"Enklawa" - Ove Løgmansbø [ seria o której jest najgłośniej ostatnio ; ) ]

Dobrze pamiętam moment, gdy dowiedziałam się, że Ove Logmansbo to Remigiusz Mróz. Wolna niedziela, przeglądałam Insagrama, myślałam że to przyspieszony żart na 1ego kwietnia. Okazało się, że nie. Nawet oglądnęłam materiał na stronie tvnu, obgadałam sprawę z przyjaciółmi, poczytałam sporo różnych głosów na ten temat. Zgadzam się, że zabieg ten nie powinien być porównywany do tego co zrobił King, czy Rowling. Wywiad zaś to już jak dla mnie przegięcie na granicy oszustwa, bo jednak Remigiusz Mróz kłamie, próbując dodać autentyczności swoim powieściom, chce je sprzedać, wyróżnić na rynku, moim zdaniem jest to moralnie, jeśli nie naganne, to na pewno nie dobre. Lubię skandynawskie kryminały, ponieważ ja już wiedziałam, że informacje o życiu na Wyspach Owczych są wiarygodne jak obietnice wyborcze, zupełnie na to nie patrzyłam, a jednak zaczęłam czytać, ku zdziwieniu przyjaciół, wszyscy nastawiali się, że wyleję wiadro hejtu, a ja czytałam i nie docierało do mnie, że to Remigiusz Mróz. Czy to dobrze?

"Marsz Radetzky`ego" Joseph Roth [ "Gott erhalte, Gott beschütze Unsern Kaiser, unser Land!" ]

Nie tak znowu bardzo dawno temu postanowiłam zbierać książki z serii Nike, super kieszonkowy format, kiedyś była to marka sama w sobie. Gdy tylko natknęłam się na ten tytuł Marsz Radetzky`ego od razu wiedziałam, że to coś dla mnie. Mój ukochany Marsz, którego często podgwizduję sobie przy pracy i schyłek wielkiego imperium. Książka świetnie nadaje się na lekturę podróżną, chociaż mnie najlepiej się ją czytało w domowym zaciszu w spokoju i skupieniu.

"Zgubna trucizna" - Katarzyna Kwiatkowska [wielka sława to żart ]

Ostatnio w moim domu oszaleliśmy na punkcie prozy Katarzyny Kwiatkowskiej. Wprawdzie ja znam Jej twórczość od wielu lat, ale moja Mama w końcu uległa i zaczytuje się pasjami w jej powieściach. Wyczekiwałam z niecierpliwością kolejnej części o Janie Morawskim, byłam bardzo ciekawa co nam autorka zaserwuje, ale wiedziałam, że to będzie świetne, dopracowane, widać jakość książki, która była pisana prawie dwa lata. Cudowny klimat retro przypadnie do gustu nie tylko fanom Agaty Christie. Przedstawiam Wam czwartą z kolei część przygód Jana i Mateusza, znowu wśród śniegów Wielkopolski, tym razem w samym jej sercu – w Poznaniu.

"Wszystko z miłości. 38 romansów wszech czasów" - Megan Gressor, Kerry Cook [ miłość buduje? ]

Już jakiś czas po Walentynkach, ale książki o miłości zawsze są w cenie. W czasach, gdy rządzi pieniądz, lubię poczytać o pozytywnych uczuciach, które inspirują ludzi do rzeczy wielkich, które sprawiają, że człowiek traci rozum, ale w pozytywnym sensie. Chociaż serce nie sługa i zdarza się, że pod wpływem pożądania, wpadającego w obsesję dzieją się złe rzeczy. Miłość potrafi działać destrukcyjnie na innych, ale jest to konsekwencja złych wyborów. Ot i co. Byłam bardzo ciekawa tej książki. 38 romansów wszech czasów, to brzmi obiecująco, chociaż już objętość książki sugeruje by nie oczekiwać bardzo wnikliwego przedstawienia tematu.

"Tamte cudowne lata" - Marian Izaguirre [ za co??]

Uwielbiam mój Dyskusyjny Klub Książki, uważam, że pójście na pierwsze spotkanie było bardzo trafną decyzją i chociaż bywa różnie, bo raz książka zachwyci, raz mniej, ale zawsze poznaję coś nowego, coś po co prędko sama bym nie sięgnęła. Właściwie nie wiem dlaczego pięć lat temu umknęła mi premiera książki Tamte cudowne lata, bo właściwie tematyka bardzo moja. Opowieść o miłości do książek, Hiszpania, wojna domowa, naprawdę powinnam ustawić się w kolejce do księgarni w dniu premiery. A dowiedziałam się o niej dopiero z DKK. Czytając opis zapałałam chęcią posiadania i z drobnymi perturbacjami zagościła pod moją strzechą.  Zaczęłam czytać… napalona jak szczerbaty na suchary.

"Najdłuższa noc" - Marek Bukowski, Maciej Dancewicz [ tvnowska superprodukcja versus książka ]

Kilka  tygodni temu telewizja TVN zrobiła coś, co zwykle udaje się Stochowi, Kowalczyk i polskiej reprezentacji w piłkę nożną, zjednoczyła Polaków i posadziła ich przed telewizorem. Głośno reklamowane serial retro, miał być wiosennym hitem. Skorzystałam z dobrodziejstwa telewizji w Internecie i oglądnęłam pierwszy, później drugi i wreszcie trzeci odcinek. Nie oczarowało mnie, retro Kraków, tak mało wiarygodny, jakiś bez klimatu, nawet nie czuję że to Kraków, mogłoby to być dowolnie zlokalizowane miasto, może i na Wyspach Owczych, bo czemu nie. Aktorzy, z małymi wyjątkami – przeciętni, wątki kryminalne, no szału nie ma. Wyczytałam w Internecie, że książka lepsza, niby nic nowego, ale ta książka powstała po serialu, jest inspirowana wydarzeniami z tego serialu. Zwykle, taka kolejność owocuje płytką i denną książką. Czy Najdłuższa noc wpisze się w ten schemat?

