"Kłamstwa od serca" - Emily Giffin [ czy czasami kłamstwo jest lepsze od prawdy?]

 Powieść Giffin kupiłam od razu po premierze, bo bardzo lubię jej powieści, ale jakoś tak się złożyło, że czekała coś koło czterech lat, aż trafiła do trupiego słoiczka. Ta powieść dotyka dosyć mocno tematyki 11 września 2001, dnia który wstrząsnął światem, chyba każdy będzie już zawsze pamiętał co wtedy robił. O pierwszym samolocie dowiedziałam się u siostry, miała wówczas kilkuletnie dziecko i spędzałam tam po szkole dużo czasu, nie rozumiałam co się dzieje, wróciłam do domu, a Tata wrócił z grzybobrania dosłownie z wiadrami grzybów. Chyba zawsze będę kojarzyła obieranie maślaków z siedzeniem na podłodze i oglądaniem tego co się dzieje w Nowym Jorku. Pamiętam, że kazałam jechać Tacie na stację benzynową, nakupić benzyny, bo pewnie wybuchnie wojna i ta pójdzie w górę. I teraz te wszystkie wydarzenia wracają.

 

"Coraz mniej światła" - Nino Haratischwili [dwa lata na mnie czekała]

 

Cała akcja trupy z półki byłaby zbędna, gdybym umiała czytać książki na bieżąco, gdybym nie robiła zapasów, gdybym umiała nie kupować nim wyczytam, to co mam. Jako jednak, że świat idealny nie istnieje, to na półce na dwa lata rozsiadła się książka Coraz mniej światła chciałam ją mieć bo Ósme życie w połowie przeczytałam, no i mi się podobała, widziałam w autorce potencjał na niesamowite, epickie opowieści i nie chciałam dopuścić, by nakład się wyczerpał nim ja dojrzeję do tego by ją przeczytać. Dwa lata, kupiłam ją w październiku 2022 no i przyszła pora.

 

"Osiem dni maja. Ostateczny upadek III Rzeszy" - Volker Ullrich

 

Tym razem w stosikowym losowaniu padło mi na książkę, która nie zalegała od dekad na moich stosach, przeciwnie to książka którą mam mniej niż pół roku. Wydaje mi się, że zamówiłam ją w przedpremierze, pod koniec kwietnia, bo chciałam wczuć się w klimat rocznicy końca wojny. Dlaczego więc nie przeczytałam w maju? Ano dlatego, że premiera się opóźniła i książkę wysłano kilka dni po ósmym maja. Gdyby nie to losowanie, jest szansa, że czekałaby na kolejny maj. Bardzo lubię wątek końca wojny i czytałam już wybitne pozycje jak chociażby 1945  Wojna i pokój czy Wielka trwoga, zatem poprzeczka była zawieszona wysoko.

 

"Krawcowa z Paryża" - Georgia Kaufmann [ już koniec powoli trupów z półki]

 Nie pamiętam, co mnie skłoniło do kupna Krawcowej z Paryża, zakładam, że wszechobecne reklamy. Natrafiłam na fragmenty recenzji i miałam je w głowie wyciągając tę książkę jako trupa z półki. Teraz sądzę, że ktoś kto napisał te recenzje przeczytał maks trzy pierwsze rozdziały. Niestety nie czytałam książek Lucindy Riley, zatem nie mogę się ustosunkować do tego czy jest ona idealna dla fanek tej autorki. Mogłam ją ocenić po prostu z punktu widzenia kogoś kto czyta i lubi większość wątków poruszanych w tej powieści.

