Pokazywanie postów oznaczonych etykietą top10. Pokaż wszystkie posty

piątek, 16 listopada 2012

Top 10 - ksiązki które chciałabym dostać w prezencie

Top 10 to akcja, przy okazji której na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - wypatruj nowych tematów. Akcja organizowana jest na blogu kreatywa.

Jestem złym człowiekiem, publikuję listę celowo. Bo w listopadzie mam i imieniny i urodziny, że nie wspomnę o nadchodzących mikołajkach i świętach. Może ktoś szukając inspiracji, zaglądnie tu.

Więc ułatwię zadanie.

Kolejność dowolna

Niezwykłe kobiety Romanowów. Od świetności do rewolucji

Między początkiem lat 50. XIX wieku a końcem lat 20. XX wieku Rosja przeszła potężną transformację, a świetność imperium carów ustąpiła miejsca chaosowi rewolucji, z której wyłonił się Związek Radziecki. W oku cyklonu znalazły się cztery kobiety z carskiej dynastii: Maria Aleksandrowna i Olga Konstantynowna, od urodzenia należały do rodu Romanowów, cechowały je siła charakteru i altruistyczne usposobienie. Maria Fiodorowna, matka nieszczęsnego cara Mikołaja II, choć doskonale spełniała obowiązki wielkiej cesarzowej, w głębi duszy zawsze drżała o własne dzieci. Maria Pawłowna zaś, ambitna i uparta, była wieloletnią rywalką carycy Aleksandry, zabitej przez bolszewików. Kobiety te, słynące ze swej urody i elegancji, bogactwa i potęgi, rozkoszowały się przywilejami i wiodły życie w luksusie niemającym sobie równych. Wszystko zmieniła rewolucja. Pamiętniki i listy ludzi tamtych czasów oraz samych bohaterek stanowią niezwykłe świadectwo dramatów politycznych i osobistych, które stały się udziałem niezwykłych kobiet Romanowów.

Słówko ode mnie, czyli Dlaczego. Otóż... uwielbiam historię Rosji, moją Biblią jest książka prof. Bazylowa. Jestem historykiem-amatorem. Ale uwielbiam zmierzch dynastii Romanowów. Uwielbiam. A kobiety, ostatnie kobiety Romanowów, były niezwykłe. Chciałam poczytać o nich więcej. Książkę widziałam w lubelskim empiku i miałam kupić ją sobie zamiast racji żywnościowych... ale dostałam opieprz, więc wyszłam z niczym :(

Pierwsze damy II Rzeczpospolitej

Czy prezydentowa może kochać i być kochaną bez szkody dla ojczyzny? Adiutant pomylił drzwi. Wraz z generałem Wieniawą-Długoszowskim wkroczył do gabinetu prezydentowej Wojciechowskiej. Oboje się nie znosili. Rozmowa trwała tylko kilka minut. Wściekły generał po chwili wybiegł z gabinetu. Kilka godzin później padły pierwsze strzały. Rozpoczął się zamach stanu. Wszyscy wiedzieli, że Piłsudskiemu się nie odmawia. Ale nie Ignacy Mościcki. Ten jak na złość nie chciał się dać przekonać do prezydentury. Marszałek miał jednak tajną broń. Telefon do Michaliny wystarczył. Mościcki zgodził się po paru minutach rozmowy z żoną. Ślub prezydenta Józef Piłsudski komentował grubiańsko: „Jeśli chcesz się napić piwa, to czy od razu musisz kupować cały browar?”. A za plecami Marii prowadzono dziesiątki rozmów: Czy prezydent zdradził żonę? A może to żona zdradza prezydenta i wraz ze swoim kochankiem rządzi państwem? Czy młodej żonie przystoi przyjmować króla Rumunii w prywatnych pokojach? Żadna z pierwszych dam drugiej Rzeczpospolitej nie miała łatwego życia. Świat między wojnami nie był przyjaznym miejscem dla kobiet. Skomplikowane i tajemnicze losy polskich prezydentowych po raz pierwszy zebrane w jednej książce oddają klimat tych czasów. Rauty, bale, uroczystości, ale i ludzka zawiść i wielka polityka. Czy w takim miejscu znajdzie się miejsce na autentyczną namiętność i prawdziwe uczucia?

