lepiej późno niż nigdy?

Minęła już lwia część stycznia, a ja dopiero teraz zabieram się do sporządzenia podsumowania roku 2017. Dużo się działo i w tym ubiegłym roku i już na początku tego. Postanowiłam, że siądę i podsumuję. Wydawało mi się, że będzie to trudne, ale okazało się, że ja po prostu dużo dobrych książek przeczytałam. Oby tak było nadal, więc o złych książkach pomilczę. Co było, to było. Niech będzie dobrze. Rok 2017 był rokiem zmian i rokiem odkryć. Były i zawody... taka kolej rzeczy. Grunt, że przetrwaliśmy.

Podsumowanie ostatniego miesiąca 2017 roku :P

Grudzień zleciał nie wiadomo kiedy, dopiero się zaczynał, a tu święta, po świętach i mamy 2018 rok. Kto by pomyślał. Jak zwykle grudzień jest takim miesiącem traktowanym po macoszemu. Teraz też myślami błądzę i układam podsumowanie roku, ale jednak gwoli ścisłości trzeba to nadrobić. Chociaż trochę kłamię, teraz myślę głównie o tym, że jutro mam sprzątnąć książki, hałdy książek przed księdzem chodzącym z kolędą. Życie...

witaj biała, śnieżna zimo

Skończył się listopad, skończyła się jesień, pewien okres w moim życiu też się skończył, a zaczął się inny, może lepszy. Ogólnie jestem fanką ostatnich miesięcy w roku, kocham tę biel, która nas otula, ma w sobie ciszę, coś mistycznego, tajemniczego i majestatycznego. Chociaż odnoszę wrażenie, że w tym odczuciu jestem osamotniona silnie. Oj ciężko pisze mi się to podsumowanie, ale uznałam, że jednak trzeba się zebrać. Wolne od pracy, skończyło się wylegiwaniem w łóżku. Bezczelnym.  Z dużą dozą cierpienia ; ). Ale do świąt będzie spokój! Zwłaszcza, że będę próbowała bić rekord.

w żółtych płomieniach liści

Tak wykorzystuję chwilę przed pracą, aby podsumować październik. Podsumowanie byłoby wczoraj, gdyby nie Nicpoń, który nie lubi podsumowań i wolał coś innego, a ja jestem czuła na głos czytelników. Zresztą wczorajszy tekst miałam napisany, a wczoraj walczyłam z przeziębieniem i nie miałam siły na coś twórczego, dziś też mam średnią ilość sił, ale cóż... jesień już w pełni. Końcówka października, zwanego przez niektórych piździernikiem upłynęła pod znakiem orkanu Grzegorz i na ulicach często można było słyszeć złorzeczenie w stronę Grzegorza. Oj duło i to solidnie, co sprzyjało siedzeniu w domeczku i w ciepełku. Teraz dla odmiany siąpi, śniegu brak.

Takie życie w naszej branży...

...jeden weekend, pięć melanży. Nie oszukujmy się, rekordowo niski wynik czytelniczy, nie jest efektem tego, że poszłam do pracy, ale tego, że intensywnie uprawiałam życie towarzyskie na terenie województwa podkarpackiego, bo powiat i gmina najwyraźniej to za mało. Na szczęście robi się coraz zimniej, kończą się wszelkie imprezy plenerowe, bo we wrześniu wywiało mnie również na koncert Modern Talking, ale nie tylko(skutkiem czego moje ulubione baleriny prawie postradały podeszwy), co zwiastuje koniec długich posiadówek, wypadów do klubów raczej też nie będzie. Będą książki, kocyki, gorące napoje. Mam nadzieję, że takiego spadku formy czytelniczej już nie zaliczę bo aż wstyd. Wstyd, żeby nie powiedzieć, że hańba!!!

o matko moja, jakie mam opóźnienia...

