czy na pewno lepiej późno niż nigdy?

Wiem, mam prędkość światła montowanego przez pijanego elektryka. Ku końcowi ma się kwiecień, a mnie wzięło na podsumowanie marca. Jako swoje wytłumaczenie podam, że zarabiam, na książki jak również na naprawdę dwóch laptopów i górę książek. A także staram się korzystać z pogody i wyjść na spacer, czy na piwo bo jednak nawet najlepsza książka nie zastąpi nam przegadanego wieczoru z przyjaciółką. Wiem, że ktoś będzie mi tłumaczył, że jest inaczej, spoko, tez tak myślałam jeszcze nie tak dawno temu, ale jednak warto wyjść do ludzi. Bez bicia przyznaję się do tego, że zmieniłam zdanie. Jednak, jak to mówią lepiej późno niż później. I podsumowanie marca melduje się do uroczystego przeglądu. A! zreanimowałam mojego pierwszego laptopa. Nie ma nic lepszego niż moja stara klawiatura. To zupełnie nowa i lepsza jakość. Będę dużo pisała :D

"Nora" - Katarzyna Puzyńska

Zawsze z dużą dozą niepokoju patrzę na opasłe powieści kryminalne. Mało który pisarz potrafi napięcie utrzymać przez kilkaset stron, a i dla mnie wzorem są powieści Christie, które objętościowo były cienkie, a przecież są absolutnym wzorem jeśli chodzi o kryminalną wirtuozerię. Skłamałabym jednak, gdybym napisała, że taki opasły tom nowej powieści Katarzyny Puzyńskiej mnie zmartwił. Obiecywał fantastyczny, wolny weekend w doborowym towarzystwie. Już dziewiąty raz gościmy w Lipowie, a pierwszy raz autorka zdradza nam nazw miejscowości. Czy poziom będzie utrzymany? Co robi ta tragiczna maska na okładce, kim/czym jest tytułowa nora. Czy problemy bohaterów nieco się rozwikłały? A może dołożyli sobie nowych. Ponad osiemset stron i wiele pytań.

"Ostatnia Arystokratka" - Evžen Boček [ humor czeskich wyższych sfer ]

Gdy cała Polska zaczytywała się tą książką, ja stanowczo twierdziłam, że śmieszne książki mnie nie bawią a żenują. Jednak rozliczne głosy pełne zachwytu jednak i do mnie przemówiły i wzięłam nabyłam. Pierwszy tom, pomna wielu wpadek, gdy skompletowałam całą serię, która teraz leży  i krzyczy bo utknęłam na tomie pierwszym. Nasi południowi sąsiedzi Czesi, kojarzą nam się jako zabawny ludek, mówiący śmiesznie i rozsławiony przez I Czechofila czyli Mariusza Szczygła. Jakoś tak tytuł mi sugerował, że powieść będzie zapiskami starszej babuleńki, tej tytułowej ostatniej arystokratki, która będzie zestawiała swoje wychowanie, z zachowaniem współczesnego świata. W najśmielszych snach nie przypuszczałam, że autor z nastolatki uczyni postać tytułową i że naprawdę będę śmiała się w głos.

"Żona wyklęta" - Anna Śnieżka [ miłość w czasach terroru ]

Uwielbiam serię wydawniczą Prawdziwe historie ze Znaku. Kiedy zobaczyłam, że wśród nowości pojawiła się nowa pozycja, a mianowicie Żona wyklęta i to jeszcze z taką klimatyczną okładką, to wiedziałam, że będę chciała przeczytać. Żołnierze wyklęci, to ostatnio temat modny i wiele publikacji się pojawia, a tytuł wprost do tego wątku nawiązywał.  Pytaliście mnie o czym ta książka, a ja nie wiedziałam, bo nie czytałam, a nie czytałam opisu wydawniczego, żeby się nie sugerować. Powiem Wam, że zaczęłam ją w poniedziałek wieczorem  i przeżywałam każdą stronę. Koniec okupiłam łzami. Ot takie moje czytanie, ale chyba nie da się inaczej. Jak nie zapłakać nad tymi co na śmierć szli po kolei.

"Zapomniana historia nauki, czyli fantazje i facecje naszych dziadków" - Krzysztof Rejmer

Ostatnio, co bardzo mnie cieszy, wśród nowości coraz więcej jest książek popularnonaukowych. Gdy ja byłam dzieckiem, mam wrażenie, że rynek wydawniczy był uboższy, były albo infantylne bajeczki, albo już stricte literatura naukowa. Wówczas ratowałam się programami w TV i podręcznikami rodzeństwa, ale teraz sobie nadrabiam i lubię usiąść i poczytać książkę, do której zrozumienia nie jest mi potrzebny doktorat z fizyki. Nie dziwię się więc, że takie książki prędko trafiają pomiędzy bestsellery. Dlatego od razu wiedziałam, że  Zapomniana historia nauki czyli fantazje i facecje naszych dziadków, to będzie coś dla mnie. Porywają mnie książki o historii nauki i odkryć, bo fascynujące jest to, jak w starożytności ludzie byli w stanie wymyślić kondensator a mi setki lat później, ciągle myli się kondensator z kompresorem(tzn. JUŻ wiem, co robi kondensator, ale jak Tacie zamawiałam jakiś włącznik, to permanentnie myliłam nazwę, chociaż kompresor ogarniam i nawet używam).

"Wszystkie pory uczuć. Wiosna" - Magdalena Majcher

Bezdyskusyjnie zaczęła się wiosna, cieplejszy wieje wiatr, a ja już mam czerwony nos pijaka od czytania w plenerze. W pierwszy tak ciepły i wiosenny weekend wybrałam sobie do czytania książkę o wiosennej okładce i należącą do tetralogii w której motywem przewodnim jest zmienność pór roku. I chociaż Magdalena Majcher nie bawi się w Vivaldiego, bo skupia się na życiu, prozaicznych problemach, to jednak pokazuje rodzące się nowe życie, nadzieję. Pomimo kolejnej czarującej okładki, dostaniemy historię, która nie jest wolna od smutku i goryczy. Powoli Magdalena Majcher wyrasta na godną, polską następczynię Jodi Picoult. Opisuje sprawy trudne i takie które się zdarzają, chociaż nie są tak powszechne jak rozwód, czy zdrada małżonka.

