piątek, 6 listopada 2015

"Feblik" - Małgorzata Musierowicz [sentymentalne moralizatorstwo i tradycyjnie już do krwi realistyczne dylematy młodzieży]

Ehh raptem do 14 godziny wytrzymałam w niekupieniu Feblika, dwudziestej pierwszej już części kultowej serii. Jeżycjada podbiła serca wielu, wielu zdążyła też już rozczarować ostatnimi tomami. Nawet jednak ja, chociaż pomna ostatniego roku i mojej reakcji na Wnuczkę do orzechów, nie wytrzymałam i pognałam do księgarni. Jak wiatr. Czytać zaczęłam już w drodze powrotnej i już cała ta przygoda za mną… Poukładam sobie na bieżąco te emocje, wrażenia, bo są bardzo niejednoznaczne. Jeszcze nie wiem czy pozytywne, to będzie się klarowało w trakcie pisania. 








Feblik – najnowsza książka Małgorzaty Musierowicz – to ciąg dalszy bestsellerowej "Wnuczki do orzechów". Akcja przebiega w czasie tych samych kilku upalnych dni sierpniowych, a dotyczy przełomu w życiu Ignacego Grzegorza. Humor, dobra energia, radość życia i ciepło – znajome postacie i zaskakujące wydarzenia! – jednym słowem: Jeżycjada! – Tom 21!


Część ta zaczyna się bezpośrednio po Wnuczce do orzechów, gdy nieszczęśliwie zakochanemu Ignacemu zaczyna świtać jutrzenka odmiany i McDusia która złamała mu serce, chce się z nim spotkać w stolicy Dolnego Śląska. Młodzian w lansadach gna na spotkanie i na szczęście dosyć wcześnie dowiaduje się, że propozycja spotkania była żartem bliźniaczki jego lubej. Dowiaduje się o tym chłopina w zatłoczonym autobusie na oczach…. Na oczach dziewczęcia, które podróżuje do Poznania aby dostarczyć bogaczowi wazę, dzban właściwie – wyrób jej siostry. Dziewczę owe, okazuje się być dawną koleżanką ze szkoły Ignacego, z którą tenże nawet jakiś czas siedział razem w ławce. Drogi ich, które niegdyś się rozeszły, teraz splatają się, gdy skłonna do omdleń Agnieszka, słabiej się czuję z powodu upału, tłoku i nagłej zmiany pozycji. Ignacy Grzegorz, ostatni romantyk i rycerz, służy jej pomocą. I tak zaczyna się ich wspólna przygoda, z uszkodzonymi dzbanami – serio, to nie jest spojler, ja od momentu gdy Agnieszka jedzie z tym dzbanem tylko czekałam aż coś mu się stanie, spotkaniami rodzinnymi, rozmowami o – może nie o poezji – ale o sztuce, historii sztuki, budownictwie i głębokie, filozoficzne rozmowy o miłości, których ja nie prowadziłam w taki sposób nawet po większej ilości alkoholu. Finał będzie podwójnie romantyczny, znając mentalność Borejków – do przewidzenia. Zaskoczenia w tej książce się nie uświadczy, wszystko jest bardzo przewidywalne, może dlatego, że tak znamy bohaterów. Tyle o fabule, bo jednak coś tam się dzieje i odkryjcie to sami.

Na FB napisałam, że cieszę się, że nie żyję w tym samym świecie co autorka. Podtrzymuję to zdanie. Cieszę się, że otaczają mnie inni ludzie, a może ja inaczej ich postrzegam. To kolejna książka w której Musierowicz opowiada nam jak źli, mali i nikczemni są ludzie spoza kręgu Borejków. Gdy Florian opowiada o znajomym profesorze, którzy przez studentów jest źle odbierany bo nie przeklina – złapałam się za włosy, kołtun mi się zjeżył i pomyślałam, o Boże, moje życie jest związane z Uniwersytetem od dziewięciu lat, mam na nim przyjaciół, są chwile, ze prawie tam mieszkam i dla boga nigdy nie słyszałam, żeby jakikolwiek nauczyciel akademicki przeklinał na zajęciach. Nigdy w prywatnie żaden z profesorów nie użył nawet jednego wyrazu uznawanego powszechnie za obelżywy. I jestem pewna, że gdybym ja przeklęła, to prędko pożegnałabym się z pracą. I studiami. Fakt, nie mieszkam, nie pracuję, nie studiuję i nie uczę w Poznaniu, tylko w zaściankowej Polsce Wschodniej, ale nie wiem gdzie panują takie obyczaje, że nieprzeklinający profesor, czy nawet doktor budzi zdziwienie. 
Zaraz pod tym mamy dywagacje Ignacego Borejki nad degrengoladą moralną świata, rozwodzi się nad tym, że oto chamstwo i małość i ciemnota tak się rozpleniły, że teraz ta ciemnota jest w większości. Musiałam przegapić moment, gdy intelektualna elita była większością, co przeczyłoby pojęciu elity. A to wszystko jako reakcja na to, że jedno z wnucząt przez telefon z rówieśnicą rozmawia monosylabami.