"Zimowa miłość" - Elżbieta Rodzeń [ "Za miłość też przyjdzie kiedyś nam zapłacić."]

Poprzedniaksiążka Elżbiety Rodzeń po prostu mnie oczarowała. Były motylki, były łzy wzruszeni. Gdy dowiedziałam się, że Autorka wydaje kolejną książkę, podskoczyłam z radości. Byłam ciekawa czy jedna z najbardziej obiecujących polskich pisarek stanie na wysokości zadania i znowu sprawi, że poczuję takie morze uczuć. Zaczęłam czytać ją wczoraj wieczorem i dziś będę musiała zarwać noc na pracę, bo niestety nie mogłam oderwać się od tej powieści. Tak jak Dziewczyna o kruchym sercu jest to powieść, która porywa bez reszty. Czas przestaje istnieć, jest tylko dobra lektura.

"Pozorność" - Natalia Nowak-Lewandowska [ duże emocje, nietypowy temat i świetny debiut ]

Gdy tylko dowiedziałam się, że wśród nowości, w końcu się pojawiła powieść Pozorność miałam ogromny dylemat. Natalię Nowak-Lewandowską znam prywatnie i cenię, jest jedną z osób, które bez skrępowania mnie strofują i stawiają do pionu. Natalia dodatkowo bezlitośnie nabija się z moje interpunkcji. Nie lubię recenzować książek bliskich mi ludzi, których prywatnie znam i bardzo cenię. A Natalię uwielbiam. Ongi dała mi pozwolenie, aby w razie czego walić śmiało i bez ogródek. Mam nadzieję, że to pamiętam. Miałam czytać inną książkę, ale… zaczęłam Pozorność, miało być tylko pięć stron, bo o świcie do pracy… czytałam w parku, bo nie mogłam się  odebrać. Czy jednak słusznie ta powieść, prześciga inne bestsellery?

"Dzięki za tę podróż" - Tommy Wallach

Pierwsza powieść Tommy`ego Wallacha bardzo mi się spodobała, uznałam, że jak na debiut jest to bardzo dobra pozycja. Może momentami brakuje, jakiegoś doszlifowania, ale zasadniczo jest naprawdę ok. Trochę nie wiedziałam czego się spodziewać. Porównanie do popularnego autora książek dla młodzieży zupełnie mnie nie zachęciło, bo jedyną książkę jaką czytałam uznałam, za przewidywalną i dosyć schematyczną. No i ja jednak jestem leciwa a mentalnie jestem staruszką, więc mogły być problemy, ale w końcu polubiłam autora już przy debiucie, więc szanse były pół na pół.

"Szeptane opowieści" - Anna Dutkiewicz [ książka i robótki ]

Rzadko zgadzam się na objęcie patronatem jakiejś książki. To musi być książka, której będę chciała poświęcić czas, chociażby na przeczytanie przedpremierowego pdfa, a to już dla mnie duży wysiłek. Nie mogę czytać na komputerze, bo starość, nie radość i oczy wysiadają, zostaje telefon, który coraz częściej służy mi do czytania tudzież, trzymam na nim wzory do haftu. W tym tygodniu dostałam egzemplarz papierowy, z moim nazwiskiem, na skrzydełku, w nazwisku jest literówka, chyba zdziwiłabym się, gdyby nie było :P . Czas więc najwyższy opowiedzieć Wam o książce, która jest tak pięknie wydana. Okładka jest urocza, grzbiet czarowny, naprawdę jestem ze strony wizualnej bardzo zadowolona. A po drugim, tym razem tradycyjnym czytaniu, jestem zadowolona z lektury jeszcze bardziej.

"Dzisiaj rozmawiamy o Pani" - Agnieszka Nabrdalik [ wywiady z żonami słynnych mężów ]

Wczoraj był Dzień kobiet, a obiecałam sobie swego czasu, że właśnie wtedy przeczytam książkę Dziś rozmawiamy o Pani czyli wywiady z żonami słynnych mężów. Kolejna niepozorna książka, na którą miałam ochotę za sprawą kilku nazwisk, innych pań, albo nie kojarzyłam, albo bliżej się nie interesowałam. Wzięłam ją sobie na tenisa, bo byłam pewna, że znajdę chociaż chwilę w przerwie, żeby poczytać i chociaż miałam multum pracy to zawaliłam, bo musiałam doczytać. Pod koniec książki już puściły tamy i miałam w oczach łzy wzruszenia. Piękna, piękna książka.

"Maria Skłodowska - Curie" - Laurent Lumire [ "Jestem z tych, którzy wierzą, że Nauka jest czymś bardzo pięknym" ]

Od pewnego czasu Maria Skłodowska jest na topie. Nastąpił wysyp książek, powieści, na ekranach kin rządzi film o słynnej polskiej noblistce. Wydawnictwo Świat Książki wykorzystało tę koniunkturę i wznowiło książkę francuskiego autora, który napisał książkę o Marii Curie. Czy jeszcze coś jest w stanie zaskoczyć mnie w tym temacie? Dla kogo jest ta książka napisana? Dla Francuzów, dla reszty świata? Przekonajmy się.

