"Czas złych snów" - Magdalena Wala [Między jeziorami - tom 2]

 

Nastał czerwiec a wraz z początkiem miesiąca padło na losowanie kolejnego trupa z półki. Tym razem padło na drugi tom serii Między jeziorami a konkretnie na Czas złych snów, pierwszy tom czytałam tak dawno temu, że tylko z grubsza pamiętałam, że to książka która rozgrywa się w Prusach, pamiętałam dziewczynę, która nie dała się porwać nazistowskiej ideologii, ale ma teściów fanatyków nazizmu, jej mąż walczy na froncie a do domu przybywają robotnicy przymusowi. O tragedii tych ziem mówi się nieco więcej ostatnio, ale dzięki tej książce poznamy to od środka.

 

"Tragedia w Waco. David Koresh i tajemnica jego sekty" - Jeff Guinn [ książka kupiona na promce, gorsza niż odcinek podkastu]

 

Czas płynie jak szalony, jest tyle rzeczy do zrobienia, więc do perfekcji opanowałam robienie kilku rzeczy na raz. Najlepiej, gdy do robienia czegoś co nie wymaga skupienia zajmuję się czymś co angażuje umysł. Tak wsiąkłam w podkasty, a że mamy sezon na koszenie trawy to uznałam, że nadrobię kilka odcinków Podkastu Amerykańskiego i tak padło na odcinek o rocznicy zamachu w Chicago, tam wspomniano o oblężeniu Waco i temat mnie zaintrygował, tym bardziej, że na promocji w empiku kupiłam książkę. Odcinek odsłuchałam, książkę znalazłam i zaczęłam czytać.  

 

"Dzieci, które gorszą" - Artur Nowak [ o seksualnych skandalach w Kościele słów kilka]

 

Książkę Dzieci które gorszą kupiłam jakiś czas temu, ale tak ją wsadziłam w półki, że nie mam pojęcia gdzie leży, ale znalazłam na Legimi przypadkiem i dosyć szybko pochłonęłam, bo nie jest to obszerna książka, a wpisuje się w książkę o grupach zawodowych. Nie oszukujmy się księża są hermetycznym środowiskiem i nadal otacza ich aura sacrum, więc to normalne, że jesteśmy ciekawi co się dzieje za drzwiami plebanii, a że dzieje się niekiedy kiepsko, to wiemy, ale jesteśmy ciekawi tych szczegółów. Dzieci, które gorszą w kontekście Kościoła mogą oznaczać wiele, a co oznaczają w tym kontekście?

 

"Spotkasz mnie nad jeziorem" - Carley Fortune [czy można wejść do tego samego jeziora drugi raz?]

 Na Instagramie zapytałam co mam czytać, wygrał kryminał, ale na drugim miejscu był romans, więc sięgnęłam po drugą książkę autorki, którą czytałam ze dwa miesiące temu po Każde kolejne lato które czytałam w zimie podobało mi się i dlatego tym chętniej sięgnęłam po Spotkasz mnie nad jeziorem, nie czytałam opisu, zaufałam autorce i klimatyczną okładkę. Ale czytałam długo, od niedzieli do środy, a to jak na mnie bardzo długo. Myślałam, ze dobra i będzie z głowy.

 

"Szelest" - Małgorzata Oliwia Sobczak {Granice ryzyka początek]

 Aga mnie wkręciła w Małgorzatę Oliwię Sobczak, więc finalnie zamówiłam też drugą serię. Od jakiegoś czasu(tydzień prawie, strasznie długo :P ) nie czytałam kryminałów, więc fajnie że w weekend udało mi się to zmienić, akurat skończyły się ulewy, więc można było nabrać ochoty na Trójmiejskie klimaty, no i mniej się boję wychodzić za próg. Korda pojawiając się gościnnie w innych książkach przypadł mi do gustu, więc cieszę się, że mam w końcu książkę stricte o nim, chociaż liczę, że w kolejnych tomach poznam go jeszcze lepiej. Chyba będzie crash.

 

"Nie tak miało być" - Amy Lea [ taka sobie młodzieżówka]

 

Młodzieżówki mają w sobie ten odświeżający urok, że nawet stare raszple jak ja, czasami po nie sięgają. Nie pamiętam totalnie co skłoniło mnie do kupna tej książki, ale jak już przyszła jej wydanie mnie zauroczyło. Zupełnie nie kręcą mnie barwione brzegi, ale ta książka ma śliczne wydanie, te brzegi, przejścia kolorów, jest bardzo zachęcająca. Opis fabuły na pewno mnie zaintrygował. Patrząc po zestawie jaki wtedy nabyłam kluczem był motyw hate-love. Trochę już wyrastam z takich klasycznych powieści dla młodzieży i mogłam doczytać opis.

 

"Sztorm" Daria Kaszubowska [Saga Kaszubska - początek]

 

Uważam, że w Polsce za mało mówi się o Kaszubach. U mnie, na samym południu Polski świadomość kim są, jakie były ich losy, to biała plama historii. Na szczęście trochę się to zmienia, był Kamerdyner i coraz więcej się mówi, że nie jesteśmy tak jednolici etnicznie, że nie musimy zazdrościć innym krajom różnorodności. Widziałam Sagę Kaszubską, ale nie wiem dlaczego nie sięgałam po nią, dopiero Legimi otworzyło mi oczy i ściągnęłam tom pierwszy. Lektura poszła szybko, a ponieważ wiem jak potraktowała te ziemie historia, to trochę boję się czytać dalej.

