Łańcuszek i ... :)

Dostałam nominację od Autorki tego uroczego bloga  Bardzo, bardzo dziękuję, chętnie biorę udział w tego typu akcjach, bo ja sama uwielbiam dowiadywać się ciekawych rzeczy o innych blogerach :)

I z lekkim poślizgiem odpowiadam na pytania.

1.Twój blog w 5 słowach…

Książki, wielka pasja, miłość do czytania

2.Jeden (jeden!), najważniejszy blog, który Cię inspiruje….

Nie wiem. Do pięciu mogłabym się ograniczyć. Ale jednego nie wskażę. Boję się ;)

3. Twój dotychczas największy sukces….

Ale w życiu czy w blogowaniu? Pytania dotyczące bloga to przy blogu zostanę. Mój największy sukces i radość to nie egzemplarze recenzenckie, to nie rekomendacje na okładkach czy w reklamówkach. Ale to ludzie, których za sprawą bloga poznałam, osobiście czy via internet. To mejle i komentarze o tym, że dzięki mnie odkryli wspaniałą książkę. Płakać mi się ze szczęścia wtedy chce.

4. Literatura: popularna czy klasyka?

Ta i ta. Nie umiem żyć, ani bez jednej, ani bez drugiej

5 słów, które – twoim zdaniem – charakteryzują blog http://gospodaliteracka.wordpress.com/

Piękne zdjęcia, ciekawe przepisy, smakowicie :)

6.Jak spędziłbyś/abyś dzień tylko dla siebie (bez ograniczeń czasowych, finansowych i przestrzennych)?

Zwiedziłabym całą Hiszpanie, przeszłabym camino, pojechała koleją transyberyjską, powtórzyłabym wszystkie ukochane książki i poszła na mecz Realu :)

7. Kuchnia: wegetariańska czy z potrawy z mięsem?

wegetariańska

8. Ulubiony deser.

Hmmm. Większość ciast mojej Mamy. To się stale zmienia

9. Co sądzisz o ziołolecznictwie?

Nie mam zdania. Sama piję tylko melisę - dla spokojności.

10.Twój sposób na dobry humor.

Dobra kawa/herbata i książka, albo towarzystwo osób, które rozumieją i podzielają moje szaleństwa. Albo dobry mecz ukochanej drużyny zakończony sukcesem 

11. Czym jest dla ciebie prowadzenie bloga?

Pasją, sposobem na pokazywanie innym, że wspaniale jest robić to co się kocha

Na sam koniec się pochwalę. Dziś przyszedł kubeczek, który wygrałam dzięki znajomym z FB. Kubeczek jest z Włóczykijem, wypiliśmy już pierwszą kawę, pokrzepiliśmy się mottem pięknym i mądrym. Ach!! miłość na całe życie!!!

Gdyby ktoś się wahał czy kupić taki muminkowy kubas - polecam. Kubas zapakowany był jak klejnoty koronne. Jak ten mi się opatrzy - kolejny nabędę!

A teraz uciekam bo pączki robię, taka powtórka Tłustego Czwartku. W sobotę Lublin, bo wolne w pracy dostałam a wykład jest, a w niedzielę praca.

Książek do czytania tyle, czasu mało... a dzienniki na uzupełnienie czekają.

ble ble

Ubiegły tydzień był... ciężki. Z Lublina wróciłam z zapaleniem oskrzeli. Nie wiem jakim cudem przeżyłam ten wyjazd. Gdyby nie kolega, który w sobotę służył mi podwózką, to chyba wyplułabym płuca, gdzieś pomiędzy Al. Racławickimi a ul. Chopina. A raczej na Chopina bym nie dotarła.