Rozumiem, że Musierowicz odpowiada w ten sposób na ataki, że jej świat jest hermetyczny, że go nie rozumie, próbuje tłumaczyć się ze wcześniejszych wtop, czy niezręcznych sformułowań. Nie trafia do mnie to wytłumaczenie. Już nie mam ochoty na herbatę u Borejków ich towarzystwo już mnie tak nie pociąga. Jednak czytam, czy to z przyzwyczajenie, czy z ciekawości. Bo już nawet nie wmawiam sobie tęsknoty za naiwnym myśleniem, takim czarno-białym. No bo jednak bez przesady.

Ciekawa jestem kolejnego tomu, bo oto w idealnej rodzinie pojawią się mniej idealni i wpisujący się w schemat powinowaci. Będzie się działo.

Podziwiać należy Agnieszkę, że nie zastrzeliła tego ględzącego ciągle Ignacego. A ja tak go lubię. Jakby na przekór wszystkim zawsze lubiłam Ignasia, taki był rozkochany w książkach, wyśmiewany, no lubiłam go, a tutaj smęci to o budowlach, to o miłości. Kibicuję mu jednak mimo wszystko. Ignaś jest już dziwny, że raczej mu nie grozi wypranie z wyrazistości po założeniu obrączki. Może jednak zastąpić swą św. Matkę Gabrielę w panteonie świętych jeżyckich. Ot zobaczcie ten fragment. Ileż może o człowieku kawałek ręki. Czy wasze ręce też są tak wymowne?



W tej cudownej kochającej się rodzinie, nadal nieobecni są bliscy małżonków borejkowskich sióstr, chociaż mamy niusa o Metodym. Jedno wspomnienie. Rozczarowujące.

Reasumując książka jest na zbliżonym poziomie do Wnuczki, mniej moralizatorska, chociaż wstawki są. Ta jest bardziej sentymentalna. Czyta się ją jak widzicie prędziutko. Nie wywołuje raczej ochoty, aby cisnąć ją o coś co spowoduje jej destrukcję… to plus. Czy zachwyca? Nie sądzę. Autorka zalicza błąd, przynajmniej jeden. Może niech ona zostawi Marka i Idę w spokoju bo pisząc o ich przeszłości się mota. O ile MNIE pamięć nie myli on nie brali ślubu w drugie święto, ale dzień po Wigilii.
Ot czytadeł ko, z morałami, sentymentalnymi wstawkami, a i i Milą Borejko, która nadal jest niby cięta i ironiczna, ale wyczerpuje to znamiona wredności. Kochający zaś dziadek Borejko liczy wnukom ciastka.

I nadal nie wiem co o tej książce myśleć. Ma swoje wady, ma swoje – jakieś tam – zalety. Może ja już jestem za stara, zbyt racjonalna?

36 komentarzy:

  1. Właśnie narobiłaś mi ochoty na przypomnienie sobie całej Jeżycjady, nie czytałam tych najnowszych części i nie bardzo pamiętam co w nich było, także chyba będę powoli zbierać własną serię, aż w końcu będę mogła przeczytać nowości! Po prostu wymyśliłam sobie powód, żeby kupować kolejne książki, a co!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo się cieszę. Lubię - mimo wszystko - powroty na Jeżyce.

      Usuń
  2. Co do przeklinania na zajęciach to również nie słyszałam, żeby prowadzący sobie na to pozwalał, ale niestety pewna studentka już tak. W trakcie rozmowy o sztuce współczesnej dziewczyna dosadnie wyraziła swoje zdanie :P Natomiast co do Musierowicz to chyba zostawię jej książki w spokoju. Kiedyś kusiło mnie, żeby zrobić sobie taki powrót do dzieciństwa i odświeżyć pewne powieści, a inne dopiero przeczytać po raz pierwszy, ale chyba zrezygnuję z tego pomysłu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. na moich zajęciach nie ma wulgaryzmów...

      Nie rezygnuj z początków jeżycjady!!

      Usuń
  3. A u mnie zdarzyło się że profesor przeklął na zajęciach. Wywołał tym raczej wesołość niż zwiędnięcie uszu ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. nie wiem co jest zabawnego w przeklinającym wykłądowcy

      Usuń
  4. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  5. Napiszę tak...
    "Jeżycjada" fascynuje mnie przez to, że przez wiele lat mieszkałam na Jeżycach. a cały czas w Poznaniu. Więc znam te miejsca i jest to po coś fantastycznego. Przeczytałam kilka tomów Jeżycjady, ale szczerze mówiąc nie jestem jej fanką na tyle, żeby od razu biec do księgarni po nowy tom. Tym bardziej, że te najnowsze kuszą mnie najmniej... Może chodzi o tą magię pierwszych tomów?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pierwsze tomy były świetne... a nowsze... różnie/ "Sprężyna" była niezła

      Usuń
  6. Także jestem świeżo po lekturze "Feblika". Nie jest już to ta sama Musierowicz co w początkowych książkach, ale.... wciąż ją lubię :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeżycjada powoli zaczyna przypominać sinusoidę.