Dlaczego? Jak wyżej. Uwielbiam historię. Historię XX-lecia międzywojennego, nieco mniej(nie wiecie ile krwi mi napsuł samorząd terytorialny tamtych czasów, gdy pisałam pracę magisterską), ale od momentu gdy zobaczyłam zapowiedź tej książki napaliłam się na nią jak szczerbaty na suchary. Mam z tej serii znaku "Dziewczyny wojenne"(genialne!!) i "Kobiety dyktatorów"(już ponad poł roku czekają aż się zlituję, ale stoją na półce historycznej i biograficznej - bardzo wysoko)

Pół życia

Najnowsza powieść autorki międzynarodowych bestsellerów! Picoult po mistrzowsku zgłębia naturę rodziny: miłość oraz siłę – i cenę, jaką czasem trzeba za nie zapłacić. Luke Warren jest badaczem wilków. Pisze o nich, studiuje ich zachowania, a kiedyś nawet z nimi zamieszkał. Pod wieloma względami są mu bliższe niż własna rodzina, z którą właściwie nie ma kontaktu, odkąd żona go rzuciła, a syn Edward wyjechał. Niespodziewanie Luke zostaje ciężko ranny w wypadku samochodowym, a wraz z nim siostra Edwarda, Cara. Nagle wszystko się zmienia: Edward musi wrócić do domu, który opuścił przed laty, i razem z siostrą podjąć decyzję co do leczenia ojca. Nie ma łatwych odpowiedzi, za to pojawiają się pytania: jakie tajemnice skrywa przed sobą rodzeństwo? Co stoi za pragnieniem, by pozwolić ojcu umrzeć… lub utrzymać go przy życiu za wszelką cenę? Czego życzyłby sobie sam Luke? I przede wszystkim, na ile zapomnieli to, o czym zawsze pamięta wilk: że członkowie stada potrzebują siebie nawzajem, a przetrwanie czasem idzie w parze z ofiarą?

Nie muszę chyba wyjaśniać? Mam i czytałam wszystkie książki Picoult. Jakżebym miała tą przegapić

Trafny wybór

Barry nie żyje. Ta niespodziewana śmierć pogrąża Pagford w chaosie. Na jaw wychodzą tajemnice mieszkańców. Urocze miasteczko z brukowanym rynkiem i wiekowym opactwem już nigdy nie będzie takie jak dotąd. Wybucha wojna bogatych z biednymi, nastolatków z rodzicami, wojna żon z mężami i nauczycieli z uczniami. Kto przejmie władzę po Barrym? Jak daleko się posunie w tym zaciekłym konflikcie? Pełna czarnego humoru, błyskotliwa i prowokująca wielka powieść o małym miasteczku.

Chciałabym po prostu przeczytać ta książkę....

Zima świata

Akcja książki rozpoczyna się w momencie dojścia Hitlera do władzy w 1933 roku, kilka lat po wydarzeniach opisanych w UPADKU GIGANTÓW. Pojawiają się tu postacie, których losy składały się na fabułę tamtej książki, a także ich dorastające i dorosłe dzieci. W Niemczech mnożą się akty przemocy wobec Żydów, represje wobec politycznych przeciwników partii nazistowskiej. Rodziny von Ulrichów i Francków czynnie przeciwstawiają się nazistom i płacą za to najwyższą cenę. Wołodia, syn Grigorija Peszkowa, attache przy ambasadzie radzieckiej w Berlinie, prowadzi działalność wywiadowczą, werbując niemieckich informatorów. Jednym z nich jest Werner Franck. Drugi z braci Peszkowów, Lew, realizuje swoje marzenie – emigruje do Ameryki i zdobywa fortunę. Jego córka Daisy przyjeżdża do Londynu, gdzie poznaje sympatyzującą z faszystami rodzinę hrabiego Fitzherberta. Uwodzi syna hrabiego, zostaje jego żoną. Na uroczystym balu w Cambridge poznaje Lloyda Williamsa, który zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Daisy nie odwzajemnia jego uczucia. Zrozpaczony Lloyd wyjeżdża do Hiszpanii i zgłasza się jako ochotnik do brygad międzynarodowych. Tuż przed wybuchem II wojny światowej los ponownie zetknie go z Daisy...