 

"Napastnik" - Ana Huang [ jej pierwszy romans sportowy]

 

Lubię książki Any Huang, chociaż są dosyć nierówne, niektóre są bardzo dobre i emocjonujące, niektóre są średnie. Zapowiedź nowej książki, romansu sportowego, a więc czegoś nowego w dorobku autorki mnie zainteresowała i cieszę się, że była dostępna na Legimi bo szybko ją zaczęłam czytać i w sumie cieszę się, że jej nie kupiłam, bo raz że na 600 stron nie mam miejsca na półce. Chociaż to pokaźna książka, ale napisana lekko i dosyć przewidywalna, chociaż w tym gatunku nie szukamy wielkich zaskoczeń.

 

"Północne siostry" - Magdalena Knedler [ Ścieżki nadziei t.2]

 Noworoczne panny to książka, która już zawsze będzie się kojarzyła mi z najgorszym okresem w moim życiu, ale to jednocześnie jedna z książek, która pozwalała mi uciekać od tych myśli w świat literatury. Jako, że ten zły okres trwa nadal, to nadal uciekam w świat książek i dlatego tak ucieszyła mnie premiera Północnych sióstr, pierwszy tom zakończył się ciekawie i dawał wielki apetyt na kontynuację.

 

"Kolaborantka" - Barbara Wysoczańska[Barbara Wysoczańska to zdominowała ten rok]

 

O matuchno, ale druga połowa maja jest bogata w zacne premiery. Rozważałam nawet wzięcie urlopu na przeczytanie ich od razu, ale wciągają tak bardzo, że urlop nie był aż tak potrzebny, bo wystarczyło trochę krócej spać. O premierze Kolaborantki dowiedziałam się najpóźniej i czytało mi się ją ciekawie, bo jest trochę w stylu Kochanki nazistów, ale czy na pewno jeden do jednego? Przede wszystkim od samego początku mój ukochany galicyjski klimat.

 

"Serca żyjące nadzieją" - Edyta Świętek [ Sandomierskie wzgórza tom 3]

 

Niestety, drugi i pewnie nie ostatni raz dałam się złapać w tę samą przewrotną i okrutną pułapkę. Otóż, gdy tylko na Legimi przedpremierowo pojawił się trzeci tom serii Sandomierskie wzgórza i było fajnie w niedzielę, kiedy czytałam, ale już w poniedziałek był dramat bo trzeba czekać na premierę czwartej części, jeszcze tydzień dłużej niż normalnie. A gdybym nie była taka wyrywna, dziś mogłabym, w dniu premiery sobie czytać elegancko. Głupi człowiek i tyle.

 

"Gleba" - Michał Śmielak [wyjątkowo zaczynam od drugiego tomu]

 

Jestem lokalną patriotką, ale w takim sensie węższym. Najważniejsza dla mnie jest moja ukochana wioska, jeśli chodzi o Stalową Wolę to można o mnie powiedzieć wszystko, ale nie że jestem entuzjastką. Często wyrażałam Rodzicom swoją pretensję, że do końca życia w miejscu urodzenia nie mam wpisanej mojej wioseczki(tak jak oni), ale kiedy usłyszałam, że autor z pobliskiego Sandomierza napisał kryminał, który rozgrywa się w Stalowej Woli byłam bardzo ciekawa, kupiłam, ale wzięłam się za lekturę dopiero teraz. Kiedy polubiłam styl autora.

 

"Mocna więź" - Magdalena Majcher [ o słynnym zaginięciu i procesie poszlakowym]

 

Co robiłam w lipcu 2012? Pracowałam na policji, szykowałam się do rozmowy kwalifikacyjnej na studia doktoranckie, myślałam o zbliżającym się wyjeździe na ślub. W tym czasie zaginęła Anna Garska, do dziś jej nie odnaleziono, sąd uznał ją za zmarłą w 2020 roku. Od tamtej pory matka Ani nie ustaje w poszukiwaniach, najpierw córki, a później miejsca gdzie będzie mogła zapalić znicz swojemu dziecku. Matka, która łzami wzruszenia witało ciałko swojego maleńkiego dziecka w grudniowy mroźny dzień, chciałaby zapłakać nad ciałem swojego dziecka, skoro los był tak okrutny, że ją odebrał. No właśnie… los? Co się stało z Anną Garską? Wystarczy, że wpiszecie to nazwisko w wyszukiwarkę będziecie wiedzieć, kto został skazany w tym wyjątkowym poszlakowym procesie.

 

"Teoria Wielkiego Podrywu. Za kulisami serialu, który pokochały miliony" - Jessica Radloff

Pamiętam jak trafiłam na serial Teoria Wielkiego Podrywu, jak każdy szanujący się doktorant szukałam pretekstu by nie pisać. I tak trafiłam na ten serial i co rzadko się zdarza, wsiąkłam od razu. Pamiętam jak zmuszałam przyjaciół do oglądania moim zdaniem najlepszych odcinków. I pamiętam jak przyjaciółka po oglądnięciu kilku odcinków rzuciła, że rozumie dlaczego tak uwielbiam ten serial. Bo niby jestem jak Sheldon. Minęło ponad dziesięć lat, a ja uwielbiam ten serial i uwielbiam wracać do tego serialu, tak jak do Przyjaciół. Kupiłam książkę o serialu, jak tylko wyszła, zaczęłam czytać, ale coś mi przerwało. Ale w końcu wróciłam i chociaż nie jest to najszybsza w czytaniu książka i jest tylko dla fanatyków serialu, to była to przednia lektura.

