żyję!!

Oj dawno takiego zastoju nie było! Zmierza ku końcowi, bo znowu!! się zaczytałam, jedna z książek tak mnie porwała, że mam nawet cichą nadzieję, że będzie o 18 padać i na tenisa nie pójdziemy.

A prócz pracy, bo niestety przez nią jest mnie mniej, to najbardziej porywa mnie tenis i piłka nożna.

Jednak, gdy dziś poczułam to uczucie zaczytania zobaczyłam jak mi tego brakowało!

 

 


Najpóźniej jutro przeczytacie co mnie tak porwało ;)

Wesołych Świąt 2015

Drodzy czytelnicy, przyjaciele, wszyscy, którzy czytacie tego posta i zaglądacie na bloga.

Bez Was to miejsce byłoby uboższe. 

W ten wyjątkowy czas chcę Wam, życzyć spokojnych Świąt, rodzinnej atmosfery, radości z przebywania z tymi, których kochacie. Żebyście odpoczęli, znaleźli chwilę na wyciszenie i zadumę.

Żebyście byli szczęśliwi, a ten czas był dla Was czasem radości!!!

Wszystkiego co najlepsze!! Bo Święta, to nie prezenty, nie ma większego daru, niż obecność tych, których kochacie!!!

Ząbkowanie

Pomyślicie sobie, że mam schizofrenię, niby stara panna, niby czynnik aspołeczny a tutaj jakieś niemowlę ząbkujące się pałęta.

Uspokoję Was, pod tym względem wszystko w porządku. Niestety nie ząbkuje żadne z moich dzieci, z tej prostej przyczyny, że nie mam dzieci. Za to mam niepokorne zęby mądrości, które już od 8 lat rujnują mi życie, bo jak jest ich cztery, a w roku cztery kwartały, tak w każdym kwartale któryś szkodnik musi mnie wymęczyć. Tym razem lewa strona szczęki nie daje o sobie zapomnieć. Jak do tej pory byłam wraz z mym dentystą przeciwniczką wyrywania zdrowych zębów, tak po wypłacie idę na rtg i żuchwy i szczęki i szukam chirurga szczękowego, niech wyrwie w diabły. I czekam aż będę już w tak nobliwym wieku, że będzie mi wypadało mieć sztuczną szczękę. Gwiżdżę na to, że mam solidne zęby po mieczu a mój Rodziciel w wieku zacnym lat 65 ma wszystkie swoje zęby. Ja chcę mieć spokój.

Dlaczego na blogu książkowym piszę o takich sprawach? Bo chcę się wytłumaczyć z braku recenzji.

Teraz zaraz włączę sobie serial jakiś i będę haftować… bo na razie nie mogę za długo skupić się na czytaniu…

 Niedzielnym popołudnie wyhaftowałam taki drobiażdżek, który wymaga obróbki i poleci do bardzo bliskiej mi osoby jako prezent – docelowo zakładka.

Wzór dostałam od jednej blogerki bo zakochałam się w tym króliczku.

A niedługo wrócę do równowagi, chwycę za kijki i będę się audiobookować.

Jakoś obrzydliwie optymistycznie to wszystko brzmi. Nie w moim stylu. Co to ząbkowanie robi z człowieka…. Ale zawsze to 4 zęby, nie trzydzieści…

Jadę!!!

Dam Wam trochę spokoju ode mnie, bo jadę na Zachód, laptopa nie biorę, chociaż kilka książek przemycam, jakaś okazja do czytania się przecież na pewno znajdzie…

Jadę ożenić tego mojego brata.

Może nie odpocznę – bo kiedy

Raczej nie potańczę, albowiem uważam, że w tańcu wyglądam jak debil. Tzn jeszcze bardziej niż zwykle…

Poczytać też nie poczytam.

Może Remarqua upoluję bo w Lublinie nie dostałam :P

Rycerza na białym koniu też nie wyrwę, bo żadna ze mnie księżniczka ze bajki….

Ale może zintegruję się z ludźmi, na moment przestanę być aspołeczna.

Odwiedzę Wrocław.

Zmienię krajobraz, aby wrócić do Was pełna energii, optymizmu raczej nie – w aż takie cuda nie wierzę…. :P

Ogólnie – trzeba jechać to jadę :P

Z recenzją Zafona Wrócę na pewno :P

Kibicujemy

Wiem, że wielu Was nie interesuje się piłką nożną.
Chyba dałam się poznać jako kibol, a jako taki osobnik wczoraj rozpoczęły się dla mnie dni świąteczne, będę mogła do oporu kontemplować piękną grę, napawać się emocjami i kibicować...

W kibicowaniu ważne jest aby na początku się wczuć... mecz ogląda się w calości, od wyjścia na murawę, hymnu, grę, przerwę, aż do ostatniego gwizdka....

A jeszcze wcześniej zaczyna się malowanie paznokci w barwy flagi, u mnie tylko Polska i Hiszpania

Tak się przygotowywałam do wczorajszego meczu, który wyjątkowo oglądałam z Siostrą bo tam można wypić i zakląć szpetnie z emocji, niestety w moim przyzwoitym domu rodzinnym oba zachowania są piętnowane....