"Ostatnie życzenie" - Andrzej Sapkowski [ nadgryzłam Wiedźmina ]

Andrzej Sapkowski jest legendą polskiego rynku wydawniczego. Sagę o Wiedźminie czytały tłumy i chociaż autor ma swoich zaprzysięgłych wrogów, to jednak mam wrażenie, że jednak liczba fanów i tak powala. Mam wrażenie, że większość moich znajomych zna tę serię, gra w gry i ogólnie kuma o co chodzi, a ja byłam ignorantką. Długo uważałam, że to nie jest gatunek dla mnie. Później jednak zaczęłam sięgać i po powieści tego typu, jedyne co mnie dalej wstrzymywało, to, że ongi kolega z pracy pożyczył mi Narrentum i mnie nie porwało. Uznałam, że po prostu nie dostałam genu sapkofilki i dałam sobie spokój. A pretekstem, było to, że odsłuchałam piosenki z gry, nagrane przez Accantus. Prześledziłam kolejność serii i kupiłam Ostatnie życzenie.

"Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami" - Dorota Gąsiorowska [ o tajemnicach rodzinnych w klimatycznym Krakowie ]

Wczoraj miała miejsce premiera najnowszej powieści Doroty Gąsiorowskiej, popularnej już autorki. Akurat uznałam, że powieść z Krakowem w tle będzie idealnym przejściem na pożegnanie ze świętami. Tutaj mamy motyw sklepu z kapeluszami, temat sam w sobie bardzo oryginalny, bo obecnie jest to nakrycie głowy bardzo niszowe, kojarzone raczej z angielskimi wyższymi sferami.  Akurat ja kapelusze bardzo lubię, moim zdaniem dodają szyku i elegancji i nawet jak chodzę w wyciągniętej domowej sukience, to z kapeluszem czuję się elegancko. Kosi się trawę inaczej.  Tutaj dodatkowo mamy motyw tajemnicy rodzinnej, temat popularny, ale i w gruncie rzeczy – życiowy. Ciężko znaleźć osobę, która wie o historii swoich najbliższych wszystko. W większości szaf drzemią jednak trupy, które często wypadają w najmniej odpowiednim momencie. Temat jest więc wdzięczny, trzeba go tylko odpowiednio wykorzystać.

"Pokojówka miliardera" - Marie Benedict [ Andrew Carnegie od prywatnej strony ]

Gdy czytam jakąś dobrą, epicką opowieść, później mam straszny problem z wyborem lektury. Tak plątałam się po domu, wertując coraz to i nowe książki, aż w końcu, jako, że najciemniej pod latarnią, przy łóżku spojrzałam powieść Pokojówka miliardera, książka, chwilę już leżała, nawet osunęła się w dół stosu, skąd wygrzebałam ją, przy okazji szukania innej powieści. Swego czasu do gustu przypadła mi Pani Einstein byłam ciekawa, co tym razem autorka wzięła na tapet. Tym razem również będziemy mieli opartą na prawdziwych bohaterach historię, ale już więcej będzie inwencji autorki, z czego zresztą dokładnie wytłumaczy się w posłowi. To właśnie przez tę książkę jestem nieprzytomna. Jak zaczęłam ją czytać. Nie mogłam jej odłożyć.

"Samotnia" - Charles Dickens [ XIX wieczne opus magnum ]

Panuje u nas przekonanie, że klasyki w Polsce nikt nie czyta, a blogerzy rzucają się na stare powieści, jedynie gdy jakieś wydawnictwo wznawia w ślicznym wydaniu, jakąś zapomnianą perełkę. Nie do końca mogę się z tym zgodzić, że właśnie tak ten mechanizm wygląda. Czasami po prostu stare powieści są nie do dostania, bądź cena osiąga bajońską sumę.  Tak było z dekadę temu, z Samotnią oraz Naszym wspólnym przyjacielem, obie te znakomite powieści Dickensa, zostały zekranizowane przez BBC i gdy chciałam najpierw zapoznać się z książką, weszłam na alegro i oniemiałam. Każda z powieści kosztowała ponad dwieście złotych. Dla biednej studentki to było sporo, więc musiałam się wstrzymać… aż znalazłam aukcję, gdzie komplet pięciu, czy tam czterech powieści kosztował taką kwotę… ostatnia transza stypendium w danym roku akademickim, a także kilkanaście dni życia o samych czereśniach i tym co miałam w ogródku, było kosztem nabycia owego kompletu. Naszego Wspólnego przyjaciela przeczytałam, Samotnia, czekała sobie na półce. Chyba bałam się tego co o niej słyszałam, trochę odstraszał mnie tytuł. Aż w końcu wydawnictwo Zysk mnie zmotywowało. Powiem Wam, że przez ostatnie tygodnie podczytywałam sobie te apetyczne grubaski i chyba mam ochotę na kompleksową powtórkę Dickensa. Chociaż moim zdaniem powieści te warto sobie dawkować.

"Testament" - Remigiusz Mróz [ niektóre książki męczą bardziej niż kac ]

Wiadomo, że Święta, to czas, gdy przebrniemy przez wszystkie obowiązki, to mamy nieco czasu dla siebie. Oczywiście, trzeba oddać trybut dla rodziny i przyjaciół, ale później możemy skupić się na czytaniu. Pewne książki jednak nie są warte marnowania czasu i żałuję, że nie umiem odpuścić serii, która naprawdę nie rokuje. Lepiej było znów pić z rodziną, bo niektóre powieści po wielu litrach alkoholu stają się znośniejsze. Gdy zaś promile zejdą, jest to doświadczenie bolesne. Nawet, gdy udało się nie dostać kaca stulecia, to męka brnięcia przez kiepską literaturę, przerasta to jak się czujemy na kacu. Chociaż nie wiem, dlaczego mam pretensję, bo autor przyzwyczaił nas do braku realizmu, dziwnych zabiegów fabularnych i całego pomieszania z poplątaniem. Chociaż umówmy się, wielu ludziom ta seria wciąż się podoba. Mnie Testament zaskoczył, mimo wszystko. Bo według mnie jest to chyba najgorsza książka w dorobku autora. A czytałam ich sporo.

"Radziwiłłowie. Burzliwe losy słynnego rodu" - Witold Banach

Historia Polski obfituje w wiele ciekawych wątków. Mnie szczególnie pasjonują losy jednostek. Gdy więc usłyszałam o tym, że Wydawnictwo Poznańskie wydaje biografię rodziny Radziwiłłów, to od razu na nią zachorowałam. Ta rodzina była swego czasu elitą elit, wpływała na los kraju, chociaż czytelnikom Sienkiewicza kojarzyć się będzie ze zdradą i wydzieraniem czerwonego sukna, romantyczką, z piękną Basią, która zgonem swym unieszczęśliwiła Zygmunta Augusta. Jakimi ludźmi byli Radziwiłłowie? W jaką stronę pójdzie autor? Jak opisze tyle różnych osobowości na kartach wprawdzie grubej, ale nie gargantuicznej rozmiarem książki. Długo książka na czytanie czekać nie musiała, leżała sobie przy łóżku, ale nie chciałam jej podczytywać, wolałam ją przeczytać możliwie najszybciej, żeby w bohaterach się nie pogubić.