 

"Kochanka nazistów" - Maria Paszyńska [ czy z wojny można wrócić zwycięsko]

 W najbliższy czwartek ma być w bibliotece w Stalowej Woli spotkanie z Marią Paszyńską i wybierałam się na nie, ale niestety inne zobowiązania, dziś już wiem, mi to uniemożliwi, ale zanim się dowiedziałam, że mnie nie będzie uznałam, że chcę coś autorki na świeżo przeczytać. Padło na Kochankę nazistów, kupiłam ją jakiś czas temu i tak leżała czekając, aż się zlituję. Miałam ją w miarę pod ręką i zaczęłam czytać i poszło szybko, chociaż zaczynałam z ręką na sercu, bo miałam komentarze, że taka średnia, że ktoś nie skończył, ale temat wojenny w wykonaniu autorki wciągał mnie już kilkukrotnie, więc byłam bardzo ciekawa.

 

"Trzecia osoba" - Anna Kańtoch[tajemnicze zaginięcie sprzed lat]

 

Kiedy zobaczyłam zapowiedź nowej książki Anny Kańtoch od razu wiedziałam, że będę chciała ją przeczytać i faktycznie nie czekałam długo. Podobała mi się okładka, bo barwy szmaragdowe, to moje ulubione odcienie. W sumie to piąta książka Kańtoch, którą czytałam i mam jeszcze trzy w zapasie. Nie czytałam żadnych recenzji Trzeciej osoby, więc w sumie nie spodziewałam się niczego, ale od samego początku wczułam się w tajemnicę. Poszło dosyć szybko.

 

"Bride" - Ali Hazelwood

 

Nie mam ostatnio szczęścia do lektur, co wybieram coś pod wpływem emocji, to się wsadzę na minę. Bardzo lubię książki Ali Hazelwood, nawet zaczęłam ją czytać z miesiąc temu. Jednak porzuciłam, bo coś mi się nie kleiło, co było dziwne, bo książki Hazelwood zwykle mi wchodzą na maksa od samego początku. Więc porzuciłam, a później skończyłam jakąś książkę i leżałam już w łóżku i miałam tylko na wyciągnięcie ręki właśnie Bride i wróciłam do porzuconej lektury.

 

"Wildfire" - Hannah Grace [majowe czytadełko]

 Na zakończenie majówki wybrałam książkę, która miała być lekkim czytadełkiem, chociaż czytam całą serię w dziwnej kolejności. Zaczęłam od tomu pierwszego, potem był tom trzeci, aż przyszła kolej na tom drugi. Dalej uważam, że najlepszy tom do Daydream, ale ta część jest tak słodko wydana, że naprawdę przykuwa wzrok. Co ważne, kolejność czytania nie jest ważna. Można je czytać bez znajomości pozostałych części.

 

"Sodoma. Hipokryzja i władza w Watykanie" - Frédéric Martel [stosikowe losowanie - maj]

 Bardzo dawno kupiłam Sodomę, ba – nawet zaczęłam ją czytać, ale coś mi przerwało, chociaż mam pozostałe części, bo kupowałam je kiedy do kościoła chodziłam sporadycznie, ale lubię znać wersję każdej strony. Mieszkam na prowincji będącej synonimem polskiego tradycyjnego katolicyzmu. A już przyznanie się do regularnego chodzenia do kościoła wiąże się z pytaniami jak godzę to ze świadomością co robią księża. I ta książka miała mi dać merytoryczne podstawy do uczciwej dyskusji. Czy książka o nadużyciach kleru może sprawić, że przestane wierzyć w Boga i nagle złożę apostazję? Kto wie.

 

"Kłamstwa od serca" - Emily Giffin [ czy czasami kłamstwo jest lepsze od prawdy?]

 Powieść Giffin kupiłam od razu po premierze, bo bardzo lubię jej powieści, ale jakoś tak się złożyło, że czekała coś koło czterech lat, aż trafiła do trupiego słoiczka. Ta powieść dotyka dosyć mocno tematyki 11 września 2001, dnia który wstrząsnął światem, chyba każdy będzie już zawsze pamiętał co wtedy robił. O pierwszym samolocie dowiedziałam się u siostry, miała wówczas kilkuletnie dziecko i spędzałam tam po szkole dużo czasu, nie rozumiałam co się dzieje, wróciłam do domu, a Tata wrócił z grzybobrania dosłownie z wiadrami grzybów. Chyba zawsze będę kojarzyła obieranie maślaków z siedzeniem na podłodze i oglądaniem tego co się dzieje w Nowym Jorku. Pamiętam, że kazałam jechać Tacie na stację benzynową, nakupić benzyny, bo pewnie wybuchnie wojna i ta pójdzie w górę. I teraz te wszystkie wydarzenia wracają.