Dwa lata temu porwałam tom pierwszy. Mimo pewnych niedostatków, dobrze mi się czytało. Jestem ciekawa dalszego ciągu.... zwłaszcza, że czasy są bardzo ciekawe. idealne do dobrej powieści historycznej.

El Clasico. FC Barcelona kontra Real Madryt

FC Barcelona i Real Madryt, dwa najpotężniejsze i najpopularniejsze kluby piłkarskie świata, toczą najbardziej zażartą rywalizację na naszej planecie. Sedno tego współzawodnictwa, daleko wykraczającego poza granice sportu, tkwi w historii Hiszpanii. El Clasico sięga do korzeni rywalizacji między piłkarskimi potęgami, opisując jej przebieg, rysując charaktery uczestników, przywołując krytyczne momenty w historii obu klubów, takie jak wojna domowa, 40 lat faszyzmu, morderstwa prezesów obu klubów, porwania graczy… W książce znalazły się wywiady z gwiazdorami tej rywalizacji, takimi jak: Luis Figo i Christo Stoiczkow (dwiema najbardziej znienawidzonymi postaciami z obu klubów), Joan Laporta (prezes FC Barcelona, pod którego rządami klub odnosił największe sukcesy, ale też symbol katalońskiego separatyzmu), a także liczni eksgracze, ekstrenerzy, agenci, sędziowie, kibice, dziennikarze, historycy, artyści, i znane postacie kibicujące obu klubom. El Clasico to sportowa historia, której bohaterowie, jak np. Leo Messi i Cristiano Ronaldo, Jose Mourinho czy Pep Guardiola, rozpoznawani są na całym świecie, ale także opowieść o kraju, przez który przebiegają głębokie podziały.

Piłka nożna to moja wielka słabośc. Sercem i duszą, o ciele nie wspomnę kibicuję Realowi Madryt. Gran Derby, Derby Europy, zaś to coś więcej niż rywalizacja na boisku, to cała ceremonia, angażująca kibiców Europy, bo albo ktoś jest z nami, albo przeciwko :P

Zakręty losu. Trylogia.

Lubię romanse, a dużo dobrego o tej Trylogii słyszałam. Chciałabym przeczytać.

Kłamstwa

Rodzinne historie są nakreślone na piasku, nie wykute kamieniu… Poruszająca opowieść o zaufaniu, zdradzie i wybaczeniu… Maya i Rebecca Ward są siostrami i cenionymi lekarkami. Podczas gdy Maya ogranicza się do spokojnej praktyki prowadzonej wspólnie z mężem Adamem, Rebecca lubi ryzyko i ekstremalne sytuacje. Gdy w wybrzeże Karoliny Północnej uderza potężny huragan, Rebecca i Adam nakłaniają Mayę do uczestnictwa w akcji ratowniczej. Maya bez reszty oddaje się niesieniu pomocy poszkodowanym, ale helikopter, którym transportuje rannych do szpitala, wpada do wezbranej rzeki. Wydaje się, że katastrofy nikt nie przeżył. W obliczu straty, Rebecca i Adam zbliżają się do siebie – najpierw szukając pocieszenia, potem namiętności. Nie wiedzą, że kilka mil od cywilizacji ranna Maya utknęła wśród obcych ludzi, którym być może nie powinna ufać. Czy z dala od siostry, zawsze spieszącej jej na ratunek, Maya odnajdzie odwagę, by się ratować?

Tak jak w przypadku Jodie.... Tej mi brakuje do kompletu

Isabel Allende

O tych książkach słyszałam dużo dobrego, Autorkę poznałam, spodobał mi się jej sposób pisania. Więc dlaczego nie.

