"To ty jesteś Bobbym Fischerem" - Christer Mjåset [Człowiek zawsze trzyma się błędów, które popełnił]

Nie wiem skąd mam jakieś dziwne przekonanie, że jakaś książka, po którą sięgam to kryminał. Opowiem Wam dziś o kolejnej książce, którą zaczęłam czytać ze świętym przekonaniem, że skoro Skandynawia, szachy to na pewno będzie kryminalna historia, a ja pobawię się w Herkulesa Poirota. To ty jesteś Bobbym Fischerem to książka niepozorna, boję się, ze spartańska okładka i te szachy nie przyciągną tłumów, bo zbyt mądrze się prezentuje. Kolejny raz przekonuję się, by nie klasyfikować książki przed jej czytaniem , bo powieść może być po prostu dobra, ale zawód, że nie jest tym, czym  chciałam, żeby była, za wiele mi przysłania. Wiecie, to jak z facetem, którego poznajemy, wydaje nam się wcześniej, że wiemy jaki jest, najczęściej jest inteligentny, dowcipny i po prostu wcielenie ideału, a później opowiada szowinistyczne żarty, które są śmieszne, ale nie wypada się z nich śmiać, bo obrażają kobiety(chociaż dusimy się ze śmiechu, bo są mega śmieszne), a przecież miał być wrażliwy i miał nie być szowinistyczną świnią. No i gość ma przekichane, bo co z tego, że jest fajny, ale nie jest taki, jak nam się wydawało, że jest. Bezczelny typ, cham i swołocz(apeluję o powrót mody na słowo swołocz).

"Głód" - Martín Caparrós

 Jestem głodna, myślę sobie wieczorem, gdy absolutnie nie powinnam jeść Umieram z głodu to najczęściej mówimy wracając do domu. Umieramy z głodu, padamy z głodu, żołądek przyrasta nam do kręgosłupa. Jest wiele określeń, które mają jeden cel, zakomunikować, że nasz organizm upomina się o posiłek. Słowo głód występuje też w związkach frazeologicznych, ale najstraszniejsze jest to, że głód występuje na ziemi. W każdej minucie pisania tego tekstu z głodu, na skutek niedożywienia umrze siedemnaście osób. Jeżeli jest jakaś książka po której można nabawić się depresji, zacząć brzydzić się własnego świata, to jest chyba ta. My po świętach wyrzucamy tony jedzenia, oglądamy reklamy kropli dla niejadków, a w Sudanie, Nigerze, Indiach, ludzie umierają, po cichu, gasną.

Spokojna niedziela na Targach

Niedziela była ostatnim dniem targowym. Na ten dzień zaplanowałam tylko dwa spotkania. Mogłam tylko spacerować, gadać i oglądać. Nie miałam tony książek do dźwigania. Było mi smutno, bo niestety Asieńka o 16 miała powrotny pociąg do domu. Z każdą godziną zbliżał się oficjalny koniec Targów, trzeba było się żegnać i znowu wrócić do ubogiej korespondencji online.

"Korona" - Kiera Cass [ najnowszy tom serii o wyścigu do korony]

Chociaż jakiś czas temu przestałam być nastolatką, co predestynowałoby mnie do czytania tego rodzaju literatury, od czasu, gdy kilkanaście miesięcy temu sięgnęłam po powieści Keiry Cass, lubię kontynuować tę przygodę. To taka dziewczyńska i młodsza wersja Igrzysk Śmierci, bardziej naiwna i cukierkowa, więc wiem, że za samo porównanie mogę zebrać baty.  Nawet nie wiedziałam, że ta seria miała mieć kontynuację, przeto bardzo się cieszę, że dzięki uprzejmości Natalii i wydawnictwa udało mi się wylosować na blogerskim spotkaniu egzemplarz. Nie jestem zwolenniczką ciągnięcia serii w nieskończoność. Korona jest już piątym tomem, bez wliczania, dwóch tomów z opowiadaniami, których nie czytałam. Okładki rzucają się w oczy, chociaż starej babie jak ja, trochę głupio zabrać i czytać to na ten przykład w autobusie.  Książkę zabrałam do torebki, no i przeczytałam ją dosyć szybko. Młodzieżowe serie rzadko należą do ambitnych.

Sobota na Targach Książki [czyli po co ja właściwie tam pojechałam]

Jestem galicyjskim piecuchem. Lubię siedzieć w domu. Już w piątek jadąc do domu miałam refleksję ja chcę do Turbi. No, ale nie mogłam wracać, bo w sobotę było zaplanowane spotkanie, które było spirytus movens całego wyjazdu. To dlatego miałam nie jechać na seminarium, to dlatego spakowałam graty i wyszłam za próg. Chociaż oczywiście wszystkie spotkania z blogerami, losowania, były wspaniałą motywacją. No, ale ja nie jestem miłym, ani lubianym blogerem, więc nikt by nie odczuł mej absencji. 

W sobotę, znowu niewyspana, znowu zmęczona, poderwałam się i uznałam, że po wczorajszych perypetiach z metrem Boże gdzie ja jestem? Zabrali kościół, nie wiem gdzie mam wsiąść do autobusu, uznałam, że pojadę komunikacją naziemną. 

"Dwóch panów z branży" - Katarzyna Czajka [czy taki Zwierz Popkulturalny straszny?]

Och Targi, Targi i po targach, więc można przegapić debiut literacki Katarzyny Czajki, znanej bardziej jako zwierz popkulturalny.  Gdy usłyszałam, że wydaje książkę, byłam zaintrygowana, rzadko czytam zwierzowego bloga, a jeszcze obstawiłam, że to będzie kryminał. Nie wiem, do zwierza pasował mi kryminał. Książka miała być o kinie, to trochę nie moja bajka, dlatego też rzadko do zwierza zaglądam. Zaczęłam czytać w niedzielę, tydzień temu… naprawdę, szło mi jak po grudzie, na Targach jeszcze usłyszałam, że ukazała się już jedna krytyczna recenzja i przestraszyłam się, że no będzie ciężko. Wprawdzie sama P.T. Autorka pozwoliła się zhejtować, ale tak kurczę głupio po kimś jechać, uśmiechając się uprzednio. Nic to, włożyłam książkę do torebki i uznałam, że tym razem PKP  zmusi mnie do finiszu.