      Usuń
  7. Kiedyś, kiedyś czytałam Jeżycjadę, ale było to tak dawno temu, że już nie pamiętam, jakie części mam za sobą. Świadczy to o tym, że chyba czas najwyższy zacząć (i skończyć!) całą serię. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. dla mnie nie ma świąt bez Noelki ;)

      Usuń
  8. Jak ja dawno nie czytałam "Jeżycjady", do początkowym tomów mam wielki sentyment.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. bo one są i zabawne i wzruszające i autentycznie ciepłe.

      Usuń
  9. To z Metodym to taki trochę skandal, bym powiedziała. Naprawdę, żeby zasłużyć sobie na jakikolwiek szacunek w tej rodzinie, trzeba nazywać się Borejko, albo mieć borejcze geny. A wszyscy co się spraszają do rodziny B zostają wchłonięci w kołchoz i reszta świata może już nie istnieć, mamy własny grajdołek i pyszną herbatkę.

    Nie myli cię pamięć, Ida i Marek brali ślub 25, w Boże Narodzenie. To Tygrys brał ślub 26? Czy też 25? Swoją drogą, mnie zawsze to trochę wkurzało, czy oni muszą te śluby robić na święta i w grudniu? Też mnie wkurzało dopowiedzenie, że pobrali się po 3 miesiącach znajomości (czy coś w ten deseń). No ludzie... :( Rodzina mutantów, wejrzą na siebie, skan oczami i już wiedzą, że to jest TO, miłość po grób. Nie dziwota, że Gaba tak rozpamiętuje nieudane małżeństwo z Pyziakiem, w takiej rodzinie zwykłe rozstanie to faktycznie porażka i plama ma honorze. Plus że jak NAJPÓŹNIEJ do trzydziestki chłopa/dziołchy sobie nie znajdziesz, toś wybrakowany towar, stara panna i dziwoląg. Nic dobrego w życiu cię nie spotka, a najgorsze to, że ramiona nie wypełnione ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Metody był chyb za mało wzniosły, żeby się dał przesadzić na borejczy grunt...
      Po 3 miesiącach znajomości.... no nie znam takiego przypadku. Nie znam :/

      W Jeżycjadzie każda samotna niewiasta to zło

      Usuń
  10. A ja sobie w końcu własny egzemplarz "Noelki" kupiłam i zamierzam sobie ponownie przez święta przeczytać :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Przeglądam kilka opinii o Febliku, nie zgadzam się z większością z nich.

    Patrząc po młodej kadrze naukowej: większość studentów im więcej ma luzu na zajęciach tym milej wspomina prowadzącego. A im jest poważniej, im więcej się wymaga, tym opinie są bardziej negatywne. Zatem rozczarowanie wykładowcą, który nie przeklina według mnie jest przekolorowanym opisem zachowań nowej braci studenckiej. Pojawia się coraz więcej postaw roszczeniowych i brak szacunku dla poleceń prowadzącego.

    Nie wiem, może jestem dziwna ale na to co pisze Musierowicz nakładam soczewkę dużej ironii i szkła powiększającego pewne wady. Stąd np. bawi mnie tłumaczenie braku powodzenia z mężczyznami u matki i siostry Agnieszki klątwą ciążącą na rodzie...

    Zaś ślub w święta... to jedna z ekonomiczniejszych opcji ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie twierdzę, że ślub w święta nie ma racji bytu, jeno Musierowicz pomyliła dni.


      Co do wykładowców, zawsze było tak, że na krótką metę lubiło się tych prowadzących u których jest luz. No dla bogów, kto chce w wieku dwudziestu lat zarywać noce na naukę? Maria Skłodowska chyba :P Na dłuższą metę do studenta dociera, że lepiej mieć zapierdziel na ćwiczeniach, a na egzamin podejść nauczonym. Rozmawiam ze studentami, moi najwyraźniej są na tyle dojrzali, że doceniają wymagającego wykładowcę.

      Postawa roszczeniowa jest wynikiem zmian systemowych. Jako związana z uniwersytetem, nie dostrzegam tego co Ty. Po prostu. Jest różnica pomiędzy wykładowcą - luzakiem, a wykładowcą - klnącym

      Usuń
  12. Uwielbiam M. Musierowicz, nie powinna robić nic innego tylko ciągle pisać nowe książki... Dla mnie Feblik jest po prostu nowym bestsellerem! Zacznijmy doceniać polskich autorów!!! Pani Musierowicz życzę dużo świetnych pomysłów do napisania nowej części Jeżycjady...