 

"Miasto burz" - Michał Śmielak[ w Sandomierzy znowu trup]

 

Nie jest łatwo mieszkać na pograniczu województw podkarpackiego i świętokrzyskiego. Myślicie, że powiedzenie, że mieszka się w okolicy Sandomierza dwie dekady temu zapalało komuś w głowie lampkę? Może tym, którzy uważali na historii średniowiecza, czyli jakimś pięciu osobom w Polsce. Serial Ojciec Mateusz to zmienił, oto o Sandomierzu mówiło się w innej sytuacji, niż powódź. Pamiętam w jakim szoku byłam, gdy spotkałam wracając z Bydgoszczy parę, która na urlop jechała do Sandomierza, bo w Ojcu Mateuszu to miasto takie piękne. A teraz Michał Śmielak ma szansę dołożyć w świadomości Polaków kolejną cegłę. Sandomierz, polska stolica zbrodni, trup pada tam gęściej niż jabłka z okolicznych sadów. A my dostajemy drugi tom perypetii Bruna Kowalskiego z Miasta Mgły.

 

"Konklawe" - Robert Harris [jaka na czasie książka]

 Dlaczego kupiłam książkę Konklawe? Nie pamiętam, może chciałam przed premierą filmu przeczytać, bo lubię Ralpha Fiennesa? No nie pamiętam, leżała ta książka i czekała, aż w końcu chyba nadeszła najbardziej adekwatna chwila. Umarł papież Franciszek, a na horyzoncie zamajaczyło kolejne konklawe, a ja uznałam, że jak nie teraz to nigdy tej książki nie przeczytam. Okazało się, że z dwadzieścia lat temu czytałam powieść autora: Pompeje, ale to słabo pamiętam, wtedy próbowałam nowych gatunków… Niemalże nic nie pamiętam, więc Konklawe miało czystą kartę.

 

"Magda"" - Magda Gessler, Dominik Linowski.

 

Długo nie kojarzyłam kim jest Magda Gessler, u mnie w domu nie oglądało się Kuchennych rewolucji, ale kiedyś wsiąkłam w polskiego Masterchefa, a później moja koleżanka ze studiów u której czasami nocowałam, ze swoją współlokatorką oglądały Kuchenne rewolucje i chodziłyśmy do knajp po rewolucjach. Rozumiałam, że to jaka Magda Gessler jest w tym programie to jest jakiś pozór, gra. Aż w końcu widziałam jakiś filmik, żeby nie porównywać się do takich ludzi, bo mieli inny start, to mnie zaciekawiło, bo trzeba przyznać, że Magda Gessler miała wyjątkowo barwne życie, byłam ciekawa co się stało. Dawno temu czytałam jakąś autobiografię, a ta najnowsza mnie intrygowała, ale szkoda mi było pieniędzy. Na szczęście są wyprzedaże w biedronce i tak upolowałam. Okazało się, że to świetna lektura jako przerywnik pomiędzy innymi książkami.

 

"Na południe od Brazos" - Larry McMurtry [ czekała od 2017]

 

Obiecałam sobie, że w święta przeczytam książkę, którą kupiłam w 2017 i nawet raz próbowałam czytać. Na południe od Brazos. Nie było we mnie fascynacji Dzikim Zachodem, nigdy nie lubiłam westernów, które leciały w niedzielę koło południa. Za to, jako dziecko szalałam na punkcie Doktor Quinn, do tego stopnia, że gdy w niedzielę jechałam z Mamą na wycieczkę, to musiałam wrócić na nowy odcinek.  Co mnie skłoniło zatem do kupna ponad ośmiuset stronicowej cegły? Chyba pranie mózgu. Mało tego mam kolejne części. Pozdrawiam samą siebie za swój rozsądek. Zaczęłam czytać w Wielką Sobotę, ale prawdziwą męczarnię zaczęłam w niedzielę. Przemęczyłam przez cały dzień kilkadziesiąt stron. Dramat.

 

"Cieszę się, że moja mama umarła" - Jennette McCurdy[poruszająca historia o zniszczonym dzieciństwie]

 

Ominął mnie szał na Cieszę się, że moja mama umarła, nie przekonywała mnie cukrowa okładka połączona z tytułem. Nazwisko autorki nic mi nie mówiło, ale kiedyś stojąc w kolejce w biedronce pochyliłam się nad opisem i mnie zaintrygował i to była kwestia czasu kiedy kupię, ale kiedy przeczytam no to już chwilę musiała książka odleżeć. Tyle czekała, aż trafiła do słoika z trupami. Chociaż mamy tutaj prawie czterysta stron, to książka jest napisana takim stylem, że przeczytałam w mniej niż dobę w przerwie między sprzątaniem.

 

"Najlepsi katolicy pod słońcem. Pożegnanie Irlandczyków z Kościołem" - Derek Scally

Dokonałam dziwnego wyboru lektury na Wielki Tydzień, nie pamiętam co mną kierowało. O laicyzacji Irlandii już czytałam. Irlandia w kontekście odejścia od Kościoła często jest przywoływana jako przykład lewackich wpływów, omotania konsumpcjonizmem, zaprzedania tożsamości narodowej. Często przestrzega się Polaków, aby nie szli tą drogą, a moim zdaniem powinno się przestrzegać hierarchów, by nie szli tą drogą. Prawda ma wyzwolić, trzeba stanąć w prawdzie, tyle się o tym mówi w innym kontekście oczywiście. Ten reportaż ma bardzo solidną objętość, a że autor jest Irlandczykiem, który mieszka w Niemczech, to i obserwuje radzenie sobie z traumą złej historii.