"Sekrety roślin. Przyroda uchyla listka tajemnicy" - Anne-France Dautheville [ wiosna, cieplejszy wieje wiatr ]

Wielką fanką wiosny nie jestem, już w niedzielę osa chciała mnie zeżreć. Śnieg stopniał, jest szpetnie, wszyscy się roztkliwiają bo bazie, bo coś tam. Wiecie, to nie jest tak, że jestem nieczuła na piękno natury, jestem bardzo czuła, ale nie czuję potrzeby łażenia w kółko, oglądania każdego źdźbła i zachwycania się. Wystarczy, że kosząc trawę latam dookoła ogrodu jak kot z pęcherzem, wydeptując koncentryczne kręgi. Tak się jednak składa, że pochodzę z rodziny miłującej naturę i wszelkie zielsko, właśnie zaczyna się sezon na sianie, sadzenie i ogólnie – grzebanie w ziemi. Wiosna, wszystko się budzi do życia, sięgnęłam więc po książkę, która udowadnia, że z pozoru statyczne, zielone roślinki, nie są wcale nudne.

"Zanim" - Katarzyna Zyskowska Ignaciak [ kobieta bez męża, znaczy tyle, co piach na gościńcu ]

Maria Skłodowska wraca do łask. Nie jest już tylko bożyszczem nauczycielek chemii i fizyki, ale wkracza pod strzechę. Ostatnio czytałam książkę, która kładła nacisk na romans Marii z Paulem, tymczasem Katarzyna Zyskowska-Ignasick sięgnęła po ten rozdział w życiu noblistki, który był białą kartą. Pierwsza, nieszczęśliwa miłość, która odmieniła Marię Skłodowską. Lubię prozę autorki, dotychczasowe jej książki wydanie przez wydawnictwo MG mnie po prostu oczarowały. Chciałam więcej. Czy opowieść o Marii Skłodowskiej mnie oczaruje, skoro książka o Baczyńskim i Basi mnie tak nieco rozczarowała?

"Przed końcem świata" - Tommy Wallach [ "żadnego końca świata dziś nie będzie, bo w Tokio jest już jutro" ]

Debiuty, debiuty, ciężka sprawa. Przed końcem świata, pewnie w życiu nie trafiłoby do mnie, bo tytuł sugerujący apokalipsę, bo okładka, jak z płyt z muzyką rokową sprzed 20-30 lat.  Jednak, wszechświat sprzyjał. Okazuje się, że to kolejna, ostatnio, powieść młodzieżowa, która może stanowić jakieś panaceum na problemu dorosłości. Starałam się nie przyglądać zbyt wnikliwie fotografii autora, jest za przystojny jak na skrzydełko : P No cóż może chociaż pisze denne książki. Zaplanowałam sobie leniwy wieczór z tą książką. Świeczki, herbata, ciepły koc. Dałam radę zapalić tylko świeczkę, nie chciało mi się robić herbaty, tak wciągnęła mnie książka. Zresztą wciągnęła mnie tak, że siedziałam prawie godzinę na ławce w parku i czytałam – przestrzegam, jeszcze jest trochę za zimno na takie wybryki : P

"November 9 " - Colleen Hoover [ jak znajdziesz miłość trzeba jej się trzymać ]

O książkach Colleen Hoover nie da się nie słyszeć. Prawdziwa eskalacja emocji była rok temu, gdy autorka była w Polsce. Czytałam tylko jedną książkę jej autorstwa, bardzo mi się podobała, ale jakoś po inne nie sięgnęłam, bo zasadniczo aż tyle powieści młodzieżowych nie czytam. Nastolatki mnie drażnią i zanim ktoś powie, że sama pewnie byłam denerwująca, to wyjaśnię, że urodziłam się staruszką i nastolatki mnie wkurzały, nawet gdy sama miałam naście lat, a było to za sanacji. : P. Jakoś w głowie utkwił mi pozytywny szum wokół powieści November 9  chociaż zasadniczo nie lubię, gdy ktoś wszędzie wciska angielszczyznę. Czy po polsku wydźwięk by się zmienił? Sens byłby inny? Jednak ok., to powieść dla młodzieży, dla ludzi którzy uważają, że wszystko jest awesome, cute i tak dalej. Moje koleżanki zachwycały się tą powieścią, a nie mają siana w głowie, więc uznałam, że sprawdzę co w trawie piszczy.

"Wiktoria" - Daisy Goodwin [ o księżniczce w męskim świecie ]

Gdy tylko TVP zapowiedziało, że puści serial o królowej Wiktorii od razu się ucieszyłam. Bardzo lubię czasy wiktoriańskie, w literaturze i w filmie, dlatego to była gratka. Oczywiście oglądam regularnie, zachwycam się strojami i grą aktorów(Rufus jest cudowny, ten mężczyzna wspaniale się starzeje), chodziła za mną jakaś biografia, toteż wiadomość o tym, że Wydawnictwo Marginesy wydaje taką książkę, jeszcze twórców serialu, uradowała mnie bezgranicznie. Książka przyszła w piątek, widzicie, że długo nie czekałam.

Podsumowanie lutego

Idzie luty, podkuj buty, luty już się skończył, ja chyba definitywnie przerzuciłam się na butki na obcasach, porzucając śniegowce, bo ku mojemu smutkowi śnieg stopniał. Niestety luty nie był udanym miesiącem, cieszę się, że już się kończy. Jedyne co mnie cieszy w nadchodzącej wiośnie to fakt, że znowu pogram w tenisa i pojeżdżę rowerem. 

Przygnębiają mnie ludzie i świat i wszystko i nawet czytać mi się nie chce, chociaż jakąś normę wyrabiam...