Targi Książki w Warszawie - działo się i była zabawa

Kilka tygodni temu byłam bliska podjęcia decyzji o wyjeździe na Targi do Warszawy. Już w lutym wnioskowałam o wolne w pracy, wniosek przeszedł. Ostateczną decyzję podjąć miałam po zgodzie Promotora. Niestety Promotor się nie zgodził. Więc uznałam, że trudno pojadę w czwartek, a w sobotę wsiądę w pociąg, objawię się na seminarium i szybko wrócę. Wszystko zmienił nius, że mój ulubiony autor, w godzinie mojego seminarium miał autorskie spotkanie. Pożegnałam się z seminarium więc, ale Promotor odwołał seminarium i mogłam z czystym sumieniem pojechać. No i w czwartek w południe, udałam się na małą, zagubioną wśród galicyjskich pól stację. Jeśli ktoś pamięta moją wyprawę do Bydgoszczy rok temu, to niech się przygotuje, na jeszcze mocniejsze wrażenia. 

Nucąc pod nosem piosenkę Czerwonych Gitar W drogę, udałam się na pociąg o nazwie nawiązujących do mej średniej edukacji, gdyż zwał się Staszic  i oczekiwałam, że za cztery godziny ujrzę Pałac Kultury wznoszący się nad waleczną stolicą mego kraju.

"Dzieci z Bullerbyn" - Astrid Lindgren [powrót do tej historii, nigdy mi się nie znudzi]

Nie wiem jak Wy, ale ja uważam, że są książki z których się nie wyrasta. Lata mijają, a od czasu do czasu dobrze do nich wrócić, tak jak warto wbiec do wody, czy z rozpędu zjechać z górki na rowerze. Po prostu, aby odmłodzić duszę. Gdy zobaczyłam zapowiedź nowego wydania Dzieci z Bullerbyn, oszalałam, bo kocham tę książkę od wielu, wielu lat. Gdy zobaczyłam ją na żywo, to już całkiem mi odbiło, bo była absolutnie piękna. Moje stare wydanie odsyłam na emeryturę. Taką bardzo wczesną, jak dla służb mundurowych.  Nadchodzi era, nowego, zielonego i pięknego wydania.

"Demelza" - Winston Graham [ Dziedzictwo rodu Poldarków]

Ross Poldark to moje literackie odkrycie tego roku. Pierwsza część o kornwalijskim właścicielu kopalni, buntowniku, człowieku bardzo specyficznym, po prostu mnie porwała. Kończąc tom pierwszy już rozpoczęłam hemeroidowy taniec w oczekiwaniu na tom drugi. Niestety oglądnęłam serial, a nie wiedziałam, że Poldark- Wichry losu, serial puszczany w TVP, niestety obejmuje swoją fabułą dwa pierwsze tomy, więc niestety wiedziałam co będzie dalej. I tak, jednak czekałam. Gdy w piątek po powrocie od fryzjera(nie znoszę), zastałam na biurku Demelzę wydałam kwik radości, podskoczyłam, a Mama tradycyjnie skwitowała no w końcu jesteś zadowolona, oj byłam i to bardzo!  I chociaż stos czekających był dłuży, to jednak umówmy się, nie mogłam czekać.

#93 Skromny stos przed wyjazdem.

Dziś, de facto jest mój ostatni dzień spokoju przed wyjazdem na Targi. Jutro idę na cały dzień do pracy, we wtorek, muszę kicnąć do Lublina, w środę jadę na koncert Zenka i zespołu Akcent(tak kocham Akcent), a w czwartej wsiadam w pociąg. Hmmmm spokojnie ktoś może mnie teraz wyśledzić i zabić.  Proszę by to uczynił, po sobotnim spotkaniu z Igorem Sokołowskim. 

Wiem, że wszyscy kochają stosy, a przynajmniej tak twierdzą, a tak naprawdę hejt jest równy, wiem bo sama hejtuję. 

Ja nie lubię robić stosów, co zarzuciłam ostatnio, bo ja te książki tak upycham, na stosy, podług przeróżnych systemów, że to jest nie do odnalezienia. I tak np. pisząc tę notkę zobaczyłam, że przegapiłam jedną książkę. Co zobaczycie poniżej.

To nie są wszystkie książki, to jest część tych, które znalazłam i o których sobie przypomniałam.

"Cud chłopak" - R.J. Palacio [ życie to nie je bajka, to je bitwa ]

Nie ma co ukrywać, że człowiek nie młodnieje. No czas płynie, ja wiem, powiecie, co Ty Kasiek, przecie po Tobie nic nie widać, ciągle piękna i młoda, nawet tak z greki kallokhagatia. Tak wiem, że to znaczy piękny i dobry, no też pasuje. No, ale nie odchodźmy od meritum. Czas płynie, ja nie młodnieję, powoli dociera do mnie, że chociaż jestem długowiecznym Entem, nie będę żyła wiecznie i nie zdążę tych zapasów zgromadzonych wyczytać. Więc prawda, nie kupuję a wyczytuję. A że jadę do stolicy naszego kraju, a ongi obiecałam Irence, memu poganiaczowi, że Jej pożyczę(można pożyczać osobom znanym osobiści) książkę Cud chłopak, to uznałam, że te refleksje o przemijaniu i wyjazd do miasta stołecznego, cudnie się zgrały i pora zacisnąć sznurki w galotkach i książkę przeczytać. Tak słyszałam sporo superlatyw, chociaż jak zobaczyłam, że to była najlepsza książka dla dzieci, to nieco mina mi zrzedła. Ale okładka piękna, cudny turkus. Tematyka trudna, taka młodzieżowa, potencjalnie łzawa.

