemnej czekolady, który uwielbialiśmy a był właśnie stamtąd przywożony. A w gazetach Rodziców zaczęły się opisy okropieństwa wojny. Moi Rodzice jeździli do Jugosławii, miałam nawet stamtąd zabawki, teraz ten kraj jest dla mnie przerażającym tyglem. Dlaczego? Już opowiadam.

"Łąki kwitnące purpurą" - Edyta Świętek [ nasza praca, największym bogactwem narodu ]

Gdy wychodzę z domu na dłużej, biorę książkę, gdy wiem, że może mnie bardzo wciągnąć, albo mam naprawdę dużo czekania, na wszelki słuczaj, jak to mówią na Wschodzie, biorę drugą. Tym razem to było naprawdę potrzebne, ale i krótkowzroczne, bo okazało się, że kontynuacja Cienia burzowych chmur to książka, która wciąga równie mocno i nie starczy na długo. Wieczorem było, jak to się mówi po sprawie. Cieszę się, że dałam się wciągnąć w tę sagę, bo to jest gatunek, który bardzo lubię, pomimo pewnych potknięć. Już z niecierpliwością czekam na tom trzeci i na kolejne. Obym wytrzymała. : P.

"Matka mojej córki" - Magdalena Majcher [ nie myśl schematami ]

Praca nauczyciela bywa przeidealizowana,  jak i przedemonizowana, nie ulega wątpliwości, że ma swoje plusy i minusy. Ja dziś miałam maraton egzaminowy, a zgodnie z procedurami to dużo czasu, dużo czekania, a co za tym idzie dużo czasu na dobrą książkę. Mój wybór wczoraj padł na powieść Magdaleny Majcher, której jedną powieść czytałam, a sympatyczna korespondencja z Autorką dawała nadzieję, na kolejną porcję emocjonującej lektury. Pierwszy rozdział sprawił, że ułożyłam sobie chyba cały możliwy scenariusz i cóż, zasadniczo nie jest to książka nastawiona na spektakularne zaskoczenia, ale siłą jest to, jak Autorka opisuje uczucia, przeżycia, a wiadomo, można to robić dobrze i źle. No ja mam do Autorki żal, a za co… poczekajcie ; )

"Chórzystki" - Jennifer Ryan

Jakoś tak się składa, że lato to pora roku, kiedy zdecydowanie mniej czytam. Niby mam więcej czasu, ale mniej poświęcam go na czytanie. Ot w weekend wolałam dać się ponieść przygodzie, wycieczkom, wpatrywaniu się w leniwe fale i wdychaniu tego wakacyjnego zapachu, wody, słońca i piasku a przeczytałam raptem kilka stron. Zresztą  Chórzystki były powieścią, którą niespodziewanie czytałam bardzo długo, właściwie sama nie wiem dlaczego, pogoda? Koniec roku szkolnego? Bo powieść trochę w stylu Oblubienic wojny, ale jednak w bardziej niespiesznej odsłonie. Inna sprawa, że ta okładka ma w sobie coś takiego, co momentalnie mnie do niej przyciągało, jeszcze jak widziałam ją tylko w zapowiedziach.

"Trzecia" - Magda Stachula [ a może usuńmy konto na Facebooku? ]

Debiut Magdy Stachuli Idealna ogromnie mnie wciągnął. Była to jedna z tych książek, które czyta się jednym tchem, nie patrzy na nic i prawie dostaje się paranoi. Chociaż pamiętam, że wtedy spodziewałam się kryminału, to thriller psychologiczny był wielkim WOW i uznałam, że autorka świetnie czuje się w tym gatunku. Jednak wiadomo, jedna jaskółka wiosny nie czyni, jedna nawet genialna powieść, nie świadczy o wielkości autora. Wiadomość o premierze nowej książki Trzecia przyjęłam z niezdrową ekscytacją, pamiętajcie, premiera już na początku lipca!! Piątego lipca, bądźcie w księgarniach. Nie jestem Magdą Stachulą, nie umiem tak stopniować napięcia :P

"Bilet do szczęścia" - Beata Majewska [ one way ticket ]

Oj nie umiem się trzymać list i planów. Niedawno na instagramie pokazywałam czytelnicze plany na bieżący tydzień, ale wizyta listonosza pogrzebała je żywcem. Dostałam kontynuację Konkursu na żonę autorstwa polskiej autorki Beaty Majewskiej. Ponieważ pierwszą część czytało mi się fantastycznie, po prostu mnie nosiło, żeby poznać dalsze losy. Niby domyślałam się, co będzie dalej, ale jednak domyślać się, a wiedzieć, to duża różnica. Nie wytrzymałam nawet godziny, rzuciłam wszystko i oddalam się lekturze, prędko też ją skończyłam i jestem ciekawa, czy autorka faktycznie ma zamiar kontynuować ten cykl, jakie mam zdanie na ten temat? Zobaczycie ; )

"Ósme życie (dla Brilki) Tom 1 - Nino Haratischwili ["Chcesz być wolna? Bądź wolna. Chcesz tańczyć? Tańcz."]