 

"Romans tylko na lato" - Abby Jimenez[książka do pochłonięcia w jeden dzień]

 

Uwielbiam powieści Abby Jimenez, na premierę każdej czekam i wypatruję z niecierpliwością i rzucam się jak szczerbaty na suchary. Ta książka przyszła do mnie w sobotę wieczorem, a już niedzielny wieczór spędzałam na doczytywaniu. Chociaż do lata daleko, a nawet sądzę, że przy tych temperaturach wszyscy wątpimy, że ono kiedyś przyjdzie. Oczywiście, że to są czytadła, książkowe odpowiedniki komedii romantycznych, ale odrywa nasze myśli od codzienności. Świetna książka, żeby oderwać się od codzienności. Bardzo w stylu autorki.

 

"Klucz do Ewangelii św. Marka" - Kardynał Grzegorz Ryś [ książka jak katedra]

 Miałam kilka postanowień wielkopostnych, na gruncie czytelniczym było to przeczytanie dwóch książek, które że tak powiem rozwiną moją duchowość. Dwa tygodnie przed Wielkanocą okazało się, że każda z tych lektur jest w polu i trzeba przysiąść fałd. Tą drugą książką był Klucz do Ewangelii św. Marka, mam jeszcze Klucz do Ewangelii św. Łukasza, ale wybrałam Marka, nie dlatego, że jest krótsza, ale akurat kiedy wybierałam lekturę, to w czytaniach dziennych dominowały czytania z Marka. To druga książka kardynała Rysia, o komentarzach do Ewangelii, którą czytałam i wierzcie mi nie, nie ma przypadków. Klucz do Ewangelii św. Jana czytałam, gdy zmarła Mamusia i były w tej książce fragmenty, które mnie pokrzepiły i były idealne na czas, który przeżywałam. Okazało się, że ta książka była wspaniałą lekturą na czas Postu i samodoskonalenia się oraz walki ze słabościami.

 

"To zawsze byłeś ty" - Ada Tulińska [kiepsko i drętwo]

 

Swego czasu bardzo lubiłam powieści Ady Tulińskiej, wiec kiedy brakowało mi do darmowej wysyłki jakiejś pozycji, poszukałam wśród powieści tej autorki. W oko wpadła mi kolorowa okładka To zawsze byłeś ty, opis był ciekawy i nie myślałam długo. Książka też nie musiała długo na mnie czekać, a dodatkowo czytałam ja w mniej niż w dzień. Jednak od razu wam powiem, że jestem rozczarowana. Już jakieś ostatnie książki autorki nie spełniły moich oczekiwań, zatem cieszę się, że nie kupiłam więcej. Oficjalnie chyba zakończę przygodę z tą autorką, niestety.

 

"Fighting hard for me" - Bianca Iosivoni [trzeci tom, czy trzyma poziom?]

 Jak zabrałam się tak szybko za kolejną książkę z trylogii Bianci Iosivoni? Bardzo prosto, okazało się, że w pracy skończyłam kolejną książkę a w torebce miałam książkę, którą oddała mi koleżanka i to właśnie była Fighting hard for me miałam ją czytać za jakiś czas, ale to była siła wyższa. Okazało się, że to był doskonały wybór, bo wciągnęła mnie bardzo. Polecam całą trylogię. Nie umiałabym wybrać najlepszej.

 

"Helena misja możliwa" - Przemysław Raczyński, Ewelina Gładysz [ bym oblicze Twoje, tam oglądać mógł, gdzie wybranym miejsce, przygotował Bóg]

 Pamiętam wiadomość o tym, że polska misjonarka zginęła gdzieś w Boliwii. Helena Kmieć była mniej więcej w moim wieku i wtedy była niusem w wiadomościach, a że ja nie lubię kiedy czyjaś śmierć jest pożywką dla mediów, to nie chciałam dawać im pożywki. Kiedy Tata zachorował i zmarł to jakoś tak się złożyło, że YT podsunął mi serię filmików z cyku Kawa z Helen zaczęłam oglądać i bardzo się zaangażowała. Poczułam, że mam z Helenką więź jakiej nigdy nie miałam z żadną z moich świętych patronek. Cały ubiegły rok oglądałam te filmiki(niektóre znam na pamięć) i polowałam na allegro na książkę, która została napisana krótko po tych tragicznych wydarzeniach. Niedawno ukazało się wznowienie i niezwłocznie nabyłam. Postanowiłam, że to będzie jedna z moich lektur duchowych na Wielki Post, no i właśnie skończyłam.