"Ogród spieczonej ziemi" - Corban Addison [Afrykańska sprawiedliwość]

Poprzednią książkę Corbana Addisona czytałam tuż po premierze, niecałe cztery lata temu, o ile nie myli mnie już coraz starsza pamięć. Pamiętam deszczowy przełom października i listopada, ten ziąb. Pamiętam jak mroźny był Lublin i jak marzłam na dworu, gdy w gazecie zobaczyłam moją rekomendację, w gazecie, obok tej książki. Nie powinno przeto Was dziwić, że po tę książkę też chciałam sięgnąć. Autor nie pisze lekko, jego książki są jak do białości rozpalone żelazo, wkurzają, pokazuję podły i niesprawiedliwy świat. Tak, ta książka też zabiera nas w podróż do kloaki człowieczeństwa.

"Bezpieczna przystań" Nicholas Sparks [ nie taki cukierkowy romans jak go lukruje Sparks ]

To co teraz napiszę zabrzmi trochę jak herezja, bo chociaż mam większość powieści Sparksa w domu nie jestem jakąś wielką fanką. Szczerze, zbieram je, bo moim koleżanką się podobają i czasami mojego Matkosia nachodzi na czytanie takich, nie oszukujmy się, niezbyt ambitnych powieści. Nie ukrywam też, że lubię pooglądać filmy na motywach powieści Sparksa i właśnie znalazłam w niedzielę w otchłaniach mej kolekcji film Bezpieczna przystań, akurat byłam po pracy, film pokrywał się kurzem a ja potrzebowałam jakiegoś tła do koralikowania. Włączyłam owo dzieło i szybko się wkręciłam, doszłam do połowy, przeglądnęłam półki, odkrywszy, że mam tę książkę, film wyłączyłam i uznałam – oryginał najpierw. Właśnie skończyłam czytać i naprawdę jestem mile zaskoczona. Raz, no może dwa razy na pół roku, powieść Sparksa mi nie zaszkodzi.

"Ritterowie" Patrycja Pelica [ rzecz o mazurskiej duszy]

Uwielbiam sagi rodzinne. My Polacy umiemy takowe pisać, umiemy tworzyć epickie opowieści o losie jednostki porwanej przez burzliwy nurt historii. Nie musimy wymyślać dramatów, dzieje każdej rodziny mają w sobie chociaż jedną historię, która nadaje się na genialną powieść. Dlatego pewnie się nie zdziwicie gdy Wam napiszę, że byłam ciekawa Ritterów, skoro tylko ukazała się zapowiedź. Mazury to wprawdzie zupełnie nieznany mi teren, nie jestem z polską krainą jezior w żaden sposób związana, ale lubię powieści tam się rozgrywające. Zwłaszcza historyczne, bo historia Mazur jest dramatyczna i daje pole do popisu.

"Śmiertelni" - Atul Gawande [ wszystko ma swój czas]

Ostatnio widziałam mema, aby cieszyć się ze starzenia, bo nie każdy ma okazję tego doświadczyć. Jest to dosyć nowatorskie podejście, w czasach w których panuje kult młodości, piękna. Gdzie nie spojrzymy widzieć mamy pięknych i młodych. Świat wymusza na nas operacje plastyczne, drogie kosmetyki i katorżnicze treningi. Świat przemijania, domów starców, jest odsuwany na margines.  Poudawajmy, że czegoś nie ma, to może zniknie. Może starość nas nie spotka. Atul Gawande, lekarz o indyjskich korzeniach opowiada nam w swojej książce Śmiertelni o starości, o tym co nas czeka, gdy nasz organizm się zużyje, o tym trudnym okresie tuż przed śmiercią.  Nie jest to łatwa książka, wyciska z oczu łzy i zmusza nas do refleksji nad naszym człowieczeństwem.

głośna zapowiedź wydawnictwa Otwarte - "Mimo moich win"

Wydawnictwo Otwarte rozkręca machinę marketingu i zapowiada na drugiego czerwca premierę książki, która wpadła mi w oko. Wczoraj odwiedził mnie kurier to i ja dziś zwracam Wasz uwagę na tę premierę.

"Zapomniany ogród" - Kate Morton [ trup z półki, zaczęta trzy lata!!!!! temu]

Mam taką przywarę, kupuję książki z poleceń znajomych. Tak cztery lata temu weszłam w posiadanie Domu w Riwerton, nawet szybko książkę przeczytałam i bardzo mi się podobała, no to hurtem dokupiłam brakujące. I tu się zaczyna epopeja, bo Zapomniany ogród, zaczęłam czytać trzy lata temu. Nieźle co nie? Dokładnie pamiętam jak zaczynałam ją czytać, a później pojawił się taki… Taki On i nie mogłam jej doczytać, kilka razy jeszcze próbowałam dorżnąć tego trupa z półki, ale dopiero zapowiadana premiera nowej powieści Kate Morton sprawiła, że się zaparłam. Weekend był pracujący i de facto poczytałam ją jeno wieczorami i w sobotę na obiedzie podczas okienka.  Trzyletni trup pochowany. Zrobiłam to!! Na półce jeszcze dwie książki autorki. Mam tę moc!!

"Sojusznicy. Od Fryderyka i Katarzyny Wielkiej do Merkel i Putina." - Arkadiusz Stempin [ Сплотила навеки Великая Русь ]

Możemy być germanofilami i rusofilami, ale prawda jest taka, że Polska leży pomiędzy dwoma potężnymi państwami, a nasza historia zawsze jest determinowana przez politykę, to Niemiec, to Rosji, a najczęściej, to obrywamy rykoszetem po tym, jak Niemiec z Rosjaninem ułożą wzajemne stosunki. Oj często tak było, będzie pewnie i nieraz. Warto może więc poczytać o tym, jak bywało, skoro jak będzie jeszcze nie wiemy? Wydawnictwo Agora oddaje nam do rąk książkę Sojusznicy napisaną nie przez laika, nie przez histeryka, a przez człowieka, który Niemcami zajmuje się zawodowo co poświadczają studia jakie ukończył i zawód który wykonuje. Fachowa książka to coś co lubię. Bardzo lubię!