Przyszła kolej na kolejnego trupa z półki, nie ukrywam, że Ósme życie(dla Brilki)  jeszcze długo by leżało, gdyby Nicpoń Literacki z determinacją  godną pracownika NKWD agitował i agitował, w końcu nie miałam już wyjścia i z narażeniem życia zdjęłam pierwszą część książki, która w 2016 roku robiła taką furorę w polskiej blogosferze. Ponieważ książka zebrała całą kopę pochwał, to trochę się bałam, a co jeśli mnie nie porwie? Jeśli okaże się, że nie tylko nie daję się pokroić za czekoladę, to jeszcze Gruzja to nie moja bajka? Różnie mogło być, miałam nadzieję, że będzie dobrze i książkę wzięłam do pociągu, ale mój ulubiony konduktor i ogromna senność sprawiły, że podczas tej długiej podróży przeczytałam może z trzydzieści stron. Przyznacie, że nie rokowało to najlepiej.

"Kiedy nadejdą dobre wieści?" - Kate Atkinson [ Jackson Brodie część trzecia ]

Upalna niedziela jest idealna do czytania w plenerze. Lubię w lecie czytać kryminały, najlepsze są takie, które rozgrywają się gdzieś na Północy, albo w zimie bo tak miło chłodzą. Ty razem mój wybór padł na trzeci tom przygód Jacksona Brodie`go, znanej angielskiej pisarki, która dzięki Wydawnictwu Czarna Owca zagościła na naszym rynku i zaintrygowała nas kilkoma powieściami. Trzecia powieść, czytana po długawej przerwie, chociaż kryminały Atkinson są bardzo specyficzne, od czasu do czasu lubię się do świata jej powieści, ale nie wiem czy dałabym radę na raz połknąć całość. Chyba jednak nie, ona naprawdę pisze specyficznie, jeżeli ktoś lubi angielskie, niespieszne kryminały – będzie rad.

"Chajzerów dwóch" - Zygmunt Chajzer, Filip Chajzer [ o dwóch takich co ukradli media ]

Oj nie wiedziałam za bardzo za co się zabrać po ostatniej książce, którą czytałam.  To miało być coś co mnie rozerwie, wyrwie z melancholii w jaką wpadłam. Wzrok mój padł na Chajzerów dwóch bo tak już mnie kusiło od jakiegoś czasu.  Głównie te celebryckie książki trafiają do mnie do domu z myślą o Mamie. Zasadniczo ja nie oglądam telewizji od lat, jeżeli już to tenis, piłka nożna, teleturniej jakiś, czasami zerkam co się dzieje w polityce, brukowców nie czytam, plotki i ratlerki to nie moja bajka, ale Filipa Chajzera kojarzę, właściwie nie wiem dlaczego DDTVN nie oglądam od dawna, kiedyś lubiłam śniadaniówki, ale ilość reklam i materiałów dla idiotów mnie odstraszyły, może znam go z osobistej tragedii jaka Go spotkała, a może z walki z hejtem? Bo Zygmunta Chajzera znam oczywiście z Idź na całość, później z vizira, kilku programów i Lata z Radiem, którego ta idiotyczna polka sprawiała, że na wakacjach o 9 rano zalewała mnie krew. Z ciekawości sięgnęłam po tę książkę i od pierwszej strony wiedziałam, że to będzie świetny pomysł.

"Cień burzowych chmur" - Edyta Świętek [ Spacer Aleją Róż - tom I ]

 Kocham sagi rodzinne. Lubię niespieszne powieści w których fortuna kołem się toczy i ludzi doświadcza los. Wiadomo, że jest przekorny i gra w pokera jak śpiewa Zenon Martyniuk(yeah) i w takich sagach rodzinnych to najlepiej widać. Skuszona pozytywnymi recenzjami tej książki, jak ten tytuł mi się nie trzyma głowy to brak słów. Cień burzowych chmur, ha! Pierwszy tom serii Spacer Aleją Róż, na razie róże bohaterom sypać się nie będą ale II tom już leży przy łóżku i niebawem nadgryzę. Zapowiada się ciekawie a blogosfera oszalała, jak już popularna autorka Natalia Nowak-Lewandowska poleca, to nie może być kiepskie.