 

"Not in love" - Ali Hazelwood [autorka uzależnia]

 O premierze nowej książki Ali Hazelwood dowiedziałam się przypadkiem, ale jestem fanką i nałogowo czytam wszystko(nie mam tylko zbioru opowiadań, bo nie przepadam za krótkimi formami), zamówiłam i obiecałam sobie, że w pierwszej wolnej chwili przeczytam. Sprawdziłam recenzje, i Not in love nie była jakoś wychwalana, co nieco mnie zmartwiło, ale uznałam, że skoro już mam to mogę sama sprawdzić. Zaczęłam czytać popołudniem, no i poszłam spać koło drugiej w nocy, bo musiałam skończyć. Poniedziałkowe niewyspanie sponsorowało wydawnictwo Muza.

 

"Każde kolejne lato" - Carley Fortune [ stosikowe losowanie - kwiecień]

 Mam w swoim hobby kupowania książek okresy, gdy kupuję konkretne gatunki, czasami to reportaż, czasami historia, a czasami romanse i właśnie tym ostatnim okresie kupiłam Każde kolejne lato uwiodła mnie letnia okładka, ale że autorka była wszędzie, gdy kupowałam książkę, to i trafiła na stos hańby. Pewnie leżałaby jeszcze długo(chociaż coraz bardziej mnie kusiła), ale na nią padł los w stosikowym losowaniu. Bardzo się cieszyłam, zwłaszcza że super wpasuje się w jeden z wątków Magicznej chwili. Pochłonęłam ją błyskawicznie i cieszę się, że mam jeszcze jedną książkę autorki. Kupowanie falami czasami popłaca.

 

"Magiczna chwila" - Kristin Hannah [kwietniowy trup z półki]

 

Co roku do słoika z losowaniem trupów trafia książka Kristin Hannah, spowodowane jest to tym, że uwielbiam jej książki i kupuję każdą, ale każda musi swoje odczekać. Magiczna chwila uwiodła mnie swoją okładka, ale tradycyjnie coś odwróciło moja uwagę. Na szczęście przyszła jej kolej i nieustannie hipnotyzowała mnie swoim wyglądem, nawet żałowałam, że nie poczekałam i nie kupiłam tej z barwionymi brzegami. Jednak treść jest najważniejsza, chociaż gdy zaczęłam czytać, miałam wątpliwość, czy na pewno mnie wciągnie.

 

"Codzienność i groza. Trzecia Rzesza w 1943 roku" - Oliver Hilmes [ nietypowo o historii]

 

Jedną z najbardziej wyczekiwanych premier wiosny była książka Codzienność i groza. Trzecia Rzesza w 1943. Okładka, która wyglądała jak propagandowy plakat i tematyka, bardzo mnie przyciągały. Chociaż w sumie, jak zwykle, nie wczytywałam się w opis i nie widziałam, czy to powieść, czy też naukowy traktat. Zawsze mnie intrygowała Trzecia Rzesza od strony zwykłego obywatela. Zwykle książki o takiej tematyce dotyczą, albo opozycjonistów, albo już końca wojny, gdy wszystko jest wiadome, Niemcy dowiadują się o skali okropieństw, a sami drżą o własne życie. Ta książka miała być czymś zupełnie nowym.

 

"Daydream" - Hannah Grace [ trzeci tom serii new adult]

 

Doskonale pamiętam kiedy czytałam Icebreakera, był sierpień 2023 roku, miałam wolne, wiozłam Mamę do endokrynologa, bo Tata miał swojego lekarza. Właśnie skończyłam czytać Oppenheimera, wróciłam z kina i byłam totalnie niewyspana. Był straszny upał, a Guderian nie miał klimy, bo byłam za skąpa, żeby ją naprawić(i dobrze, bo w mniej niż rok sprzedałam ten cud sztuki motoryzacyjnej). Spacerowałam po Parku Zimnej Wody i czytałam na ławce, a zdążyłam dużo przeczytać, bo co jak co, ale u endokrynologa były tłumy. Pamiętam, że ta książka mnie nie porwała, nie była zła, ale nie wspominam jej, jako najlepszy romans sportowy. Dlatego nie interesowałam się drugim tomem(już kupiłam – nadrobiłam). Nie skojarzyłam, że Daydream, to tom trzeci, ale to wydanie urzekło mnie okładką i szatą graficzną. Zaczęłam czytać i w noc zmiany czasu czytałam do pierwszej.

 

"Błękit" - Małgorzata Oliwia Sobczak [ i teraz ja będę czekać na kolejny tom Bilskiego]

 
Za serię Kolory zła wzięłam się z polecenia Agi, więc kiedy napisała bym nie zaczynała Błękitu póki Ona nie kupi, czułam się w obowiązku uszanować tę prośbę. Gdy zaczęłam czytać to książka mnie bardzo wciągnęła. Już zamówiłam drugą serię autorki(Aga też poleca) i pocieszam się, że będę miała zapas kryminału, chociaż te książki tak monopolizują moją uwagę, że jak mnie wciągają to naprawdę pozostałe aktywności ograniczam do minimum. A Błękit mnie kusił swoim opisem, intrygował. A tu szast-prast i po lekturze. To co dobre szybko się kończy. Weekend też przeminie w try i miga.