    OdpowiedzUsuń
  13. Wiesz, tak sobie myślę, że nie o fabułę w tych książkach Musierowicz chodzi, nie o realia, nawet nie o morał. Najważniejsze są postacie, które pokochałyśmy, bo były ciepłe, pełne poczucia humoru, a przecież nie idealne. Dla mnie tym jest czytanie Jeżycjady - dniem spędzonym w kuchni u Borejków. I tak to należy czytać. Bo inaczej dopatrzymy się szowinizmu, sentymentalizmu, taniej ckliwości i niedzisiejszych poglądów autorki. Bardzo się cieszę, że powstają kolejne części, bo za każdym razem jestem ciekawa co tam nowego u Borejków. "Wnuczka do orzechów" miała cudny wątek Idy, takiej Idy, którą znamy z "Idy sierpniowej", za którą bardzo się stęskniłam. Mam nadzieję, że w "Febliku" też znajdę coś równie przyjemnego. Jeszcze nie czytałam, ale jeśli jest ta część jest lepsza od "Języka Trolli", to czuję, że na pewno mi się spodoba.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie lubię Idy, drażni mnie, nie lubiłam jej od pierwszego tomu :P

      Ale faktycznie jest lepiej niż w "Języku"

      Usuń
  14. Ksiazki Pani Musierowicz kochalam az do ''Sprezyny''. W kolejnych juz po prostu nic sie nie dzieje. Feblik wydaje sie ksiazka o tym co Borejkowie jedza, duzo jest opisow wszelkiego rodzaju i filozoficznych wywodow. Aha, zaserwowano nam tez kolejna dawke agresji w postaci mamy Agnieszki, ktora w pijackim amoku atakuje Ignasia :(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bo pijacy tylko leją niewinnych.

      Sprężyna bardzo podobała mi się!!

      Usuń
  15. Właśnie przeczytałam. W połowie. I chyba szkoda mi czasu na więcej...Mam podobne odczucia do Twoich. Może też za stara już jestem? Jeżycjadę kocham, ale tak do Noelki. Czytam po kolei do Kalamburki chyba, ale dawno temu. A dalsze niestety już pominęłam...Już nie to, co kocham w Jeżycjadzie...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O tak Noelka, jeszcze Pulpecja nie jest zła... później, są książki do których mimo wszystko wracam ;)

      Usuń
  16. Ja dokonczylam, ale z wielkim trudem i nie moglam sie doczekac az bede mogla ja odlozyc. Tak sobie mysle ze Pani Musierowicz moze niestety nie pisze juz dla czytelnikow tylko dla samej siebie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też często taki wniosek kołacze mi po głowie

      Usuń
  17. Kasiu.
    Czy Ty szukasz w literaturze kalki rzeczywistosci? Czy Ty jestes jednym z fanow "Klanu"?
    Oczywiscie, ze dzban ten byl po to, zeby cos mu sie stalo, tak jak pistolet jest zawsze po to, zeby wypalic. Tez wiedzialam od poczatku. Nie wiem, co w tym tak dziwnego.
    Glebokie filozoficzne rozmowy o milosci, zyciu, Bogu etc... wiele ich w zyciu przeprowadzilam. Czas dojrzewania masz jeszcze przed soba?
    ... znajac mentalnosc Borejkow... - otoz to, oni tacy sa i zawsze byli. Dlaczego teraz tak Cie to razi?
    Dziadek Borejko liczy wnukom ciastka. Czyzby to byla krytyka brzydkiego zachowania Ignacego Borejki? A co z mozem krytyki, ze Borejkowie sa idealni? Czego chcesz Kasiu wlasciwie? Maja to byc ludzie idealni czy nie? Co Cie zadowoli?
    Profesor przeklinajacy na zajeciach. W ksiazce nie ma mowy, ze na zajeciach. Ponadto skad pewnosc, ze na forum jakis student czy nawet asystent profesora nie mogl napisac czegos takiego?
    Krytyka Ignacego degrengolady swiata. Chyba nie do konca zrozumialas o co chodzilo autorce. Ona krytykuje to, ze ktos dobrze rozwiniety zniza sie do poziomu kogos mniej rozwinietego intelektualnie czy kulturowo. Jest to takie male moralizatorstwo, ktorego tak nie lubisz. Mowi nam, badzmy soba. Jesli potrafimy pieknie sie wyslawiac robmy to, nawet jesli nasz rozmowca nie potrafi. W sytuacji, ktora opisuje autorka, ma to sens.
    Rodziny wspolmazonkow corek Borejko. Kasiu, jesli kiedys zechcesz opisac dzieje jakiejs rodziny, to czy bedzie musiala opisac rowniez wszystkich ich krewnych, nawet tych mieszkajacych na innych kontynentach i nie majacych zadnego znaczenia dla opisywanych przez Ciebie akcji?
    Dalibog, wymuszone sa Twoje argumenty.
    Tak sie zlozylo, ze mieszkam teraz w UK. Pewna Brytyjka powiedziala mi, ze Anglik uzywa czesto slowa “good” a Polak “straszne”. Taka jest wlasnie Twoja recenzja. Wyssalas mozliwie wszystko co najgorsze nie probujac nawet znalezc czegos dobrego. Tak i ja pomine milczeniem to, co w Twojej recenzji spodobalo mi sie, to co trafne. Jak Polka z Polka pogadajmy sobie. Ty rzeczywiscie nie zyjesz w tym samym swiecie co autorka. Na boga, to widac! (dla bogow? hm...)
    Kasiu, na Twojej uczelni wolno uzywac slowa “zapierdziel”? Nie jest zbyt prymitywne?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niestety nie oglądam serialu "Klan", nie oglądam telewizji, bo szkoda mi na to czasu. Piszę o swoich odczuciach, mogę napisać chyba, że coś przewidziałam, bez ściągania na siebie gniewu?