Gdy wsiadłam do pociągu, wiedziałam, że nie dotrę o własnych siłach do domu - bo jakim cudem, skoro z dworca musiałabym biec na busa, a dla mnie trzy kroki spacerkiem były niczym wędrówka na koniec świata? Na szczęście Tatuś po mnie przyjechał. Szczęście szybko się skończyło, bo w niedzielę musiałam iść do pracy... A w poniedziałek prosto do lekarza. Moja lekarz rodzinna obiecała, że po antybiotyku, który mi zaordynowała do środy mi przejdzie. I powiem Wam - faktycznie, już we wtorek mogłam normalnie funkcjonować.
jak nie docenia się prozaicznych czynności. Oddychania i snu.  Tydzień temu o tej porze nie mogłam normalnie zaczerpnąć powietrza, a ze snu budziłam się i próbowałam odkaszlnąć. Szalenie frustrujące.
Dziś gdy normalnie sobie oddycham, odkaszlując od czasu do czasu, wspominam koszmar niedzieli i poniedziałku i dostaję dreszczy.

Cały tydzień spędziłam jako wracająca do zdrowia. I chociaż dziś chętnie wyrwałabym się na kijki, wolę sobie powoli dochodzić do zdrowia i nie szarżować.
Chociaż mamy akurat w okolicy Balonowe Babie Lato, a ja z racji na bliskość lotniska od mojej rodzinnej posiadłości, kolejny dzień podziwiam niebo upstrzone wielobarwnymi plamkami. I wspominam czasy gdy tych balonów było naprawdę mrowie i często startowały z lotniska u mnie we wsi.


Ech ta moja wieczna melancholia. Jestem typową dekadentką :P

Ten w czwartek prawie mi dach zdarł....

tak miałam dziś... dosłownie chwilę temu ;)

Siedzę sobie na łóżku, nie czytałam dziś nic for fun. Zaś jak pomyślę ile mam roboty to głowa mnie boli... globusa dostaję normalnie...

Ale póki nie zrobię nie idę spać. Chyba aż kawę sobie zrobię, akurat spać nie pójdę i uderzę do kościoła na 7.30 co dawno mi się nie zdarzyło.

Lubię jesień, lubię muzykę, lubię herbaty i zapach palonych liści...

Lubię żyć tak BTW :D

koncert

Tus ię nie chwaliłam...

A jutro idę!! :D

Hryciowie

Mam!!!


Nie licząc spotkania Stalowych Czytaczy i gry w tysiąca na tynmże jedyny pozytywny akcent tego dnia.

Inne ksiażki ida na chwilę w kąt. Idę czytac. Zdjęcia nie ma pbo po 14 godzinach poza domem wróciłam i nie mam siły szukać aparatu.

Ale jestem przeszczęśliwa!!!

dożynkowy dzień

Jako, ze w mojej miejscowości jest lotnisko często mam okazję wpaść na mniejszą lub większą imprezę. rzadko z tego korzystam, ponieważ jak Zagłoba, nie lubie tloku(poza meczami). Dziś byyły Dożynki powiatowe i gminne więc oderwalam się od lektury "Kata" i wyciągnięta przez Mamę wyskoczyłam "na chwilę" która okazała się kilkoma ładnymi godzinami. W miedzyczasie załapałam się na pokaz różnych tańców, puszczanie balona i koncert zespołu disco polo> Jako, że niebawem mam wesele wprawiam się w rytmach disco. Mowcie co chcecie, ale jestem dziewczyna ze wsi i lubię pohulać przy disco polo. I wiem, że wiekszość uważa to za tandetę, ale lubię. Nie samym Bachem żyje człowiek. A dziś z siostrą potańczyłyścmy, pokrzyczałyśmy, ogólnie świetnie się bawiłyśmy :)


A i zamieszczam fotkę. Były czasy, ze całe niebo nad moją wsią bylo w balonach, gdy były zloty, czy inne imprezy. Niebo pełne kolorowych, szumiących kul. Dziś widziałam jeden wzbijający się w powietrze i jednen kosz dowożono.


mam sentyment do balonów. I do waty cukrowej. Do disco polo tyż. Czy znaczy, ze jestem tandeciarą? A zresztą :P