"Alice i Oliver" - Charles Bock [ ale miłość, kiedy jedno spada w dół, drugie ciągnie je ku górze ]

Kiedy tylko zobaczyłam opis powieści Alice i Oliver od razu chciałam przeczyta. Porównanie do Love story było dla mnie wystarczającą rekomendacją, a ja po serii książek na faktach, ciężkiego kalibru, jak kania dżdżu łaknęłam melodramatu i łez. Gdy zaczęłam czytać, już wiedziałam, że to zupełnie Iny gatunek. Moja Mama nie rozumiała mojego zdziwienia, chociaż białaczka jest również w Love story, tyle że tam białaczka jest finałem historii, a nie główną osią. Jeśli szukacie lekkiej książki, na odpoczynek po pracy, to lepiej trzymajcie się od tej książki z daleka. Ona pokazuje zupełnie inną stronę miłości, związku. Prozę życia owe słynne w zdrowiu i w chorobie, z naciskiem na chorobę. Czytałam ją prawie tydzień. Czy było warto?

"Pszczoły. Opowieść o pasji i miłości do najważniejszych owadów na świecie" - Joachim Petterson

Na rynku wydawniczym od pewnego czasu mamy modę na ekologię i książki o naturze. Mamy okazję czytać książki o świecie wielkich zwierząt, ssaków, po maleńkie owady, czy rośliny – istotne elementy ekosystemu. Coraz głośniej mówi się o pszczołach, które giną, nie mają skąd zbierać pyłku i nektaru, a gdy one wymrą, nas wszystkich czeka śmierć. Pszczelarstwo jest szlachetną sztuką, tematem rzeką i jeżeli ktoś tematem interesuje się chociaż minimalnie to już jest temat na długie dyskusje. Gdy zaś trafi nam się przyszły teść, będący amatorem pszczelarstwa to pierwsze lody mamy przełamane błyskawicznie.  Gdy zobaczyłam zapowiedź tej książki od razu wiedziałam, że będę chciała ją przeczytać. Chciałam więcej wiedzieć o pszczołach. Bo pasieki nie mogę zabronić, mam to zakazane, tak jak hodowania kur, królików oraz wejście na Mount Everest.

"Serce pasowało. Opowieść o polskiej transplantologii" - Anna Mateja [ o walce z geniuszem ludzkiego organizmu ]

Funkcjonowanie ludzkiego organizmu to cud. Lubię czasami patrzeć na to jak się poruszamy, jak to wszystko perfekcyjnie działa, owszem organizm czasami zawodzi, ale nawet ta zawodność jest przejawem jakiegoś geniuszu. Teraz wypisuję te słowa, bo mój mózg, wysyła sygnały elektryczne, które zginają i prostują w odpowiedniej chwili, z odpowiednią siłą stawy, czuję tę fakturę, przelewam myśli. Cud. Dlatego nie potrafię unikać książek poświęconych medycynie. Zwłaszcza pociągają mnie te, które pokazują historię wydzierania sekretów funkcjonowania ciała, dla dobra ludzkości. Najpierw był Thorwald(wciąż uwielbiam). O transplantacjach, lubię czytać, oglądam filmy. Dziś już praktycznie powszechne, a przecież ich upowszechnienie okupione było tyloma próbami, a każda nieudana wnosiła istotny wkład. O przeszczepach serca w wykonaniu prof. Religi, słyszał każdy Polak, ale jak to wyglądało od mniej fabularnej strony? Jak rodziła się polska transplantologia? Bo ta książka, pomimo tytułu, jest jednak odzwierciedleniem podtytułu, pokazuje historię polskiej transplantologii. Wydawnictwo Czarne jest marką, więc ja wiedziałam, że się zachwycę.

"Inne życie. Biografia Jarosława Iwaszkiewicza. Tom 2" - Radosław Romaniuk

Z wiekiem, coraz wyraźniej widzę, że nie ma lepszego pomysłu czytelniczego niż dobra biografia. Starannie napisana historia człowieka, zanurzonego w określonej epoce, jest doskonałą okazją do tego, aby poznać świat, inne wartości, inne realia. I chociaż do tej pory o Iwaszkiewiczu nie wiedziałam wiele, to jednak intuicyjnie coś mnie pchało w stronę tej książki. Może dzięki temu solidniej wezmę się do czytania książek tego autora. Prawda jest taka, że o Iwaszkiewiczu długo było cicho, nie było blogów, więc kontrowersje wokół osoby autora nie zataczały tak szerokich kręgów, żeby zaraz rzesze chciały sprawdzić o co w tym chodzi. Na szczęście pojawiła się ta biografia. I mogłam odkryć Iwaszkiewicza.

"Ciała Sienkiewicza" - Ryszard Koziołek [ literatura o literaturze ]

Jestem jedną z tych piszących o książkach, która nigdy nie chciała iść na polonistykę, nie marzyła mi się kariera literaturoznawcy, czy nauczyciela języka polskiego. Moja teoretyczna wiedza o literaturze jest wiec płytka, głównie ukształtowała się w okresie szkolnym, gdy wkładano mi do głowy wiedzę teoretyczną, umożliwiającą mi zdanie matury. Sama coś tam dokładałam, bo wybrałam na maturze lektury nie z kanonu. Jednak do dziś, czasami nie wiem, dlaczego coś w książce mi się podoba, dlaczego coś mnie drażni i wtedy zaczynam czytać, zgłębiać temat budowy utworu, jego funkcji, środków stylistycznych. Bezdyskusyjnie niniejsza książka podniosła poziom mojej wiedzy. Ty razem padło na Henryka Sienkiewicza, jednego z moich ukochanych polskich autorów. I dlatego ta książka była mi epifanią. Czytałam w zachwycie. Z takim stałym uświadomieniem sobie, że faktycznie, to prawda!