      Nie rozumiem pytania o dojrzewanie w kontekście pytania o moją uczelnie. Bo nie spotkałam kogoś kto nie jest filozofem, a sadzi tyle dyskusji na ten temat w tak krótkim czasie.

      Dlaczego teraz mnie to razi? Bo jest uwypuklone. Często żyje się z kimś całe życie on ma jakieś wady i stają się wyraźniejsze na starość i bywa, że ciężko wytrzymać.
      Dla mnie dziadek wyliczający dzieciom ciastka, nie w kontekście tego, że się przejedzą, a że jego objadają jest nieprzyjemnym zjawiskiem.

      To w końcu jak przeklina, nie przeklina, ktoś go oczernia? Nie rozumiem tej krytyki studentów, że nie poznają się na mega inteligentnym facecie, bo ten nie przeklina. Nie wpadajmy w skrajność. Nauczałam już sporo osób i od nikogo nie słuchałam, nawet kątem ucha, aby krytykowało się, że ktoś NIE przeklina. Przepraszam - jesteś Musierowicz, że mówisz, o co chodziło? Bo jak na razie moja i Twoja wykładnia ma takie samo umocowanie. Jeżeli pokazuje rodzinę tak rodzinną jak Borejkowie, to niestety zapominanie o ważnych członkach bliskiej rodziny jest - znów to napiszę - nieładne i przykre.

      Cieszę się, że nie żyję na tym samym świecie. Nie uważam, że jestem pesymistyczna jak statystyczny Polak, chociaż nie tryskam optymizmem - to fakt.

      Czy można używać słowa zapierdziel? Nie wiem, muszę wystąpić z zapytaniem, na zajęciach go nie używam, to na pewno ;)

      Pozdrawiam :)

      Usuń
  18. Dziwnie odebralas moj wrzut. Pytanie o "Klan" bylo wylacznie w kontekscie kalki rzeczywistosci w ksiazkach i nie mialo nic wspolnego z dzbanem.
    Przewidzenie kraksy dzbana bylo osobnym watkiem.
    Pytanie o dojrzewanie w ogole nie jest w kontekscie uczelni.
    Postaram sie mocniej podkreslac nowy akapit, to moze i zrozumiec bedzie latwiej.
    Nie zrozumialas tez mojego pytania o dziadka wyliczanie ciastek. Zgadzam sie, to brzydkie z jego strony. Ale gdy okazuje sie, ze Borejkowie miewaja wady krytykujesz, ze maja wady, gdy nie maja krytykujesz, ze nie maja. Zgadzam sie, ze to brzydkie z jego strony i temu nie zaprzeczam. Nie rozumiem tylko, jak mozesz byc tak niekonsekwentna.
    No prosze i znalazlas kolejna wade tej rodziny. Zapominaja o waznych czlonkach bliskiej rodziny. No i znowu zle. Gabriela tez zapomina, moze czas przestac nazywa ja swieta?
    Swoja droga, powiedz prosze, czy piszac o jakis wydarzeniach i ludziach pisalabys tez o wszystkich ich krewnych? Moze zapominanie o bliskich przyjaciolach albo ludziach, ktorzy wiele dla nas w zyciu zrobili tez jest nieladne? Przykladowo, opisujac historie milosna jak to Asia poznala Kazia powinnas opisac wszystkich czlonkow rodziny- krewnych i powinowatych obojga? Obejrzyj prosze ten film, nie pozalujesz:
    http://www.filmweb.pl/reviews/Bad+Trip-194
    Na koniec, krytykujesz Feblik, bo zaskoczenia nie ma. Jesli szukasz zaskoczenia, poczytaj Maupassanta, jesli chcesz horroru poczytaj Kinga, jesli chcesz sensacji poczytaj Ludluma etc. Jesli siegasz po Musierowicz dostaniesz porosta, naiwna, pelna przypadkow, pelna ciepla, wychwalania wiadomych moralnych zasad ksiazke. Tak bylo i jest. Czytam Musierowicz dla przyjemnosci, wiem ze dobrze sie skonczy, wiem ze nie zaskoczy mnie jakims dranstwem Przeczytalas je wszystkie i wciaz tego nie rozumiesz. Po co wogole siegasz po nie, skoro trzeba Ci najwyrazniej czegos innego.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A skąd mam wiedzieć w jakim kontekście to było. Słyszę pytanie - chcę odpowiedzieć. Jak już mam być niekonsekwentna ;)