 

"Wschód słońca w dniu dożynek" - Suzanne Collins [ drugi prequel]

 

Pamiętam kiedy czytałam każdy jeden tom z serii Igrzyska Śmierci. Pierwsze trzy tomy czytałam w 2012, byłam na stażu, szykowałam się na wyjazd na wesele. Pierwszy tom mnie pochłonął, drugi wciągnął, trzeci kojarzył mi się mocno z Powstaniem warszawskim. Całą trylogię oceniałam na plus, ale filmy ujęły mnie tak sobie. Natomiast Balladę ptaków i węży odbierałam z paczkomatu wracając z wesela w środku pandemii(czerwiec 2020), pamiętam, że czytałam ją i miałam fazę na używanie kubka z łowickim wzorem(muszę go wygrzebać), nie zrobiła na mnie wielkiego wrażenia, nie rozumiałam zachwytów. Film widziałam i też mam ambiwalentne uczucia(to eufemizm). Z prequelami jest ten problem, że nikt nie czyta w myślach i nie zna przyszłości. Ciężko napisać później książke, która rozgrywa się wcześniej, żeby bohaterowie byli logicznymi bytami, by akcja miała ręce i nogi. A tutaj mamy nie jakiegoś marginalnego bohatera, ale mentora z Dwunastego Dystryktu, pijaka i buca.

 

"Lato, gdy mama miała zielone oczy" - Tatiana Țîbuleac [marcowy trup z półki nr 2]

 

Drugi trup z marca jaki mi się wylosował to cieniuchna książka: Lato, gdy mama miała zielone oczy pamiętam że ta książka robiła furorę, ale zdziwiło mnie, że ta książka jest taka niepozorna. Nie ma nawet 200 stron. O co chodzi? Trochę się bałam tych wszystkich zachwytów, bo naprawdę swego czasu ta książka była wszędzie wynoszona niemalże na ołtarze. Dlatego trafiła na stos wstydu i tam cicho sobie leżała, bo bynajmniej nie rzucała się w oczy swoimi gabarytami. Aż zbierając swoje trupy na kolejny rok udało mi się ją wpisać.

 

"Połamany celibat" - Monika Białkowska [ o celibacie w wywiadach]

 

Ostatnio chętniej sięgam po książki o tematyce powiązanej z duchowością, czy też Kościołem. Czasami to pozycje stricte dotyczące duchowości, a czasami takie okołożyciowe. Ta książka zdecydowanie należy do drugiej kategorii. Nie spodziewałam się jakiegoś traktatu o celibacie. To jest książka, która pisze kobieta bo kiedyś zarzucono jej romans z księdzem, wiadomo jak jest w małych i tradycyjnych społecznościach. A ona po prostu pochodziła z domu, w którym z księżmi utrzymywało się przyjazne stosunki, ona uważa, że potrzeba księżom takich relacji i dopóki nie poradzimy sobie z tym tematem, celibat będzie ciążył. Zresztą, teza o szkodliwości celibatu, bezsensie tegoż, jest motywem przewodnim tej książki, co nieco mnie zaniepokoiło. Nie lubię książek pisanych pod tezę. Autorka nie ma w tej książce rozmowy z księżmi homoseksualistami, ani tymi którzy wybrali kapłaństwo zamiast miłości.  Mamy za to rozmowy z kobietami, których, no właśnie… kochankowie? Partnerzy? Wybrali jednak pozostanie w kapłaństwie.

 

"Żółć" - Małgorzata Oliwia Sobczak [ czwarty tom Kolorów zła]

 

Nie mam słów by podziękować Agnieszce, że poleciła i namówiła mnie na serię Kolory zła, dziękuję też Bartkowi, że namówił mnie na książkę, czy nawet dwie przerwy. Nie dałabym rady przeczytać jednym cięgiem. Teraz też zrobię przerwę na nie wiem ile bo Agnieszka musi kupić swój egzemplarz, a jestem jej winna czekanie na Nią. Mogła mnie tak nie motywować. Teraz cierpię i czekam. Wiem, że pewnie macie dosyć tej serii, bo przy okazji premiery Błękitu i targów ta książka była totalnie wszędzie. Atakowała mnie z różnych Instagramów, ale później zastąpiła ją aferka z pieniędzmi i Chłopkami, Błękit zszedł z pierwszego planu i mogłam wrócić do tej serii. Kto jeszcze nie zna tej serii, to powinien sięgnąć niezwłocznie.

 

"Feeling close to you" - Bianca Iosivoni [warto ulec]

 Jakiś czas temu czytałam pierwsze książkę Bianci  Iosivoni i podobała mi się. Od tamtego czasu kusiły mnie kolejne tomy, ale ciągle się wahałam. Szukałam jakiegoś impulsu, a gdy w końcu przyszedł to uznałam, że lektura tej książki będzie dobrym przerywnikiem w czytaniu kryminałów. Zaczęłam czytać i totalnie przepadłam, zarwałam nockę, byłam niewyspana, ale było warto. Muszę się bliżej przyglądnąć innym książkom autorki, bo to niedopuszczalne, że mam tylko jedną jeszcze w domu.

 

"Cień i blask" - Joanna Wtulich [tyle miesięcy czekania - kilka godzin czytania]

 

Pięć lat temu pierwszy raz zetknęłam się Trylogią lwowską, to był początek wspaniałej przygody, na każdą książkę wyczekiwałam z wypiekami na twarzy i gdy zobaczyłam zapowiedź nowej historycznej powieści o córce Anny i Michała to zamówiłam od razu. Bogu dziękować za przedsprzedaż, bo zamiast w poniedziałek, książkę miałam już w piątek. Minusy? Mam nierozpalone w piecu, zakupy leżą na środku kuchni, pranie niezrobione, ogólny chaos, bo MUSIAŁAM skończyć książkę. To jest okropne, że czeka się na coś miesiącami, a później kilka godzin i już koniec. Nienawidzę Autorki za to co mi zrobiła.