"Elegia dla bidoków" - J.D. Vance [ gdy zamiast amerykańskiego snu, masz koszmar ]

Elegia dla bidoków, książka o której ostatnio było bardzo, bardzo głośno. Miała to być opowieść tłumacząca wygraną Trumpa, co było dla wielu szokiem, to miało być zerwanie z mitem Ameryki, jako Eldoradu, co dla wielu Polaków byłoby szokiem. Gdy przeczytałam pierwsze zdania tej książki przeszedł mnie dreszcz, nie wiedziałam o co chodzi, czyżby ta książka miała być aż tak dobra? Ktoś powie, po co nam czytać o amerykańskiej biedzie, bo to mamy mało własnej? Teoretycznie tak, powinniśmy się zająć własnym podwórkiem, ale my Polacy ciągle tak wzdychamy za Ameryką, naprawdę znam wiele osób, które Stany utożsamiają z ziemią obiecaną, a przecież, na przykładzie tej książki, widać, że tak naprawdę mamy wiele punktów wspólnych i z łatwością można w tej książce odnaleźć wiele tematów, z naszego podwórka.

"Wieki bezwstydu" - Adam Węgłowski

Należę do osób, które pasjami zaczytuje się przeróżnymi ciekawostkami historycznymi. Od dziecka tak miałam i nie zanosi się na zmianę. Toteż, gdy wśród nowości pojawiła się książka, sygnowana przez portal takowym ciekawostką poświeconym. Wieki bezwstydu  ma być poświęcony seksowi, erotyce w antyku. Nie interesuje mnie szczególnie ta epoka, więc nie miałam okazji dużo o tym czytać, jednak ociekające erotyzmem akty, roznegliżowane rzeźby sugerują, że purytanizm, skromność, tudzież tabu to odkrycie wieków i epok późniejszych. Czy jednak na pewno? Jak kochali starożytni, jakie mieli fetysze? Jak wyglądało ich życie łóżkowe, jakie sekrety mieli w alkowie i czy faktycznie rzymscy cesarze byli takimi zboczeńcami?

"Bez pożegnania" - Mia Sheridan

W ubiegłym roku odkryłam prozę Mii Sheridan, chociaż pierwsze spotkanie z tą autorką nie było spektakularnie udane, ale już kolejne książki mnie podbiły, więc, gdy zobaczyłam zapowiedź nowości, to oczy mi się zaświeciły i wiedziałam, że muszę przeczytać, a że miałam taki nastrój romansowy, to chciałam zostać w tym świecie, żeby było jeszcze wzruszająco, żeby byłą wiara w happy end. Byłam ciekawa, czy będzie to kolejna schematyczna powieść, czy jednak będzie tam coś co mnie zachwyci. Sheridan pisze według pewnego schematu, bałam się, że jej sztuczki się już zgrały, że mnie już nic nie zaskoczy, że nie będzie huraganów wzruszeń. Podchodziłam więc jak pies do jeża. Trochę.

"This Girl" - Colleen Hoover [ Slammed oczami Willa ]

Zasadniczo uważam, że każda część cyklu powinna coś wnosić. Jestem przeciwniczką, tych nowych trendów, których rolą jest li i jedynie wyciśnięcie grosza z czytelnika, pod pretekstem ukazania akcji od strony, drugiego uczestnika wydarzeń. Nie powiem, że skreślam ten rodzaj literatury, bo na ten przykład, chętnie przeczytałabym Ogniem i mieczem, oczyma Bohuna, nie wiem dlaczego Sienkiewicz umarł, a nie wpadł na ten pomysł uprzednio. Trudno, nikt nie jest doskonały. Widocznie Marie jego życia, zamgliły jego bystrość. Trochę się trzeciego tomu serii Slammed bałam, gdy uzmysłowiłam sobie, że będzie to zasadniczo pierwszy tom, z perspektywy Willa. Uznałam, że lepiej jak zrobię sobie trochę przerwy, by lepiej docenić tę powieść. I przede wszystkim, aby się nie uprzedzić.

"Point of Retreat" - Colleen Hoover [ ongi: "Nieprzekraczalna granica" ]

Oczywiście, gdy tylko skończyłam czytać Slammed od razu złapałam za tom drugi. Skoro pierwszy tom mnie tak rozbił, wzruszył, to chciałam wiedzieć, czy następna część również wywrze na mnie tak duże wrażenie. Na FB pisałam, że wiem, że czytam dobrą książkę, jeżeli od 24 godzin nie włączyłam komputera i nawet nie mam na to ochoty. Klara zajęła mi łóżko, a ja korzystałam z wolnego fotela w kuchni i zwinięta w kłębek czytałam. Byłam wzruszona, wkurzona, wciągnęłam się w całości w tę powieść. Teraz boję się brać za tom trzeci, bo czy ta dobroć może jeszcze narastać, czy ciągle mogę się tak wzruszać?

Co naturalne, w tym tekście znajdziecie spojlery względem tomu pierwszego. Bo naprawdę nie można czytać tych tomów w oderwaniu.

"Slammed" - Colleen Hoover [ wznowienie "Pułapki uczuć" ]

Jednak starzeję się bezdyskusyjnie i w trakcie książek długich, zajmujących umysł, potrzebuję przerwy, jeśli moja kariera zawodowa i inne obowiązki uniemożliwiają mi skończenie za jednym zamachem. Inna sprawa, że chapnięcie na jeden gryz powieści ponad tysiącstronicowej jest wykonalne, a przynajmniej bardzo skomplikowane. Dlatego uznałam, że w 1/3 zasłużyłam sobie na urlop od ponurej wiktoriańskiej rzeczywistości Dickensa i godna jestem urlopu w postaci twórczości Colleen Hoover. Wznowiono pewną trylogię o której nie słyszałam, ale ostatnio Hoover silnie mi do gustu przypadła a i tym słodkim okładkom nie sposób się oprzeć. Zaczęłam czytać i spanie mnie łamało, na początku jest bardzo tendencyjnie co mnie deprymowało, ale skończyło się szlochem o pierwszej trzydzieści. W nocy, a rano do pracy.

Brak książek w organizmie? Skorzystaj z KsiążkoTerapii w Pogotowiu Czytelniczym!

Promocje w księgarniach internetowych, zawsze są miłe. Był okres, kiedy ze względu na stosunkowe drogi koszty przesyłki raczej nie korzystałam. Jak się nie pracuje, tylko studiuje i utrzymuje się ze stypendium, to wiadomo, że zakupy książkowe takie większe rzadko się trafiają. 

Bo jedna książka rzadko się opłaca, ale jak już jest 40% obniżki to grzech jest nie skorzystać.

Powiem Wam, że ja zawsze chociaż muszę przeglądnać, co jest na promocji. Należę do ludzi, którzy zbierają gorączkowo książki, jakbym chciała w ścianach pokoju zamknąć cały świat literatury.