Łuk triumfalny

Jedna z najbardziej znanych powieści E. Marii Remarque'a Łuk triumfalny, powieść z roku 1946, przedstawia dramatyczne losy niemieckiego emigranta w Paryżu tuż przed wybuchem II wojny światowej. Ravic - pod takim nazwiskiem ukrywa się główny bohater - jest lekarzem i nielegalnie przeprowadza operacje w cieszącej się dobrą opinią klinice. Pewnego dnia poznaje przypadkiem kobietę, która wypełni jego puste - jak już mu się wydawało - życie. Ale innego dnia spotka, również przypadkiem, gestapowca, który go kiedyś torturował. Rozliczenie się z dramatyczną przeszłością - jakkolwiek okrutne - uwolni Ravica na nowo. "Człowiek może wiele wytrzymać" - z tą myślą wyruszy w niepewną, przymusową drogę do obozu dla uchodźców.

Już tyle dobrego słyszałam.... tyle razy byłam bliska zakupu. I ciągle coś mi ten zakup udaremnia... a silną potrzebę posiadania tej książki czuję.

Ograniczyłam się do 10 punktów. A było ciężko...

niedziela, 25 marca 2012

Top 10: ulubieni bohaterowie filmów i seriali

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu ulubionych bohaterów filmów i seriali!

Jako że jesteeem nałogowym oglądaczem seriali i filmów wszelakich, wybór topki spędzał mi sen z powiek. Postanowiłam ograniczyć się do seriali bardziej współczesnych i filmów które nie są ekranizacjami.

Po pierwsze

Will Gardner – przystojny adwokat z serialu Good Wife. Można powiedzieć mój kolega po fachu, którego po prostu uwielbiam. Jest przebiegły, cholernie inteligentny. Widzę pasję z jaką wykonuje swój zawód. Kibicowałam jego miłości… Niestety… Zdaję sobie sprawę, że nie jest aniołem i często jego motywy są niskie, ale samymi ideami niestety nie wyżyje….

Chandler Bing – od jakiegoś czasu śmieję się, że ten człowiek jest moim mistrzem i wszelkie zażalenia jeśli chodzi o moje głupie poczucie humoru, sarkazm i ironie należy kierować właśnie do Chandlera, który mnie nauczył takiego stylu bycia. Wprawdzie on przy Monice się nieco wyrobił i wyporządniał. Ja nie zamierzam :P

Vincent Nigel-Murray – kochałam go i szczerze opłakałam. Uwielbiałam tego genialnego chłopaka, który na stres reagował tak jak ja, recytowaniem nieistotnych ciekawostek historycznych, próbując wiedzą przykryć zakłopotanie. To że go zabito uważam za skandal, grandę i ehhh. Nawet Zacka tak nie lubiłam chociaż dobre dwa sezony za nim tęskniłam…

Jack Hodgins. – po pierwsze – pasja. Uwielbiam ludzi z pasją, a pan od robaków jest ucieleśnieniem moich marzeń, kocham jego poczucie humoru, szalone eksperymenty, bycie królem laboratorium. Angela ma farta. To pewne!

Preston Burke – Według mnie mężczyzna idealny serialu Chirurdzy. Uważałam, że Cristina jest głupia. Akceptował wszystkie jej dziwactwa, wspierał. Był przyjacielem, mentorem, ale też partnerem. Ale my baby potrafimy być głupie i nie doceniamy.

Dereck Shepherd – McBoskiego nie da się nie kochać. Wiem, że są niewiasty, które nie podzielają tego silnego uczucia, co z jednej strony rozumiem, ale Serek tak potrafi popatrzeć, że kolana miękną. No i genialny jest a to zawsze mnie kręci :D

Nielegalnie wbiję w jedną kategorię. Chłopcy z Czasu Honoru. Najmniej lubię Bronka, wiec rozpisywać się nie będę. Ale Janka, Władka i Michała po prostu uwielbiam, teraz za sprawą książki mego Syna robię powtórkę serialu i normalnie każdorazowo krew mi się ścina w żyłach, adrenalina skacze a ja przeżywam, jak głupek.

