"Mój chłopak i jego narzeczona" - Inka Jabłońska [ polska wersja mojego chłopaka co się żeni]

Kiedy zobaczyłam zapowiedź książki Mój chłopak i jego narzeczona najpierw byłam bardzo sceptyczna. Nie wyglądała dla mnie jak powieść, która mnie oczaruje, niby fabuła jak w komediach romantycznych, które lubię, bo czy Mój chłopak się żeni, czy też Moja dziewczyna wychodzi za mąż to stałe punkty w moim repertuarze. Obiektywnie przyznaję, że okładka wpadłaby mi w oko, w czasach, gdy buszowałam na ślepo po półkach księgarni. A później coś, impuls zupełny sprawił, że jednak pomyślałam, dlaczego nie, nie znam autorki, Wydawnictwo też niewiele mi mówi, jest lato w sumie mogłam zaryzykować, zaczęłam w niedzielę rano, a nie może i w sobotę wieczorem, pochłonęła mnie, czy będę ją polecać? 

"Ballada ptaków i węży" - Suzanne Collins [ prequel Igrzysk śmierci]

Niezbyt często sięgam po fantastykę, ale pamiętam, że osiem lat temu zakup Igrzysk śmierci to był przypadek, szukałam czegoś na prezent i akurat ta książka wpadła mi w oko. Poleżała trochę na półce, ale jak z ciekawości zaczęłam czytać, to nie mogłam się oderwać. Filmy jakoś mnie aż tak nigdy nie ruszyły, chociaż teraz korzystając z Netflixa, znowu wzruszyłam się na dwójce, to chyba moja ulubiona filmowa część, ale w sumie może i bym książki powtórzyła, wcześniej niż na emeryturze. Póki pamiętam, strasznie mnie wkurza jak one są wydane, nie wiem co z Media Rodzina jest nie tak, że wydaje książki tak, że ciężko czytać żeby nie złamać grzbietów(co jak wiadomo w moim świecie karane jest śmiercią, lub wygnaniem). O tym, że wychodzi prequel dowiedziałam się przypadkiem, szybko zamówiłam i będąc na weselu dostałam smsa, że paczka czeka, odbierałam wracając, ale jednak te kilka tygodni musiała odczekać. Prawa rynku.  

"Vera" - Elizabeth von Arnim [ studium obnażania złudzeń]

Z prozą Elizabeth von Arnim pierwszy raz spotkałam się pierwszy raz z dziewięć lat temu. Książka o ogrodzie podobała mi się, ale jakoś ogromnego entuzjazmu nie odczułam. Gdy przeczytałam zapowiedź najnowszej książki, owszem byłam ciekawa, ale miałam jednak ambiwalentne uczucia. Zaczęłam czytać i porwała mnie ta książka. Ogromnie też ją przeżywałam, miałam ochotę zamordować bohatera i potrząsnąć bohaterką. Chociaż książka ma już swoje lata, to jednak pewne mechanizmy są uniwersalne i opierają się próbie czasu. Na pewno godna uwagi lektura. Niesamowicie emocjonująca, chociaż urywa się w takim momencie, że dręczy mnie ciekawość. Warto się od czasu, do czasu tak zapomnieć w czytaniu.  

"Oświęcim. Czarna zima" - Marcin Kącki [ o życiu współczesnego miasta, co wyrosło w cieniu śmierci]

Nigdy nie byłam w żadnym obozie koncentracyjnym, kiedyś z bratem planowaliśmy wyjazd do Auschwitz, ale jakoś nie wyszło. Kiedyś już prawie szłam na Majdanek, ale przeszkodziło nam oberwanie chmury. To jeszcze przede mną. Gdy widziałam zapowiedź tej książki pomyślałam, że chciałabym przeczytać. Miejsca pamięci wzbudzają we mnie trwogę. Gdy w Lublinie byłam w sąsiedztwie obozu na Majdanku czułam się źle, więc tym bardziej byłam ciekawa, jak żyje się w mieście, które cały świat kojarzy z ludobójstwem, eksterminacją na masową skalę? Jakie mają problemy, czy normalnie się uśmiechają, bawią? Czy może nie wypada? Jak się tam żyje, czy można uwolnić się od cienia drutu kolczastego? 

"Serce gangstera" - Anna Wolf [ Gangsterzy #1]

Macie różnych znajomych, od konkretnych gatunków? Ja mam ludzi od dyskusji o książkach historycznych na konkretny temat, mam ludzi z którymi omawiam obyczajówki, z innymi debatujemy o reportażu, a jeszcze inni to ludzie od kryminałów. Mam też znajomych, którzy mają alergię na erotyki, dla równowagi mam też ludzi z którymi rozmawiam o powieściach z dobrą dawką erotyki. Dobrze się składa, że najczęściej odczucia mamy podobne więc, gdy w pracy znalazłam na biurku książkę. To miła odmiana przynieść z pracy książkę. Przeczytałam w jedno popołudnie(tak mam z pożyczonymi, albo nie czytam wcale, albo czytam od razu, bo nie lubię przetrzymywać książek - to nie jest aluzja) 

"Port nad zatoką" - Magdalena Majcher [ powieść na plażę}

Czy ktoś oprócz mnie marzy o morzu? Chłodny miałki piasek, krzyk mew i wszechpotężny szum fal? Na razie wprawdzie rozważam, czy wyjazd gdziekolwiek jest rozsądny, czy nie lepiej zrobić przemeblowanie, ale oddałam się marzeniom o fokarium, Helu i miejscem gdzie zatoka łączy się z pełnym morzem. Najnowsza powieść Magdaleny Majcher, nie jest to finał trylogii, którą ostatnio czytałam, tylko coś zupełnie nowego. Byłam bardzo ciekawa i nie czekała ta książka na czytanie. Towarzyszyła mi przez jakieś trzy dni i na początku nie miałam pojęcia jaki jest pomysł autorki na tę książkę. Nie czytałam opisu, nie sugerowałam się niczym.  