A tak kibicowałyśmy

Niestety obok wymienionych zalet kibicowania u Siostry, jest jedna spora wada, z mojej Siostry żaden kibic i ona naprawdę się nie zna, obce są dla niej konsekwencje czerwonej kartki, rzutu karnego, faulu spalonego i innych piłkarskich "zawiłości"

O taktyce i stylu gry nie ma co nawet rozmawiać....

Co nie zmienia faktu, że bawiłyśmy się przednio

Ale mecz Hiszpanów na pewno oglądnę już u siebie na swoich śmieciach, chyba na pewno...

paznokcie - wersja próbna już była robiona




Teraz kawka, śniadanko książka(bo dziś "Dziewczynę z sąsiedztwa" muszę skończyć i mecze.... nie wiem czy do siostry znowu nie pójdę....
Chociaż Ona kibicując I raz chyba w swym życiu, no może drugi, srodze się zawiodła....

XVII 30 dni z książkami i prywaty nieco :)

Dzień 17 - Książka, którą sfilmowano i zrobiono to źle

Chyba każda ekranizacja niesie ze sobą jakieś rozczarowanie. Do dziś czuję gorycz zawodu, gdy tak oczekiwałam filmowej wersji Walentynek w ekranizacji "Komnaty Tajemnic" i czekałam jak na Godota. Ten tradycyjnie się nie zjawił....

Każdą ekranizację, którą wymieniłam wczoraj mogłabym wpisać i tutaj. Bo w "Przeminęło z wiatrem" było za mało Ellen, a Melania była piękna, ale jej charakter zubożono. "Anię z Zielonego Wzgórza" haniebnie zmieniono. Haniebnie i niepotrzebnie. "Rozważna i romantyczna", aktorzy są świetni, ale nie da się zaprzeczyć, że za starzy. Nawet do ekranizacji "Władcy Pierścieni" można sie przyczepić, a może zwłaszcza do tej ekranizacji.

Mola książkowego się nie zadowoli. Jest stałym klientem, bo większość z Nas pójdzie zobaczyć ekranizację ukochanej książki, ale jest pewne, ze znajdzie wiele, wiele niedociągnięć i krytyka będzie tematem niewyczerpanym.

A tak przy okazji chciałabym się podzielić ogromną radością z powodu wygranego przez Real mój ukochany meczu. Wybrałam idealną lekturę na wczorajszy dzień. Czytałam "Starcie królów" i "Anatomię zwycięzcy". :P

Wiem, że to jeszcze niczego nie przesądza, ale raduje mnie bardzo. Szkoda, że nie było powtórki z Pasillo. Czyli szpaleru, jakim uhonorowała Barcelona, przybywając na Bernabeu mistrza(bo Real był już mistrzem Hiszpanii, mimo że do końca Ligii brakowało kilka rozgrywek. Ale przewaga punktów była taka, że nikt nie mógł zagrozić Królewskim). szpaler - pasillo był przepięknym wydarzeniem, do dziś suszę zęby na samo wspomnienie. Chociaż wtedy Barcelona nie pokazała honoru, oj nie... głośno było wtedy o barcelońskiej hańbie, o braku honoru piłkarzy, którzy nie mieli tyle odwagi, aby wypić piwo, którego sami nawarzyli... a później mi się ludzie dziwią, że wygłaszam twierdzenia, które wygłaszam...

Ale wygrane Gran Derby tylko nas zbliża do tytułu, nie jest równoznaczne z fiestą na Cibeles. To tylko kolejny krok... oby cel nie uciekł :)

Poupajam się wspomnieniem owego pasillo historico.... powspominam młodość, stare dobre czasy, oby wracały

Nadal zdechalm, ale umiera mi się już przyjemniej. Male świnki mi w tym towarzyszą :P

Wiosna, wiosna ach! to Ty!

Nie samym czytaniem i pracą żyje człowiek.

Zwłaszcza gdy cieplejszy wieje wiatr!! Spędziłam dzisiaj bardzo pracowity roboczy dzień, zagrzebana po uszy w tony papierów, mam pocięte przez papier ręce i momentami wszystko skakało mi przed oczami.

Nie mogłam po powrocie zanurzyć się więc w lekturze bo by oczodoły mi puste zostały, a gałki w liczbie sztuk dwóch porzuciłyby mnie i poszły w świat. Aby do tego nie dopuścić, postanowiłam zainaugurować sezon nordic walkingowy. Wzięłam audiobooka Christie w uszy, kijaszki w dłoń i wyruszyłam na godzinny szybki spacer. Zrobiłam jakieś 5 lub więcej kilometrów.

Jutro oczywiście powtórka!! Na szczęście nie pracuję już w tym miejscu które zwałam obozem pracy, bo moim zdaniem atmosfera była zbliżona, mam normalne godziny pracy i mogę popołudniu normalnie spacerować.

I zadawać kłam stwierdzeniu, że Polacy są gnuśni i się nie ruszają.