"Opowieść o dwóch miastach" - Charles Dickens [ wysmakowana opowieść o ostatnich przedrewolucyjnych dniach ]

Karola Dickensa darzę ogromnym szacunkiem. Nie, nie miejcie mnie za snoba, ja bardzo niewiele jego książek przeczytałam, ale te z którymi miałam kontakt mnie zachwyciły. Opowieść o dwóch miastach chciałam przeczytać po odcinku serialu Friends w którym jest mowa o tej powieści, a konkretnie jeden z bohaterów ma wystąpić w musicalu na podstawie powieści, a że Joey jest lotny jak worek cementu to nie kuma, że to Dickens napisał, ale chłopak uważał, że Jo Stalin to fajny pseudonim sceniczny. Nie miałam tej książki w domu, ani nie widziałam w bibliotece, chociaż stosunkowo mało znany w Polsce Nasz wspólny przyjaciel gości i w mej domowej biblioteczce i w tej publicznej, o ile ktoś nie gwizdnął, bo swego czasu na aukcjach chodził za straszne pieniądze. Podobają mi się te książki wydawane przez wyd. Zysk, mają piękne ryciny i pasują do innych powieści Dickensa, które mam w domu. Trochę się bałam, bo opis sugeruje powieść ciężką, a nie byłam pewna, czy to odpowiedni moment.

"Hotel Angleterre" - Marie Bennett [ tyle wiemy o sobie - ile nas sprawdzono ]

Ostatnio jestem w takim minorowym nastroju, całe moje otoczenie zmuszone jest wysłuchiwać moich jeremiad, a ja niczym Cyceron, w mowie przeciwko Katylinie ubolewam nad upadkiem czasów i obyczajów. Jestem bardziej marudna, niż teściowe ze stereotypów. Zasadniczo psioczę nad poziomem literatury, ale nie tylko. Na szczęście zanim rozpędziłam się na dobre wpadła mi w ręce książka Hotel Angleterre i jeremiady ucichły, nawet wzięłam ten solidny wolumin do pociągu, bo nie wyobrażałam sobie, że mogę zacząć czytać coś innego. Mam nadzieję, że ta powieść nie przejdzie bez echa, jak wiele innych dobrych powieści, które zginęły w tłumie zapowiedzi.

"Dwoje do pary" - Andy Jones [ życie to nie: "i żyli długo i szczęśliwie"]

Za nami Walentynki, cały ten tydzień upływa pod znakiem serduszek i dyskusji o tym, czy to święto jest głupim naśladowaniem Zachodu, czy ma jednak sens. Od tych dyskusji staram się dystansować, ba w Walentynki miałam migrenę od nadmiaru memów, a już w środę na hasło Walentynki dostawałam wysypki. Jednak sięgnęłam, tak okazyjnie po książkę, która była obietnicą romansu i od kiedy ją zobaczyłam, miałam ochotę ją przeczytać. Ochota wzrosła, gdy przeczytałam obietnicę, że jest podobna do Jednegodnia i Projektu „Rosie”, dwóch książek, które bardzo mi się swego czasu podobały i nadal mam o nich bardzo ciepłe wspomnienia. Są to książki trochę podobne, a jednak diametralnie różne, za sprawą tego, gdzie jest położony punkt ciężkości. Projekt „Rosie” wciąż wspominam jako diabelnie zabawną powieść, podczas gdy Jeden dzień budzi we mnie wspomnienie smutku(tudzież wspomnienie tego, jak pod wpływem filmu obcięłam włosy na bardzo, bardzo krótko). Jakie wspomnienia wywoła Dwoje do pary, miałam ponad trzysta stron, żeby się przekonać.

"Ja Fronczewski" - Marcin Mastalerz, Piotr Fronczewski [ "Myślę po prostu, że mogłem być lepszym człowiekiem" ]

Jak pisałam wczoraj na facebooku mam kryzys, wiary w świat i w ludzi. Mierzi mnie hipokryzja i dwulicowość, boli głowa od tych wszystkich mędrców, którzy przeczytali stronę brukowca i wiedzą wszystko. Drażnią niekompetentni imbecyle, którzy karierę zrobili ładną buzią i już mienią się artystami, miło się na nich patrzy, ale lepiej nie słuchać. Dlatego postanowiłam w końcu przeczytać wywiad rzekę z Piotrem Fronczewskim, jednym z ukochanych moich polskich aktorów. Wywiad z człowiekiem, który na każdej stronie ujmował mnie swoją pokorą, mądrością i klasą. Chcę podziękować Magdzie, że tak swego czasu agitowała. Książka poleżała rok. Ale przeczytałam. Dziś mija rok i jeden dzień od zakupu.

"Morderstwo w pensjonacie" - Pola Andrus [kryminał w starym stylu]

Codziennie premierę wydawniczą mi kilka książek, niestety wiele dobrych powieści ginie w tym morzu premier. Giną z różnych powodów. Morderstwo w pensjonacie to książka, która gdybym jej nie dostała, zginęłaby w tłumie z powodu okładki. Owszem, kocham koty, kocham zieleń, ale okładka nie skusiłaby mnie nigdy. Założyłabym, że pomimo tytułu to książka dla dzieci. Naprawdę nawet nie zdjęłabym jej z półki, może nawet tytułu bym nie przeczytała. Przyznaję się bez bicia. I to uprzedzenie jakoś tak we mnie siedziało, że jak mogłam odwlekałam lekturę. W chwili, w której zaczęłam czytać, wszystkie uprzedzenia zniknęły. Nie oceniaj książki po okładce!! Niby banalne, ale trudne do zrealizowania.

"Jak gdybyś tańczyła" - Diane Chamberlain [ Kobiety to czytają - jak zwykle gwarantują świetną lekturę! ]

Kiedyś myślałam, że nie mam ulubionych serii wydawniczych. Że nie kieruję się wyborem lektury w ten sposób, tymczasem już od dawna jest inaczej. Zaczęło się właśnie od Kobiety to czytają nie mam wszystkich książek z tej serii ale to chyba tylko kwestia czasu.  Ostatnio mam taki kryzys czytelniczy, nie mogłam w książce się zatracić, czytałam, ale ani nie czułam potrzeby zarywania nocy, ani wstawania wcześniej. Wczoraj, gdy skończyłam Piekło otwarte i gdy obrobiłam się z pracą(jaka fajna, chociaż chwilowa ulga), wzrok mój spoczął na tej książce i pomyślałam, koniec odkładania, w końcu jestem fanką i potrzebuję takiego zatracenia, jakie zwykle autorka mi gwarantuje.

