nim nowy ruszy z kopyta

Nie wiem czy nie jest to ostatnie miesięczne podsumowanie, jakie robię, wydaje mi się, że nie cieszą się zainteresowaniem, a jednak wymagają ode mnie poświęcenia czasu. Nie zapieram się i mam tak naprawdę miesiąc na przemyślenie, ale takie wstępne refleksje już mam. To postanowienie miałam pisać wczoraj, ale zajęłam się porządkami i Sylwestrem(do trzeciej rano!!). Zacznę od podsumowania grudnia, który w moim życiu był trochę zwiariowany, ale zobaczymy jakie będzie miał konsekwencje. Ech, tak to z Nowym Rokiem jest, wszystko jest niewiadomą. 

już sporo listopadów w moim życiu się kończyło...

Nie wiem co w sobie ma listopad, że tak jest melancholijny. Rozumiem, że zaczyna się na cmentarzu, dla mnie dodatkowo miesiąc w którym oficjalnie zmieniam wiek, co skłania mnie do podsumowań. Wizyty na cmentarzu stają się coraz dłuższe, chociaż ostatnio skłaniały mnie do refleksji nad ludzką próżnością, niż do zadumy nad miłością, która przetrwa wszystko. Może wychodzi moje zgorzknienie, powoli w tym wieku już mogę. Dobra, wiem, że nie powinnam, ale w duszy zawsze byłam zgorzkniałą staruszką, z upływem lat mój pesel zbliża się do stanu ducha. 

Aby nie zwariować do reszty w wolnym czasie, który starałam się wykorzystać do ostatniej kropli, sporo, naprawdę sporo czytałam i pisałam, bo miałam kilka zaległości, które starym obyczajem zaliczam do miesiąca podsumowanego. 

witajcie jesienio i długie wieczory

Jesień tego roku nas rozpieszcza. Jest taka jaką wymarzył sobie każdy Polak mówiąc o złotej polskiej jesieni. Można bez końca spacerować, jest ciepło, kolorowo, długo było zielono. Jednocześnie mamy już długie wieczory i ten cudowny zapach, który najlepiej daje dowód, że pory roku się zmieniają, a ten rok powoli przemija. Jest kiedy czytać, można owijać się ciepłym kocykiem i oddawać się marzeniom, dobrej lekturze, robótkować tudzież oglądać telewizję. Uwielbiam jesień.  Niestety czytelniczy wynik trochę mi się popsuł, może tych spacerów było za dużo : D. Działo się sporo, bywałam i w kinie i na spacerach. Korzystam z okazji.

"niebo jest nieskończone nade mną ogromne"

Jesień panie sierżancie. Wieczory i ranki witają nas przymrozkiem. Po chodniku stukają zeschłe liście. Kocham jesień. Już widzę, że muszę dokupić herbatę, bo earl grey mi wychodzi, a nie ma nic lepszego niż solidny kubek z odrobiną cytryny. Mam nadzieję, że limit choroby wyczerpałam, ale obyło się bez antybiotyku, więc muszę wzmocnić system immunologiczny. Wrzesień był ciekawy,były jakieś koncerty, wyjścia, końcówka roweru, ale teraz mogę się zagrzebać w domu, przy świeczkach i w zasięgu dzbanka z wymyślnymi herbatkami. Zapas seriali jest. Mogłabym napisać, że dokupię książek, ale ci z Was co śledzą mnie na instagramie, czy na facebooku wiedzą, że na braki nie cierpię. 

za półmetkiem

Chyli się do jesieni Ziemia. Nasza Staruszka oddala się od Słońca, tempus fugit, wszystko umiera, liście lecą z drzew, a poranki i wieczory witają nas rześkim, chłodnym powietrzem. Jako fanka jesieni i zimi, powoli próbuję odsapnąć po upałach. Wspominam urlop, wyjazd. Sierpień... nie mogę uwierzyć, że tyle się wydarzyło. Niby sobie przypominam Marka Aureliusza o tym, że świat to zmiany, ale jakoś tak melancholia opada. Może trzeba ją podtopić w kubku z herbatą?