Lars Rainer. – Geniusz zła. Dla odmiany czarny charakter serialu. Stara się zniszczyć polskie podziemie, jest przebiegły jak lis, też zdolny i inteligentny i naprawdę świetnie mu to niszczenie idzie… tylko że historia napisała inny scenariusz…

Walter Fane – wiem, że miałam pominąć ekranizację, ale „Malowany welon” jest specyficznym filmem, niby na motywach książki, jednak wiele wątków zmieniono. I bardzo zmieniono również postać Waltera, ten filmowy jest mężczyzną idealnym. Nieśmiały i zakochany do szaleństwa w kobiecie która widzi w nim tylko ciamajdę. Jednak on robi wszystko by ją uszczęśliwić. DO czasu, gdy dowiaduje się że przyprawiała mu rogi zabiera ją na prowincje do ogarniętych epidemią cholery Piździchowic, wydaje się że na pewną śmierć. Bardzo prawdopodobnym się wydaje, że nie przeżyje ani on, ani ona. I wten sposób Walter ukarze i siebie i Kitty. Jeśli nie widzieliście tego filmu polecam z całego serca. Nic nie poradzę, sama jestem życiową ciamajda i dlatego tak lubię takich właśnie mężczyzn. Mówią, że ciągnie swój do swego :P Film obfituje w piękne zdjęcia i niesamowicie rozczulające sceny. Z Walterem w roli głównej : )

Merlin i Artur. Merlin to moja świeża – stosunkowo – serialowa miłość i uwielbiam tych bohaterów. Wzruszam się i zaśmiewam do łez – na przemian : )

źrodła obrazków
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]

piątek, 24 lutego 2012

Top 10: pisarze, którzy powinni wydać nowe książki

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu pisarzy, którzy powinni wydać nowe książki!

Oj to będzie dylemat. Do tej topki przystępuję z mętlikiem w głowie, ale postaram się ułożyć w głowie autorów, którzy mogą jeszcze coś napisać, bo żyją, wiec póki życia, póty nadziei, jak mawia ludowa mądrość.

Carlos Ruiz Zafon.
Bardzo nie lubię mieć świadomości, że nie mam na półce żadnej książki tego autora do odkrycia. Niby wiem, ze w Hiszpanii coś tam wydano, ale w oryginale to ja powinnam zgłębiać z tuzin hiszpańskich ustaw, nie bardzo mogę i powinnam brać się za literaturę. Zafon jest autorem, którego czytam nałogowo i czytać mogłabym prawie non stop.

Wojciech Cejrowski
Za mało! Tych starszych książek nie mogę dostać. A te podróżnicze mam i uwielbiam. Wszystkie! Często mam podobne poglądy co p. Wojciech, jestem konserwatywna, wiec to co innych w autorze drażni, mi absolutnie nie przeszkadza, lubię Jego programy, chciałabym więcej poczytać o miejscach w których był.

Anna J. Szepielak
Książka „Zamówienie z Francji” wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie, byłam jedną z namawiaczek do napisania prequela, nie udało się… na razie!! Dlatego czekam na zapowiadaną, chociażby u Sabinki(co mnie bardzo ucieszyło) książkę i czekam nie tylko na tą jedną, mam nadzieję że na dwóch się nie skończy : )

Elżbieta Cherezińska
Namówiona zostałam na tą autorkę na forum i wsiąkłam, teraz kolejne tomy sagi Sigrun na mnie patrzą tęsknie a ja się zastanawiam i boję co będzie jak to się skończy, co ja będę czytała…

J.K. Rowling
Wiem, że to się powtarza, ja również chciałabym aby Hogwart trwał, żebym nie musiała opuszczać tego świata. Chciałabym może poczytać o losach Huncwotów(wtedy na pewno byłby Snape : P ). Ale miło powitałabym również coś nie z potterowskiego świata. Z ciekawości.

Szymon Hołownia.
Alles klar. Wprawdzie boję się każdej kolejnej książki, czy da radę utrzymać poziom, ale jak na razie się nie zawiodłam, wiec oczekuję kolejnych „prób”.

Alessandro D'Avenia
Jego jedyna książka, którą czytałam mnie zachwyciła, porwała i poruszyła, teraz czekam na ciąg dalszy!

Małgorzata Musierowicz
Tu nie chodzi mi o byle jaką książkę, chciałabym dokończyć za swojego życia Jeżycjadę, bo czekam już i czekam…

Jodi Picoult
Ona nie ma skromnego dorobku, ale uwielbiam jej książki.

Stephenie Meyer
Czytałam Zmierz, nie wstydzę się tego, a „Intruza” bardzo lubię, więc jak sądzę autorka ma w sobie potencjał, teraz tylko czekam aż nas zachwyci.