"Koniec defilady. Przemijanie" - Ford Madox Ford

Miałam już kilka nauczek, aby nie kupować całej serii, jeśli nie wiem, czy książka mi się spodoba. Jak nie mam kupionych kolejnych tomów, ten przymus dokańczania, trochę przycicha, owszem, przypominam sobie o konieczności doczytania, ale zwykle w miejscach, typu księgarnia, gdzie przecież prawie nie bywam ; ) Pierwszy tom Końca defilady kupiłam prawie rok temu, bo znajome polecały, bo Benedict, bo lubię tę epokę. Książka leżała, czekała aż się nad nią zlituję, dopiero pojawienie się w domu tomu trzeciego sprawiło, że sięgnęłam po jedynkę. Tom drugi, zaś swoje musiał odczekać, bo niestety tom pierwszy nie porwał mnie jak lawina błotna. Na szczęście trzeci tom miał lepszą pozycję startową i jakoś szybciej się za niego zabrałam.

"Oblubienice wojny" - Helen Bryan [PRZEDPREMIEROWO]

Miałam wczoraj czytać zupełnie coś innego, ale przypomniałam sobie, że za łóżko na stos trafiła książka, która premierę ma za miesiąc. A skoro już sobie przypomniałam o Oblubienicach wojny należało kuć żelazo póki gorące. Stos za łóżkiem, zwykle jest czymś przykryty, a to pokrowcem na lapka, a to kocykiem Klary, a to swetrem i książki tam giną. Ponieważ, szczera będę, miałam ochotę na coś innego, wzięłam książkę i poszłam na leżak, wiedziałam, że Klara się zdrzemnie na kolanach, więc będę dosłownie skazana na tę książkę. Chociaż będzie się paliło i waliło. I faktycznie, paliło się i waliło…

"Miłość i Pieniądze" - Agnieszka Przybysz [pogoda dla bogaczy]

Rzadko sięgam o poradniki, ogólnie uważam, że psychologia to bzdura, a zaklinanie myślami, stawiam na równi z odpukiwaniem w drewienko, czy pluciem przez lewę ramię. No, ale miłość i pieniądze, zwłaszcza te pieniądze, to temat na który w swej pazerności się połakomiłam. Wprawdzie autorka, na okładce wygląda jak wróżka, taka co w telewizji w nocy rozkłada karty. Jednak ma piękne oczy. Serio, bałam się tej książki i miałam długą przerwę w jej czytaniu. Nadal nie jestem bogata, ale może to kwestia czasu.

"Niemiecki bękart" - Camilla Läckberg [nie znać historii to być zawsze dzieckiem]

Nie lubię hiper-super nastawiać się do książki. Zwykle oznacza to, że oczekuję  czegoś wielkiego, a książka nie spełnia pokładanych w niej nadziei. O Niemieckim bękarcie słyszałam same dobre rzeczy. Na każdym kroku powtarzali, że jest to najlepsza książka w dorobku Lackberg. Zaczęłam ją czytać półtora tygodnia temu, ale coś mnie wytrąciło, musiałam czytać coś innego, bo terminy goniły. Książka leżała przy łóżku, uznałam, że trzeba ją dokończyć.  W niedzielę przypięłam się do niej ostatecznie i już ciężko było mi się od niej odczepić, bo w końcu się wciągnęłam.

Świat nie jest taki zły, świat nie jest wcale zły, niech no tylko rozkwitną jabłonie

Jabłonie rozkwitają, mam już nawet w kuchni bukiecik bzu. Wiosna pełną parą. Wiem, że strasznie się guzdram z tym podsumowaniem, jakoś mój komputer stresował się i wieszał, na szczęście, po kilku próbach, udało się dograć zdjęcia i mogę Wam pokazać jak wyglądał mój kwiecień. Niektóre zdjęcia są kiepskiej jakości, bo robione komórką, ale te robione aparatem naprawdę i będę nieskromna, podobają mi się bardzo. Szkoda, że lustrzanka jest taka duża i nieporęczna, a ja nie mam nawyku noszenia aparatu. W kwietniu troszkę jeździłam i spacerowałam. Pora rozruszać kości już niemłode. Słucham wtedy raczej audiobooków, na spacer tylko z muzyką, pozwalam sobie tylko, gdy jestem bardzo zmęczona i zestresowana, bo bez audiobooka to strata czasu. Trochę.

"Królowa Margot. Ostatnia perła Walezjuszów" - Aleksandra Skrzypietz

Dzięki powieści Dumasa, Małgorzata królowa Nawarry, na zawsze zrosła się z imieniem, jakim pieszczotliwie nazywali ją bracia  Margot. Królowa znana z krwawej masakry w noc jej wesela, ma szansę dostać nową twarz, przynajmniej w oczach polskich czytelników. Wydawnictwo Bellona oddaje do naszych rąk, nową biografię stereotypowo postrzeganej, w naszym kraju, Francuzki.

"O mój ukochany" - Rhys Bowen {Molly Murphy w akcji]

Zanim wszyscy podsumują czytelniczy kwiecień, chciałabym się podzielić z Wami refleksjami po lekturze piątego już tomu, jednej z moich ukochanych serii kryminałów retro. Seria o rudowłosej Molly Murphy to stosunkowo świeża miłość, odkryłam ją niespełna rok temu i od pierwszego tomu się zakochałam. Boję się jednak, że przy tej prędkości wydawania, nie dożyję finału. No, ale jutra może nie być, lepiej cieszyć się tym co mamy. A mamy piąty tom pod tytułem O mój ukochany, ci którzy czytali tom czwarty będą zaintrygowani tytułem, bo w końcu w uczuciowym życiu Molly zaszła niemalże rewolucja.