 

"The Longa Game" - Elena Armas [powieść w konwencji komedii romantycznej]

 

Ostatnio czytałam raczej ciężkie książki, pierwszego dnia wolnego uznałam, że pora na coś lekkiego. Od jakiegoś czasu chodził za mną jakiś romans. Bardzo wybrednie grzebałam w stosach, odrzucałam poszczególne tytuły. W końcu, poradziłam się mądrzejszych i padło na książkę, która swoją premierę miała bardzo niedawno. Nowa powieść Eleny Armas, którą kupiłam, chociaż pierwsza jej książka nie zachwyciła mnie jakoś bardzo. Jednak autorka pisze powieści w moim ulubionym stylu, więc dałam jej szansę i na pewno będzie do trzech razy sztuka, bo jeszcze wcześniejsza też mam. Dajecie szansę autorom, którzy Was nie zachwycili? Czy jak za pierwszym razem nie pykło, to już amba fatima?

 

"Reminders of him. Cząstka ciebie, którą znam" - Colleen Hoover [ sierpniowy trup z półki]

 Na początku sierpnia tak mnie zajmowało Powstanie Warszawskie, że zapomniałam o losowaniu, ale już drugiego nadrobiłam i miałam trupa z półki. Padło na książkę Hoover. Zaczęłam ją już nawet czytać i to gdzieś na wiosnę, ale coś mnie wybiło. Absolutnie nie chodziło o to, że akcja mi nie podeszła, bo zapowiadało się naprawdę ciekawie. Z przyjemnością wróciłam i prędko się otrzeźwiłam… czyżby Hoover straciła swoją moc? Czy może ja jestem już za stara i za marudna? Owszem obserwuje u siebie zmianę gustu, już naprawdę rzadko sięgam po młodzieżowe książki i to tylko polecane, gdy ktoś gwarantuje jakoś. Jednak Hoover nie pisze tylko książek dla młodzieży, ma również powieści wręcz adresowane do dorosłego czytelnika, z dylematami, które nie przemówią do młodzieży. Zresztą… pierwszą Hoover przeczytałam z dziesięć lat temu, wtedy też nie miałam nastu lat : P

 

 

"It Starts with Us" - Colleen Hoover[czy warto w kontynuacje?]

 To nie jest tak, że czytanie mi ostatnio nie idzie. Wybieram po prostu na weekend książki grubsze i konkretne, a na tygodniu czytam coś lepszego, co nie obciąża też torebki. I skończyłam ja lekki i miły romans, do weekendu jest jeszcze chwila, a w oczy mi wpadła książka Hoover, za która zamiar miałam zabrać się już od jakiegoś czasu. Pierwszą część pamiętam i wspominam bardzo dobrze, ale nie ukrywam, że bez szczegółów. Byłam ciekawa czy da się ją czytać bez znajomości na świeżo tomu pierwszego(moim zdaniem da się).

"The Spanish Love Deception" - Elena Armas [lekki romans na świąteczny czas]

 

W okresie przedświątecznym wahałam się, pomiędzy jednym trupem z półki, książkami do recenzji a czymś co kiedyś kupiłam bo chciałam czytać, a nie miałam czasu. Uznałam, że ten zabiegany czas będzie najlepszym na lekką książkę. Tym bardziej, że ostro reklamowana jest kolejna książka autorki, a ja uznałam, że nie kupię, póki nie sprawdzę czy ona pisze w sposób, który mnie porywa. Czytałam wolno, dobrą intuicję miałam, że ten Wielki Tydzień nie będzie tak sprzyjał lekturze. A jednak w Wielką Sobotę skończyłam czytać i mogę na spokojnie złożyć wrażenia. Fabuła nie jest bardzo nowa, mieliśmy już taką powieść, ba – był nawet film.

 

"Błoto" - Hillary Jordan

 W 2018 roku, gdy powieść Błoto święciło tryumfy, kupiłam – skuszona fantastycznymi recenzjami. Uznałam, że odczekam chwilę, aż emocje ucichną. Było tyle głosów, że taki głęboki, genialny utwór. No wow. Tak bardzo chciałam odczekać od czytania, aż zapomnę o tak rewelacyjnych recenzjach, że o książce zapomniałam, ale na szczęście chodzę na najlepszy Dyskusyjny Klub Książki na świecie i akurat mieliśmy ją przerabiać. Nie miałam pojęcia o czym jest ta powieść, ale przygotowałam sobie wiele zakładek indeksujących, na te ważne fragmenty, fragmenty które zmienią moje życie i… nie użyłam żadnego.