Wszystkie zdjecia autorów pochodzą z ich stron z serwisu Lubimyczytac.pl tylko zdjęcie Alessandro znalazłam tutaj

wtorek, 21 lutego 2012

Top 10: muzyczni idole

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu muzycznych idoli!

I znowu dylemat, jak upchnąć moją playlistę tylko w 10 punktów. O większości z tych idoli kiedyś już pisałam, ale podsumujmy

Jan Sebastian Bach.
Bezsprzecznie mój ukochany kompozytor, uważam go za ponadczasowego geniusza. Jego muzyka napełnia mnie spokojem, równowagą, wyzwala masę pozytywnych uczuć. Gdy słucham go czuję się jak mały człowieczek, ale mały pozytywnie.
(naprawdę świetne wykonanie)

Placido Domingo
Mój ukochany z trzech tenorów. Lubię jego arie, ale także wykonania współczesnych kawałków. Fakt, że kibicuje mojemu ukochanemu Realowi, Ba! Nawet wykonuje hymn, działa tylko na plus

Chór Aleksandrowa.
Byłam na koncercie i jeśli to tylko możliwe moja miłość wzrosła. Panowie w mundurach, przepiękne głosy. Coś magicznego. Kiedyś byłam bardziej zagorzałą rusofilską, teraz mój zachwyt osłabł, ale ten zespół wielbię :)

Il Divo.
Czterech panów z klasą(wizualnie bardzo atrakcyjnych, w domu już podzieliłyśmy z Mamą i z Siostrą się na przyszłość, aby każda miała swojego pupila :P ). Śpiewają przepięknie, wystarczy poszukać kilku kawałków i już można stracić głowę.
Moja Mama zażyczyła sobie, aby ten kawałek był grany na Jej pogrzebie, a moja Siostra tez coś o tym przebąkuje :/

Andrea Bocelli
Od najmłodszych lat go uwielbiałam, darzyłam szacunkiem i słuchałam tego głosu z otwartą z zachwytu buzią. Później było tylko lepiej.

Po wykonawcach kojarzących się raczej z muzyką poważną czas na hulanki i swawole

The Beatels
Wpadają mi w ucho, dobrze się słucha, mądre teksty i dobra muzyka… nie chce mi się wierzyć, ze kiedyś byli symbolem buntu. Takie kochane chłopaczki :D

Amaral
Teraz słucham jej mniej, ale to była wokalistka od której zaczęła się moja przygoda z hiszpańską muzyką. To z ta wokalistką śpiewa fałszując cudownie Iker, co zawsze poprawia mi humor

Alex Ubago
Tak jak wielbię tego faceta, to brak słów, ma przecudowną barwę głosu, śpiewa nastrojowe ballady przy akompaniamencie gitary. Umieram z oczarowania.

Hans Zimmer
Jego muzyka filmowa to dla mnie definicja współczesnego geniuszu muzycznego. Jego nazwisko to już marka, obiecuje genialne wrażenia muzyczne i rzadko się zawodzę : )

Wybaczcie lakoniczność opisów, ja kocham muzyki słuchać, mówić o niej nie umiem, wydaje mi się że każde słowo jest małe.

piątek, 10 lutego 2012

Top 10: książki, które chcielibyśmy znów po raz pierwszy przeczytać

Dziś przyszła pora na... Dziesięć książek, które chcielibyśmy znów po raz pierwszy przeczytać!

Książki które chciałabym poznać jeszcze raz od nowa, bez wiedzy co będzie na końcu. To na pewno wszystkie książki, które zrobiły na mnie wrażenie. Więc w kolejności dowolnej

"Cień Wiatru". Przyszedł mi do głowy jako pierwszy. Chciałabym jeszcze raz móc się dać porwać, bez wiedzy o zakończeniu, znowu z tym cudownym magicznym uczuciem. Niedługo mam zamiar się zabrać jeszcze raz do tej książki, ale przecież to nie będzie to samo.

