"Dwór cierni i róż" - Sarah J. Maas [ fantastyczny początek grudnia]

 

No to zaczęłam grudzień z przytupem i w nader nieoczywisty sposób. Rzadko sięgam po fantastykę, ale o książce Dwór cierni i róż słyszałam sporo, aż w pracy miałam kilka osób, które się bardzo zachwycały i zamówiłam sobie dwa tomy. Dwa, ponieważ uczę się na błędach i uznałam, że nie kupię całej serii, a z drugiej strony uznałam, że jak książka mnie wciągnie tak jak wszyscy obiecywali, to może będę chciała od razu sięgnąć po dalszy ciąg. Przeleżała ta książka u mnie ponad miesiąc, aż w końcu wybierałam się na saunę i uznałam, że może to będzie spoko książka na grzanie kości starszej pani. Okazało się, że to był dobry wybór, ale czy aż tak rewelacyjny?

 

"Jak trafić do piekła" - Laura Passer [ Misterium Piekła tom pierwszy]

 

Ostatnio stosunkowo rzadko ulegam namowom znajomych, by sięgnąć po jakąś książkę. Nie bez powodu. Kolejka tytułów do przeczytania jest dłuższa niż mój okres oczekiwania na emeryturę, a według platformy ZUSu, ten okres wynosi 123 lata. Jednak gdy Aga tak zaczęła się zachwycać książką Jak trafić do piekła, to poczułam zew, czułam, że muszę ją przeczytać i faktycznie szybko ją zamówiłam, byłam ciekawa tych wszystkich emocji, które zachwalała Aga. Pewnie książkę przeczytałabym w dwa dni, gdyby nie spacery do późna i napady senności. Nie mogłam się oderwać, nigdy nie byłam tak bliska, by odwołać wyjście.

 

"Diuna" - Frank Herbert [ Kroniki Diuny 1]

 

Mamy siódmego kwietnia a ja dopiero doczytałam trupa z połowy marca. Zeszło mi, ale kryzys, ciężka lektura jak również sporo zajęć skutecznie spowalniały mi lekturę. Diunę kupiłam, gdy do kin wchodziła pierwsza część, no i sobie czekała, bo zmieniałam pracę, a później wyleciała mi z głowy. Niedawno do kin weszła druga część, muzyka mi się spodobała, a wszędzie widziałam zwiastuny i sobie przypomniałam. Plus wylosował mi się ten trupik. To jest kultowa powieść i w sumie jestem wkurzona, że czytałam ją tak długo. Ale w sumie nie wiem czy wybiorę się do kina, chociaż pewnie doznania wizualne w kinie byłyby obezwładniające.

 

"Żniwo" - Neal Shusterman [ finał serii]

 Czwarta książka w tym roku, trzeci tom sagi o Kosiarzach. Robiłam sobie tom przerwy, zatem tak naprawdę minęło około dwa tygodnie od tomu pierwszego do finału. Takie rozłożenie w czasie sprawiło, że mam w pamięci bardzo intensywnie wydarzenia z wcześniejszych tomów, a z drugiej strony nie miałam przesytu stylem, tym światem. Polecam takie rozwiązania. Tom drugi skończył się dużym cliffhangerem i bardzo się powstrzymywałam, żeby nie zabierać się za tom trzeci natychmiast.

 

"Thunderhead" - Neal Shusterman [ drugi tom o Kosiarzach]

 

Ciekawie jest kończyć pierwszą książkę w 2024, która jest fantastyką. Zrobiłam sobie przerwę – jedną powieść – w cyklu o Kosiarzach. Nie chciałam czekać długo, bo jednak chciałam pamiętać szczegóły, a nie zastanawiać się kto jest kim. Niestety w międzyczasie dostałam w ręce tom trzeci i przeczytałam opis, który spojleruje potężnie wydarzenia tomu drugiego. Byłam zła, więc przestrzegam i was, nie tykajcie tylnej okładki Żniwa. Ponownie – szata graficzna mnie ujmuje. Jest naprawdę ładna, elegancka i intrygująca, czy fabuła jej dorównuje?