"Szczyty chciwości" - Edyta Świętek [ Grzechy młodości t. IV]

To już dwa, albo trzy lata od kiedy rozpoczęłam przygodę z prozą Edyty Świętek, czytałam od tego czasu sporo jej książek i jestem fanką tych powieści obyczajowych, sag rodzinnych. Autorka zauroczyła mnie najpierw swoją serią nowohucką, a później zaczęła się ukazywać podobna w klimacie seria, ale rozgrywająca się w Bydgoszczy. Jesteśmy już nie w cieniu Nowej Huty, ale nasze losy są skupione wokół Zachemu i miasta na północy, które jak wiele innych przeszło sporo i w czasie wojny, ale i za komuny różnie plotły się losy tych ludzi. Niby ta seria jest podobna do wcześniejszej, ale jednak autorka ma od groma nowych pomysłów stawia przed bohaterami dużo wyzwań.  

"Pozerka" - J. Harrow [ nie oceniaj książki po jej pierwszych stronach]

Gdy wpadam w romansowy ciąg, zwykle trwa on dopóki ten gatunek mi się nie znudzi. Faza na romanse nie jest wieczna, bo i ten gatunek, jest specyficzny, niby wszystko jest przewidywalne, lekkie, ma być przyjęte, ale może zbić nudą. Gdy czuję przesyt porzucam ten gatunek i do następnego napadu, nie tykam. Byłam ciekawa czy Pozerka będzie książką, która przechyli szalę. Nie słyszałam do tej pory o J. Harrow dowiedziałam się, że niniejsza powieść, jest jej drugą książką. Mogę zgadywać, że autorka jest Polką, która pisze pod pseudonimem, co jestem w stanie zrozumieć. Zaczęłam czytać. 

"Sędzia gorszego sortu" - Jan Osiecki, Andrzej Rzepliński

Miałam nie pisać o tej książce przed wyborami, ale oglądam wieczór wyborczy, nie grozi mi kara za zakłócanie ciszy wyborczej. Wywiad rzekę z Andrzejem Rzeplińskim chciałam przeczytać od dawna, później trochę o tym zapomniałam, a później dorwałam ją na przecenie i uznałam: dlaczego nie. Byłam zaangażowana w spór o Trybunał Konstytucyjny od początku, czytałam projekty, orzeczenia i wysłuchiwałam wszystkich stron. Ten spór oduczył mnie toczenia dyskusji o polityce, bo okazało się, że to mija się z celem. Kiedyś czytałam podobną książkę, wywiad z Andrzejem Zollem. Niestety ta książka jest słabsza.  

"Wschód is good" - Paweł Krysa

pomimo,  że politycy próbują nam wmówić, że nasze stosunki ze Wschodem są złe, to jednak na poziomie zwykłych ludzi dogadujemy się nieźle. Wiadomo ludzie są różni, ale my Polacy mamy za sobą długą historią wyjazdów za wschodnią granicę, w końcu w czasie ustroju słusznie minionego, wyjazdy do ZSRR były popularną destynacją zarobkową, ale nie tylko. Współcześnie coraz częściej spotykam się ze znajomymi, których ciągnie właśnie w tamtą stronę, podczas, gdy kilka lat temu gdy mówiłam, że chcę jechać do Rosji, czy odwiedzić znowu Lwów spotykałam się ze zdziwieniem. Nie tylko ja, próbę odczarowanie tamtych ziem podejmuje w swojej książce Paweł Krysa, który wraz z żoną rusza na Ukrainę, do Rosji, na Białoruś czy do Gruzji. Dodatkowo przekazuje honorarium z tej książki na hospicjum, co jest bardzo miłym gestem. 

"Kolacja z Tiffanym" - Agnieszka Lingas-Łoniewska

Wracam ja sobie z poprawin, bardzo grzecznie zresztą, a tu czeka na mnie paczka od listonosza, bo wprawdzie poczta nie dostarczyła biżuterii zamówionej na wesele, ale za to po weselu zadbała o doznania kulturalne. Książek czekało wiele, ale za mną najbardziej chodziła powieść Agnieszki Lingas-Łoniewskiej, bo dawno nic Jej nie czytałam. Okładka wpadła mi w oko przez ten cudowny odcień zieleni, no do zakochania. Mimo, że byłam strasznie zmęczona zaczęłam od razu czytać i słuchajcie nie mogłam się oderwać. Ta książka tak wciąga, że nie trzeba z nikim dyskutować, Agnieszka jest zasłużenie tak popularna, nie ma co się dziwić że rzesze wypatrują jej książek z zapartym tchem.  

"121 łez" - I.M. Darkss

Faza na romanse trwa nieprzerwanie. Wydawnictwo Zysk wypuściło na rynek powieść mało znanej autorki, to dopiero druga jej książka, którą mam w rękach. Gdy pokazałam znajomym, że do mnie przyszła, to właśnie ona wzbudziła największe zainteresowanie, kazano mi się zabrać za nią w pierwszej kolejności. Leniwy weekend powoli dobiegał końca to tak chciałam sobie poprawić humor dobrym romansem. Miała złamać mi serce, rozedrzeć mnie na strzępy. Nie lubię jak mi ktoś aż tak rekomenduje książkę, mało która jest w stanie to wytrzymać.