"Piekło otwarte" - Gard Sveen [psychopaci są wśród nas]

Wiem, że jestem już nudna w stwierdzeniach, że seria Gorzka czekolada to majstersztyk, jeżeli jeszcze nie zapoznaliście się z nią, to wiedzcie, że umyka Wam literacka uczta. Fakt, najwięcej przeczytałam z tej serii kryminalnej(brązowy kwadracik na grzbiecie) i właśnie o kolejnej książce z tej serii i serii o Tommym Bergmannie chcę wam dziś opowiedzieć. Ostrzegano mnie, że ten tom jest słabszy, że jeśli porównamy go do pierwszej części czyli do powieści Ostatni pielgrzym to wypadnie słabo. Zaczęłam więc czytać z pewną dozą niepokoju.

"Ostatnia z rodu Brontë" - Catherine Lowell [ piętno sławnego nazwiska ]

Zawsze, gdy na rynku wydawniczym pojawia się powieść nawiązująca do znanych i kochanych pisarzy, to chociaż staram się być obojętna, to jednak często daję się złapać. Nie mogłam nie dać się złapać na reklamę z nazwiskiem Bronte. Chociaż już naprawdę, przeżywałam skrajne chwile wahania. Bo kocham powieści sióstr Bronte(jedne bardziej, drugie mniej), a czy może być coś lepszego? Miałam nadzieję na romans, bo ostatnio są to jedyne powieści, które chętnie czytam, o tak dla równowagi psychicznej.

"Dom z witrażem" - Żanna Słoniowska [ "...nie chciała, aby do ich poezji wkroczyła proza." ]

Na najbliższe spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, mamy przeczytać Dom z witrażem książka od kilku tygodni leży w domu, ale nie mogłam się zmotywować i dopiero widmo tego spotkania sprawiło, że po nią sięgnęłam. Cóż słyszałam o niej dużo, kto bowiem nie słyszał. Powieść jest głośna, zmienia nagrody, nominacje do znaczących nagród. A mnie wystarczyło to, że jest o Lwowie. Tak tęsknię za tym miastem, że rzucam się na ochłap wspomnienia. Chociaż trochę się bałam, takie nagrodzone książki, mają być ambitne a są bełkotliwe, ale ambitnie bełkotliwe.

"Hürrem. Słowiańska odaliska. Tom 2" - Demet Altınyeleklioğlu [ walka na śmierć i życie i siła namiętności ]

Leniwa niedziela, super sprawa, kawa i miękka pościel. Okazuje się, że moja pościel w motylki jest nie tylko kwintesencją słodyczy, ale również leży się pod nią wybornie i człowiek ani myśli wychodzić z łóżka. Na takie niedzielne polegiwane, zgodne z duchem religii miłościwie panującej, wzięłam powieść, no taką specyficzną. Drugi tom o Słowiańskiej odalisce, pierwszy czytałam kopę, żeby nie powiedzieć kupę czasu temu i połknęłam go w mgnieniu oka. Byłam ciekawa czym autorka mnie jeszcze zaskoczy. Nadal uwielbiam wizualną stronę tej serii. Pięknie wygląda i od grzbietu i od frontu, ale dla fanów Wspaniałego stulecia, to warunek konieczny, w końcu ten serial zachwyca oko. Piękne kostiumy, piękne zdjęcia… czy to znajduje odzwierciedlenie w książce?

"Chemia naszych serc" - Krystal Sutherland [ miłość, nie będzie miłością - jeśli jest zmienną ]

Jestem bardzo konsekwentna w zaczytywaniu się romansami. Jest coś urokliwego w powieściach o miłości, w którym największym problemem bohaterów, jest ta niepewność, a napędza ich pragnienie uzyskania wzajemności. Tym urokliwsze są to opowieści, o nastolatkach, którzy zasadniczo nie odczuli na własnej skórze prawdziwych życiowych dramatów, ale czy na pewno? Opowieści o młodzieży mają w sobie świeżość, chociaż mogą zabić banałem.

"Maria Skłodowska - Curie" - Magdalena Niedźwiedzka [ pierwsza beletryzowana biografia wybitnej uczonej ]

Nie czytałam osławionej już Królewskiej heretyczki, ale pokazywałam ją, nie tak bardzo dawno. Oczywiście przymierzam się do lektury. Jednak dzikie konie, nie byłyby w stanie odciągnąć mnie od lektury powieści i życiu Marii Skłodowskiej-Curie. Niedługo wchodzi do kin film o słynnej uczonej. Żyłam w przekonaniu, że Wydawnictwo Prószyński wyda biografię, chociaż w sumie, jest już tyle biografii Marii Skłodowskiej – Curie, że chyba można powiedzieć dosyć. Powieść, to intrygujący pomysł i sama byłam ciekawa jak to wypadnie. Trochę mnie zaniepokoił okres, który otwiera książkę, czyżby znowu życie noblistki zostało sprowadzone do skandalicznego romansu?

"Flower. Jak kwiat" - Elizabeth Craft, Shea Olsen [ Kopciuszek w czasach popkultury ]

Luty zaczął się, jak się zaczął, nie jego wina. W każdym razie, musiałam przerzucić się na romanse.

Mam kilka kryminałów i pewnie je poczytam, bo terminy gonią, ale obecnie muszę jakoś poprawić sobie samopoczucie, chociaż wczorajsza wizyta w księgarni, no cóż… mam prezenty dla Rodziny : P Jak im się nie spodoba, to akurat chciałam przeczytać te książki. Przerzucam się na te romanse, bo to mało głębokie i odprężające. Objętościowo idealne do torebki i nie zajmuje podczas podróży pociągiem, ponad dopuszczalną miarę. Tego typu romanse nie są jakieś znowu bardzo odkrywcze. Tym razem mamy do czynienia z pop kulturalną wersją bajki o Kopciuszku i mam zamiar podesłać książkę Młodej i jej koleżankom.