I chociaż rodzina, domownicy narzekają, nadzór budowlany ciska gromy, ściany popiskują cieniuchno, ja nadal będę zbierać i zbierać i czytać. Bo jednak od kupowania książek przyjemniejsze jest jeno czytanie. Czytanie jest lepsze niż wszystkie parafarmaceutyki, gorące czekolady i kubełki lodów.

Polecam Wam więc sprawdzić promocję w Księgarni Tania Książka, gdzie 30 000 tytułów, przeceniono nawet o 40%!!

A dodatkowo trwa konkurs, z godnymi uwagi nagrodami!! 

"Ciotka Zgryzotka" - Małgorzata Musierowicz [ nihil novi sub sole ]

Są w naszym życiu chwile, w których nie wiemy dlaczego podejmujemy taką, a nie inną decyzję. Na ten przykład, ja nie wiem, dlaczego kupuję kolejne tomy Jeżycjady, chociaż od kilku tomów, więcej mam słów krytyki, niż zachwytu. Nie chcę przecież wracać do oceniających, moralizujących Borejków z ironiczną Milą na czele, a jednak siłą rozpędu, zamawiam kolejne tomy. Ciotkę Zgryzotkę kupiłam w przedsprzedaży i dostałam niemalże od ręki, bardzo przydało mi się przeto niespodziewane wolne w pracy. Jak wstałam dziś, książka czekała w kuchni, gdyż kurier ledwo pięć minut temu ją dostarczył. Zaczęłam czytać, a że Musierowicz czyta się szybko, to na gorąco spieszę, by donieść o mych wrażeniach. Pozwólcie, ze ułożę je sobie na bieżąco.

Poszedł luty, witaj marcu

Czy tego chcemy, czy nie, czas gna do przodu, chociaż zwalnia zabójczo gdy siedzimy w pracy, nim się obejrzałąm, jak z bicza strzelił, przeleciał luty i już rozgościliśmy się w marcu. I chociaż leci ten miesiąc za szybko, to spędzam go przy dobrej książce, no i jakoś nie zebrało się na podsumowanie, ale tak teraz mi się przysiadło i postanowiłam spojrzeć z szerszej perspektywy na miniony miesiąc. Działo się dużo!

Nie czytasz książek? Lecz się!

Na widok pustej biblioteczki kłuje Cię w sercu? Po skończonej książce masz napady lęku? A może drgawki utrudniają Ci zaparzenie melisy na uspokojenie, kiedy nie masz nic nowego do przeczytania?

To oznaka, że cierpisz na niedobór książek! Na szczęście wiemy jak Cię wyleczyć! Już 9 marca Pogotowie Czytelnicze wkracza do akcji!

www.taniaksiazka.pl/l/Pogotowie-CzyteInicze

Ślubowaliśmy pomóc w potrzebie wszystkim Książkoholikom, którzy są spragnieni nowych tytułów i słowa dotrzymamy. Opracowaliśmy skuteczną metodą leczenia. Stosujemy inhalację z pary topniejących cen, okłady z gorących nowości oraz terapię szokową przy użyciu porażających promocji. Wszystkim osobom, które zamiast krwi mają tusz, umożliwiamy przyjmowanie książek dożylnie. Czopków nie stosujemy.

Chcesz dostarczyć swojemu organizmowi niezbędnych witamin i książkowych minerałów? Nie oszczędzaj na swoim czytelniczym zdrowiu i weź udział w naszej KsiążkoTerapii!

Kto: Pogotowie Czytelnicze na TaniaKsiazka.pl

Gdzie: http://www.taniaksiazka.pl/PogotowieCzytelnicze

Kiedy: Start już 9 marca 2018 roku

"Klient nasz... czyli koszmar pracownika działu reklamacji" - Rafał Świerzy

Wiadomo, że człowiek jest odważny, gdy nie grożą mu żadne konsekwencje. Nie od dziś wiadomo, że prawdziwa twarz człowieka wychodzi na jaw w kontakcie telefonicznym. Wtedy najpokorniejszy w życiu człowiek, przeobraża się elokwentnego lwa, który sponiewiera i zostawi, odchodząc w poczuciu spełnionego obowiązku. Do naszych rąk trafia książka napisana przez długoletniego pracownika działu reklamacji popularnej sieciówki. Po opisach można wydedukować o który sklep chodzi, tak mi się wydaje. Opisuje swoją pracę, ciekawe przypadki, pokazuje tę pełną stereotypów pracę od podszewki. Czy zmieni to postrzeganie pracownika infolinii, czy działu reklamacji? Nie sądzę. Pewne instynkty po prostu w człowieku drzemią i czekają tylko na okazję, by wyjść na wierzch.

"Niedyskretnik" - Therese Oneill [ co dama wiedzieć powinna ]

Nie wiem czy wy tak jak ja, kochacie seriale kostiumowe i powieści z epoki. Och ileż godzin spędziłam marząc o podróży w czasie i o wzdychaniu do pana Darcy`ego, Retta Butlera, pułkownika Brandona, no i całej reszty rzeszy mężczyzn, pięknych szarmanckich. Gdy do tego dołożymy jeszcze filmy, bajkowe wnętrza, cudowne sukienki, to chce się ruszać i tworzyć wehikuł czasu. Szkoda, że zapominam, że każdy czas ma swoje zalety, ale i ma swoje wady. Owszem, nie spędzam dni na szezlongu, nie jeżdżę konno po hektarach mej posiadłości, a umizguje się do mnie zwykły facet, a nie pan na włościach, a do pracy muszę wstawać rano, ale jednak chyba nasz czas ma swój urok. Jaki? Oj ciężko go dostrzec zwłaszcza, gdy sobota będzie pracująca, pokój przypomina wiktoriański schowek na miotły, a zamiast siedzieć w jadalni w sukni wieczorowej, tkwię na wąskim łóżku w obszernej koszulce.

"Miasto Świętych Mężów" - Luis Montero Manglano [ z powrotem do domu ]

Są książki, które przy samym końcu czytam wolno, robię przerwy by ta przyjemność trwała. Tak było z finałem trylogii o Poszukiwaczach, zaczęłam ją czytać w niedzielę i pewnie mogłabym skończyć, jeśli nie w ten sam dzień, to najpóźniej w poniedziałek, ale naprawdę chciałam jak najdłużej mieć świadomość, że ta przygoda jeszcze się nie skończyła. Z Trylogiami różnie bywa. Często pierwszy tom nas zachwyci, drugi jest zdecydowanie słabszy, a z trzecim, na dwoje babka wróżyła, albo jest totalna petarda, albo porażka na całej linii. Tom drugi był słabszy, nie wiedziałam dlaczego nie mogłam tego wychwycić. Dopiero trzeci tom przypomniał mi, dlaczego pokochałam prozę tego autora od pierwszego zdania.

