"Wymazać siebie" - Garrard Conley

Polacy to naród ekspertów. Znamy się na wszystkim, w zależności od tematu, jaki jest na tapecie, okazuje się, że nasi znajomi są specjalistami, od katastrof lotniczych, od ruchu płyt tektonicznych, od czasu do czasu zamieniają się również w znawców psychologii i związków homoseksualnych. Niestety, nie mogę brać udziału w tego typu dyskusjach, bo nawet nie jestem sobie w stanie wyobrazić, co czuje nastolatek, w tym trudnym okresie alienacji, niepewności, gdy okazuje się, że odstaje od znajomych. Tym bardziej nie jestem w stanie zwizualizować sobie sytuacji, gdy chłopak wychowujący się w skrajnie religijnej rodzinie odkrywa, że nie pociągają go kobiety, że nie zbuduje związku z dziewczyną, z którą swata go cała parafia, bo woli facetów. Książka Wymazać siebie, to bestseller który został zekranizowany.  Opowiada o chłopaku, który idzie na terapię, bo rodzice chcą wyleczyć z gejostwa syna, sodomitę, który w innym wypadku skazany jest na ogień piekielny.  

"Płonące ziemie" - Bernard Cornwell

Uwaga, uwaga przed nami premiera piątego tomu Wojen wikingów, to niesamowite jaką fantazję miał autor, żeby na kanwie prawdziwych wydarzeń napisać tak epicką powieść, która pomimo, że już piąty tom mamy okazję czytać, to wciąż dzieje się coś nowego, autor ciągle przykuwa naszą uwagę. Mało tego ja ciągle mam ochotę na więcej. Zapnijcie pasy i przenieście się w czasie. Chociaż przyznam się Wam, że w te czasy mogę się przenieść tylko w książce. Żyć wtedy bym nie chciała. Ale za to jesteśmy z Uthredem prawie w tym samym wieku. 

"Absurdy PRL-u" - Piotr Lipiński, Michał Matys [ o zagadkach PRLu]

Po przeczytaniu reportaży o czasach transformacji ustrojowej, skusiłam się na książkę tych samych autorów, którą ongi gorąco mi polecano. Ciężko było ją zdobyć, ale szybkie gmeranie na allegro i udało mi się upolować, nawet w dobrej cenie, bo jak każda dobra książka wydana kilkanaście miesięcy temu, osiąga diabelne ceny. I niech mi ktoś wytłumaczy, że mam nie kupować nowości. A co jak później książka zniknie z półek. I nie mówcie, że w bibliotece będzie. Nie chadzam do bibliotek. To ja jestem biblioteką. Będę, jak umrę, będę Ossolineum, chociaż z moim nazwiskiem nie będzie brzmiało, to aż tak paradnie. Ale czy to moja wina, że Mama nie poślubiła jakiegoś Tyszkiewicza, albo Branickiego? Absurdy PRLu, o nich słyszał każdy, a o czym chcą nam opowiedzieć autorzy? 

"Porozmawiaj z księżycem" - Justyna Adamów-Bielkowicz [najlepsza powieść obyczajowa jaką czytałam, dla wszystkich co kochali starą Jeżycjadę]

Znajomości z blogosfery mają masę zalet, dzięki ludziom poznaję świetne książki. Kiedyś z Agnieszką rozmawiałyśmy o książkach, które są świetne, ale jest o nich cicho. Taka rozmowa zaczęła się od Księdza Rafała którego jej poleciłam i który Agę zachwycił i wtedy Aga powiedziała mi o książce Porozmawiaj z księżycem. Aga, wcielenie szczodrości powiedziała, że kocha tę książkę i dlatego mi jej nie ofiaruje, a to już znaczyło wiele, bo było jej przykro. Dopadłam powieść na aukcyjnym portalu i leżała długo na stosie hańby pod biurkiem. Zaczęłam ją czytać i byłam zauroczona. Ta książka ma wszystko, za co kochaliśmy Jeżycjadę dopóki się nie skiepściła. To obraz domu, do którego chcemy wejść na herbatkę, posiedzieć, pośmiać się, albo nawet pomartwić. To skandal, że o tej książce było tak cicho. To jedna z najcudowniejszych książek jakie czytałam. 