"Świat Agaty Christie. Album" - Martin Fido [Gwiazdka może być częściej]

Nie odkryję przed Wami, tajemniczego fragmentu mej duszy pisząc, że uwielbiam Agatę Christie. Dzięki niej pokochałam kryminały. Kiedy wychodzi coś nowego od razu oczy mi płoną, jak latarnia na Faros. Tym razem w ręce swe chciwe dostałam książkę, a nawet można powiedzieć, że album nie tylko o życiu Królowej Kryminału, ale także o jej epoce, o jej książkach, bohaterach jej powieści itp. Chociaż okładka z bliska mnie jest art. Deco a bardziej rysowana, to jednak cała ksiażka jest tak cudownie wydana, że długo musiałam się targować z Matecznikiem, aby pozwoliła mi nacieszyć się jako pierwszej. Dobra, dałam Jej poczytać też.

"Dziewczyna z portretu" - David Ebershoff [ fascynująca opowieść o tożsamości ]

Dziewczyna z portretu nie jest nowością, pojawiło się wznowienie za sprawą głośnego filmu. Nie ukrywam, że przez okładkę wpadła mi w oko. Eddi Redmayne to aktor, którego wyjątkowo lubię oglądać na ekranie, bo chociaż ma taki jakby kaczy dziobek, to  w filmach w których go widziałam, zawsze dawał się zapamiętać dzięki fantastycznej grze. Filmu jeszcze nie widziałam, mam nadzieję, że nadrobię na weekendzie. Nie znałam też historii na bazie której powstała ta książka. Przyznam, że nie interesuję się zbytnio transseksualizmem, ale wydaje mi się, że to wielki dramat, dla osoby, która ma problem ze swoją tożsamością, jak i dla bliskich.

"Historia pszczół" - Maja Lunde [o zasługach pszczelego rodu]

Pszczoły, jeżeli wymrą, ludzkość, będzie miała bardzo policzony czas. O pszczołach wspomina się już od starożytności, a pochwałę pszczelego rodu wyśpiewuje się co roku w Wielką Sobotę w Orędziu Wielkanocnym, o pszczołach wspomina również Kodek cywilny, przewidując wyrojenie się pszczół i poszukiwanie tegoż roju. Dla mnie święta wielkanocne kojarzą się z zapachem pszczelego wosku, którym ozdabialiśmy pisanki, nigdy nie użądliła mnie pszczoła, chociaż staram się podchodzić do nich z rezerwą, mieszkam na wsi, więc są ule, latają pszczoły. Zawsze pracowite, uwijające się, wykonujące swój taniec.  Po co o tym się rozpisuję? Bo chcę Wam dziś opowiedzieć o Historii pszczół, głośnej nowości wydanej nakładem Wydawnictwa Literackiego. I chociaż sama nie wiedziałam czego się spodziewać, miodowa książka przyciągała i ciekawiła. Powieść częściowo postapokaliptyczna, pokazująca Armagedon, czyli nasz ekosystem, bez tych pracowitych owadów.

"Koniec defilady. Czas zmian" - Ford Madox Ford

Muszę, muszę się oduczyć kupowania całej serii, bez przeczytania, chociaż pierwszy tom, bo później imperatyw czytania mnie męczy. Męczy mnie też z tego powodu, że gdy pierwszy tom mnie zmęczy, to każde spojrzenie rzucone na kontynuacje, po prostu boli. No ale… trudno i trzeba kontynuować. Benedict z okładki spogląda zalotnie i przyciąga do powieści. Czysta karta i jedziemy.

"Titanic. Pamiętna noc" - Walter Lord [tam ciągle gra muzyka]

Historią Titanica interesuję się od 19 lat. Wtedy, z okazji premiery legendarnego filmu Camerona, w jakiejś babskiej gazecie był artykuł o  tym statku(razem z pokazem mody a`la Kate Winslet), do dziś pamiętam, zagrzebaną w mule twarz lalki. Trauma na całe życie… I tak się zaczął jeden z moich koników. Ot nie jest to obsesja bardzo intensywna, nie szperam, nie czytam, ale jak coś wpadnie mi w oczy, a wiąże się z statkiem marzeń – czytam. Gdy wypatrzyłam Titanic. Pamiętna noc, czułam, że chcę ją przeczytać, poszło oczywiście piorunem, chociaż to był bardziej zapis wydarzeń z tamtej feralnej nocy niż książka o Titanicu. Do tej pory, nim liniowiec wyruszył w dziewiczy rejs, musiałam przebrnąć przez dziesiątki stron z opisami technicznymi. Tym razem czekała mnie naprawdę tylko jedna noc.

"Idiota" - Fiodor Dostojewski [ rzecz o rosyjskiej duszy]

To  akurat moje drugie podejście do tej konkretnej powieści Dostojewskiego. Pierwszy raz próbowałam czytać dziesięć lat temu na wakacjach, gdy miałam mega mocną fazę na klasykę. Niestety nie zmogłam Idioty i gdzieś tkwiło to we mnie, jak wyrzut sumienia, dlatego gdy tylko wyszło wznowienie i to jeszcze w tej ślicznej serii wydawnictwa MG, uznałam, ze trzeba nadrobić brak. Ciekawa byłam, czy po latach Dostojewski mnie zachwyci. Zachwycił kiedyś, w liceum, ale czy nadal ma to coś co mnie zahipnotyzuje?

"Tajemnica Composteli" - Alberto S. Santos [przedpremierowo - premiera 11 maja]

Od wielu lat pielgrzymki do grobu św. Jakbua Starszego cieszą się popularnością również w Polsce. Słynna camino  biegnie również przez nasz kraj i rzesze pielgrzymów, przywdziewają znak muszli i ruszają na Zachód, aby pokłonić się przed grobem świętego, którego śmierć opisano w Ewangelii, a jego zwłoki, podobno, cudownie w asyście aniołów w siedem dni dotarły do Hiszpanii. Obecnie spoczywają w pięknej bazylice w Galicji, a sam święty jest patronem Hiszpanii, tylko czy na pewno to jego zwłoki spoczywają w tym grobowcu? Ponieważ od lat fascynuje mnie Santaigo de Copostela i marzę o tym by kiedyś się tam udać(ale nie z Polski, ja jestem leniwcem i pokonam jedynie wymagany dystans minimalny), to książka wydawała się być napisana specjalnie dla mnie. Opis sugerował takiego trochę Dana Browna, a że ongi zaczytywałam się jego powieściami to i szybko poczęłam czytać tę książkę.