 

"Kosiarze" - Neal Shusterman [ powrót do fantastyki, w jakim stylu]

 

Rok 2023 był raczej jednolity gatunkowo. Poruszałam się w znajomym korycie obyczajówek, reportaży, czytałam mniej biografii i kryminałów i raczej porzuciłam fantastykę. A jednak Gwiazdor obdarował mnie dwoma tomami(już nabyłam trzeci – nie lękajcie się) serii o Kosiarzach. Zaczęłam czytać szybko bo byłam zaintrygowana, wszędzie czytałam zachwyty, wszędzie była ta książka a ja naprawdę uważam, że nic nie może podobać się każdemy. Po pierwsze piękna jest okładka, ale Uroboros umie w okładki jak mało kto, są – nomen omen – fantastyczne. Po drugie na okładce nie ma streszczenia fabuły, tego akurat nie lubię, ale jednak coś mnie skusiło.

 

"Baśń o wężowym sercu albo Wtóre słowo o Jakóbie Szeli" - Radek Rak

W połowie maja wylosowałam sobie kolejnego trupa z półki. Tym razem padło na „Baśń o wężowym sercu”, kupiłam ją dwa lata temu, gdy wygrała Nike. Wtedy był wielki bum na Radka Raka a ja prawie kupiłam wszystko co było dostępne, ale w ostatnim odruchu rozsądku uznałam, że najpierw przeczytam jedną, a później ocenię czy to mój typ literatury. Jestem dumną mieszkanką Galicji, a losy Szeli mnie intrygowały, ostatnio częściej myślę o tym jak doszło do rabacji, jak później się żyło. Wiedziałam, że ta książka to nie jest kronika, wiedziałam, że będzie specyficzna, ale gdy pierwszy raz zaczęłam ją czytać byłam tak skołowana, że porzuciłam lekturę na dwa tygodnie.

 

"Miecz przeznaczenia" - Andrzej Sapkowski [na trupim stosie Wiedźmin]

Stwierdziłam, że muszę płynąć na fali, muszę konsekwentnie realizować plan czytania trupów z półki, bo inaczej będę miała coraz większe wyrzuty sumienia wydając bajońskie kwoty na książki(swoją drogą wiecie skąd się wzięło to powiedzenie? Podpowiedź: ma to związek z Napoleonem ; ) ). Z mojego trupiego stosika wylosowałam kolejny tom Wiedźmina, chwila szukania na blogu i okazało się, że czytałam tylko pierwszy tom(na półce mam jeszcze pięć!!) i to było z cztery lata temu… a na bank kupiłam wtedy dwa tomy… Prawdziwy trup, zaczął już podśmierdywać. Czy wezmę się zatem za serial?

 

"Królowa i uzdrowiciel" - Amy Harmon

Dokładnie tydzień temu sięgnęłam po powieść Amy Harmon: Królowa i uzdrowiciel. Jeszcze nie wiedziałam, że to część cyklu, a jak się dowiedziałam, było za późno, akcja mnie tak wciągnęła, że nie sposób było się oderwać i machnęłam na to ręka. Gdy już znam tom chronologicznie pierwszy widzę, że pewne rzeczy zrozumiałabym lepiej i  może zrobiłyby na mnie większe wrażenie, wywołałyby większe emocje. Czy to oznacza, że żałuję lektury? Bynajmniej jestem zachwycona i gdyby nie to, że tak kocham jej poprzednie powieści, to uznałabym tę za numer jeden. Fantastyczna seria! 

"Słowo i miecz" - Amy Harmon [fantastyka na wakacje]

Nie jest nowością, że kocham Amy Harmon miłością świeżą i wielką, ale Aga znowu mnie namówiła do powrotu i wyciągnęłyśmy z półki nieczytane książki. I Wszystko byłoby pięknie, ale zaczęłyśmy od złej strony. Od drugiego tomu. Myślałam jak Wam pisać, czy w kolejności w jakiej czytałam czy jak powinno się czytać. Uznałam, że nie będę dodatkowo komplikowała i mieszała i powiem Wam tak jak się powinno czytać. Zachęcam do tej kolejności, bo czytając w odwrotnej pozbawiacie się wielu niespodzianek. Więc zacznijcie od tego tomu i nie musicie być wielkimi fankami fantastyki a sądzę że i tak mega Wam się spodoba. Ja nie mogłam się oderwać.  

