"Pogięta szpada" - Winston Graham [Dziedzictwo rodu Poldarków]

 Trupy z półki na rok 2024 powoli znikają, przedostatnim trupem został kolejny tom Poldarka. Zbliżam się do końca tej wieloletniej przygody. Ubolewam, ze serial jest nie do oglądnięcia w Polsce, muzyka była świetna, fabuła ciekawa, zdjęcia zachwycające. Niczego więcej nie trzeba. To tom pokaźnych rozmiarów, który koncentrował się będzie wokół ucieczki Napoleona z Elby i chociaż w poprzednich tomach nigdy nie było nudno, to jednak w tym tomie będzie kumulacja przeróżnych zdarzeń i dramatów.

 

"Puchar miłości" - Winston Graham [ dziesiąty tom losów Rossa Poldarka]

Nie wierzę, dwudziesty czwarty trup w tym roku.  Jest szansa, że za dwa lata skończę Poldarka. Niesłusznie kurzy się na półce bo lubię tę serię, nawet serial pokochałam, muzyka świetna, ale jakoś trafił do lamusa. A przecież kiedyś wypatrywałam każdego tomu.  Przyszła pora na 10 tom. Widać upływ czasu, minęło ponad dwadzieścia lat od akcji pierwszego tomu. Wielu bohaterów zginęło, dzieci rodzą się i dorastają, a my trwamy na klifach Kornwali. Jeden z lepszych, dynamicznych tomów i pomimo ponad rocznej przerwy w miarę pamiętam co i jak, co jest ogromnym sukcesem, bo często już trzy miesiące przerwy sprawia, że przez pół książki przypominam sobie o co chodziło. Nie sądzę, że poprawiła mi się pamięć, ale raczej akcja jest poprowadzona tak, że sięganie do wspomnień nie jest tak fundamentalne.

 

"Taniec młynarza" - Winston Graham [ wróciłam do Poldarków]

 

Jeśli chodzi o marcowe trupy z półki naprawdę nie miałam łatwo Panny z wesela były lekturą wymagającą, zwłaszcza, że miałam ciężki czas w życiu a fascynacja serialem tureckim nie pomogła. Gdy jako drugiego trupa wylosowałam kolejny tom Poldarka trochę się przestraszyłam. Nie czytałam książek z tej serii od września 2018 co wydaje się eonem. Bałam się, że zapomniałam o co tam chodziło, chociaż do tej serii mam sentyment, podobał mi się serial, mam nawet dwa sezony na dvd, ale nie mogę znowu oglądnąć bo nie mam czytnika. Ta seria kojarzy mi się z wyjazdem na WTK dawno temu, bo wtedy zaczynałam tę przygodę. Okazało się, że przerwa nie sprawiła, że się pogubiłam, jednak wciąż miałam za dużo przeszkadzaczy.

 

"Przybysz z morza" - Winston Graham [ 'Bez uczuć nie ma niczego, co warto wspominać."]

Przymusowe wolne spowodowane chęcią wydostania się moich płuc na wolność wykorzystuję na wyczytywanie stosów, już nawet nie stosów, a raczej hałd wstydu, grzebię moje trupy z półki.  Gdy za oknem ponuro i jesień rozwarszawia się po całości, warto więc wybrać się do Kornwalii. Ósmy tom przygód rodu Poldarków. To niesamowite, że to już tyle lat minęło. To widać, tak samo jak w życiu najlepiej po dzieciach, po tym jak rosną. Chociaż nie mogę powiedzieć, że mnie nudzi. A powinno, po ośmiu tomach… niewiele sezonów seriali dało radę tak długo utrzymać moją uwagę. Wprawdzie do serialu ciągle obiecuję sobie wrócić, to jednak na razie tylko książce jestem wierna.

"Fala gniewu" - Winston Graham [ Saga Rodu Poldarków, po przerwie ]

Dziedzictwo Rodu Poldarków to seria, która podbiła moje serce dwa lata temu, gdy przeczytałam pierwszy tom. Nawet serial oglądałam, ale jakoś życie mnie dogoniło i jestem do tyłu bardzo, a moja kablówka odcięła mi kanał na którym Poldark leci, bo był tylko promocyjnie na krótki czas. Jeżeli wydadzą ten serial, chętnie go kupię. Uwielbiam Kornwalię, nawet Bartek sprezentował mi książkę, też o Kornwalii, ale tu się lenię. Premiera dziesiątego tomu stala się katalizatorem tego bym wygrzebała tomy, które kupiłam i czekają na lekturę, oczywiście ósmy i dziewiąty były na tak zwanym podorędziu, ale za siódmym musiałam przewalić cały stos za łóżkiem(pokazuję często na FB i Instagramie), a okazuje się, że tylko ja myślę, że jest tam kilka książek, tam zalega kilkadziesiąt. Więc po takim trudzie zaległam z lekturą bez zwłoki.