 

"Jak rozkochałam w sobie księcia" - Lenora Bell

 Nie powinnam zaczynać wciągającej książki wieczorem. Nie mam za grosz samokontroli i zwykle jest tak, że oczy mi się zamykają a ja ostro czytam, bo jeszcze rozdział chociaż. Byłam bardzo sceptyczna co do tej powieści. Po pierwsze okładka jest tak ordynarnie tandetna, tak jasno nawiązuje do harlequina jako symboli literatury niskich lotów, że aż w serialu Przyjaciele  to wyśmiewa matka Chandlera. Czytałam też podejrzanie dużo zachwytów i to u osób, które chwalą wszystko i bałam się, że to będzie chybiony zakup, dlatego chwilę książka leżała przy łóżku, a jak już zaczęłam to pół chaupy mnie się pytało czego nie śpię i czy już rzuciłam pracę. Jazda autem z oczami na zapałki to moja nowa umiejętność. 

"Nagie serca" - Colleen Hoover[o przeszłości, co rzutuje na teraźniejszość]

 Mówią, że jaka Wigilia, taki cały rok. W piątek po wieczerzy skończyłam czytać Stara miłość nie rdzewieje i miałam ochotę na coś, co zaangażuje mnie równie mocno. Nie miałam następnego tomu, a więc zaczęłam przeglądać książki, które kupiłam w ubiegłym roku. Scrollując własny instagram, przypomniałam sobie, że mam książkę Colleen Hoover. Nie czytałam jej od razu po zakupie, bo mówiło się o niej różnie. A ja chciałam podejść do niej z czystą kartą. I dobrze, że czekałam, bo nie pamiętałam żadnych recenzji, opinii - nic. Okładka jest piękna, taka wakacyjna, cudownie brało się do ręki tę książkę, gdy za oknem szalał wiatr i zacinał deszcz. Opis przeczytałam pobieżnie, nie chciałam śladu spojleru.

"Żółty ptak śpiewa" - Jennifer Rosner

Ostatnio jest trochę moda na książki z Shoa w tle. Nie do końca wiem czym to tłumaczyć, temat Holocaustu nie jest nowym odkryciem, a jednak w ostatnich miesiącach witryny księgarń zapełniły się książkami z bramą Auschwitz na okładce. Nie wczytywałam się w opis Żółty ptak śpiewa i dobrze bo pewnie bym odpuściła. O Holocauście powstało wiele powieści, bynajmniej nie uważam że temat jest wyczerpany, ale na pewno ma wysoko zawieszoną poprzeczkę, tymczasem ostatnio bywa traktowany jako tło do łzawej, ckliwej romansowej historii. Czy Jennifer Rosner udźwignie ten temat? Byłam bardzo ciekawa tym bardziej, że tutaj ma być ważna muzyka, konwencja książki jest z pogranicza bajki i oniryzmu.  

"Maybe Now. Maybe Not" - Colleen Hoover

Od kilkunastu miesięcy jestem wierną fanką Colleen Hoover, śledzę na bieżąco zapowiedzi wydawnicze, bo wiem że na kryzys czytelniczy jej książki są wspaniałym, złotym środkiem. Nie skojarzyłam, że książka Maybe Now. Maybe Not, to druga część książki która była już bestsellerem a mianowicie Maybe Someday, akurat ta powieść nie przypadła mi do gustu i dobrze, że tego nie połączyłam razem. Ta powieść wołała do mnie. Mamy tu najpierw krótkie opowiadanie, a później właściwą powieść. Warto znać część wcześniejszą, ja mniej więcej coś kojarzyłam, a że czytałam chyba w 2018 roku to detale umknęły mi z pamięci. Jeśli jednak chcecie poznać tę serię, zalecam prawidłową kolejność.  