"Robinson w Bolechowie" - Maciej Płaca

Ostatnio bacznie zwracam uwagę na nowości polskich autorów. Z każdym dniem przekonuję się, że warto dać szansę polskim autorom, ich książki to bestsellery. Moją uwagę zwrócił tytuł Robinson w Bolechowie. Tematyka książki została opisana dosyć enigmatycznie, właściwie nie wiedziałam czego mam się spodziewać. Autor jest znany na polskim rynku, ja nie słyszałam o tym nazwisku, a przynajmniej nie zanotowałam w pamięci tego nazwiska. Zawsze jest czas by to nadrobić. Zwłaszcza, że debiutował zbiorem opowiadam, a to akurat nie jest mój ulubiony gatunek, sięgam po opowiadania rzadko. Czy będę chciała to nadrobić.

"Łańcuch Proroka" - Luis Montero Manglano [ nie chodzi o odpowiedzi, chodzi o pytania ]

Gdy blogosfera oszalała na punkcie Luisa Montero mnie ten szał jakoś ominął. Nie przemówiły do mnie okładki, nawet nie pokusiłam się o czytanie opisu wydawcy, po prostu byłam zaimpregnowana, dopiero zachwyty Nicponia do mnie przemówiły i w końcu chciałam skusić się na tom pierwszy, On stanowczo nakazywał zakup całości. Oj zna się na rzeczy. Tom pierwszy mnie porwał i chociaż przed tomem drugim zrobiłam sobie przerwę, teraz silna wola się skończyła i natychmiast po skończeniu tomu drugiego, wygrzebałam finał. Ostrzegano mnie, że tom drugi jest słabszy, ale mimo wszystko dobry, włączyłam więc dużą dozę sceptycyzmu i wzięłam się za lekturę. Na szczęście miałam wolny weekend. Od razu ostrzegam, tom drugi zdradza wiele rzeczy z tomu pierwszego, bardzo się do niego odwołuje, więc nie radzę czytać bez zachowania kolejności!

"Inne życie. Biografia Jarosława Iwaszkiewicza. Tom 1" - Radosław Romaniuk

O Iwaszkiewiczu moje wiedza była znikoma. Nic nie czytałam, a o jego barwnej osobowości dowiedziałam się dzięki powieści Stulecie winnych, wiem że wstyd, ale polonistyki nie kończyłam, a w szkole o nim nie mówili. Być może jakieś książki stoją gdzieś na półkach, jako zakupy Rodziców z czasów PRLu, ale okazuje się, że nie nad wszystkim panuję, co wychodzi, gdy któreś z Rodziców żąda natentychmiast jakiegoś tytułu i po googlowaniu okazuje się, że niby okładkę kojarzę, ale istnienia takowego dzieła w moim skarbcu świadoma nie jestem. Więc może i Iwaszkiewicz czai się w którym z rozlicznych rzędów tylnich? Trzeba indagować u Rodzicielki. Niemniej już jedną dwutomową biografię mam i to od lat wielu, ale jakoś nic mnie do tej pory nie szarpnęło, ale najnowsze wydanie Innego życia, jednak mnie skusiło, inna sprawa, że ja kocham biografie z Wydawnictwa Iskry. Kocham i już.

"Krwawe morze" - Maria Paszyńska

Od pewnego czasu panuje moda na tureckie klimaty. Nie mogę powiedzieć, że jestem  turkofilką, bo jakoś nie miałam czasu na jakieś intensywne studia, chociaż, coraz bardziej kusi mnie ten świat, ta kultura, cały system wartości, obyczaje. Dlatego od czasu do czasu ulegam i wyruszam w literacką podróż do Imperium Osmańskiego, aby zerknąć do haremu i obserwować sułtana, który jest panem życia i śmierci, a musi zmagać się z tyloma problemami. Byłam bardzo ciekawa tego, jak do tematu podejdzie polska autorka, która już nie pierwszy raz wzięła się za tematykę turecką, poprzedniej książki nie czytałam, bałam się też że to będzie seria, ale według opisów, jednak nie. Uf. Ulga.

"Od dyktatury do demokracji. I z powrotem" - Andrzej Zoll, Marek Bartosik

Profesor Zoll, to wybitny autorytet z dziedziny prawa karnego, szereg funkcji publicznych jakie zajmował, predestynowało go również do bycia komentatorem bieżącej rzeczywistości, chociaż obecnie za to zaangażowanie bywa krytykowany. Cóż, jeszcze nie spotkałam się z tym, żeby ktoś kogo krytykują, pochwalał to i domagał się więcej i więcej. Byłam ciekawa bardzo tej książki i chyba nie minęły 24 godziny od kiedy odebrałam ją z nową pocztą, a już zaczęłam ją czytać. Bardzo lubię wywiady rzeki a jeszcze jak to wywiad z mądrym człowiekiem to już bardzo cenię. Byłam ciekawa w którą stronę pójdzie ta rozmowa, czy to będzie stawianie nowej władzy pod pręgierzem i bezlitosna krytyka? Czy jednak to będzie coś więcej.

"Stół króla Salomona" -Luis Montero Manglano [ Tylko tajemnica trzyma nas przy życiu]

Tak to już jest, że nosząc jakieś nazwisko odpowiadamy za nie. Jeśli macie rodzeństwo na pewno pamiętacie, że nauczyciele, często do braci bądź sióstr się odnosili. Bywa, że ktoś nam zaszedł za skórę, poznajemy tego kogoś np. siostrę i jakoś drzemie w nas pewna nieufność. Niczym oczywiście nieusprawiedliwiona. Dlaczego o tym piszę, ani dlatego, że gdyby nie Nicpoń literacki, pewnie po książki Luisa Montero Manglano długo bym nie sięgnęła, a może i wcale, a to z tego powodu, że wcześniej czytałam powieść jego siostry i cóż, nie zachwyciła mnie. Mam trzy inne jej powieści w domu i czekają na mój czas, ale to Bartek tak zachęcał, że stwierdziłam, a co, coś mi się od życia należy. Skutkiem czego, w ciągu ostatnich 48 osiem godzin przespałam jakieś 10 bo MUSIAŁAM czytać.