      A propos niekonsekwencji, jeżeli przedstawiamy Borejków jako rodzinę idealną, a Ignacego jako cudownego dziadka, to jednocześnie nie powinniśmy pokazywać takich zachowań. Tym bardziej, że Autorka nie traktuje tego jako wadę. O tym, że zapomina o Rodzinie to nie jest "właśnie znalazłaś" bo rzuca się to w oczy od pewnego czasu. O Metodym nie było SŁOWA od czasu "Dziecka piątku", do bodajże "McDusi". Uważasz, że w tak kochającej rodzinie ojciec Grzegorza nie przyszedłby na jego imieniny w "Imieninach"? Dla mnie to dziwne, to nie jest kwestia opisywania ósmej wody po kisielu, tylko zupełnego wymazania Strybów, podczas gdy Elka tak się cieszyła, że będzie miała więcej okazji do spotykania Gabrysi.

      Po co je czytam - rzuciło mi się w oczy - otóż mam imperatyw kończenia serii. I zdradzę Ci, że właśnie te normy moralne, ciepło, znajdowałam we wcześniejszych częściach. Do dziś w okolicach świąt wracam do Noelki Do tamtych Borejków wpadłabym na herbatę, do tych obecnych - niechętnie.

      Usuń
  19. Wystarczy czytac ze zrozumieniem i kontekst jest oczywisty.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ach to się tylko tak wydaje.

      Mam prawo do swoich odczuć, chociaż są one odmienne od innych

      Usuń
  20. To naprawdę dziwne, ale ja "świat Małgorzaty Musierowicz" widzę zupełnie inaczej. Na odwrót. Moim zdaniem jest on właśnie taki "lepszy", miejscami może nawet odrealniony. Nie bucha agresją, przemocą. Nawet jak Gorgona się wydrze, to jakoś tak inaczej. Dzieci przy stole rozmawiają o fizjonomii, a feministki popychają autka facetom. Słowem: jest pięknie. ;)
    Pozdrawiam serdecznie,
    Kania Frania

    OdpowiedzUsuń

To dużymi literami: KAŻDY KOMENTARZ ZAWIERAJĄCY LINK - WYLATUJE- WIELOKROTNIE PROSIŁAM, NIE ODNOSIŁO SKUTKU, TERAZ Z AUTOMATU I BEZ CZYTANIA.

A teraz grzecznie i klasycznie ; ) bo bardzo Was przecież lubię : )

Witaj Gościu, cieszy mnie Twoja wizyta, cieszę się, że chcesz pozostawić ślad po tym, że przeczytałeś to miałam do powiedzenia.

Proszę :) komentuj, ale pamiętaj :)

Każdy głos w dyskusji jest dla mnie ważny. Każdy komentarz jest czytany, na komentarz każdego czytelnika staram się odpowiedzieć.

Jeśli chcesz coś powiedzieć, zwrócić uwagę, a komentarz pod danym postem będzie niewłaściwy - z boku podałam adres mejlowy

Nie spamuj, nie jestem nastolatką, więc nie pisz "Super, zapraszam do mnie". To właśnie jest spam, takie komentarze usuwam. Napisz coś merytorycznego, a na pewno zaciekawisz mnie i odwiedzę Twoją stronę.

Chcesz mnie obrazić? Wyzwać? Wyśmiać moje poglądy, czy mnie, jako mnie? Daruj sobie! Jesli szydzisz, lub obrażasz moich czytelników, lub po prostu naruszasz netetykietę, komentarz również wyleci.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Wg. Autorów ( w trakcie tworzenia)