Nie lubię stereotypów, może dlatego że kilku zadaję kłam :p czytam, ruszam się i jestem ze wsi a nie uważam się za ciemnogrodzianina. I każdy taki stereotyp mnie drażni!!!

Dzięki kijkom będę miała okazję zapoznać się z audiobookami, bo w domu nie mogę się na słuchaniu skupić. I w ten sposób mam nadzieję nadrobić twórczość Agaty Christie.

Rok 2011 – misja zakończona

Rok 2011 dobiega końca. Rok ważny, dla mnie prywatnie, rok którego połowa upłynęła w cieniu magisterki, która zaprzątała moje myśli a naukowe mądre dzieła zalegały wszędzie i monopolizowały mój czas. Druga połowa roku, to rozpoczynanie nowych, kolejnych etapów życia, stawianie pierwszych, najtrudniejszych kroków. To udany rok, bo wciąż jestem otoczona ludźmi których kocham, bez której nie wyobrażam sobie mojej egzystencji, przyjazne dusze raczej dochodziły, niż odchodziły, wyłączając jeden zawód, który mam nadzieję wypleni ze mnie naiwność i otwieranie się przed drugim człowiekiem, takie dziecięco naiwne też mnie wzmocnił. Jestem mądrzejsza o 12 miesięcy, o 12 miesięcy szczęśliwsza i co tu dużo kryć bardziej oczytana. Są postępy! W roku 2010 wg bloga przeczytałam 70 nowych książek, w tym roku według Pólki wyzwania 52 tych książek było 132, ale już widzę, że było ich około 150, samych nowości!! Bo początkowo nie wszystkie tak tagowałam. Dodając do tego powtórki i moje naukowe tomiszcza spokojnie przekroczyłam 200 i zbliżyłam się do mojego idealnego życia, życia w książkach, w mojej ukochanej dziupli wypchanej książkami, bo tak mniej więcej, bo jeszcze kilku nie obfotografowałam, nie wszystkie wpychałam w stosy, więc tak mniej więcej 240!! 0_0 książek adoptowałam. W domu to by mnie zabili… i już wiem dlaczego moje półki trzeszczą….
Sprostałam wiec wyzwaniu 52 książki w rok :D a także wyzwaniu, które zakładało przeczytanie o ileś książek więcej niż w roku poprzednim... ja chciałam przeczytać coś koło 90, a też pozytywnie było i lepiej. Chyba pisałam, że 52 książki to miałam już jakiś czas temu... O filmach i serialach sie rozpisywać nie będę tak jak i o wypiekach oraz robótkach, jakoś mało o tym pisze, nie ma czego podsumowywać za bardzo :P

Ciężko mi powiedzieć i ocenić, która książka była dla mnie książką roku 2011. Na pewno wielkie wrażenie wywarła na mnie „Biała jak mleko, czerwona jak krew”, pokochałam „Ksiedza Rafała”, ucieszyłam się z finału „Cukierni pod Amorem”, „Trylogia Arturiańska” była dla mnie przeżyciem i czymś nowym. Jodi Picoult też nie zawodziła, w tym roku wczytywałam się w kryminały, Murdoch, czy „Spójrz na mnie” to chyba moi faworyci. Nie zawiedli mnie też Hołownia i Zafon, inne gatunki, ale pozytywne wrażenia jednakie ;) Wielkie wrażenie, pod którym byłam długo to „Kat z Listy Schindlera”<

Przepraszam, ale nie jestem w stanie wymienić wszystkich tych książek, które zrobiły na mnie pozytywne wrażenie. Było ich naprawdę wiele.

Jeśli chodzi o najgorsze książki z roku 2011, to wspominany kilka notek temu „Sekretnik”, zresztą na tej autorce się zawiodłam, ale na szczęście w tym roku odkryłam tylu pozytywnych polskich autorów, że na pewno nie porzucę polskiej literatury. Zawód sprawiła mi „Ania z Wyspy księcia Edwarda”, dlatego, że tyle po niej oczekiwałam… ale nie zasługuje na tytuł najgorszej ksiażki roku i chyba już zawsze ta książka będzie mi się dobrze kojarzyła… mimo wszystko. I chyba szkoda czasu na rozprawianie o książkach złych, lepiej mi się mówi o tych pozytywach i mam nadzieję, ze tak upłynie ten nadchodzący rok :)


Wam Moi Drodzy chciałabym życzyć tego co sobie... dużo czasu na czytanie a jako miły dodatek dużo zdrowia, szczęścia, obecności bliskich, miłości przyjaciół i jak to p. Maria Czubaszek wczoraj sobie życzyła... żeby nas wzdęło od pieniędzy(które można wydać na książki).

Obyśmy za rok spotkali się tylko w szerszym gronie ;) ale równie miłym

Lublin - oficjalnie

Jutro oficjalnie jadę do Lublina spędzę tam prawie trzy dni więc jeśli któryś z książkowych moli lubelskich miałby ochotę na kawę, proszę o mejlowy kontakt, ja pocztę sprawdzam w telefonie(a nie wiem czy laptopa wezmę) więc jestem na bieżąco.