"I żyli długo i... świątecznie" - Karen Schaler [ o świątecznej magii]

 

Chyba dwa, albo trzy lata temu miałam obłędną i rekordową ilość świątecznych powieści i chyba się nimi przejadłam. Ponadto irytuje mnie, że od listopada świąteczne powieści atakują mnie z każdej strony. Wszystkie mają cukierkowe okładki, a dodatkowo jak się pójdzie do kina zalewa nas fala zwiastunów świątecznych filmów. Lubię święta, ale świąteczny klimat zaczyna się dla mnie najwcześniej w adwencie – taki zgrywus za mnie I żyli długo i… świątecznie to książka na którą skusiłam się bo jej autorka jest jednocześnie scenarzystką filmu na nteflixie który ongi mi się spodobał. Jednak książka przeleżała chyba dwa lata i dopiero w tym roku uznałam, że chyba nieco się odtrułam.

 

"Franciszek Blachnicki. Ksiądz, który zmienił Polskę" - Tomasz P. Terlikowski [biografia Ojca Oazy]

 Tak się składa, że książkę o założycielu Oazy, kupiłam po wysłuchaniu podcastu w którym gościem był Tomasz Terlikowski. Tak ciekawie opowiadał o Blachnickim, że poczułam imperatyw nabycia tej książki. Sama przez kilka lat chodziłam na oazę, bo na podkarpackiej wsi nie było alternatyw, była to naturalna kolej rzeczy, dopiero czytając tę książkę uświadomiłam sobie jak oderwane od ideałów Ojca Oazy był twór którego byłam członkiem. Nosiłam Foskę, ale nigdy nam nikt nie wytłumaczył skąd nazwa, jaka symbolika. Nic. W sumie nie wiem, czy na spotkaniach na które jeździłam padło nazwisko Blachnickiego… nie mogę sobie tego przypomnieć, ale teraz jest już to jaśniejsze. Ksiądz Franciszek Blachnicki był bardzo niejednoznaczną postacią, postacią którą zwalczali współcześni mu hierarchowie a nie tylko bezpieka.

 

"Puchar miłości" - Winston Graham [ dziesiąty tom losów Rossa Poldarka]

Nie wierzę, dwudziesty czwarty trup w tym roku.  Jest szansa, że za dwa lata skończę Poldarka. Niesłusznie kurzy się na półce bo lubię tę serię, nawet serial pokochałam, muzyka świetna, ale jakoś trafił do lamusa. A przecież kiedyś wypatrywałam każdego tomu.  Przyszła pora na 10 tom. Widać upływ czasu, minęło ponad dwadzieścia lat od akcji pierwszego tomu. Wielu bohaterów zginęło, dzieci rodzą się i dorastają, a my trwamy na klifach Kornwali. Jeden z lepszych, dynamicznych tomów i pomimo ponad rocznej przerwy w miarę pamiętam co i jak, co jest ogromnym sukcesem, bo często już trzy miesiące przerwy sprawia, że przez pół książki przypominam sobie o co chodziło. Nie sądzę, że poprawiła mi się pamięć, ale raczej akcja jest poprowadzona tak, że sięganie do wspomnień nie jest tak fundamentalne.

 

"Ekscentrycy" - Włodzimierz Kowalewski [przedostatni trup 2023]

 

To już końcówka drugiego roku, gdy czytam trupy z półki. Mam słoiczek z karteczkami, na których wypisane mam tytuły książek które kupiłam przynajmniej rok wcześniej. Zatem w tym roku na tapecie były książki kupione przynajmniej w 2021, nie ma granicy w drugą stronę. Pierwszy trup z grudnia to Ekscentrycy książka wydana w 2015, był film i nie mam pojęcia kiedy ją kupiłam. Pewnie chciałam oglądnąć film, a że wolę najpierw książkę, to tak mijały lata, książka zarosła kurzemu(to nie jest przenośnia, naprawdę zlała się z regałem), aż trafiła do słoiczka(karteczki na rok 2024 już mam). Zaczęłam czytać i się załamałam.

