"Lord John i sprawa osobista" - Diana Gabaldon

Dwa lata temu po raz pierwszy miałam styczność z lubianą w Polsce autorką, mianowicie Dianą Gabaldon. Jakoś seria o rudym Szkocie nie przypadła mi bardzo do gustu, serialu, a konkretnie pierwszej serii do dziś nie dałam rady oglądnąć, ale jakoś byłam ciekawa fenomenu tej pisarki. I dobra, okładka mnie skusiła, ten głęboki morski kolor chodził za mną jak cień. A później zaczęłam książkę czytać i również czyniłam to na kilka posiedzeń, bo znowu okazało się, że Diana Gabaldon, może i ma rzesze psychofanów w Polsce, ale ja raczej do nich się nie wpiszę. Nie wiem czy jeszcze będę próbowała do autorki się przekonać, może pora powiedzieć sobie dość?

"Tchnienie śniegu i popiołu" - Diana Gabaldon [poczytajcie sami]

Już szósty tom, a przecież jeszcze nie minęło pół roku od kiedy zaczęła się moja przygoda z Dianą Gabaldon. Jeszcze dwa tomy i będzie koniec. Nie przypuszczałam, że doczytam do tego momentu, a jednak wewnętrzny imperatyw i jednak taka zwykła, ludzka ciekawość były silniejsze niż wszystko. Teraz oczywiście będę oczekiwała dwóch ostatnich części. Chociaż to opasłe tomiszcza, zagrażają moim regałom oraz integralności mojej czaszki. Ale co tam czaszka, ciekawa jestem jak to się skończy.

"Ognisty krzyż" - Diana Gabaldon [z tomu, na tom - coraz grubiej...]

Nie ma takiego stanu rzeczy, do którego człowiek by nie przywykł. Nawet ja zaczynam lubić prozę Diany Gabaldon i sądzę, że odczuję pustkę wraz z końcem sagi. Chyba złapałam klimat, zaczęłam się tym bawić i jestem żywo zainteresowana kolejnymi tomami. Na szczęście tom zapasu mam. Leży sobie zafoliowany i czeka na chwilę wolną. Kontynuacja losów Claire, która dzięki podróży w czasie znajduje miłość  swojego życia, jest dobrą odskocznią. Ba! Sądzę, że jeszcze zrobię sobie powtórkę całości. Ha!! Nie spodziewaliście się tego?! No ja też.

"Jesienne werble" - Diana Gabaldon [podróże w czasie z wątkiem mocno-erotycznym]

Jest rok 1768. Claire, Jamie i Ian postanawiają się osiedlić w Karolinie Północnej. Rozpoczynają budowę wymarzonego domu, zakładają farmę Fraser's Ridge.
Jest rok 1769. Brianna, gnana tęsknotą za rodzicami, przenosi się w wiek XVIII i dociera do Lallybroch, gdzie mieszka siostra Jamiego. Od niej dowiaduje się, że rodzice przebywają w Karolinie Północnej. Nie bacząc na liczne niebezpieczeństwa, wsiada na statek do Ameryki...
Rok 1969. Brianna spędza święta z Rogerem w Inverness, Roger, poszukując tekstu starej piosenki, natrafia w materiałach źródłowych na wiadomość o pożarze we Fraser's Ridge...
Jest rok 1971. Roger Wakefield usiłuje skontaktować się z Brianną, ale dowiaduje się, że wyjechała do Szkocji. Przypuszcza, że dziewczyna postanowiła odnaleźć rodziców i przeniosła się w czasie. Zamierza podążyć za nią...

Jesień w pełni, kolejne tomy legendarnej już serii piętrzą się na półkach, więc wzięłam się w garść i doczytałam, czwarty już tom, mojej ukochanej sagi o chędożeniu. Taki Grey  tylko z podróżami w czasie. Ostrzegam jednak wszystkich zbereźników, z tomu na tom chędożenia jest mniej. No nic – trzeba to przeżyć i nie tracić nadziei. Ponieważ mam na półce dwa kolejne tomy, nie zanosi się, że przy tej serii nauczę się odkładać bez doczytania jakąś serię… po prostu sprawdzę jaki finał wymyśliła Diana Gabaldon.

"Podróżniczka" - Diana Gabaldon

Jest rok 1746. Szesnastego kwietnia armia króla Jerzego II rozgromiła wojska Karola Edwarda Stuarta w bitwie pod Culloden w Szkocji. Po walce Anglicy przeczesali pole bitwy, dobijając rannych. Większość tych, którzy przeżyli, stracono w Anglii, a tysiąc jeńców sprzedano jako niewolników do pracy na amerykańskich plantacjach bawełny.
Rok 1968. Claire, zagłębiając się w dokumenty z epoki i drżąc o Jamiego, usiłuje odgadnąć koleje jego losu. Czy „Czerwony Jamie” przeżył masakrę pod Culloden? Tak właśnie przypuszcza i powraca w wiek XVIII. Razem z Jamiem okrętują się na statek płynący z ładunkiem na Karaiby. Po niezwykle niebezpiecznej podróży morskiej, licznych przygodach i ucieczkach, docierają do brzegu nieznanego lądu. Okazuje się, że przybyli do Nowego Świata…