"Czerń i purpura" - Wojciech Dutka [ ludzkie uczucie w nieludzkich czasach]

Umówmy się, nadal wyczytuję zapasy, bo solidnie obiecałam sobie, że dopóki nie przeczytam pięćdziesięciu z zapasów to żegnajcie zakupy.  Jeszcze 47 co to dla mnie. Czerń i purpura zwróciła moją uwagę w okolicy premiery. Kilka dni łudziłam się, że zwalczę tę pokusę, ale nie. Oczywiście troszkę musiała sobie trochę poleżeć, jednak stosunkowo niedługo. Do tej książki mnie ciągnęło, a z drugiej strony się jej bałam. O romansie w Auschwitz, romans Żydówki i Ss-mana to nie jest nowy wątek, były już o tym książki, filmy, ale z wykonaniem bywało różnie.  Byłam diabelnie ciekawa, jak udała się powieść Wojciechowi Dutce.  Nie przypuszczałam, że nie będę mogła odłożyć tej książki, chyba że aby zaczerpnąć oddechu. 

"Kolej na Felix" - Kate Moore

Każdy kto mnie zna, wie że jestem kociarą, świat ludzi dzieli się na psiarzy, kociarzy i ludzi, których nie znam. Jestem kocią matką, co uważa że nie ma nic piękniejszego niż kocie mruczenie, że nic nie jest ważniejsze, żeby przestać niańczyć kota. Gdy zobaczyłam zapowiedź Kolej na Felix nie mogłam się oprzeć. Czy ktoś mógłby odmówić zaproszeniu, które posyłają te zielone oczy? A ta sierstka? Wprawdzie połączenie zwierzęcia i stacji pkp każdemu z mojego pokolenia nasunie jedno skojarzenie, z najbardziej traumatyczną książką z dzieciństwa. Czy ta książka wyleczy nas z naszej traumy? Och, jak ja polecam tę książkę, ciepłą, dobrą, przyjazną. Taką, co może nie zmieni naszego podejścia do życia, ale da nam ciepełko.  Ta książka to gotowy bestseller!!

"Pamiętniki" - Hector Berlioz

Macie tak, chociaż czasami tak, że Wasze pozostałe pasje oddziałują na inne. Z czytaniem jest o tyle łatwo, że praktycznie każde inne hobby będzie miało jakąś adekwatną książkę, biografię jakiejś ważnej postaci, bohatera który lubi to co my. Gdy lubimy muzykę, możemy sobie czytać o kompozytorach, muzykach, czy ludziach, którzy kochają to co my. Nieczęsto jednak zdarza się taka perełka, wydanie pamiętników wybitnego twórcy, nazwisko która zna każdy kto słyszał o kimś więcej niż Chopin i Vivaldi ten od Czterech pór roku w radio. Gdy książka zawitała w moje skromne progi, myślałam, że z Macią się pobijemy, bo nagle też będzie czytać, a musicie wiedzieć, że jeśli chodzi o muzykę poważną Mać jest bardzo wybredna. Byle czego nie rusza.

"Pieśń miecza" - Bernard Cornwell

Ależ czas leci, tak naprawdę ostatnio zauważam upływ czasu, po tym, że nim się obejrzę wychodzi nowa część serii, którą czytam.  Gdy ukazał się czwarty tom, który przybył do mnie razem z piątym, co natychmiast poprawiło mi humor, bo przecież miałam zapas wspaniałej lektury. Niezmiennie jestem zachwycona tym, jak pięknie te książki są wydane. Gdy skompletujecie całość, obrazek na grzbiecie będzie ozdobą biblioteczki. Eleganckie okładki sprawiają, że nadaje się na prezent. Gdyby ktoś kupował książki z takich pobudek. Ja jestem wierna tej serii bo świetnie się ją czyta. Jak dla mnie, mogłaby się ukazywać obłożona w szary papier.  

"Wielka Gra. Sekretna wojna o Azję Środkową" - Peter Hopkirk

W Polsce jesteśmy bardzo egocentryczni. Uważamy, że historia świata kręci się dookoła Polski i naszych problemów, za każdym razem gdy słyszę Polaka narzekającego na to, że Amerykanin nie wie gdzie dokładnie jest Polska, a Japończyk nie słyszał o Grunwaldzie mam ochotę zapytać a co my wiemy o Afryce, Azji, Ameryce Południowej. Książka która ukazała się na rynku, we wznowieniu daje nam okazję do dokształcenia się w temacie wojen kolonialnych w Azji. Coś tam w szkole było, ale umówmy się, że ten okres to powstania, zabory, trochę Napoleona i narodziny ruchów narodowościowych. Siedzimy mocno w Europie, od czasu do czasu rzucamy okiem gdzieś dalej, ale bardzo pobieżnie. Na szczęście, jako dorośli ludzie możemy dokształcać się sami! 