"Kurtyka. Sztuka wolności" - Bernadette McDonald

Niedawne wydarzenia w Himalajach sprawiły, że literatura górska znów jest modna, ciężko było przegapić górskie tytuły na FB, czy na instagramie, każdy czytał, bądź zastanawiał się czy warto i czy za sprawą tej książki zrozumie fenomen tego, no właśnie, stylu życia, hobby, sportu? Nadal nie jestem fanką gór, moje pierwsze kolonie w Zakopanem skutecznie ostudziły moje zapędy do zdobywania gór, chociaż czasami, gdy patrzę na ośnieżone szczyty Himalajów, myślę sobie jak to byłoby wchodzić, walczyć o każdy oddech i walczyć z grawitacją, z własną słabością, żeby być bliżej nieba i patrzeć na wszystko z góry. Tym razem miałam przyjrzeć się bliżej pionierowi i wielkiemu miłośnikowi wspinaczki w stylu alpejskim, Wojciech Kurtyka jest legendą himalaizmu, a moja wiedza o nim była znikoma.

"Na krańce świata. Podróż historyka przez historię" - Norman Davies ["Jedną z wad patriotyzmu jest jego ślepota na patriotyzm innych."]

Oj długo ta książka wisiała na liście  teraz czytam, czasami trafiają się książki, których nie da się pochłonąć na jeden kęs, nie da się czytać jednym tchem, trzeba odkładać, pewne rzeczy sobie poukładać. Przyznam, że podchodziłam do niej ze sporym sceptycyzmem, bo Europa jednak bardzo mnie zawiodła i chociaż od tamtego czasu, moja półka z Daviesem się wzbogaciła do tego stopnia, że przestało mi wystarczać miejsca to jednak ciągle nie umiałam się przełamać i zacząć czytać. Tutaj tematyka bardzo mnie pociągała, akurat marzyła mi się taka podróż dookoła świata. Przy tej książce trzeba być bardzo wyważonym, z jednej strony uważać, by tematyka nas nie przygniotła,  a z drugiej zachować odpowiednio krótkie okresy przerwy, by nie stracić z oka kontekstu książki.

"Krótka historia o długiej miłości" - Angelika Kuźniak, Ewelina Karpacz-Oboładze [ miłość w cieniu krat ]

Rzadko się zdarza, że moja Mama zna historię którą chcę przeczytać. Ostatnio przy kawie dzieliłam się z nią tym, że planuję czytać książkę o miłosnej historii córki skazanego w procesie szesnastu(mamy w domu trochę hopla na tym punkcie), a Mama, że czytała o tym, myślałam, że podebrała mi książkę ze stosu, czego nie lubię, gdy książka czeka na czekanie, na swoim miejscu i zaburza mi się w ten sposób kolejność i moje ułożone stosiki. Okazało się, że Mama czytała o tym w brukowcu, który prenumeruje. Na szczęście, gdy dowiedziałam się, gdzie wypisują takie rzeczy to już byłam za połową, a w pracy myślałam tylko o tym, że chcę doczytać tylko tę książkę do końca.

"Dziewczyny chcą się zabawić" - Adrianna Michalewska, Izabella Szolc

Gdy szukałam w niedzielę nowej lektury, przekładałam stos najróżniejszych nowości i nie wiedziałam co wybrać. Jako, że gdzieś mi mignęła zapowiedź tej powieści, coś mnie tknęło, może te samoloty na okładce… sama mieszkam blisko lotniska i moje dzieciństwo upływało w cieniu tych buczących maszyn. Tak naprawdę jednak nie wiem co mnie tknęło, ale oczekiwałam raczej romansu. Do poduszki przeczytałam rozdział i musiałam iść spać, bo Klara marudziła i trzeba było gasić światło, czytałam przed pracą, nawet nie włączałam komputera, i tak dwa dni, oddałam się tej książce bez reszty, chociaż nie jest to romans, ale nie czuję się zawiedziona. Powieść dwóch autorek, ale absolutnie tego dualizmu nie widać.

"Siedem dni razem" - Francesca Hornak

Powieści o tematyce świątecznej mają swój uniwersalny czar i urok, nawet, gdy po świętach zostało błogie wspomnienie dobrze je się czyta, zwłaszcza, gdy za oknem śnieg, a na chodniku mamy coś na kształt lodowiska. Okładka tej powieści ma urzekającą okładkę, jakby sama zapraszała, do tego by zapalić świeczkę, wziąć kubek gorącej herbaty i owinąwszy się kocem, oddać się lekturze. Trochę się z jej czytaniem spóźniłam, ale naprawdę dobre historie można czytać przecież niezależnie od sezonu. A miałam nadzieję, że ta historia taką właśnie będzie.

"Dziewczyna jak ocet" - Anne Tyler [ ona nie ma planu ]

Z Szekspirem, jest jak z Leninem, jest wiecznie żywy. Grupa Wydawnicza Publicat wydała serie powieści inspirowanych Szekspirem, popularni autorzy mieli napisać powieści inspirowane najsłynniejszymi utworami Williama. Akurat Poskromienia złośnicy nie czytałam, ale widziałam dwie współczesne adaptacje, jedną oglądałam dla Rufusa Sewella(cudowny, zresztą cały film był świetny), a drugą oglądałam jako nastolatka i Zakochana złośnica bardzo mi się podobała, chociaż była dosyć luźną interpretacją. Kupiłam sobie więc akurat tę książkę z tego projektu bo opis mi się spodobał. Zdziwił mnie rozmiar, bo nie zanosiło się na wow. Wydawało mi się, że tematyka jest zbyt skomplikowana, jak na taką cienką książeczkę. Postanowiłam jednak schować uprzedzenia do kieszeni i poczytać. Uporałam się z nią w jeden wieczór(tyle że poszłam spać o drugiej w nocy)…

"Kobiety ze Lwowa" - Beata Kost [ o kobietach, depozytariuszkach kultury ]

Z miastami jest jak z ludźmi, z niektórymi przebywamy stale i nie potrafimy nigdy się do nich przekonać, a z niektórymi obcujemy jeno przez chwilę a miłość trafia nas od pierwszego wejrzenia, od pierwszego oddechu. Ja tak mam z Lwowem, pokochałam to miasto od pierwszej chwili, a nawet wcześniej, już gdy zbliżałam się do tego miasta moje serce wywijało fikołki. A swoje dołożyło to, że jestem Galicjanką z krwi i kości, z dziada pradziada. Dlatego, gdy tylko zobaczyłam w zapowiedziach książkę o kobietach z miasta lwów od razu wskoczyła na szczyt chcieć listy. Mocy urzędowej trochę nabierała, ale jak zaczęłam czytać, można powiedzieć, że połknęłam ją jednym tchem.

