"Oślizgłe macki, wiadome siły. Historia Ameryki w teoriach spiskowych" - Piotr Tarczyński [jakie tajemne siły rządzą światem i czy zamach na Trumpa to fake}

 

Moja fascynacja Podkastem amerykańskim zaczęła się prawie rok temu w okresie intensywnej kampanii, przed wyborami prezydenckimi. Od tamtej pory co tydzień słucham nowego odcinka, nadrabiam stare odcinki i łykam książki napisane przez autorów. Teraz wyszła książka jednego z nich: Piotra Tarczyńskiego o, o ironio, teoriach spiskowych. Zasadniczo omijam takie tematy jak mogę, zakładam, że proste wyjaśnienia mają sens, ale ta książka jednak mnie zaintrygowała, chociaż autor nie nabija się z wierzących w rozliczne teorie. Po prostu, niektóre mają jakieś uzasadnienie, jakieś podstawy, a to że niektóre to sen wariata? No cóż, można wierzyć w co się chce. Kto teraz porywa dzieci, skoro papież Franciszek zmarł?

 

"Wyobraź to sobie!" - Łukasz Jach [sięgaj - gdzie wzrok nie sięga]

 Przeglądam często nowości Księgarni Tania Książka, szczególną uwagę zwracając na to jakie książki z serii Zrozum, lubię sięgać po te książki i mam już sporą kolekcję, moim zdaniem – obecnie to najlepsza seria z takich w stylu popularno-naukowym. Tym razem dostajemy książkę Wyobraź to sobie. Psychologiczna opowieść o bujaniu w obłokach, książka wymarzona dla ludzi rozmiłowanych w czytaniu książek, bo przecież kochamy czytać właśnie ze względu na to co sobie wyobrażamy. Bez tworzenia projekcji w głowie nie byłoby radości czytania. Co jest największym dramatem ekranizacji?. To że nasze wyobrażenie jest lepsze niż to, co ktoś przedstawił na ekranie.

 

"Ludzie. Krótka historia o tym, jak spieprzyliśmy wszystko: - Tom Phillips

 Z powodu przygotowań do świąt zapomniałam o moim trupim losowaniu, ale na szczęście w Wielką Sobotę przypomniałam sobie o moim słoiczku hańby. Na Instastory odbyło się losowanie i oto trafił mi się tytuł Ludzie. Krótka historia o tym jak spieprzyliśmy wszystko słyszałam o tej książce dużo dobrego, ba nawet kilka historii znałam z YT z kanału Historia bez cenzury. Już sam początek zapowiadał się emocjonująco i faktycznie, wystarczył jeden świąteczny dzień by książkę pochłonąć.

 

"Początki. Opowieść o tym, jak Ziemia nas stworzyła" - Lewis Dartnell

 Ku mojej wielkiej radości na rynku wydawniczym pojawia się coraz więcej książek, które tłumaczą nam świat. Oczywiście te wszystkie informacje, które znajdujemy w niniejszej książce są bardziej rozbudowane w książkach do antropologii, geologii, astronomii, umówmy się jednak, że przeciętny czytelnik, który chce wiedzieć, mieć jakieś podstawy, nie ma sił, ochoty i czasu by skończyć pięć kierunków studiów. Dlatego przeczesuje listę nowości wydawniczych i szukam książek w tym stylu, które poszerzają moje horyzonty i sprawią, że na następnym towarzyskim spotkaniu będzie spór o cykle Milankovica. 

 

"Plusy i minusy. Książka dla wszystkich, którzy kiedykolwiek bali się matematyki" - Stefan Buijsman

Mam wrażenie że świat dzieli się na matematyków i tych którzy kiedyś zostali do tej dziedziny wiedzy zrażeni w związku z tym bojkotują wszystko co związane z liczeniem. Pamiętam ilu z moich znajomych uważało się za humanistów, co miało być synonimem nielubienia i nierozumienia matematyki. Moja relacja z królową nauk była zmienna, zależała od nauczyciela. Jak długo uczył mnie nauczyciel, który umiał tłumaczyć to wszystko rozumiałam i byłam pilną uczennicą, jeśli tylko ktoś do nauczania nie przykładał się, pojawiały się zaległości a zeszyt do matematyki stawał się synonimem koszmaru. Po latach doceniam matematykę, jej logikę to że tam wszystko musi się zgadzać. 

"Burze w mózgu Opowieści ze świata neurologii" - Suzanne O'Sullivan

Bardzo lubię książki medyczne, czasami dotyczą stricte historii medycyny i wtedy mogę podziwiać wizjonerstwo innych ludzi, albo szczęścia, bo przecież często wielkie odkrycie jest kwestią farta. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego oddaje nam tym razem książkę o mózgu, każdy z nas zdaje sobie sprawę jak ważne jest właściwe używanie mózgu. Książka napisana przez specjalistę, neurologa, kogoś kto jest ordynatorem  i od lat zajmuje się epilepsją. Ktoś może zakładać, że dostajemy specjalistyczną publikację, która dla laika będzie niezrozumiała. Bynajmniej, ogarnięty człowiek poradzi sobie z lekturą, a śmiem przypuszczać, że będzie się czytało super! 