"Spacer nad rzeką" - Monika A. Oleksa [ sercowe sekrety w Kazimierzu nad Wisłą ]

Uwielbiam powieści Moniki Oleksy, moim zdaniem wyróżniają się na polskim rynku wydawniczym, wspaniałym poetyckim stylem, cudownymi opisami i motylkami. To piękna literatura, która wzrusza, gdy tylko zobaczyłam zapowiedź nowej powieści ukochanej autorki od razu zachorowałam. Książka przyszła w poniedziałek i miałam szczęście, że akurat kończyłam jedną książkę i mogłam bez żadnej zwłoki zabrać się za Spacer nad rzeką, wprawdzie do Kazimierza nad Wisłą nie dotarłam, ale wiedziałam, że i bez tego poczuję klimat. Ach!!! Dlaczego pani Monika tak rzadko pisze?? Tym razem powieść wydana w wydawnictwie Filia, w jak zwykle pięknej szacie graficznej, która skusi chyba każdą romantyczkę, mnie by skusiła… A czy treść utrzyma poziom?

"Makuszyński. O jednym takim, któremu ukradziono słońce" - Mariusz Urbanek [ "Nie uciekniesz... Nie uciekniesz..."]

Na biografię Kornela Makuszyńskiego pióra Mariusza Urbanka czekałam, od kiedy dowiedziałam się, że się pisze. Kornel Makuszyński to pisarz moich bezgrzesznych lat, mojej młodości głupie i odległej. Zdjęcie pisarza z tyłu książki kojarzyło mi się z portretem Dziadziusia, a Awantura o Basię kojarzyła mi się z Mamą, ze względu na zbieżność imion. Kochałam i kocham te książki a że Mariusz Urbanek pisze genialnie, to nie mogłam zdzierżyć, że data wydania jest nieznana. Błyskawicznie zamówiłam i wiedziałam, że długo na czytanie to ona nie będzie czekała. Powiem Wam jedno, chyba nie mamy drugiego takiego skarbu narodowego jak Mariusz Urbanek, pisarza, który tak pięknie pokazuje historię, który umie rozbawić i wzruszyć. Błyskawiczna i wspaniała lektura, nie będę stopniować napięcia. Książka jest świetna!! A ja, jak zwykle po biografiach Mariusza Urbanka pogrążam się w melancholii.

"Zamach. Jan Paweł II – 13 maja 1981. Spisek. Śledztwo. Spowiedź"- Jacek Tacik

Należę do ludzi wychowanych pod wpływem pontyfikatu Jana Pawła II, ponad połowa mojego życia upłynęła za pontyfikatu Papieża-Polaka. Mieszkając na wsi, udzielając się przy parafii, Karol Wojtyła był obecny stale w moim życiu. Później studia i teraz, nie dalej jak w piątek byłam na konferencji o nauczaniu Jana Pawła II, akurat idealnie zgrała się z tym moja bieżąca lektura, czyli książka o zamachu na Papieżu. Widziałam zapowiedź tej książki w TV z miesiąc temu, ale miałam ambiwalentne odczucia, trochę bałam się tematu, trochę myślałam jak o żerowaniu na popularnym bohaterze, trochę myślałam, że kupię Tacie na Dzień Ojca. Bo na Dzień Matki prezent już miałam.

"Eleanor Oliphant ma się całkiem dobrze" - Gail Honeyman [ gnis aurum probat, miseria fortes Miros]

Uwielbiam Jojo Moyes i rzucam się na każdą jej powieść. Gdy zobaczyłam, że rekomenduje powieść, dałam się na to złapać, chociaż zwykle tak uważam, bo niby wiem, że marketing, że reklama, że zwykle to bujda. Naprawdę tym razem to było silniejsze niż ja. Opis mnie intrygował, chociaż przecież zwykle te opisy nie mają wiele wspólnego z prawdą. Miałam właśnie ochotę na książkę nieoczywistą, taką, która nie będzie typową komedią romantyczną, a bohaterka niniejszej powieści wydawała się napisana dla mnie. Nie spodziewałam się czegoś takiego. Jedna z tych książek, dla których warto zarwać noc… podjęłam nieudolną próbę, jednak koniec roku szkolnego ma swoje prawa i doczytywałam od rana.

"Czarne narcyzy" - Katarzyna Puzyńska [ ósmy raz w Lipowie ]

Już po raz ósmy mamy zagościć w Lipowie. Na każdą powieść Katarzyny Puzyńskiej czekam z wypiekami na twarzy. Gdy książka do mnie trafia, zwykle mam ochotę rzucić wszystko i czytać. Niestety tym razem praca i konferencja, skutecznie mi to uniemożliwiły, dlatego sobota, sobota miała być dla tej, jednej z moich ukochanych pisarek. Dla Jej książek warto rezygnować ze snu, z wyjść, jak Katarzyna Puzyńska coś napisze, to powiem Wam, że klękajcie narody. Jednak bałam się tego tomu, to już ósmy, mało która seria wytrzymuje do tej pory, z zachowaniem poziomu. Czy Katarzyna Puzyńska, utrzyma naszą uwagę, czy wciąż będzie nas intrygować?