"Ciało" - Audrey Carlan

Po sukcesie pewnego cyklu z panem o szarym nazwisku na rynku zaroiło się od pewnego gatunku. Jestem purytanką, ale nie uważam, żeby czytanie erotyków dyskwalifikowało człowieka. Jakoś mężczyzn nie dyskwalifikują takie rzeczy. Jak równość to równość. Może po prostu te książki uświadomiły kobietom, że już dosyć powieści w których maksimum zbliżenia to trzymanie się za ręce, może pokazują, że związek ma różne strony. Nie będę nikogo namawiała oczywiście, by uczył się, czy koniecznie owe książki, ale niesłabnąca popularność tego gatunku, zaiste mnie funkcjonuje. Zresztą, sama od czasu do czasu po nie sięgam i naprawdę miewam różne odczucia, bo wśród nich znajdują się perełki. Ciekawa byłam, jakie wrażenia wywoła u mnie powieść Ciało, pierwsza część trylogii.

"Dwór w Haliniszkach" - Emma Dmochowska [ o urokach litewskiej prowincji ]

Oj wzięło mnie to wyczytywanie zapasów widzę na amen. Tym razem wzrok spoczął na błękitnych tomach, a ankieta na FB pozwoliła wybrać. Pyza Pruska uświadomiła mi istnienie powieści Dwór w Haliniszkach, a według opisu miało to być coś zupełnie w moim klimacie. Bałam się czy to nie będzie zbyt sentymentalne, mdłe, ale postanowiłam zaryzykować, bo w Internecie, opinie chociaż nieliczne, to zasadniczo pozytywne. Więc jeśli ktoś lubi klasyczną powieść, z akcją na Kresach, taką typowo polską, z odrobiną pozytywistycznego moralizmu, ale jednak z taki dosyć odważnymi tezami, jak ślady emancypacji to się nie rozczaruje. Czytałam i żałowałam, że BBC nie ekranizuje polskich książek, z tej powieści byłby ładny mini serial, tak na cztery odcinki.

"Moja córka komunistka" - Agnieszka Wolny-Hamkało

Początek roku obfituje w refleksyjne opowieści o człowieku. Gdy zobaczyłam zapowiedź powieści Moja córka komunistka, byłam zafrapowana tytułem. Wiadomo. Wydawnictwo W.A.B. wydaje naprawdę godne uwagi powieści, można się w nich zatracić i stracić duszę, dlatego z uwagą śledzę co nowego pojawia się u nich w zapowiedziach, a tu jeszcze ta okładka, przykuwa oczy chociaż tak naprawdę może być powieścią o złamanym sercu, zbrodni, albo po prostu obyczajówką. Dlatego byłam po prostu ciekawa, co tym razem znajdę na kartkach. Miałam jakieś wyobrażenie, oczekiwania, ale takie mgliste, dlatego książka zbyt długo nie musiała na mnie czekać. Ku memu rozczarowaniu, książkę czyta się bardzo szybko, a dobre literackie przygody, chciałoby się, by trwały dłużej.

"Czas mroku" - Anthony McCarten ["Wojna to zazwyczaj seria pomyłek i w tym wypadku nie ma żadnego wyjątku"]

Ostatnio na dobre utknęłam w klimatach historycznych. Jakoś tak, niezależnie ode mnie, co wyciągnę rękę to po coś związanego z historią. Tutaj jest tyle atutów, że nie wiem od czego zacząć, jest II wojna światowa, Anglia i szansa na to, że na ten film wybiorę się do kina. Gdy tylko pojawi się u mnie na prowincji. A z tym to już różnie bywa. Niemniej chociaż, nie jestem wielką fanką Churchilla to jednak nie da się jego postaci pominąć, jest znaczącym graczem sceny politycznej już od lat trzydziestych. A ta książka naprawdę przybliży go czytelnikom, którzy do tej pory niezbyt dużo o nim wiedzieli.

"Czas Łucji" - Iwona Żytkowiak [podróż po zakamarkach kobiecej duszy ]

Ostatnio często wśród nowości przykuwają moją uwagę powieści, będące analizą życia. Gdy zobaczyłam opis książki Czas Łucji wydawało mi się, że może to być dobra książka, chociaż wydana jest w takiej szacie graficznej, że najprawdopodobniej w księgarni bym ją minęła. No może ten szmaragdowy, butelkowy kolor zwróciłby moją uwagę. I tak leżała sobie pod choinką, aż któregoś wieczora otworzyłam i zaczęłam czytać. Oj zauroczyła mnie. To jedna z książek, które dowodzą, że prawdziwa literatura nie umarła. Że ciągle na rynku jest miejsce na książki refleksyjne, mądre, napisane z klasą. Książki, które pomogą nam zajrzeć w głąb siebie. Bo polska literatura, to nie jest czysta komercja.

"Baśnik" - Beata Majewska

Beata Majewska napisała kilka książek, ja czytałam do tej pory trzy i każdą z nich byłam zachwycona. Porwał mnie subtelny styl, motylkowość opisów i fabuła. Dlatego, gdy zobaczyłam, że przybyła kolejna powieść, to już cieszyłam się na lekturę. Opis sugerował, że to może być naprawdę ciekawa i niesztampowa opowieść, a to zawsze jest w cenie. Odkładałam czytanie, jak mogłam, bo lubię tę świadomość, że czeka na mnie dobra opowieść. I gdy mentalnie zmęczyłam się cięższą tematyką, uznałam, że wolny weekend, to akurat idealny czas na tę książkę. To, że będzie dobra, uznałam niejako za pewnik.

"Sendlerowa. W ukryciu" - Anna Krystyna Bikont [ Shoah - oczami świadków ]

Był okres, gdy tę książkę widziałam wszędzie, na każdym blogu, fejsie, instagramie. Długo uważałam, że się oprę pokusie, bo już coś o Sendlerowej czytałam i nie zapałałam do niej ogromną sympatią, nie pamiętałam dlaczego. Gdy jednak zobaczyłam, jak  w jednej z księgarni przeceniono tę książkę uznałam, że no nie!! Muszę. Bo w końcu Czarne nie wydaje złych książek. Zapewne książka czekałaby, aż za jakieś sto lat(sądząc po tym co odłożyłam już na poczet tenże), gdy będę już na emeryturze i zacznę wyczytywać zapasy. Do lektury zainspirowała mnie aktualna dyskusja na scenie politycznej, o ustawie, IPNie, o oburzeniu świata. I gdy tak dyskutowaliśmy w domu, oglądając różne programy, w których raz, po raz migała twarz Ireny Sendlerowej, zakrzyknęłam, że przecież mam tę książkę(był wywiad z autorką) i wiadomo, że dwa razy nie trzeba było powtarzać.