"Pierwsza zagadka. Nasze życie przed przyjściem na świat" - Katharina Vestre

Ciąża, poród, nowe życie to tematy które interesują nas od wczesnych lat życia. Gdy byliśmy dziećmi rodzice opowiadali nam o bocianie, kapuście, czy w inny sposób próbowali wyjaśniać co i jak. Dziś takie opowiastki są zgodnie potępiane, że to robienie z dzieci idiotów i że najlepiej wprost. Powiem Wam szczerze, że sama nie pamiętam jak to u mnie było, w końcu całe eony minęły, ale pamiętam, że uwielbiałam w szkole lekcje o rozmnażaniu, nie dlatego że w podręcznikach były rysunki, ale dlatego że to wszystko było takie ciekawe, z dwóch mikroskopijnych komórek, bach! Nowy człowiek. Co się z nami dzieje w życiu płodowym, jaki te dziewięć miesięcy ma na nas wpływ? Jesteście ciekawi? To zapraszam. 

"Neurokomiks" - Matteo Farinella, Hana Roš

Muszę wyznać, że długo opierałam się przed modą na komiksy. Mieszkając na prowincji naprawdę mam do nich ograniczony dostęp, a ostatnie powieś graficzne, z jakimi miałam do czynienia były o Kaczorze Donaldzie.  Przełamać pomogła mi moja inna pasja, a mianowicie zainteresowanie tematami medycznymi. Gdy zobaczyłam komiks, który miał opowiadać o neurobiologii uznałam, że muszę odłożyć swoje uprzedzenia i się zapoznać. Dlatego pamiętajcie, to opinia laika, nie powiem Wam, jaka jest jakość kreski, jak ten komiks ma się do innych publikacji tego typu. Jestem prawdziwą komiksową dziewicą.  

"Książka o wodzie" - Aleksandra Kardaś

Macie czasami tak, że przychodzi refleksja, że wiedza, którą Wam przekazywano w szkole była naprawdę ciekawa, ale czy to kwestia młodości głupiej i nieodpowiedzialnej, czy sposobu przekazywania wiedzy, to gdy czas był aby ją przyswajać, to się od niej odwróciliście? Mnie taka refleksja nachodzi często, dlatego z taką intensywnością szukam kogoś, kto pouczyłby mnie o sferach Banacha, albo obkładam się podręcznikami z fizyki. Z tego powodu sięgnęłam też po Książkę o wodzie, lubię wiedzieć, a od piętnastego roku życia zadeklarowałam się jako adept nauk humanistycznych, co w liceum automatycznie wepchnęło mnie do grupy tych klas, których z przedmiotów ścisłych się aż tak nie egzaminuje i ogólnie traktuje to po łebkach. Pomimo chodzenia do naprawdę dobrego liceum.  

"Krótkie odpowiedzi na wielkie pytania" - Stephen Hawking

Rok 2019 zaczęłam na pełnej petardzie, czytam książki które trochę na mnie czekały, nie zawsze chodzi o konkretny tytuł, często za autora obiecywałam sobie zabrać się już od jakiegoś czasu. Tak było z Hawkingiem, nieodżałowanej pamięci fizykiem, postacią kultową także w popkulturze. Nie mam aż tak dobrego mniemania o sile umysło swojego, by porywać się na fachowe teksty Hawkinga publikowane w periodykach dla fizyków, ta książka jest zbiorem rozważań naukowca dotyczących wątpliwości, które towarzyszą ludziom od zarania dziejów, w mniejszym, lub szerszym zakresie, autor z cudowną skromnością, pragmatyzmem i czystą logiką podchodzi do tematów z pogranicza nauki i religii, porywająca lektura.

"Moja europejska rodzina. Pierwsze 54 000 lat" - Karin Bojs

Chyba każdy człowiek ma w sobie taką ciekawość świata, tego skąd jesteśmy, jak wyglądały te meandry ewolucji. Człowiek jest nieco zadufany w sobie i uważa tę krótką chwilę w dziejach Ziemi za pępek świata. A jednak chętnie sięgam po książki, które potrafią uchylić tajemnicę mojego pochodzenia. To niesamowite jak tak pomyśleć, że dawno, dawno temu byliśmy jednym plemieniem, gdzieś w Afryce. Wszyscy mamy jedną matkę :P a przecież życie jest ciągiem przypadków, gdyby nie przypadkowe mutacje genów, ewolucyjne przypadki. Kto wie jakby to wyglądało. Chociaż my Europejczycy wolimy pomijać kwestię naszej afrykańskiej proweniencji, czy mamy powody by wstydzić się pochodzenia?