"Hubal" - Jacek Komuda [przedpremierowo]

Literatura wojenna nie jest tą, po którą sięgam najczęściej. Jakoś mi się tak zakodowało, że to męska literatura. Na dodatek minęła moja fascynacja II wojną światową i etap, gdy czytałam absolutnie wszystko co dotyczyło tego tematu, nawet wtedy jednak omijałam zagadnienia bitew i partyzantki, bo absolutnie wykraczają poza moją zdolność pojmowania kwestie batalistyczne. Uznałam, że natury mego ubogiego umysłu nie przeskoczę i nie ma co się silić. A jednak słyszałam o Hubalu, poświęca mu się miejsce w każdym podręczniku. 27 kwietnia, nakładem wydawnictwa Fabryka Słów ukaże się epickich rozmiarów powieść koncentrująca się na dokonaniach majora Dobrzańskiego. Czy warto już stawać w kolejce?

"Gottland" - Mariusz Szczygieł [ naród i jego kultura są związane z miejscem]

Dzięki Tygodniowym Wyzwaniom Ksążkowym, sięgam po książki, które jeszcze długo leżałyby i czekały na swój czas. Książka Mariusza Szczygła, z dedykacją leżałana półce od czerwca ubiegłego roku. I tak ciągle sobie obiecywałam, że się wezmę… no i się nie brałam. Aż przyszedł tydzień książki na literę G. Nadal rzadko czytam reportaże i nadal Czechy kojarzą mi się ze śmieszną wymową i głupimi dowcipami o tym, jak coś po czesku się nazywa.

"Korytarzem w mrok" - Lois Duncan [ każdy z nas ma w sobie dziecko ]

O młodzieżówki, o ironio książek w tym stylu nie czytałam, gdy miałam naście lat. Wtedy jechałam ambitnie, Sienkiewicz, Reymont, Żeromski i Rowling. Teraz, skoro trochę podrosłam, raz na jakiś czas tęsknię za klimatem powieści dla młodzieży. A opowieści o szkołach z internatem, mają jakąś magię w sobie, klimat kolonii. A że wracając ostatnio pociągiem, gdy pękła szyna, miałam cofkę takich uczuć, bo na peronie było właśnie tak jak na postoju dużej kolonii, to poszłam za ciosem. Młodzieżówki są super!!

"Uwikłani. Obsesja" - Laurelin Paige [ erotyk z fabułą]

Jak już przy okazji pierwszego tomu wspominałam, nie przepadam za erotykami, może nie to, że nie przepadam, ale po prostu rzadko po nie sięgam. Kojarzycie ten odcinek Przyjaciół, gdy przyjaciele dowiadują się, że Joey grał w pornosie i zaczynają oglądać? Ówczesna dziewczyna Rossa, pyta czy jest jakaś fabuła, czy od razu, eee przechodzi się do sedna… otóż właśnie mam wrażenie, że tak jest z większością literatury erotycznej. Po prostu autor, czy autorka szukają pretekstu do poluzowania fantazji no i nie baczą na kulejącą opowieść, snują te swoje fantazje. Na szczęście ta książka, mile mnie rozczarowała.

"Bodo wśród gwiazd. Opowieść o losach twórców przedwojennych kabaretów." - Anna Mieszkowska [dobra książka o złym tytule]

Bodo tu, Bodo tam, premiera tak rozreklamowanego serialu, mającego przybliżyć postać bożyszcza międzywojnia, sprawiła, że na półkach księgarni zaroiło się od Eugeniusza Bodo. Jego nazwisko chyba od siedemdziesięciu lat, nie pojawiało się tak często i tak masowo. Kasiek, jak przystało na prawdziwego detektywa, udał się na poszukiwania Bodo-biografii idealnej. Serial mnie od siebie odrzucił, może nadrobię, gdy ten szum umilknie. Jak na razie Eugeniusza Bodo mam dosyć, nie tylko dlatego, że z niego taki zimny drań.

"Poza czasem szukaj" - Katarzyna Hordyniec [długo wyczekiwana książka, w końcu przeczytana]

Autorkę niniejszej powieści, mam przyjemność znać internetowo od kilku lat. Od kilku lat śledzę Jej wpisy na FB, podziwiając, wielką mądrość, dystans i cudowny dar obserwacji i lekkie pióro. Sądzę, że nie byłam jedyną, która wyczekiwała na premierę i nie czekała ta książka na czytanie ani sekundy, jak zaczęłam czytać, to przepadłam. I wszystko mi sprzyjało, bo nawet pociąg stał na stacji 1,5 godziny, bo szyna nawaliła a ja siedziałam i czytałam. Były wzruszenia, uniesienia, pozostaje czekanie na drugą powieść, którą mam nadzieję, Kasia już pisze.

"Sezon zamkniętych serc" - Wioletta Leśków - Cyrulik

Czasami nie wiem, co mnie skłania by sięgnąć po konkretną książkę, dlaczego zapragnęłam poczytać tę książkę wiem. Zachwyciła mnie okładka, jest cudownie zimowa, z wspaniałym grzbietem w kolorze lapis lazuli.  Okładka mówi, że to magiczna powieść, a jeszcze ta Islandia… Byłam zaskoczona rozmiarem tej książki, cieniutka, ale przecież dobre książki nie muszą mieć objętości Wojny i pokoju.  Blurb zaś obiecywał i wszystko i nic. Pozostało tylko zacząć czytać.

