"Jeśli zatęsknię" - Anna Fincer-Ogonowska [niektóre książki muszą poczekać]

 

Niestety tak jest, że przy takim rozmiarze mego hobby, niektóre książki muszą długo czekać na swoją chwilę. Czasami to kilkanaście godzin, kilka dni, parę miesięcy, albo latami. Przedostatni przypadek odnosi się do książki Jeśli zatęsknię. Anna Fincer Ogonowska to autorka, której debiut ogni mogłam obserwować, tej pierwszej serii nie czytałam, ale pamiętałam, że niektórzy byli zachwyceni, inni odsądzali autorkę od czci i wiary. Później połknęłam jedną z jej powieści - Czas pokaże - i ta książka mi się podobało. Dobrze mi się czytało i ogólnie z autorką miałam miłe skojarzenia. Gdy zobaczyłam tę nowość, to poczułam, że chcę przeczytać. I miałam ochotę sięgnąć po nią od razu, ale coś innego musiało mnie zająć i tak mijały miesiące, a książka stała się permanentną lokatorką stosu przy łóżku, aż w końcu nadszedł ten czas.

 

"Unorthodox. Jak porzuciłam świat ortodoksyjnych Żydów" - Deborah Feldman

 Gdy na wiosnę pandemia szalała na całego ja usłyszałam o serialu Unortodox i pochłonęłam go w jeden weekend. Zaraz kupiłam książkę i chyba to było zaraz na początku oglądania bo finalnie serial pod koniec bardziej mnie zirytował i były pewne elementy, które mi nie odpowiadały i zaburzyły to jak odbieram ten serial. Dlatego o ile książkę odebrałam(jak to wspaniale w pandemię pójść do paczkomatu, nawet maszerując w maseczce), ale wylądowała ona na bardzo rezerwowej hałdzie wstydu, skrytej za regałem, tam jest tyle różnych książek upchniętych, że już powoli zapominam co tam wepchnęłam. A tutaj w ten weekend przypomniałam sobie, że ją mam i w sumie dlaczego by nie poczytać, zwłaszcza, że ciekawość innych perspektyw ciągle we mnie jest. Jeśli chcecie przeczytać tę książkę bo zrobił na was wrażenie serial, to przygotujcie się, że to są bardzo różne historie, których tylko pewne elementy są podobne. 

"Miłość w czasie rewolucji. Burzliwa Epoka" - Elvira Baryakina

Pamiętacie moje postanowienie, żeby nie kupować od razu hurtem całej serii tylko sprawdzić, czy mi się spodoba? Kilka razy tak się przejechałam i dlatego na polkach mam serię w których ledwo zmordowałam jeden tom. Wierna zdobytej w bólach mądrości, z żelazną konsekwencją kliknęłam kup tylko przy pierwszym tomie serii Burzliwa epoka, minęło sporo czasu, w końcu stwierdziłam, że w sumie mam ochotę na coś rosyjskiego, koniecznie w romansowym klimacie. Zaczęłam czytać i jak zobaczyłam, że trzeci tom, jest zasadniczo nieosiągalny, to trochę krew mi się zagotowała. Już prawie kupiłam jakiś cudownie ocalały tom, ale znowu przypomniałam sobie te wszystkie chwile, gdy okazało się, że no jednak nie jest tak super jak się zanosiło.  

"Dublin" - Edward Rutherfurd

Lata temu odkryłam Szmaragdową serie, od tego czasu wczytałam się bardzo i śledzę intensywnie nowości wydawnicze, szukając powieści z tej serii. Gdy odkryłam powieści Edwarda Rutherfurda to już przepadłam po całości, bo autor ma do zaoferowania czytelnikowi to czego oczekuje miłośnik powieści historycznych. To nie jest pierwsza tego typu monografia, którą mam u siebie w domu. Wiedziałam czego oczekiwać, książki tego typu nie są jakoś mega lekkie i nie chodzi bynajmniej o objętość książki. W tych powieściach mamy do czynienia z mnogością bohaterów, co wymaga skupienia się i pełnej uwagi.  Sądzę, że autor zasłużył już u mnie na honorową półkę. Wprawdzie Dublin czekał prawie rok na swój czas, ale doczekał się i to najważniejsze! 

"Na zakręcie" - Nicholas Sparks

Korzystam ja z ostatnich dni wolnego i zmagam się z kryzysem czytelniczym. Chyba za dużo czytałam ostatnio, w nic się nie mogę wczytać, mało co mnie zachwyca. Szukałam romansu, powieści lekkiej, która mnie zrelaksuje. Nie wiem skąd, na biurku tuż obok świeczek, które regularnie popalam leżał jakiś zapomniany Sparks, kupiony cztery lata temu. Moje związki ze Sparksem wyglądają tak, że albo czyta mi się dobrze, albo nudy i tragedia. Jako, że przerwa pomiędzy ostatnią powieścią autora wynosiła parę lat uznałam, że powinien mieć dobry start i mnie rozerwać w tym poświątecznym lenistwie.  Jakże ja się myliłam.  

"Cisza białego miasta" - Eva García Sáenz de Urturi

Początek roku to kumulacja silnej woli. Korzystam więc z okazji i staram się nadrobić palące braki. Po pierwsze wyczytać zapasy, bo tak naprawdę żelazne postanowienie, aby skupić się na czytaniu tego co mam, zamiast kupowania i znoszenia nowych tomów trwał wiecznie nie będzie - niestety. Druga sprawa to powrót na łono mojej ulubionej fejsbukowej grupy, która na każdy tydzień ma zmyślne książkowe wyzwania. Ostatni rok pod tym względem był okropny, toteż pilnie nadrabiałam braki no i spisuję listę postanowień, bardzo skrupulatnie. Książka Cisza Białego miasta to połączenie dwóch tych postanowień. Dodatkowym atutem jest wirtualna podróż do Hiszpanii no i jeszcze kryminał. Bardzo lubię takie kumulacji.