Pierwsze podsumowanie w 2017 [ z nowym rokiem, nowym krokiem ; ) ]

Oj, minęło sporo czasu od podsumowania na tym blogu. Początek stycznia to był odpoczynek po Sylwestrze i dużo pracy, więc uznałam, że podsumowanie na YT wystarczy. Właściwie nie wiem czy nie zrezygnuję z podsumowań. Chociaż przecież nie na rzecz YT bo ciągle myślę czy się nie wymiksować z vlogosfery. Nie umiem kręcić filmików, jestem nudna jak flaki z olejem, a i mam niewiele czasu na nagrywanie, bo... praca i moja ukochana pora roku, może i nastrajają mnie na czytanie, ale już z czasem na pisanie gorzej. A jeszcze na dwa tygodnie wkręciłam się w Australian Open(mój biedny Grześ). Kocham śnieg, mrozy i zaspy, zdecydowanie bardziej niż te paskudne upały, które sprawiają, że człowiek jest mokry jakby wpadł do fontanny i śmierdzący, jakby wpadł do szamba. Brr. Niech żyją ciągłe mroki, już niestety widać, że dzień się wydłuża : /

"Londyn" - Edward Rutherfurd [ most londyński się zawali ]

No wzięło mnie na cegły w tym roku. Akurat oglądam sobie powtórki Wimbledonu i zbieram się do opisania książki będącej pigułką historii Londynu a co za tym idzie jestem po uszy zanurzona w angielskim klimacie. Spoglądała na mnie ta książka z niemym wyrzutem, ale czekałam na chwilę, gdy nie będę musiała wyjeżdżać, bo prawie tysiącstronicowe tomisko ewidentnie nie nadaje się do torebki. Jak ktoś, może zachęcam do kupna ebooka, wtedy wyjście z domu nie będzie musiało oznaczać przerwy w lekturze, bo nawet ja nie jestem taką masochistką, aby nosić tak ciężką książkę. Chociaż mnie korciło : P

"Załatw pogodę, ja zajmę się resztą"- Renata Frydrych

Doskonale pamiętam dzień, kiedy dostałam tajemniczą paczkę z książką bez tytułu, bez autora, bez okładki. Z listem zachęcającym mnie do zapoznania się z tą powieścią. Byłam po pracy, zmęczona po dotachaniu tony zakupów i zasadniczo czytałam coś innego, ale poczułam się zaintrygowana. Bardzo szybko zaczęłam czytać i byłam głupia!! Bo musiałam długo trwać w niepewności. Lubię komedie romantyczne. O ile są na poziomie i chociaż może będziecie się bali, że książka z surrealistycznie wygiętą panną uczepioną chmury balonów, będzie banalna, to zachęcam, żebyście nie dali się zwieść.

"Złota godzina" - Sara Donati [ wspaniała, porywająca podróż w czasie ]

Nieczęsto wśród nowości zdarza się taka perełka. Uwielbiam to uczucie, kiedy przeczytam opis książki i czuję, że będzie dobra. Jest jeszcze lepiej, gdy kolejne recenzje zdają się potwierdzać to przypuszczenie. Pełnią szczęścia można wtedy nazwać stan, niezbyt częsty, ale bardzo pożądany, gdy ta książka okazuje się być lepsza i od naszych oczekiwań i od tych opinii, które czytaliśmy. Gdy kilka miesięcy temu przeczytałam blurba  powieści Złota godzina, skojarzyła mi się z moim ukochanym serialem z dzieciństwa: Dr Quinn, oglądałam co tydzień i pamiętam, że nawet z wycieczek i spacerów wracało się wcześniej, żeby zdążyć na kolejny odcinek.  Gdy tymczasem książka wpadła w moje ręce okazało się, że to nie byle jakie powieścidło, ale solidnych rozmiarów tomisko. Z jednej strony się bałam, bo jeżeli książka okaże się nudna, to będzie naprawdę traumatyczna przygoda, którą będzie można porównać do trudów przeprawy przez Berezynę, ale jeżeli książka okazałaby się dobra…

"Amerykańska sielanka" - Philip Roth [american dream? ]

Ostatnio coś mnie wzięło na książki o Ameryce. Chociaż nigdy nie miałam jakiejś wielkiej, nieokiełznanej ochoty na porzucenie szarej Polski na rzecz płynącą mlekiem i miodem Ameryki, to jednak nie mogę odmówić temu krajowi multikulturowości, tego, że jest wspaniałą areną do pokazywania ludzkich losów, zawiłości ludzkich psychik. Tym bardziej, że akurat XX wiek, był w Ameryce bardzo dynamiczny. Pozwalał na ziszczenie się tego amerykańskiego snu, od zera do milionera. Wiedziałam, że to może być dobra powieść, zwłaszcza, że okładka jest hipnotyzująca. Polecam spojrzeć na książę od strony grzbietu z pewnej perspektywy. Super to wygląda. Polecam, polecieć pod koniec notki.

"Gdy mrok zapada" - Jørn Lier Horst [ tajemnica za przeszłości wśród śnieżnej zamieci ]

Lubię mroczne i tajemnicze okładki. Dlatego skusiłam się na Gdy mrok zapada, okładka do mnie przemówiła. Jak tylko ją dostałam, podobała mi się jeszcze bardziej. Chociaż trochę się bałam. Ta powieść to prequel, do znanej i kochanej na całym świecie serii kryminalnej. Piątego, czy szóstego tomu, może bym nie wzięła bo cenię kolejność, ale prequel… w końcu nic nie stracę jeśli książka mnie zainteresuje i będę chciała poznać całą serię. Akurat musiałam gdzieś wyjechać, chociaż już byłam  obłożona cegłami, więc dwustustronicowa książka wydawała się idealna do torebki. Tylko jak będzie z treścią?