"Cztery łabędzie" - Winston Graham [ Poldark już szósty raz ]

Kiedy książki składają się z trzech i więcej książki, regularnie obawiam się czy kolejna powieść utrzyma powieść. Stosunkowo rzadko biorę się za serie, które liczą naprawdę sporo tomów. Poldark do nich należy i nie wyobrażam sobie, że porzucę tę sagę. Na każdy tom czekam z niecierpliwością. Jak do tej pory żaden tom mnie nie zawiódł, czy Cztery łabędzie utrzymają poziom? Miałam podczas lektury naprawdę różne momenty, czy jednak ostatecznie nadal będę wracała do tej serii?

"Czarny księżyc" - Winston Graham [ piąty tom sagi o Poldarkach ]

Och, seria o kapitanie Poldarku była serią, która w ubiegłym roku podbiła mnie bez reszty, ciągle na każdy tom czekam z wypiekami na twarzy. Gdy Czarny księżyc przyszedł do domu, skakałam z radości, później trochę o nim zapomniałam, ale jak znowu pojawił się przed oczami to już nie mogłam się oprzeć, czytałam… w pociągu, na ławce, na przystanku, bo koniec osiemnastego wieku w Kornwalii to okres burzliwy i fascynujący. W poprzednich czterech tomach działo się wiele, wszystko wskazywało na to, że tom piąty, nawet nie tyle zakończy te perturbacje, co dołoży kolejnych problemów. Czy w Namparze może zapanować spokój?

"Warleggan" - Winston Graham [ czwarty tom Dziedzictwa Rodu Poldarków ]

Seria Dziedzictwo rodu Poldarków to jedno z odkryć tego roku. Zaczęłam czytać pod wpływem chwili i okazało się to być szczęśliwym trafem. Zakochałam się w opowieściach z Kornwalii z końca osiemnastego wieku. Każdy tom jest długo wyczekiwanym i z chwilą przeczytania danego tomu, już czekam na kolejny. Lekturę tomu czwartego odkładałam w czasie, wiedziałam, że połknę tę powieść więc chciałam jeszcze trochę poczekać, ale już nie wytrzymałam. I tak jak przypuszczałam, rozprawiłam się z nią piorunem. Pozostaje mi czekanie.

"Jeremy Poldark" - Winston Graham [ Poldarkowie w kolejnej odsłonie]

Za trzecim tomem sagi o Poldarkach, zaczęłam tęsknić, jeszcze kończąc Demelzę, finał tego drugiego tomu intrygował. Byłam bardzo ciekawa, co stanie się dalej. Moją niecierpliwość podsycała dodatkowo premiera drugiego sezonu serialu w BBC. Nie chciałam spojlerów, więc postanowiłam odłożyć w czasie oglądanie.  Nigdy bym się nie spodziewała, że książka o końcu osiemnastego wieku tak mnie wciągnie. No i wielką zaletą jest to, że czytając o Rossie mam przed oczami tego serialowego. A on jest uroczy. Za książkę chwyciłam, gdy tylko do mnie przyszła, w duchu podziękowałam losowi, za to że przezornie wcześniej przygotowałam lekcje dla uczniów i mogłam sobie czytać. Bo książka mnie pochłonęła.

"Demelza" - Winston Graham [ Dziedzictwo rodu Poldarków]

Ross Poldark to moje literackie odkrycie tego roku. Pierwsza część o kornwalijskim właścicielu kopalni, buntowniku, człowieku bardzo specyficznym, po prostu mnie porwała. Kończąc tom pierwszy już rozpoczęłam hemeroidowy taniec w oczekiwaniu na tom drugi. Niestety oglądnęłam serial, a nie wiedziałam, że Poldark- Wichry losu, serial puszczany w TVP, niestety obejmuje swoją fabułą dwa pierwsze tomy, więc niestety wiedziałam co będzie dalej. I tak, jednak czekałam. Gdy w piątek po powrocie od fryzjera(nie znoszę), zastałam na biurku Demelzę wydałam kwik radości, podskoczyłam, a Mama tradycyjnie skwitowała no w końcu jesteś zadowolona, oj byłam i to bardzo!  I chociaż stos czekających był dłuży, to jednak umówmy się, nie mogłam czekać.

"Ross Poldark" - Winston Graham [osiemnastowieczna Kornwalia]

Kilkukrotnie pisałam, że telewizji to ja nie oglądam. Ot czasami Jeden z dziesięciu, jakiś mecz, może raz na jakiś czas wiadomości. Tym sposobem przegapiłam wszystkie zwiastuny serialu o Rossie Podlarku. Dobrze, że jednak usłyszałam o tej książce, grunt to mieć znajomych z dobrym gustem. Książkę zaczęłam czytać na dobrą sprawę s poniedziałek wieczorem, ale już we wtorek, robiłam przerwy. Chciałam, żeby mi jej starczyło na jak najdłużej. Niestety… A następna część dopiero w maju. Przecież to eon!! Nie wiem czy sama okładka by mnie przyciągnęła, taka sztampowa, no poharatany facet. Nie do końca w moim guście, chociaż… Serial zaraz będę nadrabiała. Nie dajcie się zwodzić okładkowym impresjom,  tę książkę chcecie przeczytać.