"Smok odrodzony - Robert Jordan

Bardzo długo do fantastyki podchodziłam jak pies do jeża. Trochę chciałam, trochę się bałam, przełamywałam swój opór powoli. Akurat Wydawnictwo Zysk wychodzi właśnie do takich czytelników. Ma w swojej ofercie kultowe powieści, chociaż na pierwszy rzut oka, poszczególne tomy serii Koła Czasu wydają się ciężką misją. Każdy tom to prawie tysiąc stron, co daje nam niespełna trzy tysiące stron, jeżeli seria nas porwie, to będzie to trzy tysiące stron fantastycznej przygody. Mnie na szczęście wciągnęło już na początku, gdy tylko zobaczyłam zapowiedź tego wznowienia, intuicja mi podpowiadała, że to będzie pozytywne przeżycie, ale tak do tej pory wybierałam na lekturę czas gdy byłam na l4 albo miałam jakiś urlop, dopiero tom trzeci w elektronicznej wersji był moją lekturą do torebki.  

"Dom między chmurami" - C. Klobuch

Wzięło mnie na fantastykę. Ostatnio skupiam się albo na reportażach, takiej literaturze non fiction, żeby zaraz przeskoczyć na drugi biegun i fantastyka. Nie myślałabym, że odkrywanie nowych światów i bezgranicznej wyobraźni autora. W tej książce wpadła mi w oczy okładka, taka przykuwająca uwagę. A na dodatek zaintrygowały mnie nawiązania do mitologii, byłam ciekawa jak można z tego wybrnąć, żeby miało to ręce i nogi. Zaczęłam czytać. Książka nie jest jakoś bardzo obszerna, ale i czyta się ją bardzo szybko, zwłaszcza, ze mnie wciągnęła. Lubię tak pisaną fantastykę, najpierw niejasny prolog, który wprowadza mnie w akcję, w cały ten klimat.  

"Wracać wciąż do domu" - Ursula Le Guin

Zima to doskonała pora roku na czytanie apetycznych, grubych książek. Od pewnego czasu możemy łatwiej dostać klasykę co może być pretekstem by nadrobić braki. Dopiero od niedawna zwróciłam uwagę na powieści Ursuli Le Guin, autorka będąca kultową autorką powieści fantastycznych dla mnie była białą plamą, gdy kilka lat temu udało mi się sięgnąć po jej książki wiedziałam, że to doskonały kawał literatury.  Wracać wciąż do domu to zbiór opowiadań, które ukazują się w Polsce po śmierci autorki, niektóre z nich to absolutna premiera w Polsce, więc to prawdziwa gratka dla fanów autorki i wielbicieli gatunku. Wprawdzie ja wciąż czuję się jak fantastyczny debiutant, ale oddałam się lekturze z radością i bez reszty. Dlatego takie książki to bestsellery.

"Diabelski młyn" - Aneta Jadowska

Chociaż obiecałam sobie, że wytrzymam do niedzieli z lekturą trzeciego tomu o przygodach Nikity, ale jednak się nie udało, sobota i sobotnie porządki są wspaniałym katalizatorem niezwykłych czytelniczych wyborów. Stwierdziłam, że chce mieć serię za sobą, po to by zacząć coś nowego, żeby nie odkładać finału na później, bo gdy tak robię, często po prostu detale umykają mi z pamięci.  Wtedy się denerwuję i to odbiera mi radość z lektury. A teraz postanowiłam kuć żelazo póki gorące i chyba zrobię sobie urlop od fantastyki, potrzebuję chyba romansidła. Co nie zmienia faktu, że jestem pod wrażeniem stylu Anety Jadowskiej. Dobrze, że Polki pokazują, że walczą o swoje miejsce w świecie fantastyki.

"Akuszar bogów" - Aneta Jadowska

Chociaż jak wspomniałam fantastykę czytam rzadko, to jednak trafiła mi się trylogia i nim się obejrzałam, trzeba było zabrać się za drugi tom. Poprzedni tom kończył się sporą dawką emocji, chociaż przyszła odrobina wytchnienia, to jednak każdy zorientuje się, że to dopiero początek. Musiałam mieć chwilę przerwy pomiędzy tymi tomami, bo jednak aż taką zaprzysięgłą fanką tej serii nie zostałam, ot czyta się bez jakichś większych tragedii, ale cieszę się, że to tylko trylogia. Możliwe też, że jestem bardzo marudna, bo naprawdę potrzebuję weekendu i odprężenia. Czyta się szybko i naprawdę można się wciągnąć, po prostu to nie do końca jest moja bajka.