 

"Krawcowa z Paryża" - Georgia Kaufmann [ już koniec powoli trupów z półki]

 Nie pamiętam, co mnie skłoniło do kupna Krawcowej z Paryża, zakładam, że wszechobecne reklamy. Natrafiłam na fragmenty recenzji i miałam je w głowie wyciągając tę książkę jako trupa z półki. Teraz sądzę, że ktoś kto napisał te recenzje przeczytał maks trzy pierwsze rozdziały. Niestety nie czytałam książek Lucindy Riley, zatem nie mogę się ustosunkować do tego czy jest ona idealna dla fanek tej autorki. Mogłam ją ocenić po prostu z punktu widzenia kogoś kto czyta i lubi większość wątków poruszanych w tej powieści.

 

"Czas wilka. Powojenne losy Niemców" - Harald Jähner [ jak skończyło się nazistowskie szaleństwo]

 

Trzecia Rzesza fascynuje. Chyba każdy, kto interesował się historią miał taki etap, że interesował się nazistowskimi Niemcami. Fascynacja naukowa, nie że każdy kto interesuje się historią, w pewnym momencie biega ze swastyką. Nie pamiętam, kiedy trafiła do mnie ta książka. Wydaje mi się, że dostałam ją na urodziny, bo chciałam. Mnie, od czasów 1945 Wojna i pokój fascynuje okres powojenny. Ta książka miała skupić się na Niemczech. Czytałam książki o Polsce, o Europie, ale byłam ciekawa co działo się w kraju, który rozpętał wojnę, który wybrał Adolfa i narodowy socjalizm. Czy wszyscy zapadli na zbiorową amnezję, czy może jak w Harrym Potterze byli zmuszeni zaklęciem? No i jak to się stało, że Niemcy, które przegrały wojnę po kilku dekadach były w lepszym miejscu niż Polska, która po swojej stronie miała prawo i moralność? Czy już wtedy Donald Tusk wynosił polskie dobro za Odrę?

 

"Kufer Kasyldy czyli wspomnienia z lat dziewczęcych" - Danuta Stępniewska, Barbara Walczyna [ trup z półki - kolejny]

 

Nie mogę sobie przypomnieć w jakich okolicznościach weszłam w posiadanie tej książki. Wydaje mi się, że był rok 2019, zakładam że na ig kilka osób pisało o tej książce i tak poszukałam jej na popularnym serwisie aukcyjnym. Pamiętam jednak, że myślałam o niej w okolicach roku 2008, gdy apogeum miała moje hiszpańska obsesja, a imię Kasylda, tak kojarzyło mi się z ukochanym piłkarzem. Nie miałam pojęcia o czym jest ta książka, chyba oczekiwałam czegoś w stylu Marianna i róże, byłam w błędzie, okazało się, gdy zaczęłam czytać. Przedstawiam ostatniego trupa z października(zostało jeno cztery na 2023 – powoli myślę nad listą a 2024 – ale czy dożyjemy?)

 

"Sztuka zagrabiona 2. Madonna znika pod szklanką kawy" - Włodzimierz Kalicki, Monika Kuhnke [październikowy trup]

 Nie mogę nazwać się koneserem sztuki. Lubię oglądać obrazy, lubię chodzić po muzeach, ale nie jestem fanatyczką. Nie mam domu całego w klasycznych obrazach(niestety moja rodzina nie posiada na własność dzieł sztuki), a ja nie posiadam centymetrów kwadratowych na powieszenie nawet czegoś ładnego(chyba, że kolejną półkę). Pierwszą część tej książki była świetna. Bardzo ciekawa, bazująca na bardzo znanych dziełach. Jasne, Portret młodzieńca to absolutny klasyk, doczekał się książki a byłby świetny film o tym. Amerykanie by zrobili o tym cudny film. Kupiłam oczywiście w komplecie, bo wychodził właśnie tom drugi. Akurat w tym miesiącu wylosowałam  tę książkę na trupa z półki. Czytałam pięć dni, a miałam wrażenie, że ciągnie się to tygodniami… Emocjonująca lektura, ale lepiej już było…

 

"Córka rzeźnika" - Yaniv Iczkovits [zawód roku?]