Będą spojlery, osoby, które ominęłyDom czwarty proszone są o nie-czytanie

"Cztery łabędzie" - Winston Graham [ Poldark już szósty raz ]

Kiedy książki składają się z trzech i więcej książki, regularnie obawiam się czy kolejna powieść utrzyma powieść. Stosunkowo rzadko biorę się za serie, które liczą naprawdę sporo tomów. Poldark do nich należy i nie wyobrażam sobie, że porzucę tę sagę. Na każdy tom czekam z niecierpliwością. Jak do tej pory żaden tom mnie nie zawiódł, czy Cztery łabędzie utrzymają poziom? Miałam podczas lektury naprawdę różne momenty, czy jednak ostatecznie nadal będę wracała do tej serii?

"Soraya" - Meltem Yilmaz [ miłość w czasach wojennej zawieruchy ]

Temat emigrantów nie schodzi z pierwszych stron gazet, z czołówek programów informacyjnych. O nowych epizodach spowodowanych kolejną falą emigrantów. Każdy z Polaków ma coś do powiedzenia na ten temat, świat się podzielił, na biblijne grupy, jedni to miłosierni Samarytanie, inni krzyczą ukrzyżuj. Okropieństwo wojny stawia nas przed nowymi wyzwaniami. A przecież wojna krzywdzi jednostki, ludzi takich jak my, chociaż dla nas to anonimowy tłum, potencjalnych terrorystów. A książka niedawno wydana przez wydawnictwo Marginesy pomaga nam uświadomić sobie, że chociaż kraje są różne, ale ludzie cierpią podobnie. Trochę przeleżała na półce, bo wcisnęłam ją w specyficzne miejsce, ale jak to mówią – lepiej późno niż wcale.

Piłka jest okrągła, a bramki są dwie.

Nie ukrywam, że maj zdominowany został sportowymi wydarzeniami, książek to wiele nie było. Nie było mnie dużo w internecie, bo praca i wyjazdy i mecze i turnieje i wyjścia na tenisa. No ogólnie w domu to bywałam względnie rzadko. Nie, bynajmniej sobie nie szkoduję, nie narzekam, bawiłam się świetnie. Było dużo śpiewu, śmiechu, ludzi, codziennych zachwytów i porannych łez, gdy trzeba było wstać : P. Ale raz się żyje prawda? Sezon w II lidze dobiegł końca, jeszcze u mnie na wsi trwa, no i oczywiście French Open wchodzi w ciekawą fazę! Za to ja czekam aż w ciekawą fazę mojej furtki wejdzie kurier z książkami :P. Bo coś bym poczytała. A wiadomo w domu pustki : P

"Tatarka" - Renata Kosin [ na letnie dni ]

Bardzo lubię okładki książek z wydawnictwa Filia. Są takie kobiece, delikatne i intrygujące. Momentalnie przyciągają wzrok. A Tatarka ma okładkę po prostu cudowną.  Zaczął się czerwiec a ta powieść wydaje się być zaproszeniem na noc świętojańską, szukanie kwiatu paproci, wicie wianków. O ile mnie pamięć nie myli to moje pierwsze spotkanie z powieściami Renaty Kosin, więc nie mam pojęcia czego się spodziewać. Mam jednak ochotę na romansidło. Ostatnio moje życie to mecze, praca, nie mam czasu na nic innego. Czy moje pragnienie się spełni?(oby do końca czerwca, wtedy rzucę się w romanse, spokojnie!! Te literackie, chyba tylko :P )

"Życie po duńsku" - Helen Russell [ rok w najszczęśliwszym kraju świata ]

Gdy wśród nowości pojawiają się reportaże to zwykle nie ekscytuję się za bardzo. Oczywiście zależy to od tematyki, bo są takie tematy, które od razu wyganiają mnie do księgarni. Dania jakoś nigdy nie znajdowała się w moim centrum zainteresowań. Z czym kojarzę Danię, od końca roku 2016 z hygge, którego nie stosuję bo jestem za dużą bałaganiarą, oczywiście z Andersenem, Kopenhagą i syrenką. To tyle. No jakiś kraj, kojarzę flagę, lokalizację, ale nic więcej. A jednak ostatnio Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego kusi reportażami, jeszcze dwa leżą na półce, nie – pardon trzy. Jeżeli te pozostałe będą tak samo dobre, to możliwe, że zmienię nastawienie do tego gatunku, bo do tej pory uważałam się na reportaże za głupia.