"Żeńska końcówka języka" - Martyna F. Zachorska [czytelniczo zaczynamy kiepsko]

 Na szczęście nie podchodzę do książek z przesądem, nie uważam, że pierwsza lektura w nowym roku jest jakąś wróżbą. Całe szczęście, bo losowanie nie było dla mnie szczęśliwe, a ja oberwałam za chęć poszerzenia horyzontów. Nie znam Pani od Feminatywów, a książkę kupiłam kilka lat temu na fali zakupów książek, które miały mnie otworzyć na feminizm, pokazać coś więcej niż stereotypy. Jestem, z bardzo konserwatywnego miejsca na ziemi, a ja sama raczej opieram się zmianom i o ile takie tradycyjne feminatywy jak lekarka, nauczycielka, czy nawet dyrektorka nie budzą mojej konsternacji, o tyle psycholożki, ministra i chirurżki to już drapią w ucho, a ta książka miała mi pokazać naukowe podwaliny.

 

Cała prawda o feminatywach! Jak to z nimi jest: to wymysł współczesnych feministek czy językowa tradycja, o której zapomnieliśmy? Skąd tyle zamieszania wokół kobiecych nazw zawodów? Kogo tak właściwie drażnią i dlaczego obrosły tyloma mitami?

Martyna F. Zachorska, językoznawczyni znana jako Pani od Feminatywów, pokazuje, jak język – zwyczaje językowe, przysłowia czy potoczne zwroty – buduje obraz naszego świata, w tym nasze postrzeganie kobiet, płci czy ciała. Pisze też o tym, jak polszczyzna radzi sobie z opisywaniem seksualności, zwłaszcza kobiecej, czy niebinarności. A co więcej, autorka nie boi się zajrzeć w najciemniejsze zakamarki internetu, czyli do manosfery, w której redpillowcy rozprawiają o tym, jak feministki represjonują białych mężczyzn.

Martyna F. Zachorska nieraz usłyszała, że jest dziunią z Instagrama, ale mimo to nie przestaje edukować w sieci, codziennie serwując solidną dawkę wiedzy o języku. Prywatnie pasjonatka sztuki iluzji, sama jednak nie nabiera się na retoryczne sztuczki. Lubi przełamywać lingwistyczne schematy i nie poddaje się stereotypom. Jej książka może rozpocząć w twojej głowie (i w twoim języku) prawdziwą rewolucję!

[Powyższy opis pochodzi od wydawcy.]

Pani od Feminatywów znana jest podobno na IG, jest doktorantką i zabiega o inkluzywność języka. W tej książce bardziej widać ową inkluzywność, więc dla mnie tytuł trochę wprowadza w błąd, bo tych feminatywów jest stosunkowo najmniej, będzie sporo o języku seksualności, osobach niebinarnych czy dyskryminacji w języku, dlaczego nie powinno się mówić o kimś osoba niepełnosprawna, a o osoba z niepełnosprawnością. Chociaż te fragmenty o feminatywach są ciekawe i trafiają do mnie, muszę przyznać się, że byłam niekonsekwentna i się myliłam w moich stanowiskach, tak reszta książki niestety mnie rozczarowała i czuję się oszukana. Wcale nie dlatego, że uważam że pozostałe kwestie są błahe. Autorka uznała, że wrzuci do jednej książki wszystko co ciekawego wpadło jej w oko, więc w rozważaniu o języku polskim mamy mnóstwo miejsca poświęconego temu co się działo w USA, po co? Za dużo takich dygresji, opowiastek w stylu gawędziarskim co pasuje do posta na Instagramie, ale jednak w książce to już moim zdaniem nie uchodzi.

Dla mnie ta książka to zawód, chociaż sądzę że popularność autorki w social mediach pomogła jej się wybić, a teraz jedna z księgarni regularnie proponuje mi ją za złotówkę do zakupów.

Teraz muszę wybrać coś dobrego żeby zrównoważyć ten czytelniczy fall start.