 W połowie września przyszedł czas na losowanie kolejnego trupa do czytania. Padło na Córkę rzeźnika, co mnie bardzo ucieszyło. Książka była popularna jakiś czas temu. Ma cudną jesienną okładkę i kojarzyło mi się, że kto czytał, ten się zachwycał. Oczekiwałam cudownego klimatu, wciągającej historii. Czytałam ją ponad tydzień, a jak żaliłam się w SM że wolno mi idzie dostałam informacje, że inni też narzekali. Czy coś się poprawiło…? Na pewno dalej będę losowała i czytała… zostało mi raptem sześć trupów z tego roku… Ostatnio rozwijałam wszystkie losy, bo po roku już zapomniałam co tam wrzuciłam… Oj będzie ciekawie.

 

"Prawdziwe kolory" - Kristin Hannah [ siostrzana więź, miłość versus świat]

 Kristin Hannah wdarła się przebojem na nasz rynek wydawniczy bardzo dawno temu. Ongi Słowik był na ustach każdego czytelnika, a było to w czasach, gdy nie każdy tytuł oscylował wokół nazizmu. Pamiętam, że tę książkę czytałam w pociągu do Lublina, na szczęście wzruszyłam się tylko nieco, bo nie zwykłam wozić utensyliów do demakijażu w torebce(brakłoby miejsca na zapasową książkę). Od tamtego czasu polowałam na każdą książkę autorki. Niektóre podobały mi się ogromnie i polecałam(a takżepłakałam do utraty tchu) inne mnie nieco zawiodły. Pamiętam, że dzień przed ślubem siostrzenicy byłam w księgarni i robiłam podchody do Prawdziwych kolorów ale rozsądek wygrał… na jakieś dwie godziny, bo napisałam do przyjaciółki by wracając z pracy mi kupiła. No i tak od czerwca 2020 książka czekała. W tym roku czytałam Zimowy ogród autorki i nie byłam zachwycona, a w tym roku nie mam szczęścia do trupów…

 

"Pieśń o Achillesie" - Madeline Miller [ w świecie czegoś, co zwie się retelingiem]

 I kolejny trup pochowany. Tym razem padło na „Pieśń o Achillesie”, w świecie instagrama nazywa się to retelingiem, widocznie opowiedzenie na nowo się nie sprawdza. Mit o Achillesie jest jednym z kluczowych w historii wojny trojańskiej. Achilles był przez epoki postacią ważną, inspirującą. Tego herosa uwielbiała Sisi, cesarzowa Austro-Węgier, po Achillesie nazwała swoją willę. Ta nowa wersja swego czasu porywała tłumy czytelników. Byłam ciekawa jak odbiorę tę wariację, lubiąc mitologię, ale bez obsesji na punkcie wojny secesyjnej.

 

"Życie do zwrotu" - Elżbieta Rodzeń [ lektura pod wpływem impulsu]

 Jestem zmotywowana, żeby skończyć czytać biografię ojca bomby atomowej i nawet raz wrzuciłam ją do torebki, żeby w pracy poczytać w przerwie. Wybrałam bardzo zły dzień, czytać nie miałam kiedy, książka jest ciężka, więc z której strony by nie spojrzeć – nie był to dobry pomysł. Postanowiłam znowu wybrać coś, co jest fizycznie lekkie i nie wymaga mózgu pracującego  na wysokich obrotach. Na jałowych obrotach nie można czytać takich książek. Ostatnio robiłam porządki(dużo powiedziane), na stosach u wezgłowia i na widoku pojawiła się książka Elżbiety Rodzeń. Autorkę od czasów Dziewczyny kocham i kupuję w ciemno. Ta powieść odleżała dwa lata, ale doczekała się… Naprawdę uwielbiam styl autorki i moim zdaniem jest za mało znana, bo kto pozna – ten pokocha.