Sierpień się skończył i ku chwale ojczyzny skończyły się upały. Wprawdzie pierwszy września, wprawdzie powitał nas jeszcze parnotą, ale na szczęście od soboty popaduje, jest zimno i ogólnie wymarzona pogoda dla melancholików. Sierpień nas katował upałami, żyć się nie chciało. Jak tak oglądam się i myślą o sierpniu, to jakoś nie wspominam go za miło. Chociaż wystartowała Liga, mecze, porywy serca, to jednak książki, pod koniec miesiąca tak mnie wymęczyły, że oj z radością witam wrzesień i jesień. Wydaje mi się, że dawno nie miałam takiej książkowej posuchy... cóż, zobaczymy czy wrzesień okaże się łaskawszy. W sierpniu i rower i tenis i wyjścia...

w siną dal odjechał lipiec

Zaatakowały nas upały, nawet nie chcę sprawdzać na termometrach, ile konkretnie jest stopni. Czuję, jakbym trafiła do piekła, za grzechy popełnione i te przyszłe. Wczoraj spędziłam dzień nad wodą, ale dziś, już miałam zajęty wieczór, bo trzeba było zaszczepić psa, a Raul jest zwykle oporna, jeśli chodzi o chodzenie na smyczy, na szczęście tym razem się zlitowała i nie dołożyła za dużo trudu do spaceru, który w tym upale przypominał wycieczkę po piecu do pieczenia chleba.

Wiem, że narażę się większości, ale ja nienawidzę takiej pogody, tęsknię za śniegiem i mrozami i jak nie pojadę jutro nad wodę, to skonam. I będę bardzo marudna. Chociaż mój pokoik, jest cudownie chłodna, jak tylko słońce przejdzie na drugą stronę domu. Mam zasłonięte zasłony i nie poszłam znowu na tenisa, bo bym się ugotowała. 

Przyszedł lipiec

Podsumowanie miało być wczoraj, już prawie siadałam do pisania, ale Klara rozłożyła się na biurku, a później zadzwoniła Siostra, żebym przyszła i od niej wróciłam tak późno, że nie dałam rady. No a rano kontynuowałam czytanie ebooka, teraz już skończyłam(świetny, tekst będzie jutro!!) i mogę dopiero teraz oddać się wycieczce w przeszłość, niezbyt odległą. Czerwiec nie był nudny. Był miesiącem w którym wszystko się idealnie splotło, było dużo wydarzeń, sporo dobrych książek, słabe też były, była i praca i rozrywka i film i serial i kontemplacja nieba. Naprawdę fajny miesić. Miesiąc Derbów Podkarpacia, dużej radości, późnych powrotów, ale i wczesnych pobudek, dla dobrej książki i nie tylko...

Piłka jest okrągła, a bramki są dwie.

Nie ukrywam, że maj zdominowany został sportowymi wydarzeniami, książek to wiele nie było. Nie było mnie dużo w internecie, bo praca i wyjazdy i mecze i turnieje i wyjścia na tenisa. No ogólnie w domu to bywałam względnie rzadko. Nie, bynajmniej sobie nie szkoduję, nie narzekam, bawiłam się świetnie. Było dużo śpiewu, śmiechu, ludzi, codziennych zachwytów i porannych łez, gdy trzeba było wstać : P. Ale raz się żyje prawda? Sezon w II lidze dobiegł końca, jeszcze u mnie na wsi trwa, no i oczywiście French Open wchodzi w ciekawą fazę! Za to ja czekam aż w ciekawą fazę mojej furtki wejdzie kurier z książkami :P. Bo coś bym poczytała. A wiadomo w domu pustki : P

"Warto mimo wszystko. Pierwszy wywiad rzeka" - Anna Dymna, Wojciech Szczawiński [ uwierzyć znowu w świat ]

Miałam czytać jakąś powieść na weekendzie. Naszła mnie ochota na jakiś romans, na jakieś porywające opisy, ale nic nie mogło mnie zainspirować, tak przechodziłam się wśród tych moich książczyn i w końcu uznałam, że nie ma co się bronić, już kilka dni na biurku leżała książka wywiad-rzeka z Anną Dymną, a ja chciałam zacząć ją czytać jak tylko przyszła. Znam kilka ról Anny Dymnej, bo nie jestem wielką kinomanką, już Rodzice są bardziej oblatani. Natomiast ja od lat jestem pod wrażeniem tego jakim jest człowiekiem. Emanuje od Niej niezwykłe ciepło. Byłam bardzo ciekawa, a książka, którą podpisywała rok temu na Targach to był prezent dla Mamusi. Warto mimo wszystko to nowe, poszerzone wydanie.