"Kot Bob i ja. Jak kocur i człowiek znaleźli szczęście na ulicy" - James Bowen [ bo kot = szczęście ]

Z tą książką zetknęłam się przez przypadek. Przegapiłam pierwsze wydanie, bez filmowej okładki, ale niedawno przechodziłam przez pokój Rodziców i akurat w TV leciała zapowiedź filmu o przepięknym rudym kocie. Mówili, że film jest na podstawie książki. Że to historia o kocie, który zmienił życie człowieka. Wiem, że to możliwe, jestem zagorzałą fanką kotów, mój piękny buras, a wcześniej Mela, pokazali mi, że te kapryśnie istoty potrafią odmienić życie. Uwielbiam takie historie, chociaż wiem, że okupię to wielką dozą wzruszenia, bo mało co wzrusza mnie tak jak opowieści o kotach. Z roku na rok coraz bardziej. A już po historii z Melą, to moje serce jest podatne na emocje.

"Druga strona miasta" - Karolina Szewczykowska [ warszawska Praga od mrocznej strony ]

Polskich kryminałów nigdy nie skreślam. Od kilku lat jestem zasadniczo zakochana w polskich kryminalistach, tak długo byłam uprzedzona, ale Kasia Kwiatkowska, Zygmunt Miłoszewski czy cudowne odkrycie z ubiegłego roku – Kasia Puzyńska, pokazują, że pisze się w Polsce cudowne, porywające kryminały. Dlatego zasadniczo nie wahałam się, gdy ujrzałam zapowiedź debiutu Karoliny Szewczykowskiej, Wydawnictwo Prószyński ma nosa do debiutów. I cóż – słuchanie intuicji było dobrym pomysłem : D

"Był sobie pies" - W. Bruce Cameron [ ten świat naprawdę jest pomerdany ]

Wszyscy wiedzą, że jestem kociarą, ale kocham również psy. Mój pierwszy pies – Puszek, dwadzieścia parę lat był miłością mojego życia. Do dziś pamiętam, jak sąsiadka przebiła go widłami a piesek dotarł do furtki i czekał na mnie, a ja później czuwałam z nim do powrotu Rodziców. Wtedy go uratowano, był wiernym kompanem, bronił mnie, pilnował, był piękny mądry. Moja znajoma zawsze krzywo się na mnie patrzy bo nie potrafię przejść koło żadnego psa obojętnie. Nie mogłam przejść obojętnie również obok tej książki, chociaż podświadomie czułam, że ta lektura mnie doprowadzi do łez, ale to były dobre łzy. Moim zdaniem dużo lepsza niż Marley i ja książka, która poruszy Wasze serca.

"Prosto z ambony" - Krzysztof Daukszewicz [ felietony i humoreski ]

Niedawno wśród nowości pojawiła się książka, na którą skusiłam się jedynie siłą intuicji. Gdy książka zawitała już pod naszą strzechę o autorze wiedziała tylko nasza Pani Matka, my jak zwykle, byliśmy zieloni jak szczypiorek. Ale Matecznik mówił, że dobre, a Ona byle jakiego gustu do książek nie ma. Krzysztof Daukszewicz, satyryk, autor felietonów zaprasza nas na intelektualną ucztę. Polecam przyjąć zaproszenie.

"Siła niższa" - Marta Kisiel [ "Bo w bamboszkach nie sposób być niemiłym."]

Gdy już znalazłam książkę, która mnie rozbawiłam, to wielce ucieszyła mnie wiadomość, że powieść Dożywocie bo to o niej mowa, będzie miała kontynuację. Oj krętymi drogami szła do mnie Siła niższa, można by przypuszczać, ze jakieś nienaturalne byty wpływały na namnażanie się perturbacji, mnożyły się i mnożyły, jak bakterie w toalecie, według reklam. W końcu jednak nastał szczęśliwy A.D. 2017 i u mych drzwi stanął zacny doręczyciel, a ja nie wierząc w szczęście niepojęte, wykonałam taniec radości. Chociaż jakąś tam listę miałam, z kolejką książek do czytania, to jednak Siła niższa przepchnęła się jak moherowa babcia w kolejce i zaczęłam czytać, bardzo prędko. A trochę się bałam, bo moje siostry Mojry(Aga, Irena – buziaki), trochę ostudziły mój zapał. I podobno Krakersa brak. A ja lubię, Krakersa i krakersy.

"Uczone siostry. Rodzinna historia Marii i Broni Skłodowskich" - Natacha Henry [ nikt nie jest samotną wyspą ]

Przeczytałam wiele książek o Marii Curie, interesuje mnie ten temat. Ta kobieta mnie fascynuje i inspiruje, chociaż kaliber moich dokonań jest żałośnie mierny. Gdy tylko w zapowiedziach ujrzałam, że ukaże się książka o niej i jej starszej siostrze byłam bardzo ciekawa. Książka stanowczo za długo leżakowała na mojej półce, ale jakoś tak wpadła mi w ręce w sobotę wieczorem. Chociaż Karoliny relacja z czytania trochę studziły mój zapał. No, ale cóż, próba nie strzelba.

"Wodnikowe Wzgórze" - Richard Adams [ króliczy los ]

Są książki tak bardzo zaliczane do klasyki, że wstyd ich nie znać. Wodnikowe wzgórze od wielu lat rozpala wyobraźnię czytelników na całym świecie. Do bycia fanami tej powieści przyznał się i Andrzej Sapkowski i J.K. Rowling. To ważny element literatury światowej. Nie wiem dlaczego długo uważałam, że Wodnikowe wzgórze to opowieść dla dzieci. Prędko się przekonałam, że miałam mylne wyobrażenia. Moim zdaniem nie jest to opowieść dla dzieciaków, a raczej jeśli już to dla młodzieży, chociaż to dorośli mogą w pełni zachwycić się metaforami, i pełnią tego utworu.