Agata Christie (49) Agata Pruchniewska (1) Agatha Christie (14) Agnieszka Kaluga (1) Agnieszka Krakowiak-Kondracka (1) Agnieszka Lingas-Łoniewska (10) Agnieszka Wojdowicz (3) Aleksander Jażwiński (1) Aleksander Makowski (1) Aleksandra Szarłat (2) Alex Bellos (1) Alice Hoffman (1) Alina Białowąs (2) Aly Cha (1) Alyson Richman (1) Ałbena Grabowska (3) Ałbena Grabowska-Grzyb (4) Amy Hatvany (2) Andrzej Andrusiewicz (2) Andrzej Chwalba (1) Andrzej Grembowicz (1) Andrzej Kępiński (1) Andrzej Markowski (2) Angele Lieby (1) Angelika Kuźniak (1) Ann Brashares (1) Ann Wroe (1) Anna Bikont (1) Anna Fincer-Ogonowska (1) Anna Gavalda (1) Anna Herbich (3) Anna J. Szepielak (1) Anna Jean Mayhew (1) Anna Moczulska (1) Anna Nejman (1) Annabel Pitcher (1) Anne Brontë (2) Anne O'Brien (1) Anne Tyler (1) Antoni Słonimski (1) Antonina Kozłowska (2) Arael Zurli (1) Arthur Conan Doyle (1) Astrid Lindgren (4) Barbara Mutch (1) Barbara O`Neal (4) Barbara Sęk (1) Barbara Wachowicz (1) Becky Wade (1) Bill Bryson (1) Bolesław Prus (2) Bożena Keff (1) Brenda Reid (1) Brigitte Hamann (1) Brygida Grysiak (1) Carla Montero (1) Carlos Ruiz Zafón (1) Carrie Snyder (1) Cat Patrick (1) Cecelia Ahern (1) Cecilia Samartin (1) Cesarina Vighy (1) Chandra Hoffman (1) Charles Dickens (4) Charles Frazier (1) Charlotte Brontë (5) Cheryl Strayed (1) Chesley McLaren (1) Chris Columbus (1) Chris Fabry (1) Chris Grabenstein (1) Christian Jacq (1) Christina Baker-Kline (2) Chufo Llorens (1) Claire North (1) Clara Sanchez (1) Claude Quétel (1) Clive Staples Lewis (2) Colin Campbell (1) Colleen Hoover (2) Colleen McCullough (1) Conor Grennan (1) Consilia Maria Lakotta (2) Dan Brown (1) Daniel Silva (2) Danielle Steel (1) Danuta Awolusi (1) Danuta Pytlak (1) Dario Fo (1) Debbie Macomber (2) Denis Brian (1) Denis Diderot (1) Denise Hildreth Jones (1) Dennis Lehane (1) Diana Gabaldon (6) Diane Chamberlain (11) Doda Około-Kułak (1) Dodie Smith (1) Donald Spoto (2) Dorota Combrzyńska-Nogala (1) Dorota Gąsiorowska (2) Dorota Golińska (1) Dorota Ponińska (1) Dorota Terakowska (2) Dorothea Johnson (1) Dorothy Rowe (1) Dörthe Binkert (1) Douglas Smith (1) E. Lockhart (1) Edward Rutherfurd (2) Eileen Goudge (1) Eliza Orzeszkowa (2) Elizabeth Cooke (3) Elizabeth Gaskell (5) Elizabeth Haran (3) Elżbieta Cherezińska (4) Emilia Sokolik (1) Emily Jane Brontë (1) Emma Donoghue (1) Eowyn Ivey (1) Eric Lomax (1) Erin Morgenstern (1) Eugen Ruge (1) Eva Weaver (1) Ewa Bauer (2) Ewa Stachniak (2) Ewa Wróbel (1) Federico Moccia (4) Fern Britton (1) Fern Michaels (1) Florian Illies (1) Francine Rivers (3) Francis Hackett (1) Francis Scott Fitzgerald (1) Francoise Giroud (1) Gardner Raymond Dozois (1) Gavin Extence (2) George Orwell (1) George R.R. Martin (7) Georgia Bockoven (1) Gigi Buffon (1) Giovannino Guareschi (5) Glenys Carl (1) Grażyna Jeromin-Gałuszka (1) Greg King (1) Gregg Olsen (1) Grzegorz Sokołowski (1) Grzegorz Strzelczyk (1) Håkan Nesser (1) Hanna Cygler (3) Harper Lee (1) Helen Fielding (2) Helen Rappaport (1) Helena Mniszkówna (1) Helga Hoškova-Weissowá (1) Hellmut Andics (1) Henning Mankell (2) Henryk Sienkiewicz (1) Holly Peterson (1) Horacio Verbitsky (1) Ibn Warraq (1) Igor Sokołowski (3) Ismet Prcić (1) Iwona J. Walczak (3) Izabela Jung (1) Izabela Sowa (1) Izabella Frączyk (1) J.J. Renert (1) Jacek Dehnel (2) Jacek Hugo-Bader (1) Jacek Lusiński (1) Jadwiga Czajkowska (1) Jakub Puchalski (1) Jan Łoziński (1) Jan Miodek (2) Jan Paweł II (1) Jan Wróbel (1) Jane Austen (6) Janina Fedorowicz (1) Jaroslav Hašek (1) Jaume Cabré (2) Jaume Collel (1) Jean des Cars (2) Jean-Christophe Brisard (1) Jean-Jacques Sempé (1) Jean-Paul Roux (1) Jeannette Kalyta (1) Jennifer Kaufman (1) Jennifer Teege (1) Jennifer Worth (1) Jerzy Bralczyk (3) Jerzy Niemczuk (2) Jerzy Sosnowski (1) Jewgienij Wodołazkin (1) Jill Barnett (1) Jill Mansell (1) Joanna Konopińska (1) Joanna Marat (1) Joanna Szczęsna (1) Joanne Harris (1) Joanne Kathleen Rowling (12) Jodi Picoult (22) John Borrell (1) John Boyne (1) John Carlin (1) John Curran (1) John Green (1) John Grogan (1) John Ronald Reuel Tolkien (7) John Seeney (1) Jojo Moyes (5) Jolanta Król (1) Jolanta Kwiatkowska (1) Jon Ronson (1) Jonathan Littell (1) Jordi Pons Salas (1) Joyce Maynard (1) Józef Witko (2) Julia Alvarez (1) Julia Child (1) Julia P. Gelardi (1) Julian Tuwim (2) Julie Lawson Timmer (1) Julie Orringer (1) Jürgen Thorwald (6) Justin Go (1) Justin Peacock (1) Justyna Wydra (2) Ka Hancock (1) Kamil Janicki (2) Kard. Jorge Mario Bergolio (2) Karen Dionne (1) Karen Karbo (1) Karen Mack (1) Karolina Frankowska (1) Karolina Lanckorońska (1) Katarina Mazetti (2) Katarzyna Archimowicz (2) Katarzyna Bonda (6) Katarzyna Kołczewska (1) Katarzyna Kwiatkowska (5) Katarzyna Michalak (14) Katarzyna Zyskowska-Ignaciak (5) Kate Lord Brown (1) Katherine Webb (2) Kathryn Taylor (1) Keith Lowe (1) Kerstin Ekman (1) Kiera Cass (5) Kristina Sabaliauskaitė (1) Krzysztof Sadło (1) Krzysztof Ziemiec (2) ks. Jan Twardowski (1) Laila El Omari (1) Laurens van der Post (1) Leah Fleming (1) Lena Najdecka (1) Leslie Carroll (1) Levi Henriksen (1) Lily Koppel (1) Linda Green (2) Lisa Genova (3) Lisa Kleypas (1) Lisa Scottoline (1) Liv Tyler (1) Louisa May Alcott (1) Louise Walters (1) Lucy Ferriss (1) Lucy Maud Montgomery (8) Lucyna Olejniczak (1) Ludwig Winder (1) Ludwik Stomma (1) Łukasz Maciejewski (1) Łukasz Orbitowski (1) M.L. Stedman (1) Maciej Karpiński (1) Maciej Stuhr (1) Magda Gessler (1) Magdalena Grzebałkowska (3) Mag­da­lena Knedler (1) Magdalena Kordel (4) Magdalena Kulus (1) Magdalena Tulli (1) Maja Łozińska (1) Małgorzata Gutowska - Adamczyk (3) Małgorzata Halber (1) Małgorzata Hayles (1) Małgorzata Łukowiak (1) Małgorzata Maj (1) Małgorzata Musierowicz (15) Małgorzata Szejnert (1) Małgorzata Tusk (1) Małgorzata Warda (2) Mandy Hale (1) Marc Llewellyn (1) Marcin Górka (1) Marcin Mastalerz (2) Marcin Prokop (2) Marcin Wilk (1) Marcin Zaremba (1) Marek Aureliusz (1) Marek Grechuta (1) Marek Ławrynowicz (1) Marek Rybarczyk (2) Margaret Dilloway (1) Margaret Mitchell (1) Maria Dąbrowska (2) Maria Kruger (2) Maria Krüger (1) Maria Sveland (1) Maria Ulatowska (3) Marilyn Brant (1) Marina Stepnova (1) Mariola Pryzwan (1) Marion Zimmer Bradley (1) Mariusz Szczygieł (4) Mariusz Urbanek (6) Mariusz Wilka (1) Mariusz Ziomecki (1) Marta Kisiel (2) Martha Grimes (1) Martin Sixsmith (1) Matthew Quick (1) Melchior Wańkowicz (1) Melissa Hill (1) Meredith Goldstein (1) Mhairi McFarlane (2) Michał Heller (1) Mieczysław Mokrzycki (1) Mike Carson (1) Mira Suchodolska (1) Miriam Karmel (1) Mitch Albom (3) Monika A. Oleksa (6) Monika Szwaja (10) Nadine Gordimer (1) Natasha Walker (1) Ned Vizzini (1) Olle Lönnaeus (1) Papież Franciszek (2) Patrick Ness (1) Patrick Pesnot (1) Paul Arden (1) Paullina Simons (3) Penny Jordan (1) Peter Heller (1) Peter Kreeft (1) Platon (1) Pola Kinski (1) Priscille Sibley (1) Rachel Hauck (2) Rebecca Johns (1) Regina Brett (4) René Goscinny (1) Richard Paul Evans (6) Richard Phillips Feynman (3) Robert Galbraith (3) Robert J. Woźniak (1) Roma Ligocka (3) Ryszard Legutko (1) Sally Bedell Smith (1) Sam Pivnik (1) Samantha Hayes (1) Samantha van Leer (1) Sarita Mandanna (1) Seré Prince Halverson (1) Shelley Emling (1) Stanisław Zakościelny (1) Stephanie Evanovich (1) Stephenie Meyer (2) Sue Eckstein (1) Sue Woolmans (1) Sylwia Chutnik (1) Szymon Hołownia (11) Szymon Sokolik (1) Terry Pratchett (2) Trygve Gulbranssen (4) Tullio Avoledo (1) Victoria Twead (2) Walter R. Brooks (2) Wiesław Myśliwski (2) Wilkie Collins (2) Yrsa Sigurdardóttir (5) Zośka Papużanka (1)

Pogoda w mojej okolicy