Taak, seria książek Outlander wzbudza albo wielki entuzjazm, albo… to ja ją czytam. Mam guza i podejrzenie wstrząsu mózgu, od rytmicznego uderzania czaszką, w różne powierzchnie. Nie chcę być niesprawiedliwa, bo tom drugi naprawdę mi się podobał, za to trzeci… z tego powodu czwarty tom leży i czeka… na Godota? Nie wiem… Podróżniczka, była bardzo specyficzną książką, podczas lektury, której usnęłam z milion razy… w różnych pozycjach. Dobrze, że nie czytałam jej w środkach komunikacji zbiorowej, bo strach pomyśleć, gdzie bym zajechała… Panie i panowie… dalsza część sagi o chędożeniu, czyli podróży w czasie Claire i jej męża, rudego Jamiego, który najwyraźniej jest niezniszczalny.

"Uwięziona w bursztynie" - Diana Gabaldon

Jest rok 1968. Claire Randall powraca wraz z dorosłą córką Brianną do Szkocji. Tu pragnie wyznać prawdę równie zaskakującą, jak wydarzenia, które ją zrodziły: prawdę o starodawnym kręgu kamiennym... o miłości przekraczającej granice czasu... o szkockim wojowniku Jamesie Fraserze...
Ale jest też rok 1745. Claire udaje się do Paryża, aby zapobiec skazanemu na klęskę powstaniu w Szkocji pod wodzą księcia Karola Stuarta. Chce ocalić córkę i mężczyznę, którego kocha...

Mam kilka, a nawet wiele irytujących cech. Na pewno lubię dokańczać zaczęte serie oraz jestem masochistką, dlatego postanowiłam zaryzykować unicestwienie mózgu, aby jednak dokatować Obcą do końca… spokojnie, Ci którzy już chcą pisać wniosek o ubezwłasnowolnienie, nie kupiłam, a dostałam, trzy brakujące tomy – na początek i postanowiłam zmierzyć się z dalszymi losami epickiej sagi o chędożeniu i podróżach w czasie. Tym razem całkowicie na trzeźwo.

"Obca" - Diana Gabaldon

Miłość silniejsza niż czas.Akcja tej sugestywnej powieści, pełnej zwrotów i zaskakujących zdarzeń, rozpoczyna się w roku 1945. Claire Randall, jeszcze niedawno wojenna pielęgniarka, spędza wakacje w Szkocji. Dotknąwszy starego kamienia, nieoczekiwanie... przenosi się w przeszłość. Trafia w niespokojne czasy, znaczone wojną domową, przesądami i szaleństwem czarów. Nie ma pojęcia, jak odnaleźć się w roku 1743. I nie wie, że w nowym i niezrozumiałym świecie czeka miłość jej życia: Jamie, z którym los połączy ją na dobre i na złe. Portret wspaniałej, silnej kobiety, niezapomniana love story i kapitalnie odmalowana rzeczywistość zachwyci miłośników przygód, romansów i powieści historycznych. Nic dziwnego, że książki Diany Gabaldon przetłumaczono na 19 języków i wydano w 23 krajach!!

Sama płacę za swoją głupotę i niedotrzymywanie obietnic.  Jakieś dwa miesiące temu, byłam w Lublinie, miałam siedzieć w bibliotece i szukać książek oraz innych mądrości do dysertacji, ale ciśnienie było lipne i naprawdę usypiałam. Oddałam więc książki, pokserowałam co mi było potrzebne i stwierdziłam, że w domu zrobię więcej. Nic w księgarni mnie nie przyciągnęło, ale na dworcu weszłam do sklepu, żeby kupić coś do picia na drogę, a że niestety mają tam książki, rzuciłam okiem. „Obca” była w promocji, a że wylewała się z każdego kąta blogosfery wzięłam i nabyłam. Skądinąd przewidziałam, że skończę czytać książkę wziętą na drogę i w okolicach Kraśnika zaczęłam czytać pierwszy tom osławionej serii. No nie porwało mnie bardzo, więc gdy w domu zastałam inną książkę, bez żalu odłożyłam „Obcą” na spód stosu do przeczytania. Dopiero w ten weekend, znowu owładnięta kryzysem, miotałam się pomiędzy półkami, a zachęcona wieloma głosami zachwytu wzięłam się za lekturę. Nie będę pytała co ludzi ujęło w tej książce. Jak pisałam na FB czytałam ją bez picia, do kawy, do piwa, cydru i na trzeźwo, nie czytałam jej tylko przy wódce, bo okładkowa cena to równowartość naprawdę dobrej 0,7 a książka kosztująca czytelnika dwie flaszki to już przesada. Mordowałam ją z uporem galicyjskiego chłopa trzy dni. Domordowałam do końca… ło matko i córko…