"Jane Austen i jej racjonalne romanse" - Anna Przedpełska-Trzeciakowska [ Myśl o przeszłości tylko wtedy, kiedy może ci ona sprawić przyjemność ]

Jeżeli jest coś co dziwi moją Familię, to gdy idę spać dobrze po północy a wstaję przed świtem, w zimie jest to i tak nieco łatwiejsze bo to słońce wstaje trochę później, ale i tak dziś przeżyli szok, bo już o szóstej byłam przytomna. Powód był prosty, wczoraj chwyciłam do torebki drugą książkę, będącą trupem z półki, Jane Austen i jej racjonalne romanse ta biografia z cenionej serii Fortuna i Fatum przeleżała u mnie na półce ponad dwa lata. A w tym roku wypada dwusetna rocznica zgonu pisarki, która od lat uwodzi rzesze czytelników swoim poczuciem humoru, ironią, trafną obserwacją. Dwa lata temu Padma, jak zwykle niezawodna zainspirowała mnie do zakupu, teraz  dowiedziałam się o roku Austen, więc uznałam, że lepiej go nie zacznę. A kto lepiej napisze polskim czytelnikom o Austen niż jej polska tłumaczka, kobieta, która dosłownie dała nam Austen. Miałam szczęście bo siedziałam w komisji egzaminacyjnej a tam ma się kilkadziesiąt minut nieprzerywanego czytania. Uczta dla umysłu.

"Dobrawa pisze CV" - Janina Lesiak

Jestem zdania, że Wydawnictwo MG wydaje prawdziwe książkowe perełki, o których jest stanowczo za cicho. Nie czytałam wprawdzie poprzednich powieści Janiny Lesiak, ale po lekturze Dobrawy wiem, że będę wdzięczna, jeśli ktoś mi je sprezentuje. Polska autorka przybliża polskie królowe i księżniczki pisząc porywające powieści. To znaczy taka jest Dobrawa, mam nadzieję, że poprzednie trzymają poziom. Fantastyczny zresztą pomysł na okładkę, średniowieczny rysunek z tak współczesnym słowem: CV, moja ciekawość była bardzo pobudzona.

"Małe cuda" - Heather Gudenkauf [ pierwszy trup z półki w 2017 ]

Obecna sytuacja na rynku wydawniczym wygląda tak, że książka sprzed dwóch lat to już nie nowość. Wiem dokładnie gdzie kupiłam Małe cuda, ale nie mogę skojarzyć dokładnego momentu, na pewno z 1,5 roku minęło, może dwa. Na pewno to nabytek z roku 2015ego, więc pasuje do mojego postanowienia przeczytania przynajmniej 24 książek które dłużej niż rok leżakują na półkach. Dziś akurat oglądałam, jakie książki upchnęłam u Rodziców i wpadła mi w oczy ta. Ponieważ jak to zwykle bywa, na początku roku łapie mnie psychiczny dołek, to książka o takim tytule wydawała się być idealną, chociaż… no właśnie, pamiętałam dlaczego ją kupiłam, ona nie miała być balsamem na ranę, a raczej gruboziarnistą solą na rany duszy.

"Ostatni pielgrzym" - Gard Sveen [ Umarli nie mają historii ]

Pisałam już, że seria Gorzka czekolada to moje odkrycie z ubiegłego roku? Poluję na każdą książkę z tej serii i chociaż zakładam, że nie każda musi mnie zaczarować, to jednak wiem, że Wydawnictwo nie puszcza w tej serii marnizny. O Ostatnim pielgrzymie słyszałam bardzo pozytywne opinie, więc chodziłam dookoła tej książki już jakiś czas. Udało się i długo nie musiała czekać. Sądziłam, że skoro to kryminał, to pewnie przeczytam prędko, okazało się jednak, że znowu życie i praca wygrały. A od kiedy mamy kilkanaście stopni mrozu nie da się czytać w parku i na przystanku. Da się jednak wciąż czytać w pociągu i w łóżku. Chociaż, na początku wciągnięcie w tę książkę szło mi topornie.

"Gole wszech czasów" - Jarosław Kaczmarek [ "każdy kto wie, co znaczy to, zerwać się z miejsc krzyknąć: GOL"]

Właściwie zastanawiałam się jak można napisać książkę o golach. O kilkunastu lat, wierni kibicuję, chodzę na mecze i przeżywam to w sposób sugerujący, że na boisku ważą się moje losy, ale te gole to często ułamek chwili, ciężko o nich rozprawiać. Niektóre zapierają dech w piersiach i  człowiek na chwilę zastyga poderwany z krzesełka. Kto tego nie przeżył, ten tego nie zrozumie. Jarosław Kaczmarek podjął się przedstawienia wspaniałych goli, które poderwały piłkarski świat z  miejsca. Oczywiście jest to wielce subiektywny wybór, autor skupia się na znanych ligach, a szkoda, zapraszam do okręgówki, tam też padają piękne bramki.

"Dobranoc, Auschwitz. Reportaż o byłych więźniach" - Maciej Zdziarski, Aleksandra Wójcik [Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą...]

Trzeba czytać książki o holocauście, wiem o tym i czytam, ale niezbyt często, to muszę przyznać, bo te opowieści strasznie wyniszczają mnie psychicznie. To nigdy nie są książki, które odkładam i wracam do swoich zajęć, nie dopijam kawy i nie idę robić obiadu, jakby nigdy nic. Dobranoc Auschwitz. Reportaż o byłych więźniach to książka, która zaintrygowała mnie tytułem. Przyciąga wzrok okładką, bo już okładka budzi silne emocje.