Harry Potter. Teraz te książki znam na pamięć, a chciałabym znowu otwierać ten I tom z cudowną niewiadomą. Ja przed lekturą książki, nie widziałam filmu i byłam przekonana, że Kamień Filozoficzny, to będzie jakiś autentyczny głaz, który będzie udzielał światłych rad i filozofował. Ehhh stare dobre czasy, ale i złe bo nie znałam Severusa :P Chciałabym tą przygodę, mojej bądź co bądź młodości przeżyć jeszcze raz…

‘

„Przeminęło z wiatrem”. Nie pamiętam czasów gdy nie znałam treści tej książki, teraz znam ją na pamięć, każde wydarzenie, ktoś może wyrwać fragment z książki i bezbłędnie go zlokalizuję i dopowiem resztę. A ja chciałabym śledzić losy bohaterów z punktu widzenia nowicjusza. Pamiętam, że za pierwszym razem ledwie przebrnęłam przez I rozdział… tak, tak, było blisko a nigdy nie przeczytałabym całości. Ciekawa czy dziś, czytany po raz pierwszy opis Georgii znudziłby mnie również?

Książki Jodi Picoult. Zaskoczenie jest tam zwykle tak wielkie, że chciałabym przeczytać „Bez mojej zgody”, „Dziewiętnaście minut” i kilka innych znowu po raz pierwszy. Przeżyć te emocje jeszcze raz.

„Pan Wołodyjowski”. Wprawdzie za każdym razem czytam z niesłabnąca nadzieją, że skończy się to inaczej, ale mimo wszystko… chciałabym żeby chociaż jeszcze raz ta nadzieja była uzasadniona, by płonęła jak olimpijski znicz, a nie tliła się tak ino, ino.

„Nędznicy” Bo to jedna z książek mojego życia. Pamiętam jak wybłagałam swój własny egzemplarz na 17 urodziny, żeby móc zaczytywać i móc płakać do woli. Ale to pierwsze czytanie to było tak piękne uczucie, jakbym znalazła swój port.

„Potop” chciałabym przeczytać jeszcze raz w ten pierwszy raz, wyzbyć się uprzedzeń filmowych(ja naprawdę nie lubię, nie lubiłam i chyba nigdy nie polubię Malgorzaty Braunek, jest chyba najgorszą Oleńką jaka tylko była możliwa, tak mamałygowata i rozlazła, że to aż bolało. Brrr i dlatego i film i książka skoczyły na łeb na szyje na sam dół mojego Sienkiewiczowego rankingu). Chciałabym dać tej książce drugą pierwszą szansę.

„Władca Pierścieni”. Nie mogę sobie wyobrazić, że nie znam tej książki, a z drugiej strony chciałabym jeszcze raz zachwycić się pięknem tego świata. Przeżywać tą niepewność, strach, ale i radość.

„Anna Karenina”. Zaczynałam ją czytać zaraz po seansie filmu z Sophie Marceau. Nastawiałam się więc na przepiękny, chociaż tragiczny Roman, miałam wtedy z 13 lat i niestety wątek obyczajowy, konstrukcja powieści i ciężki styl Tołstoja mnie przerosły. Niestety. Ta książka to jeden z moich wyrzutów sumienia… niestety każda kolejna próba podejścia do tej powieści jest nacechowana pierwszym złym wrażeniem. Jestem pewna, ze gdybym teraz pierwszy raz zabrała się za losy Anny to byłabym zachwycona.

„Doktor Żywago” podobnie jak w przypadku Anny Kareniny. Za książkę się zabrałam, bo podobał mi się film, ale tez byłam za młoda, aby docenić kunszt autora, problemy, które porusza. I tak jak w Przypadku Anny Kareniny, niestety, okładka mnie kuje, nie mogę się kolejny raz zabrać : ( a film z Keirą mi się podobał

Żródła zdjęć:
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13]

sobota, 4 lutego 2012

Top 10: bohaterowie, z którymi chcielibyśmy zamienić się miejscami

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu bohaterów, z którymi chcielibyśmy zamienić się miejscami!