"Wojna i miłość. Katarzyna i Igor" - Jolanta Maria Kaleta

Powiem Wam, że nie planowałam lektury tej serii. Premiera musi uciekła mi sprzed oczu a jakoś nie widziałam potoku recenzji. Aż tu leżę sobie w weekend scrolluję fejsa i coś mi się w oczy rzuciło, poczytałam i myślę w sumie historyczne romanse lubię, no poczytałby. Wprawdzie miałam w sobie jakiś lęk więc długo myślałam, pytałam kogo mogłam, czytałam opinie i wychodziło, że warto. Dlatego książka naprawdę długo nie czekała na lekturę. Akcja miała zacząć się tuż przed Wielką Wojną, dotyczyć rosyjskiego oficera i polskiej dziewuszki z rodziny o nastrojach patriotycznych. Los przemówił bo ostatnio faktycznie już coś w tym stylu czytałam, no i w sumie jestem ciekawa, czy stulecie końca Wielkiej Wojny pchnęło naszych pisarzy w tę stronę? 

"Ugly love" - Colleen Hoover

Od pewnego czasu jestem fanką prozy Colleen Hoover, ominął mnie największy boom na jej powieści, ale dzięki temu mogłam od czasu, do czasu po coś sięgnąć. W ten sposób uświadomiłam sobie niedawno, że oto jest książka Ugly love której nie znam, bo gdy robiłam hurtowe zakupy to ktoś najmniej mi ją polecał. Błękity, chmurki, dla mnie Hoover to niemalże gwarancja dobrej lektury, byle nie czytać za dużo pod rząd, bo autorka bywa schematyczna. Z drugiej strony pisze new adult jeden z najbardziej schematycznych gatunków świata, a jednak potrafi pisać tak, że czuje czytelnik motylki. Czy tym razem też tak było? 

"Strażnik ognia" - Bernard Cornwell

Wydawnictwo Otwarte w tym roku bardzo nas rozpieszcza, w tym roku mogliśmy zaczytywać się w przygodach Utherda. Dziesiąty tom, proszę, proszę jak to zleciało. Dalej nie ogarnęłam co się dzieje z serialem, BBC obiecuje, więc super, w końcu dotrę. Jestem zafascynowana tą serią, dziesięć tomów, które gwarantują rozrywkę na bardzo wysokim poziomie. Dodatkowo jest to jedna z doskonałych serii na prezent dla faceta, nie posądzajcie mnie o seksizm, ale jak ktoś mnie pyta, co kupić tacie, bratu, chłopakowi do czytania w prezencie to zawsze biegnę myślami do tej serii. Czy po lekturze tomu dziesiątego,  nadal będę polecała dalej. 

"Wojownicy burzy" - Bernard Cornwell

Niewiele tomów, przez dziewięć części utrzymało wysoki poziom. Seria o zjednoczeniu Albionu trwa i trwa, nie ma się wcale ku końcowi a my możemy z zapartym tchem śledzić losy Uthreda.  Z coraz bardziej posuniętym w latach wojem przeżyliśmy wiele, spotkaliśmy przygody, angażowaliśmy się w politykę. Na nudę nie narzekaliśmy. Każdy kto dotarł do tego tomu będzie kontynuował tę wędrówkę z czystej ciekawości. Czy jednak ta ciekawość popłaci? Czy może do rąk dostaniemy wpadkę autora? Bo jednak przy tylu częściach prawdopodobieństwo chały wzrasta. 

"Too late" - Colleen Hoover

Nie wiem jak Wy, ale ja mam dosyć upałów. Szukam czegoś co mnie schłodzi. Najlepsze na lato są powieści lekkie, romanse, dlatego gdy przeglądałam nowości i zobaczyłam, że się ukazała najnowsza powieść Hoover Too late to nie miało dla mnie znaczenia, że niedawno czytałam inną jej książkę, musiałam czytać ją natychmiast. Collen Hoover jest wielką niewiadomą, ja nigdy nie wiem czego spodziewać się po jej książkach. Niby nastawiam się na romanse, ale... jest przewrotna.