"Maria Skłodowska - Curie. Złodziejka mężów życie i miłość" - Iwona Kienzler [miłość w promieniach geniuszu]

Moja fascynacja Marią Skłodowską – Curie trwa już dobre półtorej dekady, starannie śledzę rynek wydawniczy i łakomię się na to, co nowego wychodzi o naszej dumie narodowej.  Czasami są to pozycje kiepskie, innym razem naprawdę dobre a ja jestem ciekawa kiedy uznamy, że wiemy już dosyć i nie będziemy próbowali wycisnąć ze skąpego materiału źródłowego kolejnego ujęcia tematu, na który nie mamy źródeł. Życie Marii Skłodowskiej – Curie było życiem jednym, zmieści się spokojnie w jednej biografii, tymczasem, jak w pięćdziesięciu twarzach,  tym razem Skłodowskiej, wychodzą nowe książki, a to relacja z córkami, a to życie uczuciowe, boję się co dalej. A jednak na nową książkę Iwony Kienzler napaliłam się i postanowiłam podejść bez uprzedzeń, chociaż słyszałam, że autorka lubuje się w erotycznych skandalach. Chciałam być jednak bezstronna i niezawisła i dziś od razu z rana zaczęłam czytać. Co  ciekawe książka tak mnie wciągnęła, że czytałam ją podczas posiłków, a zwykle na tę okoliczność przerzucam się na specjalnie wybrane lektury.

"Urojone widmo rewolucji. Tajne spiski i tłumienie ruchów wolnościowych 1789-1848" - Adam Zamoyski [epickie dzieło o ruchach narodowościowych]

Urojone widmo rewolucji pióra Adama Zamoyskiego, Polaka, który od lat przebywa na emigracji i wie jak pisać o historii, żeby zaczytywali się nie tylko pasjonaci. Od dłuższego czasu książka leżała przy moim łóżku, ale już się lekturą delektowałam, czyli czytałam po kawałku, kawałeczku, żeby na więcej starczyło. Może to i dziwny sposób stawania na ziemi, bo w końcu powieść obejmuje epokę romantyzmu, okres buntów, powstań i rewolucji, opowiada o czasach, gdy przebudziły się narody. Fantastyczna książka, o historii, a o walorach wciągającej, porywającej powieści.

"Dziewczyna o kruchym sercu" - Elżbieta Rodzeń [ polska, o wiele lepsza wersja Jesiennej miłości/Szkoły uczuć]

Właściwie nie wiem dlaczego sięgnęłam po Dziewczynę o kruchym sercu, po książkę o licealistach, skoro sama obchodzić będę dziesięć lat od zdania matury, a dylematy młodzieży, wiek buntu i ten nastoletni egocentryzm, raczej mnie drażnią i męczą. Czułam, że tę książkę chcę przeczytać i miałam rację. Dostałam bowiem piękną opowieść o miłości. Intuicja do końca mnie prowadziła i wieczorem usnęłam, zamiast czytać. Bo od tej książki nie da się odczepić, nie da się jej odłożyć.

"Bramy Rutherford Park" - Elizabeth Cooke [finał książkowego Downton Abbey]

Początek pierwszej wojny światowej przyniósł koniec pewnej epoki. Lubię czytać o Anglii tamtych dni. Serial Downton Abbey pokazał mi piękno tamtych dni i bolesne zderzenie z rzeczywistością, które przyniosła wojna. Takie walory znalazłam również w serii powieści o Rutherford Park. Te książki to świadectwo zmieniających się dni, odchodzenia do lamusa, pewnych wartości i zasad, które ongi wydawały się niezmienne. Chciałabym Wam opowiedzieć o trzeciej książce z cyklu.  Bramy Rytherford Park zamykają trylogię, czy sprostały, wysoko zawieszonej poprzeczce?

"Pozwól jej odejść" - Dawn Barker [ kobiety to czytają, znowu niezawodną serią]

Jestem zagorzałą fanką serii Kobiety to czytają, nawet ostatnio dokupiłam dwie książki z tej serii, ale w szale świątecznych porządków, Mama tak je schowała, że szukam drugi dzień i diabeł ogonem nakrył. Na szczęście w wersji ebookowej objawiła mi się kolejna powieść z serii. Zapowiedź była obiecująca, chociaż muszę sobie dać na wstrzymanie z tematyką dzieci, niemowląt, instynktu macierzyńskiego, problemów z zajściem w ciąże, bo psychicznie się wykończę.

"Ponieważ wróciłam" - Justyna Wydra [rzecz o aniołach]

Justyna  Wydra przebojem wdarła się do mego prywatnego literackiego świata. Jej doskonała powieść Esesmani żydówka, sprawiła że zatraciłam się w opowieści i byłam na książkowym kacu. Czytało mi się fenomenalnie. Autorka, nie przesadza z licznymi szczegółami. Skupiała się na bohaterach i opisała niebanalną, chociaż romantyczną historię. Ciekawa byłam, co jeszcze zaprezentuje. Debiut, tak dobry, zawsze podnosi poprzeczkę. Ponieważ wróciłam kojarzyło mi się, ze względu na okładkę, z opowieścią o starożytnym Egipcie, tymczasem to miała być opowieść współczesna, chociaż bynajmniej nie przyziemna.

"Ofiara losu" - Camilla Läckberg [ morderca z bajki]

Ostatnio miałam dużo pracy, chodziłam ciągle zmęczona, a wieczorami, energii wystarczało mi jedynie na to, by się wykąpać, włączyć film i wpatrywać się w ekran, zasypiałam, w ostatnim odruchu wyłączając telewizor. Czasami próbowałam czytać i budziłam się rano z książką przy policzku. A wczoraj wyszło piękne słońce, wyszłam na pole, wystawiłam twarz do słońca, a za każdym razem, gdy wychodziłam z domu, brałam głęboki wdech i czułam jak wiosna płynie w moich żyłach. I znowu zaczęłam czytać, mało tego, znowu dałam się wciągnąć w intrygę, chociaż na początku myślałam, że będzie mnie interesowały tylko losy bohaterów znanych z poprzednich tomów.

