"Ostatnia iluzja" - Rhys Bowen [ Molly Murphy odsłona dziewiąta]

 

Oficyna Noir Sur Blanc oddaje do naszej dyspozycji dziewiąty tom przygód Molly Murphy. Z tego co sprawdzałam, nie jesteśmy jeszcze na półmetku tych historii, co naprawde napełnia mnie obawą, że nie dożyję końca tej serii, co byłoby dla mnie tragedią wielką, bo jestem uzależniona od tych książek. Jestem wielbicielką kryminałów retro a tak dobrych na polskim rynku jest bardzo niewiele, toteż na każdy rzucam się z ogromną radością. Ostatnia iluzja to książka do przeczytania w jeden dzień. Polecam przygody Molly na majówkę, będziecie zachwyceni, wiem co mówię, polecałam już tę serię wielu osobom i nikt nie składał reklamacji.  

 

"Migracje i nietolerancja" - Umberto Eco

 

Umberto Eco jest postacią kultową. W świecie bibliofilii jego teksty wciąż cieszą się popularnością, są wznawiane, a autor często cytowany. Wiadomo, że Imię róży to była taka kultowa książka i zaczytywały się nią rzesze czytelników, jednak ważne jest by poznać inną twórczość Eco. Cienka książeczka, którą trzymamy w rękach to kilka ważnych tekstów pisanych na przełomie wieków, gdy Europa stanęła przed nowym wyzwaniem. Gdy spojrzymy dwadzieścia lat wstecz towarzyszył nam lęk, że wraz z początkiem nowego milenium staną komputery, że świat który znamy przestanie istnieć. Takie obawy towarzyszyły pokoleniom przy takich granicznych datach, jednak za naszych czasów miało stać się coś spektakularnego. Czy dziś jest sens czytać te teksty, czy nie będziemy się śmiali się z własnych lęków?  

 

"W złotej klatce" - Rhys Bowen [ Molly Murphy wróciła]

Parę lat temu, gdy tylko odkryłam serię książek o Molly Murphy wpadłam jak śliwka w kompot, Matkosia moja też często dopytuje o kolejny tom. Niestety wychodzą raz w roku, co doprowadza mnie do płaczu. W serii wyszło już koło dwudziestu tomów, jak tak dalej pójdzie nie dożyję finału. Uwielbiam kryminały retro, a Rhys Bowen pisze jedne z najlepszych. Nie ucieka od ówczesnych czasów, pisze o prawach kobiet problemach Nowego Jorku, daje nam okazję do zanurzenia się totalnego w te czasy. No i kocham te okładki, sepia i zadziorna dziewczęca twarz na okładce. Skoro ongi zekranizowano Murdocha, może i Molly doczeka się swojego czasu na ekranie, bardzo bym chciała.  

"Dżender domowy i inne historie" - Hubert Klimko-Dobrzaniecki

Do Huberta Klimko-Dobrzanieckiego przekonałam się wiele lat temu, gdy jego powieść o banalnej okładce okazała się zupełnie niebanalna w treści. Później na moim DKK okazało się, że autor cieszy się wielką estymą wśród osób z naszego klubu, a ja obiecałam sobie, że będę baczniej śledziła rynek wydawniczy, w razie gdyby pojawiła się jakaś kolejna książka to będę miała rękę na pulsie. No i się udało. Trochę mina mi zrzedła, bo okazało się, że to zbiór opowiadań a ja dalej sceptycznie podchodzę do zbiorów, nie mogę się wciągnąć nigdy, po prostu co się wczytam, to już koniec. No ale trzeba było przeczytać, objętościowo nie jest to wielkie i ambitne zadanie.

"W co wierzy ten, kto nie wierzy" - Umberto Eco, Carlo Maria Martini [ znowu słowo na niedzielę ]

Kiedy tylko zobaczyłam zapowiedź książki z nazwiskiem Eco na okładce chciałam ją przeczytać, z ciekawości, bo kojarzę go jako autora wzbudzającego zachwyt, a którego twórczość znam raczej kiepsko. Nawet za bardzo nie czytałam opisu, po prostu się napaliłam. Okazało się, że W co wierzy ten, kto nie wierzy? To książka epistolarna, wznowienie korespondencji ukazującej się publicznie pomiędzy Eco a kardynałem Carlo Marią Martinim, nazywanym kardynałem dialogu. Listy te mają być dialogiem pomiędzy laikiem a człowiekiem, który swoje życie oparł na wierze w Boga, gdy słyszymy taką zapowiedź spodziewamy się raczej awantury, niż wyważonej rozmowy, okazuje się jednak, że można rozmawiać z szacunkiem i empatią, można opierać się na tych samych źródłach i dochodzić do innych wniosków, ale i przeciwnie wychodząc ze skrajnie różnych punktów dochodzić do podobnego wniosku. Niezwykle inspirująca, ale i wymagająca lektura.

