Podsumowanie roku 2015 part II

W święto Trzech Króli zaczęłam podsumowywać moje lektury z 2015 roku,  uznałam, że najlepiej będzie gdy podzielę wpis na pół, bo inaczej chyba jeszcze nie zapoznalibyście się z tym podsumowaniem. Jakoś tak wszystko idzie mi, jak po grudzie. Teraz też miliard rozgrzebanych książek i brak weny na cokolwiek. Chociaż tyle dobrych książek, tak dużo... Może się przełamię, więc oglądając jeden z ulubionych filmów bolly, przystępujemy do drugiej i ostatniej części podsumowania 2015 roku... 

Posłuchajcie...

o drugiej połowie z 243 książek 2015 roku.

Ostatnie podsumowanie miesiąca, z 2015

Grudzień jako miesiąc jest po macoszemu jest traktowany. Pod koniec miesiąca wszyscy biorą się za podsumowanie roku, robią wielkie plany, a kto podsumuje miesiąc? Przecież last but not least. U mnie to trochę tak wygląda,  bo z czytanymi książkami kiepsko. Dużo pracowałam, kursowałam do pracy, do Lublina, pierwszy raz nie tranzytem odwiedziłam Radom. Nie kupiłam żadnej książki : D

Ale czytałam stosunkowo mało, chociaż i dobre książki wskoczyły na tapet!

lepiej późno niż wcale, czyli podsumowanie listopada

Tak to jest jak się ma za dużo zajęć. Początek grudnia, kumulacja wyjazdów, ale bardzo owocnych i wywołujących niemalże same dobre wspomnienia. W tym jeden ogromniasty uśmiech. Za to nie miałam kiedy napisać podsumowania. Cisza na blogu wiąże się również z tym, że czytam pińcet książek jednocześnie. Za tydzień jeszcze dodatkowo seminarium i pracowy weekend, ale później chyba spokojnie sobie wszystko ułożę. Bo tych świetnych książek na tapecie sporo. Niestety, a raczej stety wróciłam do szczytnego hobby, czyli robótek ręcznych i tak haftuję sobie krzyżykami, albo dziewam, czyli robię na drutach, bo rzeczownik dziewiarstwo, tak mi się spodobał, że aż musiałam stworzyć sobie taki odrzeczownikowy czasownik. Więc dziewam, rękawiczkę - pięciopalczastą - lewą i robię chustę enterlaciem. : ) w końcu to opanowałam!

A przy okazji staram się czytać, czytać, czytać. 

daj nam wiarę, że to ma sens

Zaczął się listopad, miesiąc tak melancholijny, że nikogo dziwić nie powinna ma skłonność do zadumy. Mnie, która miała się urodzić w grudniu i w Święta, ale jednak wyrwałam się na świat w końcówce listopada. Już ud najwcześniejszych chwil wiedziałam, że świat jest przereklamowany, toteż użyto siły, bo mnie tam się nie spieszyło... ale w PESELu mam ten listopad wpisany. A we krwi ta melancholia, spotęgowana przez spacer po cmentarzu, wspomnienia tych co odeszli i przyrodę, która pięknie i złoto, ale jednak chyli się ku przemijaniu. 

Październik był tak bogaty we wrażenia, że czuję jakoby minęły ze dwa miesiące, od ostatniego podsumowania!

był wrzesień i już go nie ma

przed wakacjami zrealizowałam moje marzenie
tęczowa parasolka, rozświetla deszczowe poranki
gdy trzeba biec do pracy

Jak zwykle, gdy kończy się miesiąc czuję jakowyś smutek, tym bardziej na jesieni, gdy - owszem jest pięknie, złoto i kolorowo, ale wszystko przemija, ciepło, rośliny i zwierzęta układają się do snu. Wtedy wyraźnie widać zmierzch wszystkiego, stopniową hibernację. Klara coraz częściej chce spać przytulona do człowieka(moje kości są mniej zadowolone z bycia rusztowaniem dla takiego wielkiego kota), termofor wrócił z wakacji, w szafce zapas herbat, a kubek nie pustoszeje.

Koniec lata to wzmożona moja praca, to mniej czasu na czytanie, co doskonale widać będzie w podsumowaniu tego miesiąca.

Pijany książkowo miesiąc trzeźwości - podsumowanie sierpnia

Skończył się sierpień i dzięki niebiosom, bo miałam pod koniec miesiąca takie przejścia, że chociaż damie nie wypada się przyznawać, ale osiwiałam o jakieś 200% serio... Mam nadzieję, że wrzesień da mi trochę odpocząć. Wprawdzie i praca się zacznie i ciut stresu będzie, ale to mojego własnego. Najgorzej bać się o kogoś, Pomimo zmartwień naczytałam sporo, bo to dobry sposób, żeby się wyłączyć ze zmartwień. Młodzież i dzieci poszły już do szkół, różnego rodzaju, studenci jeszcze balują - albo myślą o poprawkach, a dla ludu pracującego miast i wsi to po prostu kolejny miesiąc - aj waj...

połowa wakacji spadła - podsumujmy lipiec

Dziś pierwszy sierpnia, jak wszyscy wiemy, to przede wszystkim czas pamięci o Powstaniu, jednak jest to również dzień lipcowego podsumowania. A w tym miesiącu będzie naprawdę epicko. Sama zdziwiłam się wynikiem. Zresztą to był miły miesiąc, gdy patrzę na zdjęcia z Instagrama - naprawdę jest do czego wracać wspomnieniami.