taki trochę wstyd

Jest połowa sierpnia a ja dopiero teraz ogarnęłam się, że podsumować lipiec. Lipiec taki zabiegany, z zapaleniem oskrzeli, upalny i deszczowy. Niewiele było znaków wskazujących, na to, że mój wynik lipcowy będzie godny. Dużo pracy, jeszcze wesele, naprawdę myślałam, że oddechu nie złapię. Tuż przed weselem dopadło mnie choróbsko, jeszcze w pracy byłam z tlącym gardłem i po powrocie z wesela przespałam kilka godzin, tak byłam padnięta, a później zapalenie oskrzeli rozłożyło mnie i to solidnie. Pierwszy antybiotyk nie dał rady. Śmieje się teraz, że za parę lat, gdy zapomnimy, że przed weselem połowę gości dopadła choroba, to pamiętać będziemy, że po weselu leżeliśmy dwa tygodnie. A dwa tygodnie to dużo czasu na czytanie. Dziś, znowu urlopowo, chcę rzucić okiem na to co było

zleciało jak z bicza strzelił

Ojej, nie wiem kiedy minął czerwiec. Miesiąc temu na Podkarpaciu żyć nie dawały nieludzkie upały, a pierwszy tydzień czerwca niemalże upiekł nas żywcem, a teraz mamy ołowiane chmury, codzienny deszcz i wiatr który hula w najlepsze. Ani na spacer, ani na rower, o tenisie nie wspomnę, zresztą Wimbledon już otwiera swe podwoje. Pogoda wspaniale jesienna, ale nie łudźmy się, pewnie wrócą upały i znów żyć się odechce. Za to teraz, za tło mając Przeminęło z wiatrem, przyszła pora na podsumowanie czerwca. Chyba wezmę się za podsumownie półrocza. Tu, albo na YT, albo w obu miejscach. Zobaczę.

a co było w maju

Gdy tak przeglądam się zdjęciom z maja, jestem zdziwiona, że teoretycznie majówka była trzydzieści dni temu. Tyle dobrych książek, tyle rzeczy, tyle wyjazdów. Wow.  Wprawdzie dziś siedzę sobie, z cieknącym nosem i ledwo żyję. Maj był w tym roku wyjątkowo upalny, suchy i aż się boję co będzie dalej z latem, skoro już wybieram czcionkę na nagrobek, która ulożyć się ma w: zmarła z upału.
A jeszcze jakiś wirus sieje pogrom i poddaje mój mózg jakiejś dziwnej reakcji, która sprawia, że się skrapla...
A maj, to tez początek Rolanda Garrosa, oj tenis porządnie zawrócil mi w głowie. Oglądacie? Też sądzicie, że Nadala nic nie zatrzyma?

od wollych bzów, szalonych bzow, aż w głowie się kręci...

Nim się obejrzałam, pogodny kwiecień, kwiecień wielkich wiatrow, został zdmuchnięty przez porywy wiatru, co hulają po Podkarpaciu, a jego miejsce zajął jeszcze niezapisany, nasycony zielenią maj. Maj zaczyna się super, bo tygodniem wolnego, więc az mnie nosi, bo tyle książek bym chciała JUŻ czytać, tyle meczy bym chciała oglądnąć. A tu czas jest ograniczony. Trzeba go dzielić między chalturę i ogród. Aby nie powtórzyć niedopatrzenia z ubiegłego tygodnia, postanowiłam od razu podsumować kwiecień, żeby nie wisialo to znowu jak miecz Damoklesa. rozetnijmy ten węzeł Gordyjski, pojdźmy dalej. 

czy na pewno lepiej późno niż nigdy?

Wiem, mam prędkość światła montowanego przez pijanego elektryka. Ku końcowi ma się kwiecień, a mnie wzięło na podsumowanie marca. Jako swoje wytłumaczenie podam, że zarabiam, na książki jak również na naprawdę dwóch laptopów i górę książek. A także staram się korzystać z pogody i wyjść na spacer, czy na piwo bo jednak nawet najlepsza książka nie zastąpi nam przegadanego wieczoru z przyjaciółką. Wiem, że ktoś będzie mi tłumaczył, że jest inaczej, spoko, tez tak myślałam jeszcze nie tak dawno temu, ale jednak warto wyjść do ludzi. Bez bicia przyznaję się do tego, że zmieniłam zdanie. Jednak, jak to mówią lepiej późno niż później. I podsumowanie marca melduje się do uroczystego przeglądu. A! zreanimowałam mojego pierwszego laptopa. Nie ma nic lepszego niż moja stara klawiatura. To zupełnie nowa i lepsza jakość. Będę dużo pisała :D