Kolorowy, haftowany świat zakładek [rękodzieło]

Moja Mama jest mistrzynią rękodzieła. Szydełkowym jest wirtuozem. Haftowała od kiedy pamiętam, a nawet wcześniej. Jako pacholę miałam cudowne powłoczki na jaśki, z  szydełkową koronką. Z kolorowymi postaciami z bajek. A w czasach szarego końca PRLu nie było łatwo o coś ładnego. To co umiem, umiem dzięki Niej. I dzięki temu, że na zpt(ktoś jeszcze miał takie lekcje?) mieliśmy naukę haftu. I tak na kanwie i kolorowymi mulinami, powstawały moje prace. Już Wam trochę pokazywałam, co tam sobie dłubię, gdy mnie najdzie faza. 

A dziś chciałabym Wam, pokazać kilka moich zakładek:

"Feynmana wykłady z fizyki" - część druga

Gdy druga część pierwszego tomu kultowych Wykładów z fizyki wpadła w moje ręce, nie mogłam pohamować swej radości. Już w pracy się ze mnie śmieją, gdy zbyt głośno ubolewam nad tym, że Feynman nie żyje, a wyszłabym za niego za mąż, bo kocham go miłością największą. Ucieszyłam się nie tylko dlatego. Otóż ten tom otwierają zagadnienia z optyki, a optyka zaś była w szkole zwykle ostatnim rozdziałem. Pamiętam dużo rysowania, bardzo dużo soczewek, załamań, ale tych załamań światła, akurat zagadnienia z optyki bardzo lubiłam.

Optyka kojarzy mi się również z drugą klasą w liceum, gdy fizykę kończyliśmy, a nasza prof. , która złamawszy rękę, przebywała długo na chorobowym i pojawiła się tylko, by wystawić nam oceny. Aby wyżebrać wyższy stopień lub wyjść z zagrożenia, właśnie trzeba było popisać się wiedzą z optyki. A nasza prof. znana z tego, że uśmiech jej był tym szerszy, im niższą ocenę stawiała, kreśli z kącikami usta od ucha do ucha, czterokartkową pracę (format a4) mojej przyjaciółki. Niemniej ja optykę lubiłam, dlatego z tym większą radością przystąpiłam do lektury niniejszej książki, chociaż umówmy się, znów był lęk i niepewność. A co jeśli nie podołam?

Kultowe dzieło Feynmana jest bardzo wymagające. Umówmy się, nie da się go czytać jednym okiem, przynajmniej laikowi. Trzeba sobie przygotować kawę, kartkę papieru i robić notatki, jeśli chcemy docenić pióro i wiedzę oraz talent dydaktyczny autora, a raczej autorów, bo prócz Feynmana jeszcze dwóch autorów dokłada swoją cegiełkę. Jeśli chcemy po prostu odfajkować dzieło jakiegoś noblisty, może lepiej sięgnąć po Starego człowieka i morze.

Prócz optyki, znajdziemy w tej książce jeszcze dwa ważne działy: termodynamikę i rozdziały o falach. Autor będzie nam przybliżał z jednej strony tak życiowe tematy jak mechanizm działania zębatek, ale również chociażby mechanikę kwantową.

Kiedyś mój kolega zachwalał jeden z podręczników, iż jest tak dobrze napisany, że czyta się jak powieść, wyśmiałam go i zarzuciłam mu, że w swojej katedrze został poddany praniu mózgu. Ja wciąż się bronię przed takimi zabiegami i nie powiem, że Wykłady z fizyki Feynmana czyta się jak powieść, bo tak nie jest. To jest podręcznik, dodatkowo z fizyki, rządzi się swoimi prawami, wymaga maksimum uwagi, ale czyta się go fantastycznie.

Wiem, że wiele osób zmaga się z kompleksem humanisty, to jest mały w szkole problem z fizyką, więc wybrali przedmioty humanistyczne, a to zwykle dlatego, że niestety spotkali na swojej drodze nauczycieli, którzy nie umieli przekazać swojej wiedzy. Feynman ma wiedzę i umie ją przekazać. Sądzę, że wiele osób, które uważają się za ignorantów fizycznych, będą tą książką zachwyceni.

Zachęcam, z całego serca do sięgnięcia po podręczniki Feynmana i do zakochania się w fizyce, a przynajmniej do nawiązania z nią przyjaznych stosunków.

"House of cards. Ostatnie rozdanie" - Michael Dobbs

Tom trzeci książkowej wersji serialu, który obecnie jest jednym z popularniejszych. Wypada go znać. Młodzi, wykształceni, z wielkich ośrodków, oglądają ten serial, zachwycają się nim. A przecież książka ma już ponad dwadzieścia lat. Jeśli autor nie zawarł paktu z czortem w celu uzyskania zdolności profetycznych, to znaczy, że świat polityki jest przewidywalny, pewne afery, mechanizmy, są niezmienne, różna może być skala i rozmiar przecieku.

"Morderstwo pod cenzurą" - Marcin Wroński [przedwojenny Lublin i brutalne morderstwo]

źródło zdjecia: virtualo.pl

Ta pora roku jest dla mnie idealna, aby zanurzyć się w intrygach, zabójstwach. Jednym słowem, częściej sięgam po kryminały. A ponieważ, poprosiłam kogoś by biegał po całym mieście w poszukiwaniu pozostałych tomów tej serii, uznałam, że zanim właduję się znowu w wiele tomów, to wypadałoby spróbować chociaż jednego tomu. Mama chwaliła, znajomi rekomendowali…  przedwojenny Lublin. Miało być tak pięknie, jak ongi śpiewał happysad.

Nie będzie prima aprillisowego żartu, będzie podsumowanie

Skończył się marzec. Przyszła oficjalnie wiosna, nawet do wsi mej spokojnej przyleciały bociany. Spokojnie, żadnego tobołka mi nie podrzucił... A marzec pokazał przegląd pogody, od cudownie białej, śnieżnej zimy, przez deszczowe, słotne dni, aż po piękne słońce. Wiele miałam książkowych zachwytów, sporo było też kryzysów i popadania w czytelniczy marazm. Ot garniec obfitości!!