"Pierwsze znaki. Najstarsze symbole świata" - Genevieve von Petzinger

Nikogo już nie dziwi, że gdy wśród nowości pojawi się książka popularnonaukowa, to trafia na moją chciećlistę. Ponieważ historia to moja pasja, traktuję takie lektury, jako okazję do zgłębiania wiedzy. Wprawdzie starożytność i pierwsze cywilizacje to nie jest mój konik, ale w końcu sentyment do jaskini Altamira mam. Autorka zabiera nas w bardzo osobistą podróż po historii swojej pasji.  Dzięki tej książce możemy dowiedzieć się wszystkiego o pierwszych znakach, o naskalnych malowidłach, które czasami wyglądają jak zacieki. Ta książka naprawdę  dosłownie palcem pokazuje wiele rzeczy  i jest świetną podróżą po tajemnicach nauki. Pierwsze znaki. Najstarsze symbole świata to książka po której wiele sobie obiecywałam. 

"Krótka historia prawie wszystkiego" - Bill Bryson [ krótka historia dla ciekawych świata ]

Mamy  akurat czas matur. Chyba każdy, kto ma w rodzinie maturzystę mocno to przeżywa. Ja od ponad tygodnia jestem na bieżąco ze wszystkimi zdam i nie zdam i po co kazaliście mi zdawać. Dzieci to sól naszej ziemi, ale ostatnio są solą w oku :P. Prawda jest taka, że zazwyczaj pęd do nauki odżywa z całą mocą po szkole, gdy nikt nas nie goni, nie katuje sprawdzianami i możemy poznawać świat we własnym tempie, bez pośpiechu i po kawałku. Dlatego za każdym razem pilnie śledzę książki popularnonaukowe. Gdy zobaczyłam wznowienie książki: „Krótka historia prawie wszystkiego”, prawie oszalałam z radości. Ta książka jest kultowa. Ręce mnie świerzbiły, by zabrać się do niej już i natychmiast.

"Mikrobiom. Najmniejsze organizmy, które rządzą światem" - Ed Young

Jak już ongi wspominałam, lubię, gdy wśród nowości pojawiają się pozycje popularnonaukowe, dla mnie to doskonała okazja by poszerzyć wiedzę i dowiedzieć się czegoś nowego. Nie tylko ja tak myślę, bo gdyby tak nie było, te książki tak prędko nie trafiałyby pośród bestsellery. Tym razem książka, która wskoczyła na tapet to była Mikrobiom. Najmniejsze organizmy, które rządzą światem. Zgadzam się z tezą autora, że przez lata pokutował stereotyp, że bakterie to zło. Kojarzą się z zarazkami, z brudem, z okropnymi chorobami, które dziesiątkują populację w mgnieniu oka. Tymczasem, są nam niezbędne by nasz organizm i cały świat, funkcjonował jak należy. Tak naprawdę bakterie odpowiedzialne za rozwój chorób to niewielki odsetek, a cała reszta utrzymują krąg życia w całości i w nieprzerwanym ruchu.

"Zapomniana historia nauki, czyli fantazje i facecje naszych dziadków" - Krzysztof Rejmer

Ostatnio, co bardzo mnie cieszy, wśród nowości coraz więcej jest książek popularnonaukowych. Gdy ja byłam dzieckiem, mam wrażenie, że rynek wydawniczy był uboższy, były albo infantylne bajeczki, albo już stricte literatura naukowa. Wówczas ratowałam się programami w TV i podręcznikami rodzeństwa, ale teraz sobie nadrabiam i lubię usiąść i poczytać książkę, do której zrozumienia nie jest mi potrzebny doktorat z fizyki. Nie dziwię się więc, że takie książki prędko trafiają pomiędzy bestsellery. Dlatego od razu wiedziałam, że  Zapomniana historia nauki czyli fantazje i facecje naszych dziadków, to będzie coś dla mnie. Porywają mnie książki o historii nauki i odkryć, bo fascynujące jest to, jak w starożytności ludzie byli w stanie wymyślić kondensator a mi setki lat później, ciągle myli się kondensator z kompresorem(tzn. JUŻ wiem, co robi kondensator, ale jak Tacie zamawiałam jakiś włącznik, to permanentnie myliłam nazwę, chociaż kompresor ogarniam i nawet używam).

"Sekrety roślin. Przyroda uchyla listka tajemnicy" - Anne-France Dautheville [ wiosna, cieplejszy wieje wiatr ]

Wielką fanką wiosny nie jestem, już w niedzielę osa chciała mnie zeżreć. Śnieg stopniał, jest szpetnie, wszyscy się roztkliwiają bo bazie, bo coś tam. Wiecie, to nie jest tak, że jestem nieczuła na piękno natury, jestem bardzo czuła, ale nie czuję potrzeby łażenia w kółko, oglądania każdego źdźbła i zachwycania się. Wystarczy, że kosząc trawę latam dookoła ogrodu jak kot z pęcherzem, wydeptując koncentryczne kręgi. Tak się jednak składa, że pochodzę z rodziny miłującej naturę i wszelkie zielsko, właśnie zaczyna się sezon na sianie, sadzenie i ogólnie – grzebanie w ziemi. Wiosna, wszystko się budzi do życia, sięgnęłam więc po książkę, która udowadnia, że z pozoru statyczne, zielone roślinki, nie są wcale nudne.