"Milczysz moja śliczna" - Rhys Bowen [ siódmy tom przygód irlandzkiej dziewczyny w Nowym Jorku]

Wydaje mi się, że nasze pierwsze przygody z gatunkiem literackim definiują nasze upodobania. W kryminałach rozkochałam się czytając Agathę Christie, a więc kryminał klasyczny, niespieszny, klimatyczny. Bez morza krwi, akcji gnającej na łeb na szyję i tych wszystkich zabiegów w stylu „zabili go i uciekł”. Dlatego chyba z taką wielką chęcią sięgam po kryminał retro, nie jest to łatwy gatunek, bo nie jest wyczynem przeholować. Wymaga pracy, poznania realiów, ogromnej kwerendy i za to pokochałam serię o Molly Murphy, to była miłość od pierwszego tomu i muszę powiedzieć, że zaraziłam nią kilka osób. Jedyną wadą tej serii, jest że ukazują się raz w roku. Tych tomów jest kilkanaście, boję się że nie dożyję finału. To kara za to, że śmiałam się z emerytek, że nie dożyją końca Mody na sukces, mam za swoje. Rhys Bowen nie zawodzi

"Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną" - Dorota Masłowska [ narkotyczny język człowieka XXI wieku ]

O tej książce słyszałam długo. Bardzo długo. Jeszcze dłużej przeleżała przy łóżku i ciągle bałam się zabrać za tę kultową powieść, która chyba najwięcej sławy przyniosła Dorocie Masłowskiej. Nie wiedziałam czego się spodziewać. Dopiero artykuł w ostatnim numerze magazynu Książki skłonił mnie do sięgnięcia po tę książkę. Każda strona była zaskoczeniem. Wydawnictwo Noir sur Blanc stawia na prostotę, tak jakby komunikowało – czytasz na własną odpowiedzialność. Czytałam tę książkę przez kilka dni. To odkładałam, to brałam się na nową, czasami brnęłam, niekiedy wprost leciałam przez tekst. Książka nagrodzona Paszportem polityki i Nagrodą Nike, od publiczności. Dorota Masłowska to jedna z popularniejszych pisarek, więc naprawdę nastawiłam się na arcydzieło.

"Dublin, moja miłość" - Rhys Bowen [ Molly Murphy znów w akcji ]

Dwa lata temu tak przypadkiem sięgnęłam po serię o Molly Murphy. W 2013 roku wydano dwa tomy i każdy kolejny rok przynosił nam jeden tom o przygodach Molly Murphy. To jest mój główny zarzut dotyczący tej serii.  Jeżeli wydawnictwo nie przyspieszy, to ja najprawdopodobniej nie dożyję finału. Według moich pobieżnych i szybkich kalkulacji, finałowy tom ukaże się w Polsce za jakąś dekadę. Niektórych autorów wydaje się w takich ilościach, ze czytelnik ma po kokardę, tymczasem Molly Murphy wzbudza ogromny niedosyt. Płakać mi się chce jak pomyślę, że przez następny rok nie będę wiedziała co słychać o u mojej ukochanej bohaterki kryminałów retro.

"O mój ukochany" - Rhys Bowen {Molly Murphy w akcji]

Zanim wszyscy podsumują czytelniczy kwiecień, chciałabym się podzielić z Wami refleksjami po lekturze piątego już tomu, jednej z moich ukochanych serii kryminałów retro. Seria o rudowłosej Molly Murphy to stosunkowo świeża miłość, odkryłam ją niespełna rok temu i od pierwszego tomu się zakochałam. Boję się jednak, że przy tej prędkości wydawania, nie dożyję finału. No, ale jutra może nie być, lepiej cieszyć się tym co mamy. A mamy piąty tom pod tytułem O mój ukochany, ci którzy czytali tom czwarty będą zaintrygowani tytułem, bo w końcu w uczuciowym życiu Molly zaszła niemalże rewolucja.