"I wielka jest majowa moc, kiedy niebo się do ziemi uśmiecha"

Ufff skończył się kwiecień. Śnieżny, mroźny. Każdy wie, że kwiecień przeplata, że TROCHĘ zimy, a tu mieliśmy zero lata, ale dużo zimy. I to takiej solidnej. Zapomniałam już jak to jest pograć wieczorem w tenisa, ale za to zimowa kurtka nie czuje się zapomniana. W stopy wiecznie mi zimno. Dziś w pobliskim mieście jest koncert zespołu Enej i chyba ubiorę też zimowe buty, bo wczoraj w trampkach, na meczu okrutnie zmarzłam. W sobotę na meczu(również) zmarzłam też. Hipotermii dostanę. Maj powitał nas słońcem, ale i porywistym wiatrem. Cóż, ma jeszcze sporo dni, żeby się zrehabilitować, rozpieścić nas słońcem i ciepełkiem. I mam nadzieję, że nie zawiedzie, chociaż będzie pewnie to oznaczało mniej książek przeczytanych. Kwietniowa słota bowiem walnie przyczyniła się do porządnego czytelniczego wyniku.

kwiecień plecień i po marcu

Nie będę powtarzać po raz enty, że uwielbiam zimę. W marcu definitywnie przyszła wiosna. Zaczął się rowering, zaczął się tenis no i zaczęły się i spacery i czytanie w parku. Jak wracam z pracy jest jasno(uwielbiam ciemności), ale można chociaż poczytać na przystanku. Nie będę musiała się wycierać po kawiarniach, gdzie gwar, no i te dzieci ganiające pomiędzy stolikami. No i kanapy, co to na nich człowiek siedzi jak na ziemi, a jeszcze weź popijaj kawę i ciasto jedz z gracją. No nie da się. Na ławce w parku chociaż mogę zwinąć się w precelka.

A jest już tak cieplutko, że wczoraj pograłam w tenisa w krótkim rękawku, taka duchota była. Do pracy poszłam w lżejszym płaszczu, a i tak udusiłam się, jak gęś w piekarniku.

Podsumowanie lutego

Idzie luty, podkuj buty, luty już się skończył, ja chyba definitywnie przerzuciłam się na butki na obcasach, porzucając śniegowce, bo ku mojemu smutkowi śnieg stopniał. Niestety luty nie był udanym miesiącem, cieszę się, że już się kończy. Jedyne co mnie cieszy w nadchodzącej wiośnie to fakt, że znowu pogram w tenisa i pojeżdżę rowerem. 

Przygnębiają mnie ludzie i świat i wszystko i nawet czytać mi się nie chce, chociaż jakąś normę wyrabiam...

Pierwsze podsumowanie w 2017 [ z nowym rokiem, nowym krokiem ; ) ]

Oj, minęło sporo czasu od podsumowania na tym blogu. Początek stycznia to był odpoczynek po Sylwestrze i dużo pracy, więc uznałam, że podsumowanie na YT wystarczy. Właściwie nie wiem czy nie zrezygnuję z podsumowań. Chociaż przecież nie na rzecz YT bo ciągle myślę czy się nie wymiksować z vlogosfery. Nie umiem kręcić filmików, jestem nudna jak flaki z olejem, a i mam niewiele czasu na nagrywanie, bo... praca i moja ukochana pora roku, może i nastrajają mnie na czytanie, ale już z czasem na pisanie gorzej. A jeszcze na dwa tygodnie wkręciłam się w Australian Open(mój biedny Grześ). Kocham śnieg, mrozy i zaspy, zdecydowanie bardziej niż te paskudne upały, które sprawiają, że człowiek jest mokry jakby wpadł do fontanny i śmierdzący, jakby wpadł do szamba. Brr. Niech żyją ciągłe mroki, już niestety widać, że dzień się wydłuża : /