 

"Reminders of him. Cząstka ciebie, którą znam" - Colleen Hoover [ sierpniowy trup z półki]

 Na początku sierpnia tak mnie zajmowało Powstanie Warszawskie, że zapomniałam o losowaniu, ale już drugiego nadrobiłam i miałam trupa z półki. Padło na książkę Hoover. Zaczęłam ją już nawet czytać i to gdzieś na wiosnę, ale coś mnie wybiło. Absolutnie nie chodziło o to, że akcja mi nie podeszła, bo zapowiadało się naprawdę ciekawie. Z przyjemnością wróciłam i prędko się otrzeźwiłam… czyżby Hoover straciła swoją moc? Czy może ja jestem już za stara i za marudna? Owszem obserwuje u siebie zmianę gustu, już naprawdę rzadko sięgam po młodzieżowe książki i to tylko polecane, gdy ktoś gwarantuje jakoś. Jednak Hoover nie pisze tylko książek dla młodzieży, ma również powieści wręcz adresowane do dorosłego czytelnika, z dylematami, które nie przemówią do młodzieży. Zresztą… pierwszą Hoover przeczytałam z dziesięć lat temu, wtedy też nie miałam nastu lat : P

 

 

"Mroczny Eros" - Michał Rusinek [ o języku polityki - ponownie]

 Nie mogę sobie przypomnieć w jakich okolicznościach trafił do mnie pierwszy zbiór felietonów Michała Rusinka. Każdy z tych zbiorów leżał i czekał bardzo długo, aż się zlituję i przeczytam. Do lektury „Mrocznego Erosa”, skłoniła mnie premiera „Ptaka Dodo”, bo w przedmowie do tej książki wspomniany jest właśnie Eros, traf chciał, że ta część leżała u mnie przy łóżku. Sięgnęłam, zaczęłam czytać i przypomniałam sobie, jak wspaniale jest uczyć się – bawiąc. To też solidna podróż w czasie, bowiem znajdziemy tutaj felietony z roku 2020 i 2021. Niestety, refleksja nad historią, będzie mieć gorzki posmak, bowiem chociaż skończyła się pandemia i człowiek nie musi chodzić w maseczce, to rewolucja się nie dokonała, a jeszcze wybuchła wojna.

 

"It Starts with Us" - Colleen Hoover[czy warto w kontynuacje?]

 To nie jest tak, że czytanie mi ostatnio nie idzie. Wybieram po prostu na weekend książki grubsze i konkretne, a na tygodniu czytam coś lepszego, co nie obciąża też torebki. I skończyłam ja lekki i miły romans, do weekendu jest jeszcze chwila, a w oczy mi wpadła książka Hoover, za która zamiar miałam zabrać się już od jakiegoś czasu. Pierwszą część pamiętam i wspominam bardzo dobrze, ale nie ukrywam, że bez szczegółów. Byłam ciekawa czy da się ją czytać bez znajomości na świeżo tomu pierwszego(moim zdaniem da się).

"Błękit" - Nancy Bilyeau [trup z półki i podróż do przeszłości]

 Nie mogę sobie przypomnieć dlaczego kupiłam Błękit sądzę, że mogła mnie uwieść okładka, uwielbiam błękitne wzorki na porcelanie. Ba! Uwielbiam porcelanę, przypomnijcie mi proszę to, gdy będę narzekać na konieczność mycia tejże przed świętami. Sądzę, że kupiłam ją w 2020, gdy korzystałam ze smarta pandemicznego i szalałam na allegro. Książka trafiła na hałdę pod biurko i naprawdę ciężko mi powiedzieć kiedy bym się za nią zabrała. Na szczęście wylosowałam ją. No właśnie, na szczęście? Te moje trupy, prócz miłej podróży do przeszłości, lubię wspominać czas, gdy wycieczka do paczkomatu była pretekstem do wyrwania się z domu, spacery moje i siostry były haustem normalności. Czytanie po takim czasie od premiery sprawia, że zapominam co o tej książce mówiono, chociaż nie pamiętam aby zrobiła jakieś wielkie wow. Nie było o niej głośno… Czy słusznie?