Poszedł luty, witaj marcu

Czy tego chcemy, czy nie, czas gna do przodu, chociaż zwalnia zabójczo gdy siedzimy w pracy, nim się obejrzałąm, jak z bicza strzelił, przeleciał luty i już rozgościliśmy się w marcu. I chociaż leci ten miesiąc za szybko, to spędzam go przy dobrej książce, no i jakoś nie zebrało się na podsumowanie, ale tak teraz mi się przysiadło i postanowiłam spojrzeć z szerszej perspektywy na miniony miesiąc. Działo się dużo!

i już za nami...

... pierwszy miesiąc roku 2018, ci co podjęli jakieś wyzwania, postanowienia, pewnie powoli poddają się stagnacji, ci którzy uważają, że nowy rok w naszym życiu zaczyna się już teraz, w każdej chwili, żyją, jakby nic się nie stało. Różne postawy, różne filozofie. A kalendarz jest nieubłagany. Dopiero leczyliśmy kaca po sylwestrze(nie ja!!), dopiero przestawała nas boleć głowa od wystrzałów sztucznych ognie(tak bardzo ja), a już mamy luty i pora podsumować pierwszy miesiąc nowego roku, który już jest coraz mniej nówka nieśmigana.

Podsumowanie ostatniego miesiąca 2017 roku :P

Grudzień zleciał nie wiadomo kiedy, dopiero się zaczynał, a tu święta, po świętach i mamy 2018 rok. Kto by pomyślał. Jak zwykle grudzień jest takim miesiącem traktowanym po macoszemu. Teraz też myślami błądzę i układam podsumowanie roku, ale jednak gwoli ścisłości trzeba to nadrobić. Chociaż trochę kłamię, teraz myślę głównie o tym, że jutro mam sprzątnąć książki, hałdy książek przed księdzem chodzącym z kolędą. Życie...

witaj biała, śnieżna zimo

Skończył się listopad, skończyła się jesień, pewien okres w moim życiu też się skończył, a zaczął się inny, może lepszy. Ogólnie jestem fanką ostatnich miesięcy w roku, kocham tę biel, która nas otula, ma w sobie ciszę, coś mistycznego, tajemniczego i majestatycznego. Chociaż odnoszę wrażenie, że w tym odczuciu jestem osamotniona silnie. Oj ciężko pisze mi się to podsumowanie, ale uznałam, że jednak trzeba się zebrać. Wolne od pracy, skończyło się wylegiwaniem w łóżku. Bezczelnym.  Z dużą dozą cierpienia ; ). Ale do świąt będzie spokój! Zwłaszcza, że będę próbowała bić rekord.

w żółtych płomieniach liści

Tak wykorzystuję chwilę przed pracą, aby podsumować październik. Podsumowanie byłoby wczoraj, gdyby nie Nicpoń, który nie lubi podsumowań i wolał coś innego, a ja jestem czuła na głos czytelników. Zresztą wczorajszy tekst miałam napisany, a wczoraj walczyłam z przeziębieniem i nie miałam siły na coś twórczego, dziś też mam średnią ilość sił, ale cóż... jesień już w pełni. Końcówka października, zwanego przez niektórych piździernikiem upłynęła pod znakiem orkanu Grzegorz i na ulicach często można było słyszeć złorzeczenie w stronę Grzegorza. Oj duło i to solidnie, co sprzyjało siedzeniu w domeczku i w ciepełku. Teraz dla odmiany siąpi, śniegu brak.

"Harry Potter i więzień Azkabanu" - Joanne Kathleen Rowling [ wydanie ilustrowane, wciąż zachwyca ]

Gdy dwa lata temu okazało się, że Media Rodzina będzie wydawała ilustrowaną wersję Harrego Pottera, wytrzymałam raptem kilka tygodniu. Zakupiłam ilustrowane wydanie na Targach w Krakowie, a polowanie na to wydanie połączyło mnie i Agniechę i sprawiło, że zaczął się mój kontakt regularny z Irenką. Rok temu w ulewie pojechałam do stacjonarnej księgarni a w tym roku ze skąpstwa uznałam, że tania księgarnia i kurier dopomogą mi w uzyskaniu wymarzonego egzemplarza. Najgorzej miała moja biedna Rodzicielka, która jak ja pojechałam do pracy musiała siedzieć w domu i czekać na kuriera i jeszcze odbierać moje telefony z pytaniem był już???? Och jak na skrzydłach wracałam do domu, a później moja Siostra się wściekła, bo zamiast do klubu na dyskotekę zostałam w domu i macałam to cudo. Jedna z moich ukochanych części. Kosztuje bajońską kwotę, a czy warto. Kreatywa pisała, że ilustracji jest mniej – to prawda, ale czy mimo wszystko warto?