"Powiększ Powiesić, wybebeszyć, poćwiartować czyli historia egzekucji" - Jonathan J. Moore [ czyta się szybko, dochodzi się do siebie długo]

Niedawno na polskim rynku pojawiła się i od razu szturmem zdobyła bookstagram, a jeszcze nie napotkałam wielu tekstów o tej książce. Trochę lektury się obawiałam, nawet dobrodusznie powiedziałam Mamusi, że skoro ma ochotę to może sobie spokojnie poczytać, ale Mama też wycofała się na z góry upatrzone pozycje. Zaczęłam czytać, polecam kupić wydanie papierowe, bo książka jest bogato ilustrowana, z jednej strony mamy znane arcydzieła malarstwa, bo śmierć, chociażby męczenników, była ważnym motywem w malarstwie, ale jest też sporo zdjęć, eksponatów, rycin. Bardzo kompleksowe opracowanie. Od razu zaznaczę, że makabryczne, wystarczy, że macie bardziej sprawną wyobraźnię.  

"To, co zakazane" - Tabitha Suzuma

Nie czytałam Kwiatów na poddaszu, wydaje mi się, że jako dziecko mogłam oglądać film. Głowy nie dam, bo byłam mała i wtedy właśnie moja Siostra która miała się mną zajmować puszczała na wideo różne filmy, które później były dla mnie traumą, albo totalnie je ignorowałam, wydaje mi się jednak, że fabuła Kwiatów o której słyszałam jest podobna do tego co migało gdzieś w tle, gdy się bawiłam. Gdy przyszła książka To co zakazane byłam pewna, że to romans, pewnie erotyk, bo takie skojarzenie obudziła we mnie okładka, ale jednak romans, może klasyczne new adult o jakże się zdziwiłam, jak prędko z błędu wyprowadzili mnie widzowie na IG. 

"Piołun na zapomnienie" - Anna Trojanowska

Akcja wyczytywania zapasów trwa i sięgnęłam do najhaniebniejszego stosu, jednego ze stosów pod biurkiem, które jest prawdziwym cmentarzyskiem zapomnianych ksiąg, polem hańby etc., etc. Sięgnęłam po książkę polecaną przez moją ukochaną Agę. Zanim Aga powiedziała, że jest świetna, widziałam ją w Empiku i kusiła mnie wielce, ale jednak przypomniałam sobie wtedy ile mam zapasów i stwierdziłam, że wypada jednak wyczytać trochę z tego co mam. Opis na okładce jednak kusił, a później podczas jednej z pokrzepiających rozmów z Agnieszką, ona powiedziała, że jest tą ksiażką zachwycona i była na tyle kochana, że mi ją przysłała, a ja byłam na tyle niegodziwa, że nie czytałam jej od razu. Co się odwlecze, to nie uciecze. 

"Minione chwile" - Gabriela Gargaś

Wzięłam się ostatnio mocno za wyczytywanie zapasów. Tak jak na IG postanowili widzowie, nim nie wyczytam 50 tytułów to koniec z zakupami - trzymajcie kciuki. Tak więc wygrzebałam z przepastnych stosów powieść Gabrieli Gargaś, już prawie nie pamiętam kiedy ją kupiłam, na pewno dawno, bo jeszcze w Lublinie, no i na pewno przed zawodem, spowodowanym świąteczną powieścią Gargaś, albo coś koło tego. Później już obawiałam się kupować książki tej autorki, bo ta gwiazdkowa powieść była taka bardzo nijaka. Stwierdziłam, że raz kozie śmierć i dam się porwać temu szmaragdwemu wdzianku. Zupełnie nie wiedziałam czego się spodziewać, niewiele było recenzji tej książki. 

"Był sobie chłopczyk" - Ewa Winnicka [ wstrząsająca lektura na początek miesiąca]

Ostatnio z większą ochotą czytam reportaże, czasami sięgam po ciężką tematykę po to by czytanie bolało, bym mogła się później zadumać nad życiem. Już okładka tego reportażu wywołuje okrutny dysonans, zabawki na grobie. Dziś już cała ta sprawa zaczyna ginąć w niepamięci, mamy tyle tragedii, ludzie znikają, w telewizji wciąż mówi się o morderstwach, sprytnych zbrodniach, ale ta którą opisuje Był sobie chłopczyk, dotknie każdego, nie jest ważna płeć, nieistotne czy macie dzieci, gdy ktoś z zimną krwią potrafi tak zagrać, to musi wstrząsnąć i nasunąć pytanie o to; dokąd zmierza społeczeństwo.