 

"W sercu wroga" - Magdalena Wala [ Mazury 1944]

 Cała ta moja akcja trupów z półki to fajny pretekst do powrotów do książek, które już gniją na półce niepamięci. Mogę wtedy przypomnieć sobie, dlaczego chciałam je mieć, co się stało, że o nich zapomniałam, że nie przeczytałam od razu. Jeśli chodzi o tę książkę to sprawa jest prosta, lubię powieści autorki, chociaż nie ukrywam, że tęsknię za powieściami Wali w stylu Marianny ależ ta seria była dobra. Mam nadzieję, że jeszcze takie powieści wrócą. Nawet zaczęłam czytać tę książkę, ale rok temu miałam trudny okres w życiu, zaczynałam i przerywałam wiele książek, bo nie mogłam skupić się na fabule, zwłaszcza, że trochę mnie ten wątek rozczarował – niesprawiedliwie trochę – ale o tym może później.

 

"Suknia. Opowieść o królewskim ślubie" - Jennifer Robson [ Londyn w powojennych latach]

 Oj ciągle łapię się na tym, że jak pojawia się książka z Windsorami w tle to w te pędy zdobywam. Leżała ta książka od listopada 2021. Trafiła do słoika z trupami. Nie widziałam recenzji tej książki. Było o niej głośno w okolicach premiery, ludzie pokazywali ją, na listach do kupienia, ale finalnie nie wiedziałam o czym będzie. A okładka przedstawia nam księżniczkę Elżbietę i księcia Filipa. Od razu uprzedzę, Elżbieta będzie tu tylko we wspomnieniach, z oddali, to opowieść z królewskim ślubem w tle. Ciekawym tematu tego ślubu, polecam film na Netflixie o przygotowaniach do ślubu, o torcie, o sukni.

"Zbrodnie prawie doskonałe" - Iza Michalewicz [idealna książka dla wielbicieli kryminałów]

 Na listę trupów z półki książka Izy Michalewicz trafiła z dwóch powodów. Po pierwsze przeczytałam w tamtym roku zbiór jej felietonów. Po drugie, musiałam czytając o jakiejś zbrodni musiałam, któryś z fragmentów przeczytać i mi się podobało. Kiedy więc wylosowałam Zbrodnie prawie doskonałe byłam naprawdę zadowolona. Jestem w szoku, bo autorka porusza obszernie zbrodnię bardzo znaną, chwytliwą, a na okładce nie ma o tym słowa. Na nawet z tyłu, nie pada tak chwytliwe nazwisko. A może to ja jestem spaczona i tylko w mojej rodzinie sprawa morderstwa Jaroszewiczów jest ciekawa i idziemy za tym w ciemno(cześć Mamo!).

 

"Lecę. Piloci mi to powiedzieli" - Jan Pelczar [ lecę bo chcę]

 Kolejny trup jaki mi się trafił to reportaż o pilotach. Czy kupuję na ślepo reportaże? Nie! Czy planuję zrobić licencję pilota? Nie! Czy uważam, że znam się na lotnictwie, że mogłabym siedzieć w jakiejś komisji? A i owszem. Dodatkowo całe życie mieszkam na splunięcie od lotniska i kilka razy balon lub szybowiec prawie wleciały mi w dom. Lubię latać, lubię świat z lotu ptaka, bo lubię wysokość. Jednak nad jazdę autem przekładam rower, nie wiem co by si stało, gdybym miała wsiąść za stery samolotu. Jeszcze ten szybowiec brzmi ok, ale pięć godzin w powietrzu? A toaleta?  Jednak zawód pilota wydaje się tak elitarny, że naprawdę byłam ciekawa.