Takie życie w naszej branży...

...jeden weekend, pięć melanży. Nie oszukujmy się, rekordowo niski wynik czytelniczy, nie jest efektem tego, że poszłam do pracy, ale tego, że intensywnie uprawiałam życie towarzyskie na terenie województwa podkarpackiego, bo powiat i gmina najwyraźniej to za mało. Na szczęście robi się coraz zimniej, kończą się wszelkie imprezy plenerowe, bo we wrześniu wywiało mnie również na koncert Modern Talking, ale nie tylko(skutkiem czego moje ulubione baleriny prawie postradały podeszwy), co zwiastuje koniec długich posiadówek, wypadów do klubów raczej też nie będzie. Będą książki, kocyki, gorące napoje. Mam nadzieję, że takiego spadku formy czytelniczej już nie zaliczę bo aż wstyd. Wstyd, żeby nie powiedzieć, że hańba!!!

o matko moja, jakie mam opóźnienia...

Sierpień się skończył i ku chwale ojczyzny skończyły się upały. Wprawdzie pierwszy września, wprawdzie powitał nas jeszcze parnotą, ale na szczęście od soboty popaduje, jest zimno i ogólnie wymarzona pogoda dla melancholików. Sierpień nas katował upałami, żyć się nie chciało. Jak tak oglądam się i myślą o sierpniu, to jakoś nie wspominam go za miło. Chociaż wystartowała Liga, mecze, porywy serca, to jednak książki, pod koniec miesiąca tak mnie wymęczyły, że oj z radością witam wrzesień i jesień. Wydaje mi się, że dawno nie miałam takiej książkowej posuchy... cóż, zobaczymy czy wrzesień okaże się łaskawszy. W sierpniu i rower i tenis i wyjścia...

w siną dal odjechał lipiec

Zaatakowały nas upały, nawet nie chcę sprawdzać na termometrach, ile konkretnie jest stopni. Czuję, jakbym trafiła do piekła, za grzechy popełnione i te przyszłe. Wczoraj spędziłam dzień nad wodą, ale dziś, już miałam zajęty wieczór, bo trzeba było zaszczepić psa, a Raul jest zwykle oporna, jeśli chodzi o chodzenie na smyczy, na szczęście tym razem się zlitowała i nie dołożyła za dużo trudu do spaceru, który w tym upale przypominał wycieczkę po piecu do pieczenia chleba.

Wiem, że narażę się większości, ale ja nienawidzę takiej pogody, tęsknię za śniegiem i mrozami i jak nie pojadę jutro nad wodę, to skonam. I będę bardzo marudna. Chociaż mój pokoik, jest cudownie chłodna, jak tylko słońce przejdzie na drugą stronę domu. Mam zasłonięte zasłony i nie poszłam znowu na tenisa, bo bym się ugotowała. 

Przyszedł lipiec

Podsumowanie miało być wczoraj, już prawie siadałam do pisania, ale Klara rozłożyła się na biurku, a później zadzwoniła Siostra, żebym przyszła i od niej wróciłam tak późno, że nie dałam rady. No a rano kontynuowałam czytanie ebooka, teraz już skończyłam(świetny, tekst będzie jutro!!) i mogę dopiero teraz oddać się wycieczce w przeszłość, niezbyt odległą. Czerwiec nie był nudny. Był miesiącem w którym wszystko się idealnie splotło, było dużo wydarzeń, sporo dobrych książek, słabe też były, była i praca i rozrywka i film i serial i kontemplacja nieba. Naprawdę fajny miesić. Miesiąc Derbów Podkarpacia, dużej radości, późnych powrotów, ale i wczesnych pobudek, dla dobrej książki i nie tylko...