"Dziewczyna z Dzielnicy Cudów" - Aneta Jadowska [ wróciłam :D ]

Kto śledzi minimalnie profil mój jako czytelnika, wie, że fantastyka to nie jest coś czym się zaczytuję. W tym gatunku jestem zielona, o ile jeśli chodzi o kryminały, już nadrobiłam braki, mogę powiedzieć, że ten gatunek częściej u mnie gości, o tyle powieści w których występują potwory, siły nadprzyrodzone, magia to u mnie wciąż mniejszość. A jednak polska powieść, polskiej autorki, jakoś mnie zaintrygowały i stwierdziłam, że nie mogę się zamykać na coś nowego. Piszę ten długi wstęp, by podkreślić, że moje refleksje są zapiskami laika, nieobeznanego ze stosowanymi najczęściej zabiegami fabularnymi, bo nawet Wiedźmina dopiero zaczynam czytać. Zostały mi jeszcze dwa tomy, a i pierwszy czytany był z przerwami.

"Toń" - Marta Kisiel [ gdzie jest złoty pociąg??]

Marta Kisiel, przebojem zdobyła polski rynek wydawniczy. Gdy tylko podała niusa o tym, że pisze nową powieść, fani zamarli w oczekiwaniu. Przecieki napływały z wielu stron, a to że uśmierciła pewnego Janka, a to że korekta już trwa. W końcu do rąk czytelników, na razie blogowych trafiły egzemplarze i sieć, a instagramy zwłaszcza były pełne zdjęć maleńkich chronometrów. Do mnie przesyłka dotarła do mnie. Aby wynagrodzić ten poślizg, postanowiłam zabrać się niezwłocznie. Ponad trzysta stron, w towarzystwie wielu kaw(wybornych), pokonałam błyskawicznie, Wrocław i rodzinne tajemnice. To miała być zupełnie inna książka, czy faktycznie tak będzie. Daleko mi do wytrawnych kisieloznawców, więc oczekiwałam jedynie dobrej lektury.

"Ostatnie życzenie" - Andrzej Sapkowski [ nadgryzłam Wiedźmina ]

Andrzej Sapkowski jest legendą polskiego rynku wydawniczego. Sagę o Wiedźminie czytały tłumy i chociaż autor ma swoich zaprzysięgłych wrogów, to jednak mam wrażenie, że jednak liczba fanów i tak powala. Mam wrażenie, że większość moich znajomych zna tę serię, gra w gry i ogólnie kuma o co chodzi, a ja byłam ignorantką. Długo uważałam, że to nie jest gatunek dla mnie. Później jednak zaczęłam sięgać i po powieści tego typu, jedyne co mnie dalej wstrzymywało, to, że ongi kolega z pracy pożyczył mi Narrentum i mnie nie porwało. Uznałam, że po prostu nie dostałam genu sapkofilki i dałam sobie spokój. A pretekstem, było to, że odsłuchałam piosenki z gry, nagrane przez Accantus. Prześledziłam kolejność serii i kupiłam Ostatnie życzenie.

"Sześć światów Hain" - Ursula K. Le Guin [my międzygwiezdni]

Stosunkowo rzadko sięgam po ten gatunek literacki, Ursula Le Guin jest jego mistrzynią, gwiazdą. Słyszałam sporo zachwytów, nawet swego czasu nabyłam Zimiomorze, które już ponad rok czeka na to aż się zlituję. Najnowsze wznowienie opowieści autorki, jest solidną księgą, o klimatycznej okładce, solidnej wadze i małych literach. Dla mnie miało specyficzny klimat, że czytywałam je na dobranoc przez kilka tygodni, bo chociaż te opowieści, nie zawsze kojarzą się z bajką do poduszki to jednak jakoś mnie uspokajały i zapraszały do fikcyjnych krain.

"Dożywocie" - Marta Kisiel [czy można być za starym na młodzieżowe książki?]

Laudacje jakie słuchałam na temat Dożywocia sprawiały, że książka chodziła za mną jak cień. Im więcej o tej książce czytałam, tym bardziej się bałam, bo ja nie lubię książek, które w zamyśle mają sprawić, że popłaczę się ze śmiechu, ani fantastyka nie jest moim gatunkiem, młodzieżą nie jestem od ładnych paru lat i ta moja stara dusza. No książka miała ciężkie warunki, żeby zdobyć moje serce. Co z tego, że poznałam Autorkę i jest super babeczką? No dobra dwie, ważne Polecaczki bardzo lobbowały za tą książką i jak wrzuciłam na FB zdjęcie, że czytam uaktywniły się Dożywociofilki. Bałam się i już.