 

"Biel" - Małgorzata Oliwia SObczak [ Kolory zła - tom. 3]

Wpadłam w serię Kolory zła jak alkoholik w ciąg, ale teraz naprawdę zrobię przerwę. Zrobię! Prawda? Już po drugim tomie miałam zmienić nieco klimat, bo chociaż czytając tom za tomem mam świeżo w pamięci losy bohaterów, a przy czytaniu kilkudziesięciu książek rocznie to jakieś detale umykają, dlatego nie lubię długich przerw pomiędzy tomami. Jednak z drugiej strony czytanie cięgiem, to trochę tak jak jedzenie ulubionej zupy codziennie, w końcu człowiek przestaje się cieszyć tym, tak jak wcześniej. Ciężko znaleźć złoty środek.  No ciekawa jestem, czy zabiorę się od razu za Żółć, bo akurat dzisiaj przyszła. Sama jestem ciekawa.

 

"Czerń" - Małgorzata Oliwia Sobczak [ Kolory zła - tom 2]

 

Sukces na jaki liczyłam w 2025 roku, to wygrana w wyborach prezydenckich, ale na razie się nie zanosi, za to ja zgadłam kto zabił w Czerni, co napawa mnie dumą, zwłaszcza że dokonałam tego na dosyć wczesnym etapie, ślad na który wpadłam okazał się trafny, a następnie nie dałam się zmylić autorce. Miałam zrobić sobie teraz przynajmniej książkę przerwy nim zabiorę się za Biel, ale w Wielkim Poście mierzę się i walczę z tyloma pokusami, z tą już nie dam rady.

 

"Czerwien" - Małgorzata Oliwia Sobczak [ Kolory zła]

 Jeszcze w grudniu Bruchalątko ekscytowała się serią Kolory zła, mówiła, że kupiła w biedrze i ja intensywnie szukałam, bo miałam ochotę na kryminał, ale się nie udało. U mnie w markecie nie było, później wyleciało mi z głowy, ale Aga mi spamowała te serią, aż w końcu widziałam zapowiedź ostatniego tomu. Poczytałam opis, a ja lubię książki z prokuratorami w roli głównej. Takie zboczenie. Nabyłam trzy tomy i zaczęłam czytać Czerwień, a Agu mnie straszyła, że to najgorsza cześć. No i powiem Wam, że teraz nie wiem co myśleć.

 

"Powrót do domu" - Kristin Hannah [stosikowe losowanie]

 

Regularnie nabywam powieści Kristin Hannah i cieszę się, że po sukcesie Słowika, mamy niemalże zalew jej powieści. Wiec kupuję, składuję i wpisuję co roku autorkę na listę trupów. Teraz mamy combo, bo prócz tego, że nazwisko autorki, jest gdzieś w słoiczku,, to stosikowe losowanie wskazało książkę o pięknej okładce, ckliwym tytule i intrygującym opisie. Książka wydana w Polsce w 2023, a pierwotnie ukazała się w latach dziewięćdziesiątych i takie realia tam znajdziemy, ale posłuchajcie.

 

"Almond" - Sohn Won-Pyung [kolejny trup z półki]

 Przyszedł marzec, a razem z nowym miesiącem przyszła pora na nowego trupa z półki. Tym razem ślepy los przyniósł  mi książkę Almond, swego czasu ten tytuł był bardzo popularny i wtedy ja też nabyłam, ale książka po prostu utonęła w stosach zalegających na półkach. Książka liczy niespełna dwieście stron i wpisuje się w nurt powieści młodzieżowych z przesłaniem, ale jednocześnie zaczytują się nią też dorośli. Dodatkowo książka jest koreańska, a to coraz modniejszy kraj jeśli chodzi o zainteresowania. Przepis na sukces?

 

"Miasto mgieł" - Michał Śmielak [wampiry w Sandomierzu i co na to Ojciec Mateusz]

 

Jest uzasadnionym stwierdzenie, że miejsca najbliżej znamy najsłabiej, nie doceniamy ich piękna, zawsze odkładamy jakieś zwiedzanie, bo przecież lepiej pojechać gdzieś dalej. Cudze chwalicie, swego nie znacie. Do Sanodmierza mam dwadzieścia kilometrów, a pierwszy raz byłam tam mając dziesięć lat – pewnie w okolicy wielkiej powodzi, później były szkolne wycieczki, wyjazdy ze znajomymi, miałam tam praktyki, a po lekturze Ziarna prawdy nigdy nie wejdę do podziemi, żeby zależało od tego moje życie. Nie słyszałam, że Sandomierz ma wśród swych mieszkańców pisarza Michała Śmielaka, przypadkiem w oko mi wpadła ta książka na Instagramie, oczywiście kupiłam, bo patriotyzm lokalny zobowiązuje, chociaż umówmy się, my w Galicji pobłażliwie zerkamy na parasoli, może to stolica naszej diecezji, ale wiecie…