Ciężko mi wybrać bohaterów z którymi zamieniłabym się miejscami, bo zawsze, lub zwykle jest coś co w ich losach bym zmieniła, a tak nie można… No więc popróbujmy

Gandalf Biały
Bo jest mądry. Mądry i prawy. Odważny, silny. Zdaje się ze wie wszystko co jest moim marzeniem. Popełnia błędy, niedopatrzenia, jak choćby to najpoważniejsze – nie zorientował się że miał Jedyny Pierścień tyle lat pod bokiem. Ale ile dokonał. A koniec jego bytowania w Śródziemiu czy nie jest godny pozazdroszczenia? Odpływa do Valinoru. Jakże bym się z nim zamieniła!

Arwena.
W książce jej postać nie jest tak wyrazista… ale ta książkowa jakie miała ciekawe życie. Jej dom to Rivendell, często bywa w jednym z najpiękniejszych miejsc Śródziemia w Lorien, jej babką jest Galadriela, ojcem Elrodn. Mimo że ma twardy orzech do zgryzienia, bo ma do wyboru miłość lub nieśmiertelność, a nie oszukujmy się nie jest to oczywiste. Wybiera Aragorna i wierzę że mimo tego całego lęku, obaw była z nim szczęśliwa i chociaż musiała stracić wszystko, aby umrzeć pod gubiącymi liście drzewami, gdy wszystko co było jej drogie przeminęło, chyba było warto : )

Minerwa Mcgonagall

To chyba oczywiste :P Najlepszy nauczyciel w Hogwarcie mądra i inteligentna kobieta, czuje się przed nia respekt, przed nią i przed jej wiedzą. Musiała mieć ciekawe życie. Może nie najłatwiejsze, ale przepełnione nauką i zdobywaniem wiedzy.

Melania Hamilton Wilkes.

Chciałabym być tak dobrym człowiekiem jak ona. Po prostu. Książkowa Mela nie była pięknością, ale miała przepiękną dusze i serce. I chciałabym przeżyć jej życie, a niech tam będzie ucieczka z płonącej Atlanty, upadek świata w którym żyłam, ale jeśli miałabym wciąż być taka niezłomna jak ona. Co mi tam!

Nimfadora Tonks

Bo chciałabym zmieniać swój wygląd i umieć tak walczyć o miłość swojego życia jak ona to robiła.

Ania Shirley
Zastanawiałam się czy ją wybrać. W końcu miala diabelnie trudne życie. Najpierw sieroctwo, błąkanie się po domach nieprzyjaznych, pozbawionych ciepła i miłości, później owszem niemalże bajkowe Zielone Wzgórze i naturalne koleje życia z jego smutkami(śmierć Mateusza), później dylematy młodości, szamotanina serca, ale w końcu spokojna zatoka jaką okazała się miłość Gilberta, tylko że to nie jest happy end jeszcze. Moim zdaniem Anię spotkała największa tragedia, straciła nowonarodzone dziecko a później pochowała syna. I według wszelkiego prawdopodobieństwa, jej wnukowie walczyli w II wojnie światowej… Mimo to chciałabym mieć jej radość życia i tą wiarę, że będzie lepiej.

Eleonora Dashwood

Z nią zamieniłabym się bezwarunkowo, bo chciałabym być tak rozważna jak ona, żeby burze moich uczuć były ukryte przed wszystkimi – wyjąwszy mnie. Chciałabym umieć stawiać cudze dobro nad własne. Chciałabym przede wszystkim docenić honor mężczyzny a nie mieć ochotę go zabić za to że nie wybrał jednak mnie. I chciałabym mieć szczęśliwe zakończenie też.

Don Corleone

Niemalże nieograniczona władza. Niekoniecznie sama chciałabym być mafioską, ale takim Ojcem Chrzestnym chciałabym być chociaż jeden dzień.

Jane Eyre

Z nią tak jak z Anią Shirley, miałam wątpliwości, ale całokształt jej przeżyć przemawia za chęcią zamienienia się z nią losami.

Darcy

Bohaterka książki "Coś pożyczonego" oraz kolejnej cześci "Coś niebieskiego". Wiem, wiem ostatnio pisałam, że mało jest tak irytujących postaci. Sama nie jestem geniuszem, może nie jestem idiotką, ale geniuszem niestety też nie. Więc chciałabym być pusta po całości, ale tak piękna i pewna siebie, jak ona. Chociaż przez jeden dzień.