Czerwiec - przeminął z wiatrem, który hula po Galicji

Lubię podsumowania i ich nie lubię. Nie lubię, bo to

 oznacza, że coś się skończyło, minął miesiąc, znowu przeczytałam mniej niż planowałam, znowu się złamałam, znowu mam miesiąc mniej, nim moje czytanie się skończy, przynajmniej na tym świecie. Matko, wpadłam w nastrój godny Matuzalema. Lubię podsumowania, bo mogę sobie przypomnieć wspaniałe książki, które czytałam. Patrząc na liczbę notek, spoglądając wstecz, pomyślałam, że pewnie miałam słaby miesiąc. Zwłaszcza, że czerwiec zakończyłam kryzysem, spowodowanym kumulacją książek słabych. Już miałam roztrzaskać czaszkę o kant biurka, gdy zerknęłam do archiwum i pomyślałam - nie demonizuj Kasiek!!

Witaj czerwcowa jutrzenko!

Dzięki Bogu i partii, mamy już czerwiec, co oznacza nie tylko, że takie upierdliwe bachory, przypomną się z prezentami na Dzień Dziecka, ale również i zwłaszcza to, że pora najwyższa na podsumowanie maja. Miesiąca obwitego, głównie w deszcz i zimno, miesiąca w którym wciąż!! zdarzało się nam na naszej prowincji palić w piecu, a kot zapracowywał na swoją karmę grzejąc mnie, albo ciągnąc ode mnie ciepło, czego bardziej można się spodziewać po tym spasionym Judaszu. Napisałabym, że maj był intensywny... ale strasznie nie lubię tego określenia, które obecnie jest bardzo modne. Wszystko jest intensywne, życie, barwy, dźwięki, dzień, tydzień, książki, przeżycia... nie wiem jak brzmi antonim do tego słowa i jakie miałby znaczenie w kontekście chociażby tego maja. Nieintensywny maj, czyli jaki? Taki w którym nic nie robiłam a intensywnie zbijałam bąki? O wiele bardziej wolę określenia, bardziej tradycyjne i wpędzam w konsternację sprzedawców pytając o jakiś zacny produkt. Maj, zdecydowanie był zacny. Zresztą maje, to mają do siebie, że są zielone, pachnące bzem i konwaliami, smakujące czekoladą z Dnia Matki : P, nawet gdy moje Podkarpacie zmienia kontynent na Antarktydę, to i tak ma swoje plusy. Zady i walety, czy jakoś tak :p

w marcu jak w garncu - a więc niezły kocioł

Mamy kwiecień. Marzec oczywiście, przeleciał jak z bicza strzelił. Był miesiącem wielkich decyzji, przełomowych.  Nie chcę tu o tym pisać, bo w końcu to miejsce na moje pasje, a debilizm innych ludzi, akurat nią nie jest. W marcu rozpoczęła się kalendarzowa wiosna, chociaż teraz za oknem, raczej jesień pełną gębą… Lubię marce… pokazały się już fiołki, wróciły bociany, a pierwsze wiosenne słońce, sprzyja czytaniu w plenerze.

poszedł luty - zdejmij buty

Luty przeminął z wiatrem, który intensywnie hulał po Polsce. To już klasyka, przełom stycznia i lutego jest okresem wichur, zrywa dachy, uszkadza linie, napędza stracha. Jednak już koniec miesiąca jest ciepły, wychodzimy z domu, spotykamy się ze znajomymi na powietrzu, spacerujemy, tęsknie i pewniej wyglądamy wiosny. Zaczyna się najbardziej zdradliwy miesiąc. Marzec, który potrafi załatwić nas porządną grypą, bo pogoda jest zdradliwa.

Pierwsze podsumowanie w A.D. 2015

Tradycyjnie i jak z bicza przeleciał styczeń. Dziwny miesiąc, chwilami wlókł się jak kondukt pogrzebowy kulawych weteranów, w innych momentach gnał jak maratończyk. Styczeń to specyficzny miesiąc, uczymy się tego, że zmienił się rok, że wszystko co działo się kilka tygodni, niby, temu, to już  rok temu. Konfrontujemy oczekiwania, marzenia, plany z noworoczną rzeczywistością i narzekamy na blue monday który w styczniu jest prawie codziennie. Nie ma co - fajny miesiąc. Jeśli udało Wam się, nie popełnić samobójstwa, ani nie popaść w żaden z destrukcyjnych nałogów - sursum corda, będzie lepiej!!